LOGINเมี๊ยว ~"ริวจินอย่าทำพี่ครับ" นารารีบวางถ้วยที่อยู่ในมืออย่างไว เธอรีบวิ่งไปหาริวจินลูกชายคนเดียววัยสองขวบที่กำลังหยุมหัวแมวสุดห่วงของเธอจนขนแมวติดเต็มมือเล็ก"ฟู ฟู~" เด็กน้อยพูดไม่ชัดหัวเราะร่าพร้อมกับชี้ไปทางถ้วยฟูที่อยู่ในอ้อมกอดของนาราที่กำลังปลอบขวัญ"ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ถ้วยฟูเจ็บนะลูก" นาราร
@Tiger_Groupผลั่ก!"การ์ดมึงมาทำไมเยอะแยะ วันนี้มีเรื่อง?" เรย์ที่ผลักประตูเข้ามาเอ่ยถามกับเพื่อนที่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ ก่อนที่เขาจะพาตัวเองไปนั่งที่ตรงข้ามเพื่อน"ก็มึงบอกให้กูช่วยเรื่องใหญ่ ที่ไหน คนของกูพร้อมแล้ว" ไทเกอร์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาวางปากกาลงแล้วลุกขึ้นเตรียมถอดสูทของผู้บริหาร
"ที่นี่บรรยากาศดีมากเลยนะคะ" ดวงตากลมโตกวาดไปมองรอบๆ เกาะที่มีน้ำสีฟ้ากว้างใหญ่ วันนี้เป็นวันฮันนีมูนวันแรกที่ตกลงกันว่าจะมาเป็นบ้านบนเกาะส่วนตัวของเรย์ที่ซื้อไว้ โดยที่บนเกาะนี้มีแค่เขากับเธอเพียงสองคนเท่านั้น"ชอบไหม แด๊ดซื้อเพื่อหนูเลยนะ" ร่างสูงโปร่งเดินมากอดภรรยาสาวจากด้านหลัง เกยคางไว้บนไหล่มน
"ฮาโหลครับ" มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู ขณะที่ดวงตาคมกวาดมองไปข้างหน้าเพื่อตรวจเช็คในสิ่งที่เขากำลังทำ(ทำไมเสียงดังจังเลยคะ แด๊ดไม่ว่างเหรอ?) ปลายสายเอ่ยขึ้นทำให้ร่างสูงรีบเดินออกจากที่ที่ทำให้เสียงดัง ก่อนที่จะเอ่ยอีกครั้ง"ว่างครับ แด๊ดว่างคุยกับหนูตลอด" เรย์รีบกรอกเสียงหวาน(แล้วแด๊ดอยู่ไหนคะ ทำ
"หึ พูดมาได้สักที" ไทเกอร์กระตุกยิ้มร้ายเมื่อรู้ความลับของเพื่อน ในหัวเริ่มไล่แผนการต่อไปเป็นฉาก ๆ เพื่อลงโทษเพื่อนมาดนิ่งที่ทำกับเขาไว้เยอะ"มึงคิดจะทำอะไรวะ" เมฆเอ่ยถามด้วยความหวาดระแวงแทนเรย์ ดูจากใบหน้าแล้วคงจะไม่ใช่แผนในทางที่ดีแน่"ทำเหมือนที่มันเคยทำไว้กับนารา" ปัจจุบัน"หนูรู้ตั้งแต่แรก?" เ
"ไอเสือ!...มึงอย่าเทน้ำหนักลงมาฝั่งกูเยอะดิ เห็นไหมจะล้มอยู่แล้วเนี่ย""ก็ตัวแม่งหนักชิบหาย กูจะล้มแล้ว""แม่ง...ไม่น่ามอมมันเลย ความลับก็ไม่รู้ เสือกต้องแบกกลับบ้านอีก""กูไม่น่าเชื่อมึงแต่แรกไอสัส" เสียงทุ้มของเพื่อนสนิทสองคนที่กำลังถกเถียงกันถึงเพื่อนอีกคนที่สลบคอพับในร้านเหล้าหรูหราด้วยฝีมือการม
"อ เอ่อ...คานะ เราว่าไม่ต้องให้พี่ชายคานะช่วยแล้วก็ได้นะ" นาราอึกอึกตอบกลับ"ทำไมอะ บอกแล้วไงว่าไม่ต้องเกรงใจ พี่ฉันใจดี""ค คือว่าวันเสาร์เรามีสอนพิเศษน่ะ น่าจะไม่ว่าง" นาราพยายามหาข้ออ้างเพื่อหลีกเลี่ยง เธออยากจะทึ้งหัวตัวเองที่ไปรับข้อเสนอของคานะตั้งแต่แรก ถ้ารู้ว่าเป็นเขา เธอจะไม่ยอมรับข้อเสนอนี
พรึ่บ!"โอ้ย!...แขนขาหมดแรงแล้ว" ข้าวฟ่างล้มตัวนั่งลงด้านข้างคนตัวเล็กฟุบหน้าลงกับโต๊ะของโรงอาหารพร้อมกับเอ่ยเสียงอ่อยด้วยท่าทีที่หมดแรง"รับน้องมาเหรอ?""อือ...เรียนเสร็จยังต้องมารับน้องอีก ฉันอยากจะบ้า""หึ แล้วทำไมมึงไม่เดินออกมาจากวงเลย กูเชื่อว่าคนแบบมึงทำได้" คานะเอ่ยตอบ ถึงจะรู้จักไม่นานแต่ก็
"อย่าลืมนะครับ...งานคู่กันเตรียมนำเสนอภายในสัปดาห์หน้า ใครทำดีมีคะแนนพิเศษเพิ่ม สำหรับวันนี้ไว้แค่นี้ครับ" คลาสเรียนของนักศึกษาปีหนึ่งคณะนิเทศศาสตร์จบไปตามด้วยเสียงพูดคุยของนักศึกษาที่เหลือที่เริ่มดังขึ้นพากันจับคู่ปรึกษาหารือตามงานที่ได้รับมอบหมาย เช่นเดียวกับนารา..."คานะอยู่คู่กับเราไหม?" นารายื่
"พี่นั่งด้วยได้หรือเปล่า" เสียงทุ้มของคนที่สวมชุดช็อปสีกรมท่าเอ่ยดังมาจากหัวโต๊ะทำให้นาราที่นั่งอยู่กับข้าวฟ่างเป็นต้องหันไปมองตามเสียง"พี่เพลิง...นั่งได้เลยค่ะ" นารายกยิ้มหวานตามประสาเธอ ก่อนที่จะขยับตัวเพื่อให้เพลิงได้นั่งลงด้านข้าง โดยที่มีสายตาของข้าวฟ่างคอยส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมองทั้งสองคนอย่างชอบ







