2. เจ็บ NC+

Chapter02.เจ็บ NC+

“ฮึก คะคุณ ฉันเจ็บ อะโอ้ย”

มือเล็กจิกไปบนไหล่กว้างเพื่อระบายความเจ็บปวดที่สลับกันไปกับความรู้สึกเสียวกระสัน ในขณะที่ปากเล็กก็ได้แต่กัดเข้าหากันแน่นจนเลือดไหลไปเลี้ยงไม่ทัน

เสียง‘แจ๊ะ แจ๊ะ‘เริ่มดังขึ้นมามากกว่าเดิมเมื่อช่องรักคับแคบเริ่มปลดปล่อยน้ำสีใสออกมาชะโลมปลายนิ้วมือแกร่ง นาวินที่รับรู้ได้ว่าอีกคนน่าจะปลดปล่อยอารมณ์ออกมาบ้างแล้วก็ตัดสินใจกลับมานั่งอยู่กลางระหว่างขาเรียวอีกครั้ง ก่อนที่จะดึงนิ้วตัวเองกลับออกมาพร้อมกับค่อยๆแยกขาเรียวขาวออกจากกัน

ฉันได้แต่นอนหัวใจเต้นระทึกไปกับภาพตรงหน้าที่เห็น ภาพของกายกำยำที่กำลังค่อยจับตรงนั้นของเขามากดที่ปลายกลีบกุหลาบของฉันทำเอาฉันเริ่มรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องและเกร็งร่างกายไปโดยอัตโนมัติ

“อย่าเกร็ง” เสียงทุ้มเอ่ยบอกฉันก่อนที่ฉันจะตัดสินใจหลับตาลงพร้อมกับผ่อนแรงเกร็งของตัวเองลง ไม่นานหลังจากนั้นอะไรแข็งๆก็เริ่มขยับเข้ามาใกล้จนฉันรู้สึกได้ถึงสัมผัสของมันก่อนที่คนตรงหน้าจะตัดสินใจกดกระแทกท่อนเอ็นของเขาเข้ามาในตัวฉันแบบที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัว

สวบ! กึก!

”กรี๊ดดด! ฮึก เจ็บ“

สิ่งแรกที่ฉันรู้สึกคือเหมือนร่างกายมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆมันเจ็บเหมือนตรงนั้นของฉันมันฉีกขาดก่อนที่กลิ่นคาวเลือดจะค่อยๆลอยฟุ้งขึ้นมาแตะจมูกของฉัน ในขณะที่ร่างสูงตรงหน้าก็เอาแต่กดแช่ตัวตนของเขาเอาไว้นิ่งแบบนั้น

“ทนหน่อย เดี๋ยวก็หาย เธอเป็นคนอยากเองไม่ใช่เหรอ”

นาวินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เขาเห็นเธอแอบกัดฟันสู้กับความเจ็บปวด แม่จะรู้สึกสงสารอยู่ไม่น้อย แต่เขาทำมาถึงขนาดนี้แล้วคงไม่สามารถหยุดได้ง่ายๆ

“อึก จะจะทำอะไรก็ทำเลยค่ะ ฉันทนได้” เเพรไหมตอบกลับด้วยสีหน้ายังคงแสดงถึงความเจ็บปวดแต่เธอเองก็ไม่อยากยอมแพ้เหมือนกัน

“จะพยายามทำเบาๆให้ก็แล้วกัน อื้ม” เสียงทุ้มอดไม่ได้ที่จะครางออกมา เพราะเพียงแค่เขานั่งอยู่เฉยๆร่องสวยของอีกคนก็ตอดรัดเขาจากภายในจนท่อนรักของเขาแทบจะขาด

นาวินจ้องมองภาพแก่นกายของตัวเองที่สอดใส่เข้าไปได่แค่เพียงหัวเท่านั้นด้วยสีหน้านังคงคิดหนักอยู่พอสมควรแต่ถึงแบบนั้นเจ้าของผับสุดหรูก็ตัดสินใจใช้จังหวะที่อีกคนกำลังตั้งตัวออกแรงตอกอัดแก่นกายไซซ์ห้าสิบหกของตัวเองเข้าไปอีกครั้งจนมิดด้าม

ตับ!

“อะอ๊ะ อื้อ”

ปึก ปึก ปึก

เอวสอบเริ่มขยับเข้าออกทันทีที่เขาสามารถสอดแทรกแก่นกายของตัวเองเข้าไปได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขาเรียวทั้งสองข้างถูกจับอ้าออกพร้อมกับร่างเล็กที่ค่อยๆสั่นไหวไปตามแรงตอกอัดของอีกคน มือเล็กจิกไปบนโซฟาราคาแพงทั้งสองข้างเพื่อระบายความเจ็บปวดที่ผสมปนเปไปกับความรู้สึกมวลท้องน้อย

ใบหน้าสวยเหยเกขึ้นมาทุกครั้งที่แท่งร้อนแท่งนั้นสอดใส่เข้าไปด้านในลึกกว่าเดิม

"อ๊ะ“

“อา ซี๊ด”

ปึก! ปึก! ปึก!

นาวินที่คราแรกไม่อยากจะทำแบบนี้ยังคงส่งเสียงครางออกมาพร้อมกับคนใต้ร่าง อาจเพราะนี่เป็นครั้งแรกของหญิงสาวใต้ร่าง ร่องรักของเธอถึงได้แน่นตอดรัดเขาจนปวดหนึบไปหมดทั้งลำแบบนี้ สิ่งที่ทำให้กายแกร่งทรมานมากขึ้นกว่าเดิม นั่นก็คือเขาไม่สามารถที่จะใส่แรงไปตามที่ตัวเองต้องการได้เพราะเลือดสีแดงสดที่ติดอยู่บริเวณปลายหัวบานของเขาทำให้นาวินรู้ยอดตัวเองอยู่เสมอว่านี่เป็นครั้งแรกของแพรไหม เขาไม่อาจใส่แรงไปทั้งหมดได้

“อึก จุก อ๊ะ“

แต่สุดท้ายดูเหมือนเขาจะทนความต้องการที่พุ่งพล่านไม่ไหว นาวินอดไม่ได้ที่จะกระแทกแก่นกายของตัวเองเข้าไปจนสุดลำทำเอาแพรไหมรู้สึกเจ็บและจุกท้องน้อยขึ้นมาทันที

“อื้อ คะคุณ ทำรอย อะอ๊ะ บนตัวฉันหน่อยได้ไหม”

นาวินหยุดชะงักด้วยความรู้สึกไม่ค่อยเข้าใจในคำร้องขอของอีกคนเท่าไหร่ แต่ด้วยความที่ตอนนี้อารมณ์ของเขานั้นก็กำลังพุ่งทะยานไม่ต่างจากเธอ ร่างสูงจึงเลือกที่จะไม่เซ้าซี้มาก

ปากหนาก้มลงไปขบเม้มซอกคอสวยกับเนินอกอวบอิ่มทั้งสองข้าวอย่างพอเป็นพิธีเพราะปกติเขาไม่ได้ชอบทำให้ร่างสวยๆของผู้หญิงมีรอยเท่าไหร่แต่เนื่องจากคนตรงหน้านี้แตกต่างจากผู้หญิงทั่วไป งั้นเขาจะทำให้แบบที่ไม่ถามเพราะลำพังการที่เธอขอให้เขามีเซ็กส์ด้วยนั่นก็นับว่าแปลกมาแล้ว

ปึก! ปึก! ปึก!

”เปลี่ยนท่าหน่อย“ นาวินจับร่างเล็กลุกขึ้นมาก่อนจะผลักร่างสวยให้หันหลังให้เขา

มือหนาจับสะโพกเล็กยกขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะดันแท่งร้อนขนาดใหญ่ของตัวเองใส่กลับเข้าไปอีกครั้ง ท่านี้ทำเอาแพรไหมแทบน้ำตารื้นเพราะความลึกที่เขาสอดใส่มาทำเอาเธอจุกมากกว่าที่เคย

ปึก! ปึก! ปึก!

”อื้ม แน่น จะแตก”

ปากหนาครางออกมา เพราะกลีบกุหลาบของอีกคนนั้นตอดรัดเขาแน่นเกินไป ปกตินาวินจะทำนานกว่านี้ เขาไม่เคยรู้สึกดีเวลามีอะไรกับใครมากเท่าผู้หญิงคนนี้มาก่อนเลยจริงๆ

“อ๊า อื้อ”

ร่องสวยขมิบถี่ๆ ปลดปล่อยน้ำรักออกไปอย่างลืมตัวเพราะได้ไปแตะขอบสวรรค์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ในขณะที่อีกคนก็กำลังปั่นป่วนไม่ต่างกัน เจ้าของผับหนุ่มตัดสินใจเร่งความเร็วให้ถี่รัวขึ้นก่อนที่ท้ายที่สุดท่อนเอ็นหนาจะปลดปล่อยน้ำรักออกมาใส่ถุงป้องกันจนเต็มไปหมด

“แฮ่ก~”

ทันทีที่ร่างแกร่งถอดถอนตัวตนของตังเองออกไป ดวงตากลมโตของแพรไหมก็ค่อยๆปรือลงไปทุกที ความรู้สึกบางอย่างค่อยๆแทรกผ่านเข้ามาในหัวใจ มันเป็นความรู้สึกวูบโหวงกลางหัวใจของเธอ แต่อีกใจหนึ่งมันกลับทำให้เธอรู้สึกโล่งเพราะสุดท้าย เธอก็ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วและวันพรุ่งนี้....ฝันร้ายของเธอจะจบลง เธอได้แต่หวังอย่างนั้น

วันต่อมา

10.00 น.

“อะอ๊ะ ปวดหัว” แพรไหมตื่นขึ้นมาในสภาพปวดหัวอย่างรุนแรงเพราะเมื่อคืนเธอเล่นกระดกเหล้าลงคอไปไม่ยั้ง ทั้งๆที่ไม่เคยดื่มมาก่อนแท้ๆ

หญิงสาวใช้เวลาตั้งสติอยู่นานพอสมควรก่อนที่เธอจะค่อยๆลืมตาขึ้นมามองเพดานห้องที่ไม่คุ้นเคย แพรไหมใช้สมองอันหนักอึ้งของตัวเองพยายามนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

‘ช่วย…มีเซ็กส์กับฉันหน่อยได้ไหม?‘

“......”

ใบหน้าสวยนิ่งไปหลังจากจำประโยคนั้นได้ ก่อนที่ภาพเหตุการณ์ทุกอย่างจะตัดสลับไปมาในหัวของเธอ

“ฉันทำลงไปแล้วสินะ” หญิงสาวพูดกับตัวเอง ก่อนจะก้มสำรวจเสื้อผ้าที่ตัวเองสวมใส่

มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งตัวเดียวที่อยู่บนตัวเธอในตอนนี้ จะว่าไปเธอจำหน้าเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ ผู้ชายคนนั้นที่เธอถวายพรมจรรย์ให้ เขาเป็นใครกันแน่นะ

“อ๊ะ เจ็บ!”

ทันทีที่แพรไหมพยายามจะขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าสวยก็ต้องบิดเบี้ยวขึ้นมาอัตโนมัติ ความรู้สึกที่ว่าร่างกายของตัวเองจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆน้้นไม่เกินจริงเลยสักนิด แล้วแบบนี้เธอจะกลับบ้านได้ยังไง ตอนนี้กี่โมงแล้วเธอไม่รู้ด้วยซ้ำ โทรศัพท์ที่อยู่ข้างกายก็แบตหมดดับสนิท

“ฟู่วว~ เอาน่า เจ็บแค่นี้เองเดี๋ยวก็หาย“ แพรไหมตั้งสติก่อนจะข่มความเจ็บปวดเพื่อลุกขึ้นยืน เธอต้องออกไปจากที่นี่ เธออยู่ต่อไปไม่ได้หรอกเพราะเพียงแค่นี้มันก็นานมากเกินไปแล้ว

ในขณะที่หญิงสาวกำลังพยายามก้าวขาลงจากเตียงนั้น....

”อะอ๊ะ!?“

พรึ่บ!!

ความเจ็บปวดที่มีมันเยอะมากกว่าที่เเพรไหมจินตรนาการเอาไว้ เธอเกือบล้มหัวคมำลงบนพื้นตรงหน้า แต่โชคดีที่เจ้าของห้องดันเปิดประตูเข้ามาเห็นเสียก่อน

นาวินรีบก้าวเท้าไวๆวิ่งมาคว้าร่างเล็กเอาไว้ในอ้อมแขน....ซึ่งหมายความว่าตอนนี้เขากำลังยืนกอดเอวเธออยู่อย่างใกล้ชิด

“เป็นอะไรหรือเปล่า?”