Share

8. หวั่นไหว

last update publish date: 2026-03-05 01:49:05

Chapter08.หวั่นไหว

“ไปนอนบนเตียงดีๆ” นาวินสั่งเสียงเข้ม เขาไม่ได้ชวนเธอมาอยู่ด้วยเพื่อให้นอนขดตัวอยู่บนโซฟาแคบๆนี่หรอกนะ

อย่างน้อยๆถ้าอยู่กับเขาเธอก็ควรจะได้เจอแต่สิ่งดีๆ

“คะ? เอ่อ คือ....”

จ่อกก~

ไม่ทันที่จะได้ตอบกลับอะไรมากมาย เสียงท้องร้องของเเพรไหมกลับดังขึ้นมาทำให้เธอขายหน้า นาวินเห็นว่าอีกคนเขินก็ได้แค่แอบยิ้มมุมปาก

“ได้กินข้าวบ้างหรือยัง”

“ยะยังค่ะ” หญิงสาวตอบกลับเสียงเบา เพราะหลังจากที่นาวินบอกว่าให้พักเธอก็ผล็อยหลับไปเลย

“ฉันก็เหมือนกัน งั้นเราออกไปหาอะไรกินกันไหม”

ปกตินาวินเองก็มักจะหลงลืมทานข้าวอยู่บ่อยๆตั้งแต่ที่เขาต้องแบ่งเวลาจัดการงานของผับและคาสิโนไปด้วย โชคดีที่เรียนจบแล้วเหลือก็แต่ฝึกงานและรับปริญญา

“ร้านนี้ได้ไหมคะ“ มือเล็กชี้ไปยังร้านก๋วยเตี๋ยวร้านหนึ่งที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากผับของนาวินนัก หลังจากที่เธอปฎิเสธจะขึ้นรถไปหาอะไรกินกับเขา หญิงสาวก็พาร่างสูงเดินมาที่นี่ ร้านปนะจำของเหล่านักท่องราตรี

”อืม เอาสิ“ นาวินพยักหัวตอบ แม้จะไม่เคยมากินร้านอาหารข้างทางแบบนี้แต่คนอยู่ง่ายอย่างเขาก็ไม่เรื่องมากอะไร

ปกติเวลาพาผู้หญิงไปกินข้าว น้อยคนนักที่จะเลือกนั่งทานร้านแบบนี้ อาจเป็นเพราะสังคมที่เขาอยู่ด้วย

”หนูเอาบะหมี่ต้มยำหมูสับเผ็ดน้อยค่ะ“ แพรไหมเอ่ยสั่งออกไปอย่างชำนาญ เธอสังเกตุเห็นป้ายร้านนี้ตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว

”แล้วเอ็งล่ะพ่อหนุ่ม เอาเส้นอะไร“

”เอ่อ....ผม“ ปากหนามัวแต่ยืนอ้ำอึ้ง เขาไม่รู้ว่ามันมีเมนูแบบไหนบ้างเพราะไม่เคยสั่งมาก่อน

“ให้ฉันสั่งให้ไหมคะ” เเพรไหมที่พอจะนึกรู้จึงเสนอตัว

ร่างสูงจึงพยักหน้าตอบกลับ

”คุณกินเผ็ดได้ไหมคะ?“ เพื่อความชัวร์ หญิงสาวจึงตัดสินใจถาม

”ไม่ค่อยเท่าไหร่“

”งั้นเอาบะหมี่เกี๊ยวน้ำใสค่ะคุณลุง”

“เออๆ เอ๋งไปนั่งกันก่อนเดี๋ยวลุงทำให้“

หลังจากที่สั่งอาหารเสร็จเรียบร้อยไม่นานก๋วยเตี๋ยวกลิ่นหอมก็ถูกยกมาเสิร์ฟ นาวินนั่งมองอาหารตรงหน้าด้วยความหิวไม่แพ้อีกคน ก่อนที่ตะเกียบกับช้อนจะถูกยื่นมาตรงหน้าของเขา

”ขอบคุณ“

ทั้งสองนั่งทานกันไปสักพักก่อนที่แพรไหมจะเป็นฝ่ายเอ่ยถามร่างสูงออกมาก่อนถึงการอดอาหารของเขา ทั้งๆที่เขาดูเหมือนจะไม่ใช่คนชอบทำอะไรแบบนั้น

”ปกติคุณทานข้าวดึกแบบนี้ทุกวันเลยเหรอคะ?“

”เปล่าหรอก แค่วันนี้ลืมกินน่ะ“

แพรไหมทำสีหน้างงๆ หลังจากที่อีกคนบอกว่าลืมกินข้าว นี่สินะ ปัญหาของคนรวย คือทำงานจนไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่น

“หึ ทำหน้าแบบนั้นทำไม เธอก็ยังลืมกินเลยนี่” เขาว่าก่อนจะยิ้มใส่เธอ

“มันไม่เหมือนกันนี่คะ” เธอยู่หน้าตอบ

“มันก็เหมือนๆกันนั่นแหละ แล้วนี่เธอเรียนอยู่มหาลัยไหน ปีอะไร?” นาวินถามออกไปด้วยความอยากรู้

“ฉันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเมลเบิร์นค่ะ ปี 3 แต่เรียนภาคเสาร์-อาทิตย์”

“ฉันมีลูกพี่ลูกน้องเรียนอยู่ที่นั่น ปี 3 เหมือนกันกับเธอ”

ทั้งสองนั่งคุยกันไปสักพักก่อนที่อาหารจะหมด มือหนาเอื้อมไปหยิบทิชชู่ขึ้นมาก่อนที่เขาจะทำให้สิ่งที่แพรไหมไม่คาดคิด

พรึ่บ!

“ปากเธอเลอะ”

นาวินเช็ดปากให้คนตัวเล็กอย่างแผ่วเบาตามนิสัยของใจดีอบอุ่นของเขาเขา โดยหารู้ไม่ว่าอีกคนกำลังรู้สึกหัวใจพองโตไปกับการกระทำของเขามากแค่ไหน

“ขะขอบคุณนะคะ เอ่อ เดี๋ยวมือนี้ฉันเลี้ยงเองนะคะ วันนี้คุณช่วยฉันมาเยอะแล้ว” เธอยิ้มให้เขาก่อนจะเดินไปจ่ายเงิน พยายามซ่อนอาการเขินเอาไว้ในใจ

ไม่ได้! เธอจะหวั่นไหวไม่ได้เด็ดขาด

“ขอบคุณที่เลี้ยง“

”ฉันเต็มใจค่ะ“

@ห้องพัก

”ฉันจะไปอาบน้ำสักหน่อย เธอนอนบนเตียงได้เลยนะ เดี๋ยวฉันไปนอนบนโซฟาเอง“ เสียงทุ้มเอ่ยบอกหลังจากที่ทั้งสองมาถึงห้องพัก

เนื่องจากห้องนี้เป็นห้องที่นาวินสร้างเอาไว้เพื่อใช้พักผ่อนโดยเฉพาะ ภายในห้องจึงไม่ค่อยมีอะไรเยอะแยะมากมายเท่ากับคอนโดเก่าของเขาที่ยกให้นาวาไป

”คะ? ทำไมคุณถึงนอนที่โซฟา เดี๋ยวฉันนอนเองค่ะ ฉันไม่อยากเอาเปรียบคุณ“ แพรไหมได้ยินแบบนั้นก็ตั้งท่าจะไม่ยอม เพราะเธอไม่อยากเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาปวดหลังในอนาคต

”ไม่เป็นไร“

”แต่ว่าฉัน.....“

”ถ้าเธอไม่สบายใจ งั้นเรานอนบนเตียงด้วยกันนี่แหละ“

ตึกตัก ตึกตัก

ได้ยินแบบนั้นหัวใจดวงเล็กก็สั่นไหวขึ้นมาอย่างน่าประหลาด แม้จะเคยมีอะไรกับเขามาแล้วครั้งหนึ่ง แต่คำว่านอนบนเตียงเดียวกันก็อดที่จะทำให้แพรไหมรู้สึกแปลกไม่ได้เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยทำแบบนั้นกับใคร

“ถ้าไม่สบายใจก็เอาหมอนกั้นเอาไว้ แบบนี้ โอเคไหม“ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กนิ่งไปกับคำเสนอของเขา นาวินจึงเพิ่มข้อตกลงในการนอน ซึ่งดูเหมือน แพรไหมจะเริ่มโอเคมากขึ้น

”ค่ะ“

”นอนเถอะ เธอควรพัก“ เขาว่าก่อนจะปิดไฟแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายดั่งเช่นทุกวัน แต่วันนี้กลับแปลกไปเพราะเขาได้มีโอกาสรู้จักกับใครคนหนึ่งที่จะเปลี่ยนชีวิตของตัวเองไปตลอดกาล

”ทำไมคุณถึงเป็นคนดีขนาดนี้“ ปากเล็กบ่นพึมพัมออกมาถึงความเป็นคนจิตใจดีของนาวิน เธอโชคดีเหลือเกินที่ได้บังเอิญพบเจอกับเขา ต่อจากนี้เธอจะตอบแทนผู้ชายคนนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

หลายนาทีผ่านไป

ฟึ่บ~

“นอนไม่หลับเหรอ”

“เอ่อ....” หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนอีกคนที่นอนอยู่อีกฟากของเตียงเอ่ยทัก เพราะเธอนอนพลิกตัวไปมาเขาถึงรู้สึก

“ขอโทษนะคะ ฉันทำให้คุณรำคาญหรือเปล่า?” เธอเองก็อยากนอนนะ แต่พอได้กลิ่นสบู่หอมๆที่ออกมาจากกายหนุ่มมันก็อดที่จะรู้สึกว้าวุ้นใจไม่ได้ยามที่สมองหวนกลับไปนึกถึงภาพเมื่อคืนที่เขากับเธอ......

“เปล่าหรอก ฉันเองก็นอนไม่หลับเหมือนกัน ปกติฉันนอนดึกน่ะ”

“คุณทำงานหนักมากเลยเหรอคะ” ได้ยินแบบนั้นเเพรไหมก็ไม่รอช้าที่จะถาม เธอนอนตะแคงหันมามองเขาด้วยสีหน้าอยากรู้ แต่คิดว่าอีกคนคงไม่เห็นสีหน้าของเธอเพราะตอนนี้เขาและเธอตกอยู่ในความมืดมิดโดยมีหมอนขั้นกลาง

"ก็...ไม่ขนาดนั้นหรอก ช่วงนี้ฉันเรียนจบแล้ว เหลือแค่รับปริญญา“

นาวินตอบกลับแบบนั้นเพราะในความคิดของเขา เขาไม่ได้คิดว่าการทำงานที่ตัวเองรักจะหนักหนาอะไร

“คุณเก่งจังเลยนะคะ ทำหลายอย่างพร้อมกันได้ด้วย” แพรไหมเอ่ยชมคนตรงหน้า

สำหรับเธอ นาวินคือผู้ชายที่สมบูรณ์แบบมากๆ เขาขยันทำงานและเป็นคนจิตใจดี เพราะแบบนั้นเธอถึงไม่กล้าที่จะชอบเขา ชีวิตของเธอกับเขาต่างกันเหมือนฟ้ากับเหว รู้แค่นั้นหญิงสาวก็เข้าใจได้ในทันทีว่าตัวเองควรจะอยู่จุดไหน

“เธอก็เก่ง....” เขาว่าพร้อมกับตะแคงข้างหันมามองใบหน้าสวยท่ามกลางแสงไฟสลัวๆ

“คะ?”

“เธออดทนเก่ง แล้วก็เข้มแข็งมากกว่าฉันด้วยซ้ำ เพราะงั้นต่อจากนี้ ถ้าเธอต้องการความช่วยเหลืออะไรบอกฉันได้ตลอดนะ ไม่ต้องเกรงใจอะไรทั้งนั้น“

แพรไหมได้แต่กลั้นความสั่นไหวของน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมาเพราะเธอซึ้งใจที่นาวินดีกับเธอขนาดนี้ ในชีวิตนี้ของเธอ ผู้ชายตรงหน้าคือคนเดียวที่ใส่ใจความรู้สึกของเธอจริงๆ

”ขอบคุณนะคะ“ เธอตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างห้ามไม่อยู่

“เธอขอบคุณฉันเยอะแล้ว นอนเถอะ ดึกมากแล้ว” เมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอทำให้อีกคนอ่อนไหว นาวินจึงไม่รอช้าที่จะเปลี่ยนเรื่อง

“ฝันดีนะ”

“ค่ะ คุณก็เช่นกันนะคะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • LOVE TOUCH สัมผัสรัก   60. จบบริบูรณ์

    Chapter60.จบบริบูรณ์ รุ่งเช้า “อื้อ” “ตื่นแล้วเหรอ” ควับ! แพรไหมหันไปมองเสียงทุ้มของสามีหมาดๆอัตโนมัติ หลังจากที่เธอรู้สึกตื่นขึ้นมา เมื่อคืนแพรไหมแทบจำอะไรไม่ได้เลย เธอจำได้แค่ว่าตัวเองนอนหลับเต็มอิ่มแค่ไหน “คะคุณนาวิน“ ”หลับสบายไหม“ ปากหนาเอ่ยถาม ตอนนี้นาวินกำลังนอนตะแคงใช้แขนหนึ่งข้างเท้าหัวตัวเองไว้พร้อมกับจ้องมองมายังเธอ “เอ่อ ค่ะ มะเมื่อคืนฉันกลับมาที่ห้องได้ยังไงเหรอคะ ฉันจำอะไรไม่ได้เลย“ แพรไหมกระพริบตาปริบๆถาม ”ฉันแบกเธอมาเอง ใครบอกให้ดื่มเยอะขนาดนั้น“ ”เอ่อ ขะขอโทษค่ะ ฉันน่าจะลืมตัวไป“ แพรไหมเอ่ยขอโทษออกมาอย่างไม่เต็มเสียงนัก เพราะแอบรู้สึกผิดที่ไม่ได้ใช้เวลาในงานแต่งกับสามีอย่างเต็มที่เท่าที่ควรเพราะตัวเองดันเมา ”ฉันควรจะจัดการกับภรรยาที่ทิ้งฉันให้เหงาในคืนเข้าหอยังไงดีนะ“ ”-////-“ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมาเมื่อได้ยินคำคาดโทษแบบนั้น เพราะเหตุผลนี้เหรอนาวินถึงได้ดุเธอ ”แพรไหม“ ”.....คะ“ ”เธออยากมีลูกไหม“ หญิงสาวค่อยๆหันมามองหน้าสามีด้วยความแปลกใจเพราะตั้งแต่คบกันมา นาวินไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้กับเธอเลย หรือเป็นเพราะเพื่อนเขาถามเมื่

  • LOVE TOUCH สัมผัสรัก   59. งานแต่ง

    Chapter59.งานแต่ง วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดงานแต่งของแพรไหมกับนาวินก็ถูกจัดขึ้นมาอย่างเรียบง่าย เพราะเธอกับนาวินตกลงกันเอาไว้ว่าจะเชิญเฉพาะคนที่สนิทเท่านั้น ตอนแรกก็ว่าจะไม่เชิญใครมากมายแต่พอแจกการ์ดไปมาจำนวนคนก็ไม่น้อยอยู่เหมือนกัน เพียงเฉพาะแค่เพื่อนนาวินกับพนักงานที่ผับ แขกก็แทบจะเต็มงานอยู่แล้ว “พิธีการต่อเป็นเป็นการโยนช่อดอกไม้ของเจ้าสาวนะครับ ใครที่เป็นสาวโสดขอเรียนเชิญมาด้านหน้าได้เลยครับ” เสียงพิธีกรดังขึ้น เหล่าสาวๆมากมายจึงไม่รอช้าที่จะเดินออกมาด้านหน้า โดยเฉพาะใครหลายๆคนที่ยังไม่ได้เข้าพิธีแต่งงานก็ต่างอยากจะมาแย่งดอกไม้กันทั้งนั้น ”จะโยนแล้วน้า“ แพรไหมที่ยืนเคียงคู่นาวิน ในชุดเจ้าสาวแสนสวยเอ่ยออกไปก่อนจะเหวี่ยงช่อดอกไม้สีสวยไปทางด้านหลัง พรึ่บ! และคนที่ได้ดอกไม้ชื่อนั้นคือสาวสวยคนหนึ่งที่หลายคนไม่คุ้นตา เธอคือ‘อิงฟ้า’ นักร้องสาวคนใหม่ล่าสุดของผับนาวิน ซึ่งเคย์เดนเห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะหันไปแสยะยิ้มใส่หน้าธีโอ “นั่นมันยัยนักร้องที่มึงตามจีบอยู่ไม่ใช่เหรอวะไอ้ธี” ธีโอได้ยินแบบนั้นก็ปั้นหน้านิ่ง ไม่อยากโดนเพื่อนล้อจึงเลือกที่จะไม่แสดงอาก

  • LOVE TOUCH สัมผัสรัก   58. ความสุข

    Chapter58.ความสุข @เพ้นท์เฮ้าส์ “แพรไหม” “แพรไหม” “แพร?” “คะ?” แพรไหมสะดุ้งหลังจากได้ยินนาวินเอ่ยเรียกเธอเป็นครั้งที่สาม ซึ่งร่างสูงที่เห็นว่าอีกคนดูแปลกไปตั้งแต่กลับมาจากตลาด เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เขารู้จักแพรไหมดีพอที่จะรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเธอ “เป็นอะไรหรือเปล่า? ฉันเห็นเธอเหม่อตั้งแต่กลับมาที่ตลาด” “.....” เเพรไหมเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเอ่ยปากเล่าแฟนหนุ่มออกไป “ฉันบังเอิญเจอผู้หญิงคนนั้นค่ะ“ ”ใคร?“ นาวินถาม ”แม่“ ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมอีกคนถึงมีท่าทีแบบนี้ การเจอแม่ของตัวเองคงทำให้หญิงสาวรู้สึกสะเทือนใจและคิดถึงอดีตที่มันแย่ๆของเธอ "เธอโอเคไหม“ นาวินถามออกไปอย่างเป็นห่วงเป็นใย ”ฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงค่ะ รู้แต่ว่าผู้หญิงคนนั้นดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่“ แม่จะไม่อยากสนใจแต่หัวใจมันอดที่จะสงสัยไม่ได้ เพราะอดีตคุณนายกลับกลายเป็นคนที่แต่งตัวธรรมดาแบบนั้น นั่นทำให้แพรไหมนึกสงสัยว่าหลังจากที่เธอย้ายออกมา เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนั้นบ้าง ”ถ้าเธออยากรู้ ฉันเล่าใ

  • LOVE TOUCH สัมผัสรัก   57. คนที่ไม่อยากเจอ

    Chapter57.คนที่ไม่อยากเจอ “วิน.....” เบลล่าหลุดปากพูดชื่อของคนตรงหน้าออกมาอัตโนมัติ แต่เมื่อเห็นว่าอีกคนมากับใครเบลล่าก็ตัดสินใจสะบัดหน้าหนีแล้วเดินเชิ่ดไปอีกทางอย่างรวดเร็ว เพราะไม่อยากต่อกรณ์อะไรด้วย หลังจากเธอโดนฟ้อง เธอก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวอะไรกับนาวินอีก โชคดีที่แม่ของเธอนั้นช่วยเหลือเธอโดยการไปหายืมเงินมาจ่ายทุกอย่างให้ เบลล่าจึงสามารถรอดจากความผิดมาได้อย่างหวุดหวิดเพราะแม่ของเธอเสนอที่จะยกหนี้ทั้งหมดให้กับหมอว่านทิพย์เพื่อที่จะขอให้หมอสาวยกฟ้องไป เหตุการณ์นี้ทำให้เบลล่าจดจำขึ้นใจว่าเธอไม่ควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวอะไรกับชีวิตของนาวินอีก โดยเฉพาะยิ่งพอได้เห็นอีกคนอยู่กับผู้หญิงคนนั้น เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองแพ้ “ไปกันเถอะ“ นาวินหันไปบอกแฟนสาว อย่างไม่ได้ใส่ใจในตัวของคนที่เพิ่งเดินออกไปเลยแม้แต่น้อย แพรไหมเองก็เช่นกัน เธอไม่ได้หวนกลับไปนึกถึงอดีตพวกนั้นอีกต่อไปแล้ว หนึ่งวันต่อมา วันนี้เป็นอีกวันที่แพรไหมรู้สึกว่าเธอมีความสุขมากที่สุด เธอตื่นมาพร้อมกับอาหารเช้าที่นาวินทำไว้รอเธอ ซี่งช่วงเย็นของวันนี้เธอมีนัดทานข้าวที่บ้านของเขา แพลนวันนี้จึงไม่มีอะไรมากนอกจากจะใช้เว

  • LOVE TOUCH สัมผัสรัก   56. เปิดตัวอย่างเป็นทางการ

    Chapter56.เปิดตัวอย่างเป็นทางการ วันต่อมา “จะดีเหรอคะ ทุกคนจะไม่ตกใจใช่ไหม” แพรไหมเอ่ยถามร่างสูงที่กำลังนั่งเคลียร์งานตรงหน้า วันนี้นาวินพาเธอติดรถมาที่ผับด้วยและที่สำคัญสิ่งที่ทำให้เธอกำลังรู้สึกลำบากใจอยู่ในตอนนี้ก็คือ นาวินบอกกับเธอว่าเขาอยากจะเปิดตัวเธอให้กับทุกคนที่ผับได้รับรู้อย่างเป็นทางการ “ไม่หรอก สักวันหนึ่งยังไงพวกเขาก็ต้องรู้อยู่ดี” ปากหนาตอบกลับในขณะที่มือก็ยังคงเซ็นเอกสาร “แต่ว่า....ถ้า” แพรไหมยังคงมีสีหน้าที่กังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด แม้เรื่องราวทุกอย่างมันจะผ่านไปนานมากแล้ว แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะกลัวว่าคนอื่นอาจจะมองเธอไม่ดี ทั้งเรื่องของเบลล่าและเรื่องที่นาวินเป็นเจ้านายของเธอ ”อย่าคิดมากเลยนะ ไม่มีอะไรคิดกับเธอไปในทางที่ไม่ดีหรอก“ นาวินปลอบใจแฟนสาวอย่างรู้ทันว่าอีกคนกำลังคิดอะไร ซึ่งแพรไหมได้ยินแบบนั้นก็พยายามทำตามที่เขาว่า แม้จะรู้สึกทำตัวไม่ถูก แต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะทำตามในสิ่งที่อีกคนเห็นว่าสมควร เวลาต่อมา ”สวัสดีค่ะคุณนาวิน“ จิ๊บเมื่อเห็นว่าเจ้านายหนุ่มเดินลงมาข้างล่างจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยทัก แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเธอกลับต้องชะงักไป

  • LOVE TOUCH สัมผัสรัก   55. ของขวัญพิเศษ NC+

    Chapter55.ของขวัญพิเศษ NC+ นาวินนอนรอแฟนสาวอาบน้ำอยู่ด้วยท่าทางสบายๆ บนกายแกร่งสวมเพียงผ้าขนหนูเอาไว้ที่ท่อนล่างอย่างหมิ่นเหม่ เขาเลือกที่จะไม่สวมอะไรให้เสียเวลา เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่ามันไม่จำเป็น แกร๊ก.... เสียงลูกบิดประตูห้องน้ำดังขึ้น ทำให้นาวินที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงอยู่ค่อยๆวางโทรศัพท์แล้วหันไปมอง แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าอีกคนจะเดินออกมาข้างนอกเสียที ”เป็นอะไรหรือเปล่า?“ “เอ่อ คุณช่วยปิดตาก่อนได้ไหมคะ” แพรไหมเอ่ยบอกออกไปอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก พอเห็นตัวเองในกระจก เธอก็รู้สึกว่าร่างกายมันหดเหลือนิดเดียว ”หื้ม? ทำไม“ นาวินถามอย่างสงสัย ”ฉันมีของขวัญจะให้ค่ะ“ แม้จะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่นาวินก็ยอมที่จะหลับตาลงตามคำขอของคนรักแต่โดยดี ”โอเค หลับแล้ว“ เมื่อได้ยินแบบนั้น แพรไหมจึงค่อยๆโผล่หน้าออกมามอง เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังหลับตาอยู่จริงๆ เธอจึงเรียกความมั่นใจให้ตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่แซนตี้สาวจะค่อยๆขยับเท้าเดินออกมาหยุดอยู่ตรงหน้าร่างสูง หัวใจของแพรไหมเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา ไม่รู้ว่านาวินจะชอบหรือเปล่า แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธออยากลองทำอะไรแบบนี้ “ละลื

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status