LOGINAnexria woke up with a bang in her head; it felt like her world had turned 360 degrees. Ang sana’y pagbaba niya sa higaan ay natigil nang napagtanto niyang parang iba ang amoy ng kanyang silid. It was more manly—a smell of tobacco with a mixture of sweat and power. It made her want to go and hide under the ground just by smelling it.
Marahan niyang iginala ang paningin sa kabuuan ng lugar. The walls were painted in brown and white colors, at bukod sa isang malaking cabinet at painting sa isang tabi, wala nang ibang naka-display roon. The room was indeed built for men, making her nervous.
‘What the hell exactly happened?’
Her eyes instinctively looked at her body, and she froze when she realized she had nothing underneath the bedsheet! Her eyes darted to the middle of her thighs when she felt a sudden pain. Strips of blood stained the white bedsheets. Blurred memories struck her mind from last night’s scenario.
Natigilan siya.
Ang kaninang magulo niyang mundo ay tuluyan na ngang gumuho nang napatingin siya sa kanyang katabi nang umuga iyon, and in the middle of the sunlight peeking through the window, she saw his nakedness.
This was the man who helped her last night!
She had just lost her virginity to some random man!
Ang nag-iisang bagay na iniingatan niya ay nawala na lang nang dahil sa isang gabing kasiyahan.
Ano na lang ang gagawin niya kapag nalaman ng kanyang mga magulang ang nangyari? Alam niya sa sariling mas lalo nila siyang kamumuhian, and knowing her sister, she was sure that she already knew what happened to her—lalo na at halos alam nito ang lahat ng club at bar sa buong Kamaynilaan. She knew that it would be used against her, at alam niyang gumagawa na ito ng hakbang para tuluyan siyang mawala sa pangalan ng mga Fernandez.
Gayunpaman, naroroon pa rin ang pag-asa niyang makapananatili siya sa Fernandez mansion; alam niyang kakampihan siya ng kanyang Lolo Arturo.
At kung hindi man, may condo naman siya at may sapat na ipon dahil hindi lang basta-basta ang sweldo ng mga modelo. Katunayan ay kaya na nga niyang iwan ang miserable niyang buhay, yet she still chose to stay sapagkat iyon ang pakiusap ng kanyang grandpa. And being an heiress didn’t matter to her anymore.
Mabigat ang loob niyang umalis siya sa lugar na iyon. She wanted to forget what happened; she wanted to move on and focus on her career. Pero paano? Gayong wala nang natitira sa kanya kundi ang kaunting dignidad at sarili?
At alam niyang habambuhay nang nakamarka sa kanya ang nangyari.
“YOU are such a disgrace!” Lihim na lang na natawa nang mapakla ang dalaga nang sampalin siya ng kanyang ama. Hindi pa man siya nakakaapak sa portiko ng Fernandez mansion, sinalubong na siya nito bitbit ang kanyang mga damit at itinapon ang mga iyon sa harap niya. Kasama nito ang kanyang ina at si Dahlia.
Lahat sila ay naroroon, kasama ang kanyang lolo na akala niya’y magiging kakampi niya.
Nagkamali siya.
“Papa, tama na iyan!” awat ng kapatid niyang pinaglihi kay Satanas. Kunwa’y pinagtatanggol siya. “Hindi kasalanan ni ate ang nangyari. Kung hindi lang sana sa akin, hindi sana nangyari ang lahat ng ito.” Yumuko ito na animo’y parang nasasaktan. But Ria knew her better; she was just using that act to get all the attention and put the blame on her.
Nakita niyang niyakap ito ng kanyang ina. She just closed her eyes and took a deep breath, pinipigilan ang kung anumang lalabas na likido sa kanyang mga mata. It hurt seeing her mother choosing the illegitimate child and giving her the comfort that she had always wanted to experience. But she was done. What they did had already put some sense into her to finally choose her freedom, to leave and never go back at last.
“Anak, huwag mong sisihin ang sarili mo. You did nothing wrong; nagising lang siguro ang damdamin ni Nathan at naisip niyang ikaw ang mahal niya, hindi ang ate mo,” anito, tapos matalim siyang tinitigan. “You curse! Umalis ka na dito at huwag ka nang babalik pa!”
She scoffed, pagkatapos isa-isang kinuha ang mga damit na nakakalat sa harap niya. She was used to them cursing her, but starting now, she didn’t want anyone to hurt her anymore. She was done crying and trying to prove herself. She was done begging. She was done with everything.
“As you wish,” tanging nasambit niya, pero bago siya tumalikod bitbit ang mga maleta, nakita niya pa ang isang matagumpay na ngiti ng kanyang kapatid mula sa pag-aalo ng kanyang mga magulang.
KUNG ilang oras siyang palakad-lakad sa gitna ng daan ay hindi na niya alam. Basta ang alam lang niya, punong-puno na siya sa lahat. Her heart ached so bad she didn’t realize she had burst out crying. Maybe the pain was there all along; hindi niya lang napapansin sapagkat ang akala niya’y may magtatanggol pa sa kanya. Kasabay ng pagpatak ng kanyang mga luha ay ang biglaang pagbuhos ng ulan.
She sat on the side of the road, hugging herself, letting the rain get her and her things wet. She poured her heart out. Her family kicked her out, and her fiancé betrayed her. She could’ve used one of her cars, pero nang akma niyang puntahan iyon kanina sa garahe ay hindi na siya pinapasok ng mga guwardiya. She could’ve used authority—pag-aari niya ang mga iyon at ni piso ay wala siyang hiningi sa mga magulang para mabili ang mga iyon—but in the end she chose not to make a scene. She could still buy one, right?
But she was wrong.
Nang tumila ang ulan, naisipan niyang buksan ang cellphone and with any luck ay gumana pa iyon. Nang bumukas, agad na bumungad sa kanya ang mensahe ng may-ari ng condominium building kung saan ang unit niya—telling her that she could not use her unit anymore, dahil may kumuha na raw ng rights niya. She could’ve argued, pero wala rin siyang mapapala. She knew her sister was behind all of this.
She wanted to call her manager for help, pero hindi na niya ginawa dahil sumabog ang notification ng phone niya.
“What the fuck?” she cursed as she opened it, only to regret it later on. There were a bunch of photos of her sleeping with an old man. The place was familiar—ito ang condo ng lalaking tumulong sa kanya kagabi, but the pictures were obviously made of AI-generated images. Yet people online were buying it.
After that, parang nawala na sa sarili ang dalaga. She lost millions of followers across the entire social media in just a matter of seconds. Nawala rin ang mga sponsors niya.
She was just staring at the numbers getting lower by the minute.
Ano na ngayon ang gagawin niya now that she literally lost everything? Wala na siyang ibang maisip kung hindi tawagan ang kaisa-isang kaibigan, si Lexie.
“I hope this will give you comfort,” saad nito nang inilapag ang mainit na kape sa harap niya. Kakadating lang nila sa bahay ng mga Brauhmer. The manor was more glamorous and elegant compared to the one she used to know.
“Thank you, frenny,” aniya at tinanggap ang inilapag ng kaibigan. She was shivering from the cold, at may malinis na towel ang nakabalot sa basa niyang katawan.
“No worries, nandoon na ang mga gamit mong nabasa sa may laundry room. You can use my older brother’s room for the meantime while the maids are still preparing the guest room for you,” then she left her at the dining table.
Pagkatapos niyang maubos ang kape, she decided to go upstairs to look for it. May ilang maids naman ang tumulong sa kanya upang mahanap niya ang naturang kwarto.
Nasa panghulihan ito nakapwesto at halos hiwalay sa ibang mga kwarto, which was weird since most of the rooms were almost close together.
Pinihit niya ang p***o. The room looked nothing like any other men’s room, except that this one looked more stern and lifeless with its plain white, brown, and gold colors. Aakalain mong isang mafia boss ang nagmamay-ari nito.
She had known the Brauhmers for as long as she could remember. There were five siblings, and Lexie was the youngest. She knew her best friend’s brothers very well; hindi na kasi sila halos mapaghihiwalay noon pa man.
Except one: Lusterous Brauhmer.
Ayon kay Lexie, bata pa lang kasi sila nang mawalan sila ng magulang. Their parents died in a fire, and since then this oldest brother of hers was the one who took charge of their businesses locally and internationally. At malimit lang itong umuwi ng Pilipinas. Her best friend was only five years old at that time, and she barely knew about those things kaya hindi na siya nagtanong pang muli. Isang beses niya lang nakita si Lusterous, ngunit ang larawan lang nito noong ito’y sanggol pa lang.
“Ma’am, here are your things.” She was about to take a shower when one of the maids who guided her earlier returned to deliver her things.
“Thank you, pakilagay na lang sa may higaan, ate,” aniya.
The maid bowed then left, but before she closed the door may pinahabol pa itong bilin. “Ma’am, kabilin-bilinan po pala ni Miss na mag-ingat sa mga gamit ni Sir Lusterous. Ayaw po kasi nitong may nangingialam sa mga gamit niya.”
She smiled; touching other people’s things was not really her thing. Pero parang may kakaibang pinapahiwatig ito nang banggitin ang salitang “things.”
Pagkatapos iwan ng babae, pumasok na siya sa loob ng banyo para maligo at makapagpahinga.
While she was in the shower, she couldn’t stop thinking about the man from last night. The way those green eyes looked just like stars, the way those lips touched hers, and oh—that face! F*cking gorgeous and handsome! Pero ang malaking katanungan sa kanya ay kung bakit sila magkamukha ni Lexie? Hindi kaya ito ang nakatatandang kapatid ng kaibigan?
‘Pero, imposible iyon!’
There was no way that it was her best friend’s brother dahil sampung taon na ang nakaraan mula nang bumisita iyon sa Pinas ayon kay Lexie. Dagdag pa nito’y workaholic daw iyon at halos sa opisina na umuuwi.
Napawi ang malalim niyang pag-iisip ng kung ano-ano nang maramdaman niyang may pumasok sa shower room. Hahawiin pa sana niya ang kurtina matapos magtapis ng tuwalya, ngunit isang malaking bulto ng lalaki ang bumungad sa kanya at muntik pa siyang madulas kung hindi lang sa agarang pagsalo nito sa kanya.
But then, her eyes went wide with shock. It was as if she were looking at a ghost when she saw him again.
“Princess.”
Sa kabila ng lahat, their marriage remained peaceful, though, because it remained private and hidden from the public. Though there were times they had small arguments and all—lalo na sa parte ni Lusterous, he knew to himself that he’d fallen in love with the girl he married the moment he saw her before everything happened. At sa mundong ginagalawan niya? He knew that any moment, his mafia enemies would make a move once they found out about her, at ayaw niyang malagay sa kapahamakan ang asawa.She had suffered so much already, at ayaw niyang madagdagan pa ito.“What do you want to talk about, wife?” tanong niya kahit nahihinuha na niya kung ano iyon—for the beach house was secretly filled with hidden cameras, at ni minsan ay hindi niya magawang tanggalin ang tingin sa malaking monitor, kahit na may inaasikaso siyang kompanya at busy sa training.His hand found its way to her sleek charcoal-black hair; marahan niyang hinaplos iyon gamit ang kanyang mga daliri.He knew that her sister wo
“Oh come on, frenny! Ayaw mo no’n? Nang maging magkapatid na tayo nang literal?”Alas-otso na ng gabi, subalit narito si Ria at nag-aabang ng masasakyan sa labas. She didn’t give it a second thought at umalis siya agad nang malamang ang lalaking nakatalik niya nang isang gabi at si Lusterous Brauhmer ay iisa. Anupa’t nang makita siya nito, ay biglaan siyang inalok ng kasal.It wasn’t that she didn’t want it or anything. She loved Lexie as her best friend and soon-to-be sister-in-law. But what her brother was offering was far more than just a business matter, and for goodness’ sake he was talking about marriage here! And there was a part of her saying there was something about the guy that she didn’t want to cross around.Or maybe it was her thoughts speaking like that? Masyado kasing misteryoso ang kapatid ng kaibigan—with that cold and stern but handsome face and physique that could literally pass as hotter than the sun.“Come on, Ria. You cannot do that to us—paano na lang kung magb
Anexria woke up with a bang in her head; it felt like her world had turned 360 degrees. Ang sana’y pagbaba niya sa higaan ay natigil nang napagtanto niyang parang iba ang amoy ng kanyang silid. It was more manly—a smell of tobacco with a mixture of sweat and power. It made her want to go and hide under the ground just by smelling it.Marahan niyang iginala ang paningin sa kabuuan ng lugar. The walls were painted in brown and white colors, at bukod sa isang malaking cabinet at painting sa isang tabi, wala nang ibang naka-display roon. The room was indeed built for men, making her nervous.‘What the hell exactly happened?’Her eyes instinctively looked at her body, and she froze when she realized she had nothing underneath the bedsheet! Her eyes darted to the middle of her thighs when she felt a sudden pain. Strips of blood stained the white bedsheets. Blurred memories struck her mind from last night’s scenario.Natigilan siya.Ang kaninang magulo niyang mundo ay tuluyan na ngang gumuho
“Sir, a call from your private line.”Hindi magkamayaw sa pagti-training si Lusterous para sa gaganaping underground boxing sa susunod na linggo. He’d been preparing for this for almost a month now, at natigil lamang iyon nang iabot sa kanya ng kanyang sekretarya ang isang Vertu Aster P black and white na siyang tanging nakakonekta sa iisang tao lamang—ang kanyang asawa.“Hi, my pookie bear, I miss you!”Tila nawala ang lahat ng pagod niya nang marinig ang malambing na boses nito sa kabilang linya. Lusterous sat on a wooden chair, and one of his men handed him cold water and a white towel. Listening to her voice felt like heaven to him, and the sudden urge of wanting her made him and his buddy go hard.For a moment, he forgot about all his underground problems.“I miss you too, Princess. How’s the photo shoot today?” tanong niya nang pakalmahin ang sarili.He heard her sigh, bakas sa boses nito ang kapaguran, and he kind of felt guilty dahil wala siya sa tabi nito para pahirin iyon ka
*Kasalukuyan*“One, two, three! That’s good!”Flashes of lights were everywhere as Anexria gave her last and best pose. She was wearing cowgirl clothes, ngunit ang pinagkaibahan lang ay naka-lacy wired bra siya at leather jeans. She slightly pulled the waist of her bottom, showing her small stomach and the lacy red underwear she was wearing underneath it. Ito ang isa sa mga bagong labas ng brand na kanyang ineendorso ngayon, ang Natasha summer collection. And since summer nga ang tema, they had to do it somewhere more private in Boracay.Mula sa mala-porselana niyang katawan, lihim niyang iniinda ang init at kung hindi lang sa suot niyang sumbrero at intensive protective sunscreen, malamang ay baka natunaw na siya sa matinding panahon.“That’s it, good job!” Palakpakan at hiyawan ng buong production staff ang maririnig, anupa’t walang palya niyang dinala ang buong shoot hanggang sa kahuli-hulihang sandali.Mula pagkabata ay pangarap na niya talaga ang maging isang modelo. She read and







