สูสี

"อ่า" ปฐพีรู้สึกเหมือนจะวูบ จึงรีบใช้มือยันกับโต๊ะเอาไว้

"พี่พีเป็นอะไรไหมครับ" เด็กน้อยที่เห็นว่าพี่ปฐพีมีสีหน้าดูไม่ดี จึงถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

"พี่ไม่เป็นไรหรอก แค่หน้ามืดนิดหน่อยน่ะ ไม่ต้องห่วงพี่หรอก" ปฐพีเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เมื่อกี้เขาเกือบจะวูบไปแล้ว ถ้ายันโต๊ะเอาไว้ไม่ทัน มีหวังได้มีคนล้มในงานแน่

ที่ปฐพีจะวูบก็เพราะรู้สึกเจ็บบริเวณคอที่ถูกเจ้าบ้านั่นเตะก้านคอเข้าให้ เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝันเลยว่าเฉินจะสามารถเตะก้านคอจนตัวเองสลบไปได้ ถ้าไม่ติดว่าตัวเองรับปากครูจันทร์เอาไว้แล้วว่าจะช่วยงาน เขาก็อยากนอนอยู่บนพื้นนั่นต่ออีกนิด

แต่เขานั้นได้สัญญากับครูจันทร์ที่ดูแลตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วว่าจะมาช่วยงาน แม้จะยังเจ็บคอแต่ก็ทำได้เพียงแค่ฝืนเก็บอาการแล้วช่วยงานต่อไปเท่านั้น

ส่วนไอ้เกย์โรคจิตนั่นที่แอบตามเขามาถึงที่นี่ ถ้าปฐพีได้เจอหน้ามันอีกเป็นครั้งที่สอง เขาสัญญากับตัวเองเอาไว้เลยว่าจะยำมันให้เละไม่เหลือชิ้นดี บังอาจมาลูบคมพยัคฆ์อย่างเขาเล่น มีเหรอที่ปฐพีจะไม่ขย้ำอีกฝ่ายให้เละเป็นจุณเป็นการตอบแทน ไม่งั้นมันก็ไม่ใช่ไอ้ปฐพีที่ใคร ๆ ก็รู้จักแล้ว

"ไอ้เกย์นั่น!" ขณะที่ปฐพีกำลังแจกอาหารให้น้องอยู่นั้น สายตาเขาก็เหลือบไปเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยยืนอยู่บริเวณใต้ต้นไม้ไม่ไกล อีกฝ่ายกำลังชูสร้อยคอที่มีเกียร์ห้อยอยู่ในมือแล้วส่ายไปมา สายตาจ้องมองมาทางตนเช่นกัน สายตาที่อีกฝ่ายมองมานั้นเต็มไปด้วยความท้าทายจนปฐพีอยากซัดเข้าที่หน้าหล่อ ๆ นั่น

"กูฝากทำต่อทีนะ ขอกูไปทำธุระแป๊บหนึ่ง" สุดท้ายปฐพีก็ทนสายตายั่วยุที่อีกฝ่ายส่งมาให้ไม่ไหว เขามองหาคนในคณะวิศวะที่พอคุ้นหน้า ฝากหน้าที่ของตัวเองให้อีกฝ่ายทำต่อโดยไม่ถามความสมัครใจ

ปฐพีรีบวิ่งเขาไปหาเฉินอย่างรวดเร็ว พออีกฝ่ายเห็นว่าเขาวิ่งเข้าหาก็ม้วนตัววิ่งหนีไปทางด้านหลัง ทำให้ปฐพีต้องเร่งสปีดความเร็วขึ้นเพื่อตามหลังเฉินไม่ให้คาดสายตา

จนกระทั่งระยะห่างของพวกเขาค่อย ๆ ย่นเข้ามาเรื่อย ๆจนกระทั่งอีกฝ่ายเข้าไปในห้องแห่งหนึ่ง ปฐพีก็ยิ้มมุมปากเพราะเขาจำได้ว่าห้องนั้นเป็นห้องโล่งที่ไม่มีทางให้หนีอีกต่อไป วิ่งตามเข้าไปอย่างไม่รีบร้อนก่อนที่จะดักทางออกพร้อมล็อกประตูที่อยู่ด้านหลัง

"ไม่มีทางให้มึงหนีแล้วไอ้เกย์ วันนี้จะเป็นวันตายของมึง" ปฐพียิ้มเหี้ยม มองใบหน้าหล่อที่ดูเหมือนจะไม่กลัวอะไรทั้ง ๆ ที่ไม่มีทางที่จะหนีแล้วอย่างเยือกเย็น บิดมือบีบมือตัวเองจนเสียงดังกร๊อบแกร๊บน่ากลัว เดินตรงเข้าไปหาเฉิน

"กูก็ไม่ได้จะหนีสักหน่อย" เฉินยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าปฐพีนั้นหลงกลเข้ามาติดกับดักตัวเองได้อย่างง่ายดาย หลังจากได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับปฐพีจากปากครูจันทร์ เฉินก็มีความคิดแปลก ๆ ขึ้นมา อยากจะแกล้งปฐพีเล่น อยากที่จะปรับความเข้าใจของอีกฝ่ายซะใหม่ว่าการที่ผู้ชายรักกันนั้นไม่ใช่เรื่องผิดและน่าอาย

เฉินยิ้มกว้างเดินเข้าหาปฐพีที่อยู่ฝั่งตรงข้าม สายตาของพวกเขามองเชือดเฉือนกันอย่างดุเดือดก่อนทั้งสองคนจะวิ่งเข้าหากัน ทั้งคู่ต่างก็รัวหมัดกำปั้นเข้าใส่กัน แต่ต่างคนต่างก็หลบหมัดที่ซัดมาของอีกฝ่ายได้ พวกเขาต่อสู้กันอย่างดุเดือด แลกหมัดสวนกันไปมาหลายกระบวนท่า แต่หมัดของทั้งคู่ต่างก็ชกไม่โดนอีกฝ่ายเลยซักหมัด

ปฐพีหัวคิ้วขมวดมุ่น อารมณ์เสียยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเห็นว่าต่อยออกไปหลายหมัดแต่ก็ไม่โดนหน้าอีกฝ่ายเลยสักนิด เขาเร่งความเร็วยิ่งขึ้นไปอีกเพื่อที่จะต่อยให้โดนใบหน้าหล่อตรงข้าม นี่ถ้าใครมาเห็นว่าเขากำลังสู้อยู่กับเกย์แล้วต่อยไม่โดนเลยสักหมัด รู้ไปถึงไหนอายถึงนั่น

ทางฝั่งเฉินเองสีหน้าก็เริ่มเครียดแล้วเช่นกัน ตอนแรกเขาคิดว่าปฐพีเป็นเพียงนักเลงธรรมดา ๆ ก็เท่านั้น ฝีมือคงจะไม่เท่าไร แต่นี่เขาต่อยออกไปหลายหมัดก็ยังไม่โดนอีกฝ่ายเลยสักหมัด แค่นี้ก็เห็นได้เลยว่าหัวหน้าแก๊งนักเลงวิศวะตรงหน้านี่เก่งกาจขนาดไหน ถึงกับมีฝีมือสูสีกับตัวเองโดยที่ไม่ได้ร่ำเรียนวิชาต่อสู้อะไรมาเลย

แม้คิงและเชฟจะเป็นคนคอยดูแลเฉินมาตลอด คอยปกป้องเขาอยู่เสมอ แต่ความจริงนั้นเฉินเองก็ไม่ใช่ไก่อ่อนอย่างที่ทั้งสองคนคิดแต่อย่างใด แม้จะเคยต่อสู้ร่วมกับทั้งสองคนมาบ้างแต่เฉินก็ไม่ได้จริงจังอะไร ไม่เท่ากับตอนนี้ที่เขาจริงจังกับมัน แต่ก็ยังไม่สามารถชกหน้าปฐพีได้

ถึงเพื่อนทั้งสองคนจะคิดว่าตัวเฉินนั้นอ่อนแอ แต่มันจะเป็นอย่างงั้นไปได้ยังไง ในเมื่อเฉินนั้นเป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของอดีตแก๊งมาเฟีย ตั้งแต่เด็ก ๆ เฉินก็โดนป๊าบังคับให้เรียนศิลปะป้องกันตัวไว้ใช้ในการต่อสู้แล้ว

เฉินไม่ชอบที่จะเรียนมันเท่าไรแต่เพราะโดนป๊าบังคับ เขาจึงเรียนอย่างงู ๆ ปลา ๆ มา แต่ถึงจะเป็นอย่างงั้นถ้าให้เทียบกับนักเลงข้างทาง ฝีมือของเฉินก็ทิ้งห่างพวกนั้นอย่างไม่เห็นฝุ่นแน่นอน

ยิ่งต่อสู้ไปเรื่อย ๆ ก็ยิ่งเห็นได้ชัดว่าฝีมือของพวกเขาสองคนนั้นสูสีชนิดกินกันไม่ลง แต่ถ้าปล่อยให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้ยังไงเฉินก็ต้องพลาดท่าแพ้แน่ เพราะขนาดร่างกายและเรี่ยวแรงที่ต่างกันยิ่งต่อสู้นานเฉินก็จะยิ่งเสียเปรียบ เขาจะต้องรีบหาทางเอาชนะปฐพีให้เร็วก่อนที่ตัวเองจะพลาดท่า

"มึงคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับที่นี่ ถ้าเกิดเจ้าของในอนาคตโดนเด็กที่ออกไปจากสถานเลี้ยงเด็กทำร้าย" เฉินเอ่ยออกไปอย่างรัวเร็ว

"ห้ะ" ปฐพีได้ยินก็ยังไม่เข้าใจสิ่งที่เฉินพูดดีนัก แต่ก็เพราะความงงที่เกิดขึ้นในตอนนี้เองที่ทำให้ฝ่ายตรงข้ามอย่างเฉินได้โอกาส

"อั๊ก...อ๊ะ" ไม่ทันขาดคำ เฉินที่รอโอกาสนี้มานานก็ไม่ปล่อยให้หลุดลอย เสยหมัดเข้าที่ปลายคางร่างสูงตรงหน้าอย่างจัง ก่อนที่จะรัวหมัดหลายหมัดเข้าใส่ท้องอีกฝ่ายอย่างเต็มแรง

ปัง!

เฉินผลักร่างปฐพีที่โดนตัวเองเล่นงานจนจุกให้ชนกับล็อกเกอร์ที่อยู่ด้านหลังจนเกิดเสียงดัง ก่อนที่เฉินจะใช้ปลายเท้าถีบไปที่ช่องว่างตรงหว่างขาปฐพียันกับล็อกเกอร์ด้านหลัง สองแขนปิดกั้นทางหนีซ้ายขวาของร่างสูงเอาไว้อย่างดิบดี

"มึง...หมายความว่า...ยังไงวะ" ปฐพีมือกุมท้อง ไม่สนใจคราบเลือดที่มุมปากตัวเอง เอ่ยปากถามเฉินด้วยความสงสัยในเรื่องที่อีกฝ่ายพูด

"มึงคงไม่ได้รู้อะไรเลยสินะ กูจะบอกให้เอาบุญก็ได้ สถานเลี้ยงเด็กแห่งนี้คือกิจการของครอบครัวกู ม้าทิ้งเอาไว้ให้กูเป็นมรดกแล้วเมื่อไรที่กูอายุถึง ที่นี่ก็จะเป็นของกู มึงเข้าใจหรือยังไอ้พี" เฉินยิ้มมุมปาก ไม่รังเกียจที่จะอธิบายให้คนตรงหน้าได้รับรู้เกี่ยวกับความจริงว่าเจ้าของที่แห่งนี้คือใคร

"ไม่จริง...มึงโกหกกู" หัวคิ้วปฐพีขมวดเอ่ยเสียงดังอย่างไม่เชื่อ

"มึงนี่มันโง่จริง ทำไมคนอย่างกู ฟางเฉิน นายน้อยตระกูลฟางแห่งบริษัทก่อสร้างฟางชิงจะต้องมาโกหกคนอย่างมึงด้วยวะ" เฉินใช้มือบีบคางปฐพีให้หันหน้ามามองหน้าตัวเองแล้วเอ่ยกับอีกฝ่าย

"แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับกูวะ" ปฐพีสะบัดมือเฉินที่จับคางตัวเองออกไปแล้วหันหน้าไปมองด้านข้างแทน เขาไม่อยากให้คนตรงหน้าเห็นว่าหน้าตัวเองกำลังแดงอยู่ในตอนนี้ จะไม่ให้แดงได้ยังไง ในเมื่อขาอีกฝ่ายนั้นเสียดสีบริเวณเป้ากางเกงจนพีน้อยเริ่มที่จะตื่นแล้ว

"มึงคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นล่ะ ถ้าเกิดเจ้าของในอนาคตสถานเลี้ยงเด็กโดนเด็กที่ออกไปจากที่นี่ทำร้ายเข้า สถานเลี้ยงเด็กนี้ก็คงต้องปิดลง คุณครูก็ต้องตกงาน เด็กที่อยู่ที่นี่ก็จะกลายเป็นคนไม่มีบ้าน" เฉินใช้มือบีบคางปฐพีให้หันมาจ้องหน้าตัวเองอีกครั้งขณะที่เขาเอ่ยออกมา

"มึง...อื้มมมม" ปฐพีได้ยินที่เฉินเอ่ยก็โกรธ ขณะที่กำลังอ้าปากจะด่าอีกฝ่าย ริมฝีปากเขาก็โดนปากคนด้านหน้าประกบปิดจูบอย่างดูดดื่มแทน ปฐพีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าที่เกิดขึ้นขณะนี้