"เฮอะ! วันนี้พี่ภาณุปล่อยมึงออกมาเร็วเหรอ?เลยทำให้เพื่อนกูมาถึงมหาลัยเร็วแบบนี้" เฉินเอ่ยขึ้นแซวคิงที่เดินลงมาจากรถมอเตอร์ไซค์แยกจากพี่ภาณุ ก่อนจะเดินมาทางเขาและเชฟ"เฮ้ยเฉิน! เลิกแซวไอ้คิงได้แล้ว มึงจะงอนมันไปอีกนานแค่ไหน?งอนแบบเด็ก ๆ แบบนี้มันน่ารำคาญนะ" เชฟพูดพร้อมกับหยิกเฉินเบา ๆ จนอีกฝ่ายร้องออกมา ก่อนจะส่ายหัวกับความงอนที่ไม่มีที่สิ้นสุดของเจ้าตัว"นี่มึงเข้าข้างมันเหรอไอ้เชฟ มันทิ้งพวกเราไปหาพี่ภาณุนะ" เฉินจับบริเวณที่เชฟหยิกเอาไว้ขณะเดียวกันก็เอ่ยเสียงดัง"กูไม่ได้เข้าข้างใคร มึงนั่นแหละงอนเป็นเด็กกับเรื่องไร้สาระนานไปแล้ว กูรำคาญ!" เชฟตอบโต้เสียงดัง รู้สึกถึงความหงุดหงิดที่สะสมมานานซึ่งเรื่องที่เฉินงอนก็คือเรื่องที่คิงมันย้ายไปอยู่ที่บ้านพี่ภาณุ เรื่องแค่นี้มันกลับงอนนาน ไม่ยอมพูดจาดี ๆ กับคิงมาหลายอาทิตย์แล้ว ตอนแรกเชฟยังพอทนแต่นาน ๆ ไปก็เริ่มรำคาญเฉิน จนวันนี้ทนไม่ไหวเมื่อเห็นว่าเฉินพูดเสียงดังใส่ตัวเองเฉินกับเชฟยืนเงียบ แต่สายตาที่พวกเขาส่งให้กันนั้นเหมือนมีเปลวไฟซ่อนอยู่ และพร้อมจะระเบิดออกมาเมื่อใดก็ได้"น่า ๆ พวกมึงอย่าทะเลาะกันสิ คุยกันดี ๆ ไม่ได้หรือไงกัน" คิงเอ่ยห้
Última actualización : 2026-04-01 Leer más