Chapter 2: PAGSASAMANG WALANG PAG-IBIG

Napatanga ang batang nurse, tila hiyang-hiya sa narinig. Hindi niya akalain na kayang ilabas ni Yllana ang baho ng sariling asawa nang hindi man lang nagbabago ang ekspresyon sa mukha.

Sa isip-isip ng nurse, mukhang totoo nga ang chismis. Paano ba namang hindi, pitong taon nang kasal pero wala pa ring anak? Biglang napalitan ng awa ang tingin niya kay Yllana.

Pero hindi nagsasabi ng buong katotohanan si Yllana.

Ang totoo, ayaw lang talaga ni Patrick na magkaanak sila. Noong unang gabi pa lang ng kanilang kasal, malamig na ang naging deklarasyon nito sa kanya. "Busy ako sa trabaho at wala akong oras mag-alaga ng bata, kaya wala akong planong mag-anak. Huwag kang mag-expect o subukang makipagtalo sa akin tungkol dito."

Noon, naintindihan niya ito. Akala niya, sadyang subsob lang talaga ito sa trabaho. Pero ngayon, malinaw na ang lahat. Ayaw lang ni Patrick na magbuntis ang babaeng hindi naman niya mahal. Siguro, nakalaan ang karapatang iyon para sa babaeng itinitibok ng puso niya.

Nakakatawa na naisipan pa niyang umamin tungkol kay Eya kanina.

Narinig ni Yllana ang papalapit na mga yapak. Pag-angat ng kanyang tingin, sinalubong siya ng malalim at mapanuring mga mata ni Patrick. Hawak nito ang resibo ng hospital bill. Ang tingin nito sa kanya ay mas malamig pa kaysa sa tingin sa isang estranghero.

Narinig kaya nito ang hirit niya tungkol sa "erectile dysfunction"?

Pero ano naman kung narinig nito? Wala na siyang pakialam.

Mabilis na iniwas ni Patrick ang paningin at walang imik na tumalikod para umalis. Hindi na nagulat si Yllana. Ganyan naman talaga si Patrick, walang pasensya, walang pakialam, at hinding-hindi mag-aaksaya ng laway para sa kanya. Kahit gustuhin niyang makipag-away, hindi niya magawa dahil para lang siyang nakikipag-usap sa pader. Araw-araw na lang siyang nasasakal sa sarili niyang dibdib.

Kahit may asawa siya, wala siyang masandalan.

Ito rin ang dahilan kung bakit lihim siyang nanganak at mag-isang pinalaki ang anak sa malayo.

Mabigat ang mga hakbang na bumalik si Yllana sa kanyang clinic. Binuksan niya ang drawer sa ilalim ng desk at kinuha ang dalawang bundle ng dokumento na matagal nang nakatago roon.

Bago pa man sila ikasal ni Patrick, kinausap na siya ni Chairman Ronel Guillermo. Binigyan siya nito ng dalawang kasunduan, isang prenuptial agreement, at isang... divorce agreement.

Alam ni Yllana na hinding-hindi siya papasa sa standard ng pamilya Guillermo. Langit ang kinalalagyan ni Patrick at lupa lang siya. Kung hindi lang dahil sa isang malaking utang na loob noon, hinding-hindi siya makakatapak sa mansyon ng mga ito. Hindi siya gusto ng matanda.

Ang divorce agreement ay may nakatakdang pitong taon. Sa oras na sumapit ang deadline, kusa itong mapapatupad. Noong pinapirma si Patrick, hindi man lang nito binasa ang nilalaman at basta na lamang lumagda. Siguradong hanggang ngayon, hindi nito alam ang tungkol sa divorce clause.

At ngayon... tatlong buwan na lang ang natitira.

Ayaw na niyang mag-aksaya pa ng kahit isang segundo. Isinilid niya ang mga papeles sa bag, tinapos ang shift, at umuwi sa kanilang bahay.

Pagpasok niya, sakto namang bumababa si Patrick mula sa itaas. Huminto si Yllana. Hindi na siya naghintay na magpaliwanag ito tungkol sa nangyari sa ospital o kay Maui.

Nang magtapat sila, sa wakas ay nahanap ni Yllana ang kanyang boses.

"Mag-divorce na tayo."

Diretso ang tingin niya. "Binibigyan kita ng tatlong buwan para ayusin ang paghahati ng mga ari-arian."

Doon lang huminto si Patrick. Dahan-dahan niyang inayos ang mamahaling cufflink sa kanyang braso bago tiningnan si Yllana mula ulo hanggang paa.

"Dahil lang ba sinamahan ko si Maui sa ospital kaya ka nagkakaganyan?"

Dahil lang?

Alam pala nito na masasaktan siya, pero binalewala lang nito.

Tumingin si Yllana nang diretso sa mga mata nito. "Oo," tipid niyang sagot. Wala na siyang balak makipagtalo.

Ang mga mata ni Patrick ay walang anumang emosyon. "Pwede kang mag-inarte dito sa loob ng bahay, pero siguraduhin mong alam mo ang lugar mo bilang Mrs. Guillermo kapag nasa labas tayo."

Malinaw ang gusto nitong mangyari, ang protektahan ang imahe ni Maui De Vera sa publiko. Wala itong pakialam sa nararamdaman niya bilang asawa.

"Huwag kang mag-alala," sagot ni Yllana habang ibinabaon ang mga kuko sa sariling palad para pigilan ang pangangatog ng boses. "Wala nang pakialam ang asawa mo sa gagawin mo."

Tila nagulat si Patrick sa biglang pagpalag ni Yllana. Sa loob ng pitong taon, ngayon lang ito sumagot nang ganito. Pero mabilis ding nawala ang gulat sa mga mata nito.

"Wala akong oras para sa drama mo. Kung seryoso ka talaga, kumuha ka ng abogado at magpagawa ka ng agreement."

Pitong taon silang kasal, pero ganoon na lang kadaling pumayag si Patrick. Walang pag-aalinlangan.

Hindi na nagtagal si Yllana. Nilampasan niya ang matangkad na asawa at dumiretso sa itaas para mag-impake. Sinundan siya ng tingin ni Patrick, pero ilang segundo lang ay inalis na rin nito ang atensyon.

Sanay si Patrick na naghahabol si Yllana. Akala niya, isa na naman itong paraan para makuha ang atensyon niya. Sa isip niya, susuko rin ito, hihingi ng tawad, at magpapanggap na parang walang nangyari paglipas ng ilang araw. Para sa kanya, ang emosyon ni Yllana ay walang gaanong halaga.

Kinuha ni Patrick ang kanyang coat at muling lumabas ng bahay nang hindi lumilingon.

Sa itaas, pinagmamasdan ni Yllana ang kwartong iningatan at inayos niya sa loob ng pitong taon. Hindi niya alam kung saan magsisimula. Biglang tumunog ang iMessage niya.

Isang cartoon avatar ang lumitaw. Agad na lumambot ang kanyang mukha. Pinindot niya ang voice message.

"Mommy! Pupunta po ako dyan sa Cebu sa susunod na buwan. Magkakasama na po tayo forever!"

Biglang nag-init ang mga mata ni Yllana. Tumingala siya para pigilan ang pagbagsak ng luha.

Salamat na lang at mayroon siyang anak. Salamat na lang at hindi niya sinabi kay Patrick ang tungkol kay Eya.

Kasabay nito, tumawag ang best friend niyang si Charles Valdez. Bakas ang excitement sa boses nito. "Tuloy na ba ang anak natin?"

"Sa susunod na buwan na," sagot ni Yllana.

Napabuntong-hininga si Charles. "Isipin mo, si Patrick Guillermo ang kaisa-isang tagapagmana ng pamilya nila. Kapag nalaman niyang may anak ka pala sa likod niya at balak mo siyang iwan para maging single mom, siguradong mababaliw 'yun."

Napangiti nang mapait si Yllana. "Hindi siya mababaliw. Wala siyang pakialam sa akin, kaya bakit siya magkakaroon ng pakialam sa anak ko?"

Nagagawa nga nitong makipagtalik sa ibang babae kahit buntis pa ito, anak pa kaya niya ang papahalagahan nito? Hindi karapat-dapat maging ama ang isang lalaking katulad ni Patrick.

Tungkol naman sa chismis na baog ang asawa niya...

Naalala ni Yllana noong unang taon nila. Dahil palaging gumagamit ng proteksyon si Patrick, hindi siya nabubuntis. Narinig niya ang chismisan ng mga katulong noon at sinasabi nilang malamang ay may problema si Patrick sa paggawa ng bata kaya ayaw nitong sumubok. At dahil pitong taon na silang walang anak, naniwala na rin ang mga tao sa labas.

Noon, naniwala rin si Yllana. Akala niya, ayos lang, basta't magkasama sila. Pero alam niyang malakas si Patrick. Kahit hindi maganda ang relasyon nila, hindi niya maikakaila ang kakayahan nito bilang lalaki.

Iniiwasan lang talaga nito ang magkaroon ng anak sa kanya. Naniwala siya sa lahat ng kasinungalingan... hanggang sa dumating ang araw na iyon.