LOGINSi Sofia Villareal, isang 26-anyos na structural engineer mula Cebu, ay hindi inaasahang mapapasubo sa isang taong kasal sa lalaking pinakaayaw niya, si Dorian Chua-Ledesma, ang malamig at makapangyarihang CEO ng Ledesma Group. Upang maisalba ang kompanya mula sa pagtataksil sa loob nito, kailangan ni Dorian ng isang asawa. Isang taon. Isang kontrata. Walang pag-ibig, walang tanong, at walang komplikasyon. Pero habang tumatagal, unti-unting lumalabo ang hangganan ng kasunduan at damdamin. Hanggang sa matuklasan ni Sofia na buntis siya, isang linggo bago matapos ang kanilang kontrata. Pinili niyang umalis nang walang paalam, dala ang lihim na hindi kailanman nalaman ni Dorian. Makalipas ang tatlong taon, muli silang pinagtagpo ng isang bagong kontrata at mga katotohanang matagal nang nakatago. Isang pagtataksil, isang lihim na plano, at isang katotohanang magpapabago sa lahat ng pinaniwalaan ni Sofia. Ngunit paano niya muling pagkakatiwalaan ang lalaking minsan niyang iniwan, lalo na kung hindi pa rin niya alam kung siya ba ang lalaking dapat niyang mahalin o ang taong dapat niyang katakutan?
View MorePagkatapos ng nangyari sa warehouse, hindi na kami nagkaroon ng pagkakataong mag-usap ni Dorian.Hindi dahil may galit ako sa kanya o may gusto akong sisihin. Sadyang ubos na ang lakas naming pareho. Masyadong maraming nangyari sa loob lamang ng ilang oras, at sa puntong iyon, wala na akong ibang hinangad kundi ang makaupo, makapagpahinga, at makahinga nang maluwag kahit sandali.Dinala namin sina Anna at Miguel sa isang ligtas na bahay. Hindi sa mansyon ni Dorian at lalong hindi sa sarili kong tahanan. Isa iyong lugar na hindi madaling matutunton ng sinuman. Doon muna sila mananatili habang sinisigurado naming wala nang panganib na susunod sa kanila.Nasa sofa si Anna, karga si Miguel habang marahang hinahaplos ang likod nito. May ngiti sa kanyang mga labi, pero hindi maitatago ng mga iyon ang pangamba sa kanyang mga mata. Para bang hindi pa rin siya lubos na makapaniwalang ligtas na sila."Okay ka lang?" maingat kong tanong.Iniangat niya ang tingin sa akin. "Hindi pa. Pero... kakay
Hindi kami natulog.Magdamag kaming nagplano. Nasa study room kami ni Dorian, nakabukas ang laptop sa harap namin. Nakalatag sa mesa ang mga blueprint, radyo, flashlight, at iba pang kagamitang kakailanganin namin. Kung pagmamasdan, para kaming naghahanda sa isang malaking operasyon.At hindi naman kami nagkakamali. Buhay mismo ang nakataya sa gagawin namin."Dalawa ang bantay sa labas," paliwanag ni Dorian habang itinuturo ang bahagi ng warehouse sa blueprint. "Isa sa main entrance at isa sa likod. May CCTV sa bungad at motion sensor naman sa mga bintana. Kailangan nating makapasok nang hindi nila namamalayan."Sinuri ko ang nakaguhit na plano, partikular ang likurang bahagi ng gusali."May sensor din ba sa bintanang ito?""Meron. Motion sensor. Kapag may na-detect na galaw, tutunog agad ang alarm."Bahagya akong napakunot-noo. "Anong klaseng sensor ang ginamit nila?""Infrared. Bakit?"Napangiti ako nang may naisip na paraan. "Kung infrared ang gamit nila, may posibilidad na malito
Nanatili kaming tatlo sa sala, walang sinuman ang kumikilos o nagsasalita. Tanging ugong ng aircon at malalakas na pintig ng puso ko ang pumupuno sa katahimikan.Napatingin ako kay Anna. Namumugto ang mga mata niya, basa ng luha, habang mariing nakaturo ang daliri kay Dorian.Si Dorian naman ay nakatayo sa harap namin. Maputla ang mukha at halos walang mabasang emosyon dito. Gayunman, may kung anong unos na namumuo sa kanyang mga mata."Anna," mahinang sambit ni Dorian. Pilit niyang pinananatiling kalmado ang boses. "Umupo ka. Kausapin natin ito nang maayos.""Maayos?" Napatawa si Anna, ngunit walang bahid ng saya sa kanyang tinig. "Maayos? Dorian, kinuha ang anak ko. Isang linggo na. Hindi ako natutulog. Hindi ako kumakain. At sasabihin mo sa akin na kausapin natin nang maayos?""Hindi ako ang kumuha sa kanya.""Sinungaling." Muling bumaling ang atensyon niya kay Dorian. "Sinungaling ka. Gaya ng dati. Gaya noong sinabi mong hindi mo ako pababayaan. Gaya noong nangako kang..." Naputol
Kinabukasan, maaga akong nagising.Hindi ko alam kung bakit. Sanay na ako sa mansion. Sanay na ako sa malaking kama. Sanay na ako sa tahimik. Pero ngayong umaga, may kakaiba. May kaba sa dibdib ko na hindi ko maipaliwanag.Tumingin ako sa cellphone ko. Walang message mula kay Rafael. Walang message mula kay Ate Belen. Walang message mula kay Mama.Okay. Okay lang lahat. Tigilan mo ang pag-iisip.Bumaba ako. Nasa dining room si Dorian, naka-suit, nakainom ng kape, nagbabasa ng newspaper. Nang makita niya ako, tumayo siya."Good morning," sabi niya."Good morning," sagot ko."Okay ka lang?" Tumingin siya sa akin. "Mukha kang... pagod."Tumingin ako sa kanya. Sa pag-aalala niya. At sa unang pagkakataon, ngumiti ako."Okay lang ako," sabi ko. "Hindi lang ako nakatulog.""Bakit?"Tumingin ako sa kanya. At naisip ko: sabihin mo ba? Sabihin mo ba ang tungkol kay Rafael? Sa litrato? Sa bata na may tattoo?Pero hindi ko sinabi. Hindi pa. Hindi ngayon."Nag-isip lang," sabi ko.Tumango siya. Hi












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.