MasukMIKYLA POV NAGISING ako na parang binagsakan ng napakabigat na bato ang buong katawan ko. Bawat galaw ko ay may kasamang kirot, habang ang ulo ko ay tila pinupukpok ng martilyo sa sobrang sakit. Nanunuyo rin ang aking lalamunan na para bang ilang araw na akong hindi nakainom ng kahit isang patak ng tubig. Dahan-dahan kong sinubukang idilat ang aking mga mata ngunit agad ko ring ipinikit ang mga iyon nang sumakit lalo ang ulo ko. "Umm... water... please..." halos pabulong kong usal. Hindi pa man tuluyang nawawala ang aking ulirat ay naramdaman ko ang isang malapad at mainit na palad na marahang dumampi sa aking noo. Maya-maya pa'y pinalitan iyon ng malamig na bimpo na maingat na ipinatong sa aking balat. "Mikyla..." mahina ngunit puno ng pag-aalalang tawag ang narinig ko. "Here... aalalayan kita para makainom ka." Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Agad kong nakita ang seryosong mukha ni Arif Fulgencio. Halata ang pagod sa kanyang mga mata. Gusot ang suot niy
THIRD PERSON POV "Baka naman mapahamak si Mikyla sa ginawa natin, Karla," nag-aalalang wika ni Joda sa kaibigan. Nasa sala sila ng bahay ni Karla. Sa ibabaw ng center table ay nakalatag ang anim na milyong pisong bayad sa kanila. Ibinigay iyon ng isang misteryosang babae na lumapit kay Karla noong nakaraang linggo kapalit ng paninira kay Mikyla. Ang nangyari kagabi ay bahagi ng planong matagal nilang pinaghandaan. Habang mahimbing na natutulog si Mikyla, palihim nila itong kinunan ng litrato habang nakahiga sa tabi ni Deo upang magmukhang may namagitan sa dalawa. "Ano ka ba, Joda? Masyado ka namang matatakutin," ani Pinky habang nakatitig sa salansan ng pera. "Anim na milyon 'yan. Anim lang tayong maghahati-hati. Isang milyon bawat isa. Hindi na masama iyon." Sa kabilang bahagi ng sala ay tahimik na umiinom ng beer sina Atom, Deo, at Renier. Paminsan-minsan ay napapasilip sila sa perang nasa mesa, pati na sa cellphone ni Mikyla na hindi pa nila naitatago. "Hindi naman n
ARIF FULGENCIO POV MIKYLA?” mahina kong tawag sa pangalan niya. Ngunit wala na akong nakuhang tugon. Nang silipin ko ang kanyang mukha, doon ko napagtanto na mahimbing na pala siyang natutulog. Ilang sandali ko siyang pinagmasdan at hindi ko namalayan na napapangiti na pala ako. Napaka-inosente niyang tingnan habang natutulog. Sa unang tingin, iisipin mong isa siyang babaeng hindi marunong lumaban sa mundo. Ngunit kabaligtaran ang ipinakita niya sa akin. Siya ang tipo ng babaeng hindi natatakot magsalita ng nasa isip niya. Hindi siya basta nagpapatinag, kahit pa alam niyang maaari akong magalit. “Mikyla...” mahina kong muling sambit. Hindi ko napigilan ang sarili kong iangat ang isang kamay at marahang haplusin ang kanyang pisngi. Dahan-dahang gumuhit ang aking mga daliri sa kanyang mukha bago ako napailing nang may bahagyang ngiti. “Mukhang napagod ka talaga. Sleep well.” Ilang segundo pa akong nanatiling nakatitig sa kanya. Tatlong buwan na kaming kasal. Sa loo
MIKYLA POV "MIKYLA!" tawag sa akin ni Arif sa pangalan ko pero hindi ko siya pinansin Talagang nagtagumpay siyang angkinin ako kanina at heto ako ngayun, tahimik na lumuluha habang nakahigang nakatalikod sa kanya Ramdam ko ang sakit ng buo kong katawan pati na din ang kirot ng aking pagkababae Halimaw itong si Arif, ang akala ko talaga kanina, titigil siya kasi umiyak ako at naktia naman niyang nasaktan ako pero, hindi! Hinayaan niya akong magpahinga saglit tapos itinuloy niya pa rin Ni hindi niya man lang naintindihan kung gaano kasakit iyun. Ang saklap! Kaya ako heto, tahimik na umiiyak habang paulit-ulit na minumura sa isipan ko kung sino ba ang nasa likod nang pagpapadala ng mga larawan na iyun. "Sorry!" abala ako sa kaka-emote nang muling nagsalita si Arif mula sa likuran ko, Nakatunghay siya sa akin at pilit niyang tinitingnan ang mukha ko pero kaagad kong hinila ang isang unan at isinubsob ko ang mukha ko doon Bahala siya sa buhay niya..hindi ko talaga siya ka
MIKYLA POV "AHHH! AHHH, ARIF, teka lang naman. Saglit...saglit lang. Shit, naiihi na ako. Time out na muna!" mga katagang lumabas sa bibig ko habang abala si Arif sa pagkain ng aking kabibe. Kanina pa siya nakasubsob sa bahaging iyun at feeling ko, gusto nitong lamugin ang bahaging iyun bago tumigil. Pati nga nag magkabilaang gilid ng aking pagkababae, walang ligtas sa kanya. Sa totoo lang, hindi ko akalain na magugustuhan ko ang ginagawa niya sa akin. Bago ito sa akin at bago sa pandama ko "Arif..tama na! uhhh, iihi na ako. Bahala ka diyan!" muli kong usal. Kaya lang, nagmistula na yatang bingi ang taong ito Hindi ko alam kung ano ang meron sa kabibe ko at kung bakit sarap na sarap siya. Eh, simula kahapon na umalis ako dito sa mansion, ni hindi pa nga ako nakapaghugas eh Feeling ko nga, ang baho-baho niyan pero itong si Arif, parang wala lang sa kanya. Bagkos, napapansin ko na mas lalo pa yata siyang nag-eenjoy sa ginagawa niya sa akin ngayun "Ahhh Arif..nandiyan na!
MIKYLA POV "HINDI! Hindi mo ito pwedeng gawin sa akin ARif. Kung itutuloy mo iyang plano mo, magagalit na talaga ako sa iyo!" galit kong bigkas. Kaya lang, parang walang narinig si Arif. Narinig ko na lang ang tuluyang pagkapunit ng suot kong blouse. At ang mga labi niyang kanina sa leeg ko ay tuluyan nang bumaba patungo sa aking dibdib. "Huwag! huwag!" galit kong sigaw. Nakasabunot ako sa kanyang buhok at pilit kong inilalayo ang labi niya sa katawan ko. Nakahiga na ako dito sa kama, at kahit na anong gawin tulak, walang epekto kay Arif. Para siyang isang malaki at mabigat na troso na hindi manlang matinag sa ibabaw ko "Ahhh! Diyos ko! Ano ang ginagawa mo sa akin?" halos pasigaw kong sambit. Lalo na nang maramdaman ko na lang na bigla na lang nilamas ng isa niyang kamay ang isa sa mg boobs ko. At ang labi niya naman ay nasa kabilang dibdib ko. Pinapalibutan niya ng halik ang aking nipple na labis na nagbigay sa akin ng kakaibang kilabot Ilang beses na akong nagmakaawa
MIKYLA POV “Mom! Please, narinig niyo naman po siguro ang sinabi kanina ni Arif diba? Si Zyra ang gusto niyang maging asawa kaya sana, huwag niyo na lang po ako idamay sa gulo na iyan.” seryosong wika ko “Pero, Mikay, hindi ka ba nag-aalala? Paano kung ipakulong nila ang kakambal mo? Isa pa, na
MIKYLA POV “Dad, nagmamahalan sila Zyra at Arif. Hindi po pwedeng ako lang ang pilitin niyo. Eh si Arif nga, parang ayaw niyang pumayag eh. Ako pa kaya?’ nakalabi kong bigkas. Gusto ko pa rin lusutan ang sitwasyon na ito. Baka maka tiyamba ng salita at pumayag na silang huwag na akong idamay sa
MIKYLA POV "Kalimutan na muna natin ang tungkol kay Zyra. Ang mahalaga sa ngayun ay hindi mapapahiya ang angkan natin. Isa pa, ang mga taong minsan nang umalis ay hindi na dapat hinahabol." seryosong wika naman ni Mr. Fulgencio Oh diba, parang nakakasigurado na talaga sila na pumapayag ako sa k
MIKYLA POV Kinagabihan, kagaya ng inaasahan, dumating nga ang mga magulang ni Arif. Hindi ko na mabilang kung ilang beses na kong binalik-balikan ng kasambahay dito sa aking kwarto para papuntahin sa living area pero bigo sila. Ayaw ko! Tutol ako na ako nalang ang ikasal sa lintik ng Arif na iyan







