Mag-log in
MIKYLA POV
‘LETS’S GO!” sigaw ng leader namin at nag-umpisa nang umarangkada ang kanya-kanya naming motor. Nandito kami sa mapunong bahagi ng Quezon province, nag-eenjoy sa rides na matagal na naming pinlano na magkakaibigan Sakto na kakatapos lang ng pasukan ng last semester. Balak naming ikutin ang buong Pilipinas gamit ang kanya-kanya naming motor. Wala namang dapat na ikabahala dahil marami naman kami sa grupo. Apat na babae pitong lalaki. At kasama sa grupo na ito ang mga kaibigan ko since High School Habang tumatakbo ang motor ko sa makahoy na lugar, ramdam ng buong katawan ko ang malamig na simoy ng hangin. This is life, ito ang matagal ko nang gusto. Ang magtravel gamit ang motor at libutin ang buong Pilipinas. “Mikyla, are you okay? Sa unahan natin, napa-trouble daw si Pinky. Sumabit ang motor niya sa isang kotse at galit na galit ang may-ari.” mula sa suot kong speaker narinig ko ang boses ni Joda. At sa unahan ko lang nakita ko ang umpukan ng mga tao Dali-dali kong itinabi ang motor ko at bumaba. Nilapitan ang kaibigang si Pinky na nakahadusay sa gilid ng kalsada. Namimilipit sa sakit habang nakatayo sa harapan niya ang tatlong lalaki “Pinky!’’ tawag ko. Ang iba pa naming mga kasamahan ay isa-isa nang nagsidatingan. Dali-dali kong tiningnan ang injured ni Pinky at hindi ko maiwasan na makaramdam ng labis na pag-aalala nang mapansin ko kung gaano kalubha iyun. “Mikyla, hindi ko sinasadya. Patay ang ilaw ng sasakyan nila na nakaparada sa gilid ng kalsada at blindspot kaya hindi ko napansin.” wika ni Pinky sa akin. “Okay..okay, huwag ka munang gumalaw hanga't hindi pa dumadating ang rescue.” seryosong bigkas ko. At pagkatapos noon, dahan-dahan na akong tumayo para harapin ang taong may -ari ng sasakyan Kitang kita ko ang galit sa mga mata nila. Nagsilapitan na din ang iba pa naming mga kasama. “Miss, paano ba iyan, kailangan niyo kaming bayaran sa perwisyo na dulot ng kaibigan mo sa sasakyan namin.” seryosong wika ng isa sa mga lalaki. Nahuli ko pa siyang pasimple akong tinititigan mula ulo hangang paa. Hindi ko naman mapigilan ang maikuyom ang kamao ko “Hanga’t walang imbistigasyon at walang pulis na involved, walang magbabayad.” seryosong sagot ko Napansin ko ang biglang pagsalubong ng kilay ng nasa harap ko. Akmang lalapitan sana ako nito nang bigla nalang humarang ang isa ko pang kasamang lalaki. Si Jovan. “Woa! Woa! Boss, babae iyan. Bawal patulan!” wika nito at kaagad na pumagitna. Kaya lang, hindi inaasahan ni Jovan na bigla nalang umangat ang paa ng isa sa mga lalaki at binigyan ng malakas na flying kick si Jovan. Tumilapon ito kasabay ng pagbagsak nito sa lupa Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat. Ang iba pang mga kasamahan namin ay nagsipagdatingan na din. Hindi sila papayag na may isa sa kasamahan namin ang dehado. Kaya naman, ilang saglit lang sa harapan ko mismo, nagkagulo ang lahat. Suntok dito, suntok doon. Ginamit ko ang aking helmet at ibinato sa mga kalaban. Alam kong alanganin kami. Lalo na at kapansin-pansin na magaling pala ang kalaban namin sa martial arts. Hangang sa nagulat na lang kami lahat nang bigla na lang naglabas ng armas ang isa sa mga lalaki. “Sige….subukan niyong manlaban at pasasabugin ko ang bungo ng babaeng ito!”narinig kong galit na sigaw ng isa sa mga lalaki. Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat. Si Karla, nakatutok sa ulo niya ang baril ng isa sa mga kalaban namin “Akala niyo ba mas nakakalamang kayo sa amin ha dahil mas marami kayo? Akala niyo kung sino kayo?” galit na sigaw ng lalaki. Bigla naman akong kinabahan. Rides lang naman ang pakay namin. Iyun lang at walang iba pero bakit ganon? Bakit kami napatrouble ng ganito? “Wala kayong pera? Ganito na lang, babae! Yes, babae na lang ang ipambayad niyo sa amin.” nakangising wika ng isa sa kanila. Gosh, wala sa sariling napatitig ako sa lalaki na may hawak kay Karla at hindi ko maiwasan na mapangiwi nang mapansin ko na mukha talaga siyang pusit. I mean, hindi naman sa pag-aano pero, ang pisngi kasi ng isa sa mga lalaki ay puro peklat. At halatang wala talagang matino na gagawin sa buhay “Hindi! Hindi kami papayag!’ sigaw naman kaagad ni Jovan. Nakabangon na siya pero muling napahiga nang bigla na naman itong tadyakan ng lalaking mukhang kambing. Para siyang kambing kasi simula kanina, wala nang ibang ginawa kundi ang ngumuya nang ngumuya “Wala kayong magagawa kung gusto namin. Men, kuha na kayo ng tig isang babae. Iyang babae na iyan, akin iyan ha?” sigaw ni Mr. Pusit este ng lalaking mukhang pusit sabay turo sa akin Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa takot. Napaatras pa nga ako dahil hindi ako papayag Ano ba? Ano ba namang kamalasan ito? Bakit kami nahantong sa ganito? “Areglado Boss. Siya na lang ang akin.” wika naman ni Kambing sabay turo kay Joda. Nakita ko na takot na napatago si Joda sa likod ni Renier. Si Pinky naman ay pilit na pinapatayo ng isa pa at akmang papalag sana ang iba pang mga kasamahan namin nang bigla nalang nagpaputok si Pusit. Sabay-sabay kaming napasigaw dahil sa takot. “Ano..lalaban kayo? Huwag na kasi kayong manlaban! Wala na kayong magagawa sa amin mga bata.” makangisi na wika ni Pusit. Sa tanang buhay ko, ngayun lang ako nakaramdam ng takot. God, mukhang hindi sila nagbibiro. At nang naglalakad na palapit sa akin si Pusit, bigla na lang may dumating na mga sasakyan. Pitong sasakyan at lahat kulay itim Lahat kami ay natigilan. Hindi makapaniwala. "Ano ang meron? Bakit…bakit ang daming sasakyan? Sino sila?" Bumaba ang mga taong nakaitim at sa isang iglap, biglang pinaputukan nila si Pusit. Tumalsik ang baril niya sa lupa kasabay ng sunod-sunod na pagluhod nilang tatlo. Biglang nagkagulo. Ang mga kaibigan ko, kanya-kanya ding atras. Sino ba ang hindi matatakot sa mga taong mukhang kulto? Lahat sila pareho-pareho ng suot. Naka black trouser and coat at black sunglass kahit na nasa kalaliman na ng gabi. At nang bumaba ang isang babaeng kilalang kilala ko, para akong ipinako sa aking kinatatayuan "Mikyla, Diyos ko..ikaw ba iyan? Ano ang ginagawa mo sa lugar na ito?” wika nito. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi. Ang kakarating lang ay walang iba kundi ang kakambal kong si Zyra. At sa likod niya, nakatayo ang walang iba kundi ang fiancé niyang si Arif Fulgencio.ARIF FULGENCIO POV "BOSS, ayaw talaga nilang pumayag na ibenta ang lupang iyon," wika sa akin ni Guiller. Nasa loob na ako ng sasakyan at kasalukuyan kaming bumibiyahe pabalik ng opisina. Ngunit hindi ang tungkol sa lupang iyon ang laman ng isipan ko. Ewan ko ba, simula nang umalis ako sa opisina ni Mrs. Amor del Rosario, hindi na talaga maalis sa isip ko ang hitsura ng triplets. Lalo na ang dalawang batang lalaki. Pakiramdam ko, nakita ko na sila noon. Ngunit hindi ko maalala kung saan. "Boss, utos n'yo na lang po ang hinihintay namin. Kung hindi natin madadaan sa maayos na usapan ang mga del Rosario, puwede naman nating idaan sa dahas," muli kong narinig na sabi ni Guiller. Kaagad akong napabuntong-hininga. Malamig ko siyang tiningnan bago nagsalita. "Hayaan mo na muna ang tungkol sa lupang iyon. Sa ngayon, may bago akong ipagagawa sa inyo," seryoso kong wika. "Boss, ano po iyon?" tanong ni Guiller. "Gusto kong imbestigahan mo si Ms. Mikyla del Rosario. Alamin mo
MIKYLA POV "SHIT! ANO ang ginagawa ng taong ito dito? Kagabi, tumatawag siya pero deadma ako. Lalo na at wala talaga akong plano na magkaroon ng kahit na katiting na communication sa kanya "Mr. Arif Fulgencio, napabisita po kayo? May kailangan ka?" narinig kong tanong ni Mama Amor Ako naman, hindi malaman kung ano ang gagawin ko. Pero sa huli, mas pinili ko na lang ang deadmahin ang lahat. Kung yayayain ko ang triplets na lumabas sa opisina na ito, natatakot akong baka masyado akong naging obvious na iiwas dito kay Arif ang mga bata. Siya ang ama ng triplets at kapag malaman niya ang tungkol sa bagay na ito, tiyak akong malaking gulo iyun. Kaya sa huli, deadma na lang. Si Mama ang sadya niya kaya walang dapat na ikabahala. "Mrs. Amor del Rosario, sorry to disturb you, but I have an important proposal to discuss with you." narinig kong wika ni Arif. Nasa triplets ang mga mata ko pero nakikinig din ako sa pag-uusap nila noh. Mas maigi na din iyung alam ko kung ano ang pak
MIKYLA POV "Mommy, when I grow up, I want to be just like you too." malambing na wika sa akin ni Oceana. Bukas na ang start ng pagpasok nila sa School at ngayung araw, pinayagan ko silang sumama sa akin sa clinic. Wala namang problema kung sasama sila. Kahit nga araw-araw pwede eh. Lalo na at malaki naman ang opisina ni Mommy Amor plus meron ding mga palaruan ng mga bata na ipinagawa talaga ni Mama Amor para sa mga client na may mga dalang bata kapag pumupunta ng clinic "Really? Kung ganoon, aasahan ko iyan ha?" nakangiting sagot ko "Me, when I grow up, I want to become a hacker." sabat din naman kaagad ni Blaze. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti "Hacker talaga? Well, how about you, Skyler?'" "Me...Hmm, businessman. Gusto ko nang maraming pera para hindi mo na kailangan pang mag work, Mommy. Gusto ko, kayong dalawa ni Lola, pa-travel-travel na lang." sagot naman ni Skyler Si Mama Amor naman na kanina pa nakiking, tuluyan nang natawa. "God, grabe ang tatayog ng
ARIF FULGENCIO POV "SINO KA BA TALAGA?" Paulit-ulit na tanong ni Arif habang nakatitig siya sa papalayong sasakyan kung saan, hindi niya maintindihan ang kanyang sarili. Unang kita niya sa babaeng iyun ay para bang hindi na siya mapalagay. Ngayung gabi niya lang ito nakilala pero sa tuwing tumitingin siya sa mga mata nito, para bang familiar ito sa kanya. "Boss, noong huli naming kausap kay Mrs. del Rosario para bilhin ang lupa sa Isla del Rosario, sinabi niya na hindi daw niya ibebenta dahil ipapamana niya daw sa mga apo at anak niya." narinig kong wika ni Guiller. Kaagad na napakunot noo ako. Siguro, masyado lang akong nalulungkot sa pagkawala ni Mikyla kaya pati single Mom, pinag-iinteresan ko ng ganito. "Hindi pwedeng hindi natin mabili ang lupa na iyun. Kung kinakailangan na offeran niyo sila ng doble or triple sa actual price, gawin niyo." malamig ang boses na tugon ko "Pero, boss, medyo mahirap po yata. Alam naman po nating na hindi naghihirap sa pera ang mga
MIKYLA POV"Thank you very much for inviting us. We really enjoyed the party," nakangiting paalam ni Mama Amor kay Mrs. Femmy Fulgencio.Hindi pa man tapos ang selebrasyon, pero ako na mismo ang nagyayang umuwi na kami. Hindi na kasi ako komportable sa paligid.Pakiramdam ko'y napakabigat ng dibdib ko. Mabilis ang tibok ng puso ko, at parang pati kaluluwa ko ay hindi mapakali. Kaya kanina pa ako pabulong na nakikiusap kay Mama Amor na umalis na kami.Mabuti na lang at pumayag siya. Marahil ay napansin din niya kung paano humagulgol si Mommy ni Nesha sa harapan ko."You're welcome. Pero masyado pang maaga. Hindi pa tapos ang party. Sigurado ba kayong uuwi na kayo?" tanong ni Mrs. Femmy. May bahid ng panghihinayang ang kanyang tinig, bagaman hindi ko alam kung bakit."Hinihintay na kasi kami ng mga apo ko. Gusto man naming magtagal pa, hindi na talaga puwede," magalang na sagot ni Mama Amor."Ganoon ba? Naku, sana pala isinama n'yo na rin sila.""Well, maybe next time. Sige, mauuna na k
MIKYLA POV Isa-isang tinatawag sa entablado ang mga miyembro ng Fulgencio clan. At ngayon ang pangalan na niya ang binanggit ng MC. "Pumunta ka na. Kasama ka sa pamilya mo. Natural lang na nandoon ka rin." wika ko pero sa loob-loob ko, ito na iyung tsansa na makatakas ako sa kadaldalan niya. "Well... dahil ikaw ang may sabi, sige na nga." Sagot niya habang kakamot-kamot siya sa batok. Humakbang siya palayo ngunit bigla rin siyang huminto. Pagkatapos ay iniabot niya sa akin ang kaniyang cellphone. Kaagad namang napakunot noo ako dahl sa matinding pagtataka. "Hawakan mo muna." makangisi niyang wika. Kaagad namang napataas ang kilay ko. "Bakit?" "Para siguradong hindi ka aalis." Hindi ko tuloy mapigilan ang matawa. Tsk, napaka simpleng pananalita pero hindi ko akalain na mapapatawa niya ako ng ganito. Kakaiba din eh. Ibang iba ang ugali niya sa mga ugali ng iba pang miyembro ng Fulgencio Clan. "At saka..." nakangiti niyang dagdag, "birthday ko ang password." Birth
MIKYLA POV BAGO pa tuluyang bumuhos ang malakas na ulan, nagpasya na kami ni Kuya Arif na muling bumalik ng sasakyan. Hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang madatnan namin si Zyra sa loob eh. Kasama niya na ang driver na ngayun ko lang napansin na pogi din pala. Tahimik sa harap ng manibela s
MIKYLA POV “Sige, ikaw na..ikaw na ang magbubukas.” kaswal kong bigkas at mabilis na binitiwan ang pintuan ng sasakyan. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari at bakit parang may nararamdaman akong boltahe ng kuryente mula sa kamay nitong Arif? Or baka naman mataas masyado ang kuryente sa kataw
MIKYLA POV " ZY, narinig ko ba? Ayaw ng dyowa mo na kasama ako. Ganito na lang, iwan niyo na lang kami dito at ituloy niyo na iyang lakad niyo.” nakangiti kong wika. At pagkatapos noon, parang wala lang na umatras na ako at naglakad patungo sa aking motor Kaya lang, bago pa ako nakalayo, ang
MIKYLA “ZYRA, ano ang ginagawa mo dito? Tsaka, bakit ang dami mong kasama na miyembro ng kulto?” mahina kong tanong sa kakambal ko Actually, identical twin kaming dalawa. Magkamukhang magkamukha pero magkaiba lang ng personality Muli akong napasulyap sa lalaking nasa likuran ng kakambal ko. K







