分享

Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS
Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS
作者: Cathy

Kabanata 1

作者: Cathy
last update publish date: 2026-05-19 22:40:01

MIKYLA POV

‘LETS’S GO!” sigaw ng leader namin at nag-umpisa nang umarangkada ang kanya-kanya naming motor. Nandito kami sa mapunong bahagi ng Quezon province, nag-eenjoy sa rides na matagal na naming pinlano na magkakaibigan

Sakto na kakatapos lang ng pasukan ng last semester. Balak naming ikutin ang buong Pilipinas gamit ang kanya-kanya naming motor.

Wala namang dapat na ikabahala dahil marami naman kami sa grupo. Apat na babae pitong lalaki. At kasama sa grupo na ito ang mga kaibigan ko since High School

Habang tumatakbo ang motor ko sa makahoy na lugar, ramdam ng buong katawan ko ang malamig na simoy ng hangin. This is life, ito ang matagal ko nang gusto. Ang magtravel gamit ang motor at libutin ang buong Pilipinas.

“Mikyla, are you okay? Sa unahan natin, napa-trouble daw si Pinky. Sumabit ang motor niya sa isang kotse at galit na galit ang may-ari.” mula sa suot kong speaker narinig ko ang boses ni Joda. At sa unahan ko lang nakita ko ang umpukan ng mga tao

Dali-dali kong itinabi ang motor ko at bumaba. Nilapitan ang kaibigang si Pinky na nakahadusay sa gilid ng kalsada. Namimilipit sa sakit habang nakatayo sa harapan niya ang tatlong lalaki

“Pinky!’’ tawag ko. Ang iba pa naming mga kasamahan ay isa-isa nang nagsidatingan. Dali-dali kong tiningnan ang injured ni Pinky at hindi ko maiwasan na makaramdam ng labis na pag-aalala nang mapansin ko kung gaano kalubha iyun.

“Mikyla, hindi ko sinasadya. Patay ang ilaw ng sasakyan nila na nakaparada sa gilid ng kalsada at blindspot kaya hindi ko napansin.” wika ni Pinky sa akin.

“Okay..okay, huwag ka munang gumalaw hanga't hindi pa dumadating ang rescue.” seryosong bigkas ko. At pagkatapos noon, dahan-dahan na akong tumayo para harapin ang taong may -ari ng sasakyan

Kitang kita ko ang galit sa mga mata nila. Nagsilapitan na din ang iba pa naming mga kasama.

“Miss, paano ba iyan, kailangan niyo kaming bayaran sa perwisyo na dulot ng kaibigan mo sa sasakyan namin.” seryosong wika ng isa sa mga lalaki. Nahuli ko pa siyang pasimple akong tinititigan mula ulo hangang paa.

Hindi ko naman mapigilan ang maikuyom ang kamao ko

“Hanga’t walang imbistigasyon at walang pulis na involved, walang magbabayad.” seryosong sagot ko

Napansin ko ang biglang pagsalubong ng kilay ng nasa harap ko. Akmang lalapitan sana ako nito nang bigla nalang humarang ang isa ko pang kasamang lalaki. Si Jovan.

“Woa! Woa! Boss, babae iyan. Bawal patulan!” wika nito at kaagad na pumagitna. Kaya lang, hindi inaasahan ni Jovan na bigla nalang umangat ang paa ng isa sa mga lalaki at binigyan ng malakas na flying kick si Jovan. Tumilapon ito kasabay ng pagbagsak nito sa lupa

Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat. Ang iba pang mga kasamahan namin ay nagsipagdatingan na din. Hindi sila papayag na may isa sa kasamahan namin ang dehado. Kaya naman, ilang saglit lang sa harapan ko mismo, nagkagulo ang lahat.

Suntok dito, suntok doon. Ginamit ko ang aking helmet at ibinato sa mga kalaban. Alam kong alanganin kami. Lalo na at kapansin-pansin na magaling pala ang kalaban namin sa martial arts.

Hangang sa nagulat na lang kami lahat nang bigla na lang naglabas ng armas ang isa sa mga lalaki.

“Sige….subukan niyong manlaban at pasasabugin ko ang bungo ng babaeng ito!”narinig kong galit na sigaw ng isa sa mga lalaki. Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat. Si Karla, nakatutok sa ulo niya ang baril ng isa sa mga kalaban namin

“Akala niyo ba mas nakakalamang kayo sa amin ha dahil mas marami kayo? Akala niyo kung sino kayo?” galit na sigaw ng lalaki. Bigla naman akong kinabahan.

Rides lang naman ang pakay namin. Iyun lang at walang iba pero bakit ganon? Bakit kami napatrouble ng ganito?

“Wala kayong pera? Ganito na lang, babae! Yes, babae na lang ang ipambayad niyo sa amin.” nakangising wika ng isa sa kanila.

Gosh, wala sa sariling napatitig ako sa lalaki na may hawak kay Karla at hindi ko maiwasan na mapangiwi nang mapansin ko na mukha talaga siyang pusit. I mean, hindi naman sa pag-aano pero, ang pisngi kasi ng isa sa mga lalaki ay puro peklat. At halatang wala talagang matino na gagawin sa buhay

“Hindi! Hindi kami papayag!’ sigaw naman kaagad ni Jovan. Nakabangon na siya pero muling napahiga nang bigla na naman itong tadyakan ng lalaking mukhang kambing. Para siyang kambing kasi simula kanina, wala nang ibang ginawa kundi ang ngumuya nang ngumuya

“Wala kayong magagawa kung gusto namin. Men, kuha na kayo ng tig isang babae. Iyang babae na iyan, akin iyan ha?” sigaw ni Mr. Pusit este ng lalaking mukhang pusit sabay turo sa akin

Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa takot. Napaatras pa nga ako dahil hindi ako papayag

Ano ba? Ano ba namang kamalasan ito? Bakit kami nahantong sa ganito?

“Areglado Boss. Siya na lang ang akin.” wika naman ni Kambing sabay turo kay Joda. Nakita ko na takot na napatago si Joda sa likod ni Renier.

Si Pinky naman ay pilit na pinapatayo ng isa pa at akmang papalag sana ang iba pang mga kasamahan namin nang bigla nalang nagpaputok si Pusit. Sabay-sabay kaming napasigaw dahil sa takot.

“Ano..lalaban kayo? Huwag na kasi kayong manlaban! Wala na kayong magagawa sa amin mga bata.” makangisi na wika ni Pusit.

Sa tanang buhay ko, ngayun lang ako nakaramdam ng takot. God, mukhang hindi sila nagbibiro. At nang naglalakad na palapit sa akin si Pusit, bigla na lang may dumating na mga sasakyan. Pitong sasakyan at lahat kulay itim

Lahat kami ay natigilan. Hindi makapaniwala.

"Ano ang meron? Bakit…bakit ang daming sasakyan? Sino sila?"

Bumaba ang mga taong nakaitim at sa isang iglap, biglang pinaputukan nila si Pusit. Tumalsik ang baril niya sa lupa kasabay ng sunod-sunod na pagluhod nilang tatlo.

Biglang nagkagulo. Ang mga kaibigan ko, kanya-kanya ding atras. Sino ba ang hindi matatakot sa mga taong mukhang kulto? Lahat sila pareho-pareho ng suot. Naka black trouser and coat at black sunglass kahit na nasa kalaliman na ng gabi.

At nang bumaba ang isang babaeng kilalang kilala ko, para akong ipinako sa aking kinatatayuan

"Mikyla, Diyos ko..ikaw ba iyan? Ano ang ginagawa mo sa lugar na ito?” wika nito. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi.

Ang kakarating lang ay walang iba kundi ang kakambal kong si Zyra. At sa likod niya, nakatayo ang walang iba kundi ang fiancé niyang si Arif Fulgencio.

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Chapter 238

    MIKYLA POVNai-raos ng maayos ang birthday celebration ni Arif. Hindi lang si Arif ang na-sorpersa ng gabing iyon kundi ako dinHindi ko akalain na ang party na iyon ang maging daan para magkasundo kami ng mga magulang koHIndi man bumalik sa dati ang dati naming relasyon pero mas masarap isipin na mas may peace of mind na akoMas masarap sa pakiramdam ang magpatawad kaysa magkimkim ng sama ng loob.At ang pagkakasundo namin ng mga magulang ko ay naging umpisa para sa mas marami pang pagkkita at bonding.Kagaya na lang ngayon, biglang dumalaw ang mga magulang ko. Kapag gusto nila makita ang triplets, hindi nila hinihiram. Bagkos, dumadating sila para dumalaw."Mikyla...." tawag sa akin ni Zyra. Nakatayo ako dito sa balcony ng bahay. Mula sa kinatatayuan ko, natatanaw ko sila Mommy at Daddy. Kausap nila ang triplets pati na din ang anak ni Zyra.Simula noong nagkabati kami, malaya na silang nakakadalaw dito sa mansion hanga't gusto nila"Zyra?" tawag ko naman sa pangalan niya. Hindi

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Chapter 237

    MIKYLA POV "WIFEY, thank you." narinig kong bulong sa akin ni Arif. Halos lahat ng mga inimbitahan namin sa party niyang ito ay dumalo At nakikita ko sa mga mata niya na masaya siya. "You're welcome. Ngayon, alam mo na siguro ang dahilan kung bakit hindi kita binati kaninang umaga diba?" nakangiti kong tanong sa kanya. "Yes, at talagang nasorpresa ako." natatawa niyang wika at pagkatapos niyang sabihin iyon, mahigpit niya akong niyapos *************** Nagpatuloy ang masayang birthday party celebration ni Arif. Bawat bisita, sinigurado talaga namin na kumportable sila. Bumabaha ng alak at mga pagkain kaya naman, wala kang ibang nakikita sa mga bisita kundi masaya sila At habang nagkakasayahan, may mga bisita ang hindi namin inaasahan na dumating. Ibinulong lang sa akin ni Mama Amor at nang lumingon ako sa kabilang bahagi ng garden, doon ko nakita ang mga bisitang hindi si Arif ang sadya Kundi ako. Ang aking mga magulang "Mom, Dad?" mahina kong bulong sa aking sarili.

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Chapter 236

    MIKYLA POV "Weww! Friend mo pala iyon?' tanong sa akin ni Analie pagkalabas namin ng boutique. Kaagad din naman akong tumango "Yes at alam kong kilala mo din siya." sagot ko Napansin kong hilaw siyang napangiti. Nag-iwas ng tingin sa akin at mahinang nagsalita "Sorry na nga diba? Akala ko ba, pinatawad mo na ako...bakit parang galit ka na naman sa akin?" sagot niya Hindi ko naman napigilan ang mapaismid. "Hindi na ako galit sa iyo kasi nagbago ka na. Tsaka, friends na nga tayo diba? Nagbago ka na tsaka mas matutuwa ako sa iyo kung matutulungan mo talaga ako para mairaos ng maayos ang birthday party ni Arif next week." sagot ko sa kanya "Maliit na bagay . Don"t worry, mamaya, pag-uwi natin, uumpisahan ko na ang pagplano sa party na iyan. Teka lang, ano nga pala ang gusto mong motif?" nakangiti niyang sagot sa akin At ilang saglit lang, naging maayos na ulit ang pag-uusap namin. ********* Isang linggo ang mabilis na lumipas. Araw ng kaarawan ni Arif at walang kamalay

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Chapter 235

    MIKYLA POV "MIKA, may gagawin ka ba ngayon?" tanong sa akin ni Analie. Hindi ko alam kung ano ang kailangan niya at kung bakit bigla na naman siyang napadalaw dito sa mansion. Si Arif nasa trabaho, ang mag bata nasa School. Sila Tita Femmy at Tito Nathan ay hindi naman pumupunta dito sa mansion kapag alam nila na nasa School ang mga apo nila. Si Mama Amor naman, nasa clinic. Kaya feeling ko, ako talaga ang kailangan nitong si Analie kaya ito biglang napasugod dito sa mansion eh. "Wala naman...bakit?" kunot noo kong tanong sa kanya "Magpapasama sana ako sa iyo sa mall. May biblihin lang..iyon ay kung okay lang." nakangiti niyang sagot sa akin Wala sa sariling napahawak ako sa malaki ko nang tiyan. Kay bilis ng mga buwan, imagine, anim na buwan na pala itong tiyan ko ngayon. Ilang buwan na lang ang bibilangin at iire na naman ako. "Wala naman akong gagawin pero alam mo naman na hindi ako lumalabas ngayon dahil iniiwasan ko ang mahabang lakaran. Bakit ba kasi ako ang niyaya

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Chapter 234

    MIKYLA POV "GALING daw kayong hospital? Bakit, ano ang nangyari kay Mikyla?" kaagad na salubong ni Tita Femmy sa amin pagkababa pa lang namin ng sasakyan. Hindi OA ang ipinapakita nitong pag-aalala. Base na din kasi sa expression ng mukha na meron siya ngayon. "Yes po, Mom, and you know what? We have a very good news for everyone." nakangiting wika ni Arif. "Good news? Ano iyon? Anong klaseng good news?" nagtatakang tanong ni Mommy Femmy Sa hindi kalayuan, naririnig namin ang tawanan ng triplets. dinig ko din ang tilamsik ng tubig mula sa swimming pool kaya parang nahuhulaan ko na ang kung ano ang nangyayari habang wala kami ni Arif dito sa bahay. Mukhang nauto na naman ng triplets ang mga Lola's na mga ito para lang payagan na maligo sa swimming pool. "Mom, confirmed po...buntis si Mikyla!" nakangiting sagot ni Arif Nakita ko kung paano biglang namilog ang mga mata ni Tita Femmy sa pagkabigla "Ano? Bu-buntis si Mikyla? May panibagong apo na na darating sa buhay nam

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Chapter 233

    MIKYLA POV "Gusto kong tanungin ka kung bakit nagawa mo iyon sa akin pero, ayaw ko nang balikan pa ang lahat. Ayaw ko nang marinig ang mga nangyari sa nakaraan. Zyra, gusto ko nang kalimutan ang lahat at magfocus sa pamilyang binuo ko. Sana, ganoon ka din at sana, hwag mo nang ulitin ang ginawa mo sa akin noon.'" seryoso kong wika sa kanya "Mikyla......I'm sorry! Patawarin mo ako kung naging masama ako sa iyo. Patawarin mo ako kung nakagawa ako ng isang bagay na muntik nang kumitil sa buhay mo." umiiyak niyang wika Akmang hahawakan niya sana ang kamay ko pero kaagad akong umiwas. May kasalanan siya sa akin at kahit na kadugo ko siya, hindi sapat ang isang salitang sorry para pagtakpan ang ginawa niya sa akin noon Tsaka, kay laki ng epekto ng ginawa niya. KUng sinu-sino ang pinaratangan ko. Kung kani-kanino ako nagalit, iyon pala siya lang ang isa sa mga salarin. Tinraydor niya ako bilang kakambal niya at medyo malalim ang sugat at wala akong balak na makipag plastikan sa k

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Kabanata 5

    MIKYLA POV BAGO pa tuluyang bumuhos ang malakas na ulan, nagpasya na kami ni Kuya Arif na muling bumalik ng sasakyan. Hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang madatnan namin si Zyra sa loob eh. Kasama niya na ang driver na ngayun ko lang napansin na pogi din pala. Tahimik sa harap ng manibela s

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Kabanata 4

    MIKYLA POV “Sige, ikaw na..ikaw na ang magbubukas.” kaswal kong bigkas at mabilis na binitiwan ang pintuan ng sasakyan. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari at bakit parang may nararamdaman akong boltahe ng kuryente mula sa kamay nitong Arif? Or baka naman mataas masyado ang kuryente sa kataw

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Kabanata 3

    MIKYLA POV " ZY, narinig ko ba? Ayaw ng dyowa mo na kasama ako. Ganito na lang, iwan niyo na lang kami dito at ituloy niyo na iyang lakad niyo.” nakangiti kong wika. At pagkatapos noon, parang wala lang na umatras na ako at naglakad patungo sa aking motor Kaya lang, bago pa ako nakalayo, ang

  • Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS   Kabanata 2

    MIKYLA “ZYRA, ano ang ginagawa mo dito? Tsaka, bakit ang dami mong kasama na miyembro ng kulto?” mahina kong tanong sa kakambal ko Actually, identical twin kaming dalawa. Magkamukhang magkamukha pero magkaiba lang ng personality Muli akong napasulyap sa lalaking nasa likuran ng kakambal ko. K

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status