LOGINMIKYLA POVNai-raos ng maayos ang birthday celebration ni Arif. Hindi lang si Arif ang na-sorpersa ng gabing iyon kundi ako dinHindi ko akalain na ang party na iyon ang maging daan para magkasundo kami ng mga magulang koHIndi man bumalik sa dati ang dati naming relasyon pero mas masarap isipin na mas may peace of mind na akoMas masarap sa pakiramdam ang magpatawad kaysa magkimkim ng sama ng loob.At ang pagkakasundo namin ng mga magulang ko ay naging umpisa para sa mas marami pang pagkkita at bonding.Kagaya na lang ngayon, biglang dumalaw ang mga magulang ko. Kapag gusto nila makita ang triplets, hindi nila hinihiram. Bagkos, dumadating sila para dumalaw."Mikyla...." tawag sa akin ni Zyra. Nakatayo ako dito sa balcony ng bahay. Mula sa kinatatayuan ko, natatanaw ko sila Mommy at Daddy. Kausap nila ang triplets pati na din ang anak ni Zyra.Simula noong nagkabati kami, malaya na silang nakakadalaw dito sa mansion hanga't gusto nila"Zyra?" tawag ko naman sa pangalan niya. Hindi
MIKYLA POV "WIFEY, thank you." narinig kong bulong sa akin ni Arif. Halos lahat ng mga inimbitahan namin sa party niyang ito ay dumalo At nakikita ko sa mga mata niya na masaya siya. "You're welcome. Ngayon, alam mo na siguro ang dahilan kung bakit hindi kita binati kaninang umaga diba?" nakangiti kong tanong sa kanya. "Yes, at talagang nasorpresa ako." natatawa niyang wika at pagkatapos niyang sabihin iyon, mahigpit niya akong niyapos *************** Nagpatuloy ang masayang birthday party celebration ni Arif. Bawat bisita, sinigurado talaga namin na kumportable sila. Bumabaha ng alak at mga pagkain kaya naman, wala kang ibang nakikita sa mga bisita kundi masaya sila At habang nagkakasayahan, may mga bisita ang hindi namin inaasahan na dumating. Ibinulong lang sa akin ni Mama Amor at nang lumingon ako sa kabilang bahagi ng garden, doon ko nakita ang mga bisitang hindi si Arif ang sadya Kundi ako. Ang aking mga magulang "Mom, Dad?" mahina kong bulong sa aking sarili.
MIKYLA POV "Weww! Friend mo pala iyon?' tanong sa akin ni Analie pagkalabas namin ng boutique. Kaagad din naman akong tumango "Yes at alam kong kilala mo din siya." sagot ko Napansin kong hilaw siyang napangiti. Nag-iwas ng tingin sa akin at mahinang nagsalita "Sorry na nga diba? Akala ko ba, pinatawad mo na ako...bakit parang galit ka na naman sa akin?" sagot niya Hindi ko naman napigilan ang mapaismid. "Hindi na ako galit sa iyo kasi nagbago ka na. Tsaka, friends na nga tayo diba? Nagbago ka na tsaka mas matutuwa ako sa iyo kung matutulungan mo talaga ako para mairaos ng maayos ang birthday party ni Arif next week." sagot ko sa kanya "Maliit na bagay . Don"t worry, mamaya, pag-uwi natin, uumpisahan ko na ang pagplano sa party na iyan. Teka lang, ano nga pala ang gusto mong motif?" nakangiti niyang sagot sa akin At ilang saglit lang, naging maayos na ulit ang pag-uusap namin. ********* Isang linggo ang mabilis na lumipas. Araw ng kaarawan ni Arif at walang kamalay
MIKYLA POV "MIKA, may gagawin ka ba ngayon?" tanong sa akin ni Analie. Hindi ko alam kung ano ang kailangan niya at kung bakit bigla na naman siyang napadalaw dito sa mansion. Si Arif nasa trabaho, ang mag bata nasa School. Sila Tita Femmy at Tito Nathan ay hindi naman pumupunta dito sa mansion kapag alam nila na nasa School ang mga apo nila. Si Mama Amor naman, nasa clinic. Kaya feeling ko, ako talaga ang kailangan nitong si Analie kaya ito biglang napasugod dito sa mansion eh. "Wala naman...bakit?" kunot noo kong tanong sa kanya "Magpapasama sana ako sa iyo sa mall. May biblihin lang..iyon ay kung okay lang." nakangiti niyang sagot sa akin Wala sa sariling napahawak ako sa malaki ko nang tiyan. Kay bilis ng mga buwan, imagine, anim na buwan na pala itong tiyan ko ngayon. Ilang buwan na lang ang bibilangin at iire na naman ako. "Wala naman akong gagawin pero alam mo naman na hindi ako lumalabas ngayon dahil iniiwasan ko ang mahabang lakaran. Bakit ba kasi ako ang niyaya
MIKYLA POV "GALING daw kayong hospital? Bakit, ano ang nangyari kay Mikyla?" kaagad na salubong ni Tita Femmy sa amin pagkababa pa lang namin ng sasakyan. Hindi OA ang ipinapakita nitong pag-aalala. Base na din kasi sa expression ng mukha na meron siya ngayon. "Yes po, Mom, and you know what? We have a very good news for everyone." nakangiting wika ni Arif. "Good news? Ano iyon? Anong klaseng good news?" nagtatakang tanong ni Mommy Femmy Sa hindi kalayuan, naririnig namin ang tawanan ng triplets. dinig ko din ang tilamsik ng tubig mula sa swimming pool kaya parang nahuhulaan ko na ang kung ano ang nangyayari habang wala kami ni Arif dito sa bahay. Mukhang nauto na naman ng triplets ang mga Lola's na mga ito para lang payagan na maligo sa swimming pool. "Mom, confirmed po...buntis si Mikyla!" nakangiting sagot ni Arif Nakita ko kung paano biglang namilog ang mga mata ni Tita Femmy sa pagkabigla "Ano? Bu-buntis si Mikyla? May panibagong apo na na darating sa buhay nam
MIKYLA POV "Gusto kong tanungin ka kung bakit nagawa mo iyon sa akin pero, ayaw ko nang balikan pa ang lahat. Ayaw ko nang marinig ang mga nangyari sa nakaraan. Zyra, gusto ko nang kalimutan ang lahat at magfocus sa pamilyang binuo ko. Sana, ganoon ka din at sana, hwag mo nang ulitin ang ginawa mo sa akin noon.'" seryoso kong wika sa kanya "Mikyla......I'm sorry! Patawarin mo ako kung naging masama ako sa iyo. Patawarin mo ako kung nakagawa ako ng isang bagay na muntik nang kumitil sa buhay mo." umiiyak niyang wika Akmang hahawakan niya sana ang kamay ko pero kaagad akong umiwas. May kasalanan siya sa akin at kahit na kadugo ko siya, hindi sapat ang isang salitang sorry para pagtakpan ang ginawa niya sa akin noon Tsaka, kay laki ng epekto ng ginawa niya. KUng sinu-sino ang pinaratangan ko. Kung kani-kanino ako nagalit, iyon pala siya lang ang isa sa mga salarin. Tinraydor niya ako bilang kakambal niya at medyo malalim ang sugat at wala akong balak na makipag plastikan sa k
MIKYLA POV BAGO pa tuluyang bumuhos ang malakas na ulan, nagpasya na kami ni Kuya Arif na muling bumalik ng sasakyan. Hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang madatnan namin si Zyra sa loob eh. Kasama niya na ang driver na ngayun ko lang napansin na pogi din pala. Tahimik sa harap ng manibela s
MIKYLA POV “Sige, ikaw na..ikaw na ang magbubukas.” kaswal kong bigkas at mabilis na binitiwan ang pintuan ng sasakyan. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari at bakit parang may nararamdaman akong boltahe ng kuryente mula sa kamay nitong Arif? Or baka naman mataas masyado ang kuryente sa kataw
MIKYLA POV " ZY, narinig ko ba? Ayaw ng dyowa mo na kasama ako. Ganito na lang, iwan niyo na lang kami dito at ituloy niyo na iyang lakad niyo.” nakangiti kong wika. At pagkatapos noon, parang wala lang na umatras na ako at naglakad patungo sa aking motor Kaya lang, bago pa ako nakalayo, ang
MIKYLA POV ‘LETS’S GO!” sigaw ng leader namin at nag-umpisa nang umarangkada ang kanya-kanya naming motor. Nandito kami sa mapunong bahagi ng Quezon province, nag-eenjoy sa rides na matagal na naming pinlano na magkakaibigan Sakto na kakatapos lang ng pasukan ng last semester. Balak naming ikut







