Kabanata 3 - Contract and Condition

Elysia Mireille Severino’s Point of View

Pagdating namin sa kaniyang condo, wala pa rin akong imik. Nananatiling inililibot ang aking mga mata sa buong paligid.

Nang isara niya ang p***o ng kaniyang condo, saka lang nagtagpo ang aming mga mata.

“Spill,” utos ko sa kaniya, at pinagkrus ang akong mga bisig sa aking dibdib.

Nag-angat siya ng kilay sa akin, at nilampasan ako. Sinundan ko siya ng tingin, habang papunta siya ngayon sa kaniyang kitchen area.

Hindi ako nagsalita. Hindi rin ako gumalaw sa aking kinatatayuan. Nanatili akong nakatayo, at pinapanood siya.

“Hindi mo ba ipapaliwanag sa akin ang lahat?” nauubusan na pasensya kong tanong.

Binuksan niya ang kaniyang fridge, at may kinuha na kung ano roon. Nang tumayo siya nang maayos, saka ko lang nakita ang kaniyang hawak.

Avocado?

“Nasabi ko naman na sa ‘yo kanina. You need to marry me. I need a wife. Hindi ka naman lugi rito, dahil wala ka namang gagawin kung hindi ay umakto na mahal mo ako.”

Nalaglag ang aking panga. Kailangang umakto pa akong mahal ko siya? Para saan?

Natawa ako nang pagak, at napailing na lamang.

Tinanggal niya ang buto ng mga avocado nang mahati niya ‘to sa gitna.

“Bakit naman ako aakto na mahal kita? Tapos hindi mo rin ‘yon gagawin sa akin?”

“Ganoon din naman ang gagawin ko,” aniya, at nag-angat ng tingin para salubungin ang aking mga mata. “Babayaran naman kita. Hindi ka rin naman magtatrabaho. Nasa bahay ka lang. Kung kailangan kita, sasabihan naman kita kung ano ang mga dapat na gawin.”

So, that’s the deal? Ikakasal kami, aakto ako na mahal ko siya—magpapanggap kaming mahal namin ang isa’t isa, at kapag nagawa ko, babayaran niya ako.

Actually, maganda naman ‘yong offer niya. Pero bukod doon, ano nga ba ang mapapala ko? Magsasayang nang ilang taon?

I gritted my teeth. Ikinuyom ko ang aking kamay, at humugot nang malalim na hininga.

Ito ba ang sinasabi nina Mommy, at Daddy na hindi naman ako malulugmok, dahil siya ang mapapangasawa ko? Yayaman nga ako, pero magsasayang naman ako nang taon kasama ang lalaking ‘to, dahil sa isang kasunduan, at pagpapanggap.

“You can buy whatever you want. Bibigyan kita ng card ko. Iba pa ‘yong sahod mo na ibibigay ko,” dagdag pa niya na akala naman nito ay mukha akong pera.

“Why are you doing this?”

Nagsimula siyang mag-blender. Kaya nang magtanong ako, bigla siyang nag-angat ng tingin. Sinalubong niya ang aking mga mata, pero wala namang mababasang emosyon sa kaniya.

Sobrang lamig niya. Ang hirap din niyang basahin. Kung hindi lang ako galit sa mga magulang ko, dahil ako ang ipinagbayad nila, baka matakot pa ako sa lalaking ‘to.

Hindi siya sumagot. Nakatitig lamang siya sa akin, at parang pinipilit akong basahin.

Ang tanging naririnig lang ngayon sa kaniyang condo ay ang tunog ng kaniyang air conditioner, at ng blender.

“Kaya ba tinanggap mo na ako bilang bayad ng mga magulang ko sa utang nila, dahil kailangan mo ng puwedeng mapangasawa, at magpanggap?” tanong ko sa kaniya.

Pinatay naman niya blender, at pinutol ang aming pagtititigan.

Kaya naman napakurap ako, dahil ang kaniyang atensyon ngayon ay nasa avocado smoothie.

Isinalin niya ang mga ‘to sa dalawang babasaging baso.

Isinara niya ang blender, at binuhat ang dalawang babasaging baso. Nang tumigil siya sa aking harapan, inilahad niya sa akin ang isa na siya namang ikinakunot ko.

“Yes.”

Wala sa sarili kong inabot ang baso, at piniling titigan ‘to. Medyo nagtataka pa nga ako, dahil bakit parang salungat ang kaniyang presensya sa galaw niya?

Nilampasan niya muli ako sa pangalawang pagkatataon. Tinikman ko naman ang kaniyang ginawang avocado smoothie, at hindi maiwasang mamangha lalo pa’t hindi ‘yon matamis.

“In one condition.”

Doon na ako napalingon sa kaniya, at nakitang nakaupo na siya ngayon sa isang single sofa.

Nakatitig siya sa akin, at naka-de kuwatro pa. Nakasandal din siya sa sofa, habang ako ay nanatiling nakatayo.

“Ano ‘yon?”

“No string attached.”

Binabasa ko ngayon ang contract and condition na ginawa niya. Napag-usapan namin ang lahat ng bagay na ‘to, pero ngayon na binabasa ko, hindi pa rin talaga ako makapaniwala.

Kanina ay galit pa ako sa mga magulang ko, ngunit ngayon ay nagawa ko ng pumayag sa kagustuhan niya. Wala naman na akong magagawa. Pumayag man ako, o tumanggi, kailangan daw talaga naming ikasal kaagad.

“Wala ka ng idadagdag?” tanong ko sa kaniya nang maibaba ko ang contract and condition ngayon sa center table.

Nakatitig lamang siya sa akin. Nananatiya, at parang binabasa ang aking isipan. Ngunit wala naman na akong dapat sabihin ngayon. Ano man kasi ang maging desisyon ko, gusto pa rin niyang iayon sa kaniya. Para saan pa ang pagtanggi ko, hindi ba?

“Wala na,” sagot niya, at sinulyapan ang contract, and condition na nasa harapan namin.

“Kailan natin ‘to sisimulan?” usisa ko pa.

Wala kasing nakalagay sa contract and condition. Kaya gusto kong malaman ngayon lalo pa’t nasabi naman doon kung kailan niya ako babayaran. Katapusan ng buwan. Fixed na rin ang rate ko roon. Ten million pesos every month. Iba pa ‘yong card na ibibigay niya sa akin.

Not bad, right? Hindi ako lugi rito kagaya ng sinabi niya. Kung may mga magaganap daw na kiss, or something, pag-uusapan namin ang ibabayad niya sa akin.

“Today,” sagot niya na siyang ikinatigil ko.

Hindi ako nakapaghanda, pero kung ngayon nga, puwede bang umuwi na lang sana muna ako para kunin ang mga gamit ko?

Kaya lang ay natigilan ako. As if naman kasi na hahayaan niya akong umuwi lalo pa’t magsisimula na ang usapan namin ngayon.

“Wala akong damit.”

“Bibili tayo ngayon. Kaya ngayon ka magsisimula,” pahayag niya, at inabot naman ang document sa center table.

Pinirmahan niya ‘yon nang hindi man lang siya nagdalawang-isip. Parang ang laki masiyado ng tiwala niya sa akin. Pero dahil nga wala naman na akong choice, pinirmahan ko na rin.

“Linawin ko lang, Aeron,” paalala ko sa kaniya na siyang ikinalingon naman niya sa akin. “Habang nasa ganitong setup tayo, ayaw ko sanang may involve na iba.”

Nakatitig ako sa kaniyang mga mata nang seryoso. Hindi nagawang ilihis ang aking mga mata.

“Nakalagay naman diyan ang mga dapat nating sundin, at mga dapat na iwasan. Kaya kung hindi natin ‘yon masusunod, mag-file na kaagad tayo ng annulment.”