تسجيل الدخولElysia Mireille Severino’s Point of View
“‘Yong usapan natin,” paalala nito sa akin na siya namang ikinalingon ko sa kaniya. Tumigil ang kaniyang sasakyan. Nasa parking lot na kami ng mall ngayon. Hindi pa man kami nakabababa ng kaniyang sasakyan, halata na kaagad sa presensiya namin ang bigat. Umangat ang sulok ng aking labi. Lumingon siya, at saktong ipinilig ko naman ang aking ulo sa kanan. “Nakapirma naman na ako, Aeron. Huwag mong sabihing iniisip mong hindi ko ‘yon susundin?” Tinaasan niya lamang ako ng kilay, at tinanggal ang kaniyang suot na seat belt. “Stay here,” utos niya, at basta na lamang lumabas ng kaniyang sasakyan. Nang maisara niya ang p***o ng driver’s seat, saka naman ako natawa nang pagak. Nanginginig ang aking mga kamay, habang sinusundan siya ng tingin. Tinanggal ko na rin ang suot kong seat belt nang buksan niya ang p***o. “Thank you, honey!” maligaya kong sambit nang alalayan niya akong bumaba. Nakita ko sa kaniyang mukha ang pagtataka. Nagtama rin kaagad ang aming mga mata, pero ngumiti lang ako nang matamis sa kaniya. Nakayuko siya nang kaunti, at dahil hindi pa siya nakatatayo nang maayos ay mabilis ko siyang hinalikan ngayon sa kaniyang pisngi. Hindi siya nakagalaw kaagad. Mukhang hindi niya inaasahan na darating ako sa puntong ‘yon, pero hindi ba ganito naman ang gusto niya? ‘Yong magmukhang mahal ko siya sa harap ng publiko. “May mga nakatingin. Kilala ka yata nila,” bulong ko sa kaniya matapos ko siyang halikan sa pisngi. Bigla naman siyang tumayo nang maayos, hanggang sa lumipad ang kaniyang kamay sa aking likuran. Kaya lumawak ang ngisi sa aking labi. Isinara niya ang p***o, at nagsimula naman kaming maglakad papunta sa elevator. “Sino ‘yon? Girlfriend niya?” Humagikgik lamang ako. Tahimik kasi ang parking lot. Kaya kung may magsasalita, maririnig kaagad. “Wala namang girlfriend si Aeron, hindi ba?” “Eh, sino ‘yan? Nakita mo namang si Aeron.” “Ang weird lang, ha? Parang kailan lang nang i-announced nila ang engagement party ni Lucien. Tapos ngayon malalaman kong may karelasyon na rin pala si Aeron? Parang lahat na yata ng mga Vieri ngayon ay nagsisimula ng mag-settle down.” Natigil lang ang usapan nang makapasok kami ni Aeron sa elevator. Lumayo ako nang kaunti sa kaniya, pero nilingon kaagad niya ako. Kaya pala familiar ang apelyido niya. Nagkaroon nga pala ng engagement party ang pinsan niya. Nagpunta pa sina Mommy, at Daddy no’n. Nagawa pa nga nila akong pilitin, pero hindi talaga ako pumayag. “Bakit parang sunod-sunod yata kayong ikakasal ngayon?” tanong ko sa kaniya. Hindi pa rin natatanggal ang ngisi sa aking labi. Nakasandal din ako ngayon sa dingding ng elevator, habang nakatingala sa kaniya. Tuluyan naman niya akong hinarap, at nilapitan. Itinukod niya ang kaniyang kaliwang kamay sa dingding ng elevator, at medyo malapit lang ‘yon sa aking ulo. “It’s none of your business,” malamig niyang wika. Natawa ako nang mahina. Puno nang pang-aasar, habang mariin ang kaniyang titig sa akin. “Magiging asawa mo ako, hindi ba?” paalala ko sa kaniya. “Kung gusto mong mag-work ‘to. Dapat may ideya ako sa nangyayari lalo na kung ihaharap mo ako sa pamilya mo. Pero kung ang goal mo naman ay malaman nilang may kasunduan lang tayo, ikaw ang bahala.” Tumunog ang elevator. Tumayo ako nang maayos, habang siya naman ay nanatiling nasa ganoon pa rin na posisyon. Umalis ako sa kaniyang harapan, at hindi na siya hinintay pang bumalik sa reyalidad. Sumusunod naman ako sa usapan, pero ‘tong lalaking ‘to, mukhang gusto niyang siya palagi ang masusunod. Akala ko ba ay gusto niyang malaman ng lahat na may relasyon kami, pero puno ng pagmamahalan? Kalokohan. Sumunod naman siya kaagad sa akin nang makailang hakbang na ako. Nagawa pa nga niyang ipulupot ang kaniyang bisig sa aking baywang, at inilapit sa kaniya. Kaya hindi ko maiwasang mapangisi na lamang ulit. Parang napapadalas ang pagngisi ko sa kaaway kong ‘to, ha? Hindi ko pa nakalilimutan kung ano ang dahilan kung bakit nangyayari ‘to sa isipan ko. “Good afternoon, sir, ma’am. What can we do po?” “Saan dito ‘yong for women?” tanong ko. “This way po, ma’am,” aniya, at nagsimulang maglakad. Sumunod naman ako kaagad doon, pero hindi ako hinayaan ni Aeron na magpunta roon. Nakabuntot siya sa akin, hanggang sa makarating kami sa women’s section. Unang nahanap ng mga mata ko ay ang underwear, at bra. Kaya naman nilapitan ko kaagad ‘yon, at hinanap kaagad ang size ko. “Where’s the 38B cup size?” Bigla naman akong hindi nakagalaw sa naging tanong ni Aeron. Parang napantig ang tainga ko sa lumabas sa kaniyang bibig, at bahagyang napaisip kung size ko ba ang binanggit niya, o ibang babae? “Here po,” sagot naman kaagad ng babae. Lumingon naman ako kay Aeron nang matauhan ako, at napansin na nakatingin pala siya sa akin ngayon. “Alam mo?” tanong ko sa kaniya. Hindi ko na inisip pa kung narinig ng saleslady ang tanong ko kay Aeron, ngunit para sa ikatatahimik ng sarili ko, tinanong ko na. “Yes,” sagot niya kaagad, habang nakatingin sa akin. Maingay akong napasinghap. Nanlaki pa ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya na ngayon ay walang emosyong mababasa sa kaniyang mga mata. “Paanong hindi ko malalaman?” Gumapang ang init sa aking dibdib pataas sa aking leeg, at mukha. Nanuyo ang aking lalamunan, at napasulyap ngayon sa saleslady na ngayon ay umaaktong parang walang naririnig. Hinampas ko ang kaniyang dibdib nang mapatingin ulit ako sa kaniya. Ngunit tanging pag-angat lang ng kaniyang kilay ang aking natanggap. Inabala ko na lang ang sarili ko sa pamimili ng mga gamit ko. Nakasunod din si Aeron sa akin, hanggang sa nakuha ko na lahat ng mga kakailanganin ko. Siya pa mismo ang mga nagbuhat nito. Kahit papaano ay nagkaroon naman ng silbi ang pagsunod niya sa akin. Nang nasa cashier na kami, pumulupot ulit ang kaniyang bisig sa aking baywang. Nagawa pa nga niya akong inilapit sa kaniya, habang ang mga cashier, at humahagikgik pa. “Ang swerte naman ni ma’am kay sir.” Ipinilig ko ang aking ulo sa kanan nang kaunti. Ngumiti rin ako nang tipid sa kanila. “Siya ang swerte sa akin,” sagot ko naman, at tiningala si Aeron na ngayon ay nakatitig na pala sa akin. “Right?”Elysia Mireille Severino’s Point of ViewPagdating namin kaagad sa kaniyang condo, ibinaba niya sa countertop ang mga pinamili namin. Tinulungan ko na rin siya sa pagbubuhat lalo na ‘yong mga gamit ko, dahil ‘yon lang ang kaya kong buhatin, at inilapag ‘yon sa sofa.Napasulyap ako sa air conditioner. Magmula nang pumasok kami rito sa kaniyang condo, malamig na rito. Medyo napaisip tuloy ako kung pinapatay niya ba ‘to sa tuwing lalabas siya, o kung ano.Bigla kong naramdaman ang kaniyang presensya na papalapit sa akin. Kaya humarap ako sa kaniya.“‘Yong session,” paalala niya na siyang nagpakurap naman sa akin.“Huh?”Tumigil siya sa aking harapan, at madilim ang kaniyang mga matang nakatuon sa akin. Napaatras naman ako.“A-anong session?” nauutal kong wika, at napalunok na lamang.Inilihis ko rin ang aking mga mata, at nagtangkang lampasan sana siya para magpunta sa kusina, ngunit pinigilan niya ako sa pamamagitan ng kaniyang bisig. Iniharang nito ang kaniyang bisig sa aking harapan,
Elysia Mireille Severino’s Point of View“Kumusta naman ang performance ko?” tanong ko kay Aeron, habang may nakaaasar na ngisi sa aking labi.Nasa isang restaurant na kami ngayon. Marami na rin naman kaming nabiling gamit ko. Hindi ko lang alam kung kasya ba ang mga ‘yon sa sasakyan niya.Nag-angat siya ng tingin, habang ngumunguya. Walang emosyon ang kaniyang mga mata, at mukha, ngunit nanatili lamang akong nakangisi sa kaniya.“Hindi ka ba sasagot? Ang daming tao rito,” sambit ko sa kaniya.Napaiisip kasi talaga ako kung naaalala niya pa ang usapan namin. ‘Yong kasunduan namin. Kasi ‘yon naman ang rason kung bakit ganito, hindi ba?“Good,” sagot niya lamang, at ibinalik na ang kaniyang atensyon ngayon sa kaniyang kinakain.Natawa naman ako nang mahina, at kumain na rin. May mga napatitingin din sa amin ngayon lalo na sa kaniya. Ngunit hindi nama ibig sabihin no’n ay kailangan ko ng maging cold sa kaniya.Hindi ko man alam ang rason kung bakit kailangan niya akong pakasalan, at kail
Elysia Mireille Severino’s Point of View“‘Yong usapan natin,” paalala nito sa akin na siya namang ikinalingon ko sa kaniya.Tumigil ang kaniyang sasakyan. Nasa parking lot na kami ng mall ngayon. Hindi pa man kami nakabababa ng kaniyang sasakyan, halata na kaagad sa presensiya namin ang bigat.Umangat ang sulok ng aking labi. Lumingon siya, at saktong ipinilig ko naman ang aking ulo sa kanan.“Nakapirma naman na ako, Aeron. Huwag mong sabihing iniisip mong hindi ko ‘yon susundin?”Tinaasan niya lamang ako ng kilay, at tinanggal ang kaniyang suot na seat belt.“Stay here,” utos niya, at basta na lamang lumabas ng kaniyang sasakyan.Nang maisara niya ang pinto ng driver’s seat, saka naman ako natawa nang pagak. Nanginginig ang aking mga kamay, habang sinusundan siya ng tingin. Tinanggal ko na rin ang suot kong seat belt nang buksan niya ang pinto.“Thank you, honey!” maligaya kong sambit nang alalayan niya akong bumaba.Nakita ko sa kaniyang mukha ang pagtataka. Nagtama rin kaagad ang
Elysia Mireille Severino’s Point of ViewPagdating namin sa kaniyang condo, wala pa rin akong imik. Nananatiling inililibot ang aking mga mata sa buong paligid.Nang isara niya ang pinto ng kaniyang condo, saka lang nagtagpo ang aming mga mata.“Spill,” utos ko sa kaniya, at pinagkrus ang akong mga bisig sa aking dibdib.Nag-angat siya ng kilay sa akin, at nilampasan ako. Sinundan ko siya ng tingin, habang papunta siya ngayon sa kaniyang kitchen area.Hindi ako nagsalita. Hindi rin ako gumalaw sa aking kinatatayuan. Nanatili akong nakatayo, at pinapanood siya.“Hindi mo ba ipapaliwanag sa akin ang lahat?” nauubusan na pasensya kong tanong.Binuksan niya ang kaniyang fridge, at may kinuha na kung ano roon. Nang tumayo siya nang maayos, saka ko lang nakita ang kaniyang hawak.Avocado?“Nasabi ko naman na sa ‘yo kanina. You need to marry me. I need a wife. Hindi ka naman lugi rito, dahil wala ka namang gagawin kung hindi ay umakto na mahal mo ako.”Nalaglag ang aking panga. Kailangang um
Elysia Mireille Severino’s Point of ViewDoon na nalaglag ang aking panga. Hindi inaasahan na ang lalaking nasa harapan ko ngayon ang sinasabi nina Mommy, at Daddy na Vieri.Inilihis niya ang kaniyang mga mata, habang ako ay naiwan na lamang na tulala.Nagsimula lang siyang maglakad papunta sa study room. Kaya sinundan ko lamang siya ng tingin, hanggang sa pumasok siya roon.“Ma’am, sasama po kayo sa kaniya. Ipinapatawag po ka po nila.”Marahas akong napalingon sa mayordoma ngayon na nakatingin sa akin. Walang makikitang emosyon sa kaniyang mga mata. Pormal pa rin, at alam kong ginagawa lamang niya ang kaniyang trabaho.“Ayaw ko!” sambit ko na tila natauhan na. “Bakit naman ako pupunta roon? Malinaw naman ang naging usapan namin!”Nang akma akong tatalikod sa kaniya, at lalabas na sana ng bahay, bigla na lamang na may humarang. Mga lalaki na hindi naman pamilyar sa akin. Kaya napasinghap ako.“Sino ba kayo?” tanong ko sa kaniya nang ako ay nakabawi. “Get out of my way!”Hindi sila uma
Elysia Mireille Severino’s Point of View“Umutang kayo, tapos gusto niyo akong ipakasal sa kaniya para makapagbayad kayo?!” hindi makapaniwala kong tanong sa aking mga magulang. “Bakit ako ang magbabayad niyan?”“Ely, look. Sinubukan naming palaguin ‘yon, pero nalulong ang Daddy mo sa sugal.”Mariin akong napapikit. Nanginginig ang aking kalamnan sa kanilang mga paliwanag. Parang hindi ko kayang pakinggan ang rason nila.“We did our best. Hindi naman namin alam—”“Kasi nagpasilaw kayo sa pera!” singhal ko sa kanilang dalawa, at iminulat ang aking mga mata. “Tingin niyo ba ay mapapalago niyo ang perang hiniram niyo sa pamamagitan ng pagsusugal?!”Ano bang klaseng pag-iisip ‘yon?Inilihis ko ang aking mga mata. Humugot ako nang malalim na hininga.Napahawak ako sa aking noo, dahil parang sasabog na ‘yon.Wala ni isa ang nagsalita. Tanging mabibigat na paghinga lamang ang maririnig sa loob ng study room.“Kaya ba bumagsak ang mga business natin kasi pareho kayong nalulong sa sugal?” tano







