LOGINAnton is disgusted, gusto niyang tumawa. "Miss," tawag niya sa babaeng kausap. "You're not my type ," tila nandidiring sabi pa niya sa babae. Pinasadahan niya ulit ito ng tingin. Mukhang lokal sa lugar ang babaeng makapal ang makeup. Kinilabutan si Anton nang banggitin nito sa kanya ang salitang "make love." Sa tanang buhay niya, wala pang babaeng nangahas na humiling sa kanya ng ganoon.
Hindi naniniwala si Anton sa salitang "pag-ibig." He has been with different women, iba't ibang sizes, lahi, lahat halos ay kanyang kauri. But never in his 27 years of existence na may babaeng nagbukas ng usaping ganito. Only this time, sa isa pang pickup girl. Para kay Anton, kase less hassle kapag less emotion, girls come and go, no promises, no complication. No love, just pure lust. Kampante siya doon. Tumayo si Anton, Inis na tinalikuran niya ang babae. Mabilis siyang naglakad patungo sa madilim na bahagi ng bar. Kumuha siya ng sigarilyo sa bulsa at sinindihan ito. Naiwan naman si Amara na tila natigilan. Hindi siya makapaniwala sa reaksyon ng lalaki. Ganun ba talaga ka-big deal ang makipag-make love? Hindi ba dapat ay nagkukumahog pa nga ito para sunggaban siya? O kaya naman ay magmadali na itong kaladkarin sa isang motel o transient house? Naguluhang sabi ni Amara. Sa lahat naman ng lalaki, ito lamang ang lalaking ganoon ang reaksyon. Well, fine, sabihin na nating may karapatan naman siyang maging mapili. Dahil guwapo ang lalaki. Hunk. st oozing with sex appeal. Well, kaya nga niya ito nakursunadahan. Pero teka lang ha, hindi naman siya lugi sa akin. Aba, ako ang pinakamagandang Igorota sa balat ng lupa," sabi pa ni Amara sa sarili. Sinundan niya ng tingin ang lalaki. Nakita niyang nagsindi ito ng sigarilyo. Saka halos naghihit-buga na para bang tensyonado. Inalis ni Amara ang paningin sa lalaki at umikot ulit ang paningin sa bar. May isang lalaking lumapit sa kanya. At tinanong pa nga kung magkano ang presyo niya. "I'm taken," ang sagot ni Amara. Aba, kahit naman naghahanap siya ng ka-s*x, o kahit naman naghahanap siya ng lalaking magbibigay sa kanya ng first-time experience, hindi naman siya basta na lang papatol sa kung sino-sino lang. Gusto niyang maalala ang unang karanasan sa masarap na paraan, hindi para bangungutin lang. Lalo namang hindi pera ang hanap niya. Umalis ang lalaki nang bad trip at tiningnan ng masama si Amara. Sinabihan pa nga siyang maarte at langawin daw sana siya. Maya-maya, may dalawang medyo may edad na ang lumapit kay Amara. Ang isang may edad na may makakapal na alahas sa leeg at malalaking singsing sa daliri ay agad na tumabi sa kanya. "Miss, kanina pa kita pinagmamasdan. Mukhang lahat yata ng lumalapit sa iyo ay tinatanggihan mo. Gaano ba kataas ang presyo mo? Wanna bargain?" Sabi sa kanya ng lalaki. Sumingit naman ang isang lalaking may edad na natatawa at tila manghusga at hindi mapuri ang pakay. "Naku, pare, huwag kang magbibitaw ng malaki diyan,"sabi ng isa, ngunit ang mga tingin naman kay Amara ay pailalim, na tila ba kursunada rin ang dalaga. "Why, she seems lonely, hey, Babe, wanna come with me?" Umiwas si Amara at halos mailang sa pagdikit ng matanda. Para na niya itong Ama. Ngunit nang maalala na baka ganito rin katanda ang paliligayahin niya sa Maynila. Kinontrol ni Amara ang sarili upang hindi mandiri at mailang. Mabuti na ang masanay ngayong pa lang. Bagama't walang balak na tanggapin ang alok nito at maging unang lalaki sa buhay niya. Balak sana ni Amara na pakiharapan na maayos ang dalawa at makipagkuwentuhan muna sa mga ito habang wala pa siyang ibang hinahanap. Para sana masanay na may katabing matanda. Hinayaan din niyang nakaakbay ito sa kanya. Pero nang magsalita ang isang matanda at sinimulang laitin siya, bumaliktad ang sikmura ni Amara. "Naku, pare, mag-ingat ka sa mga tulad niyan. Mahilig ka talaga sa mga inosenteng mukha, pero bistado ko ang mga ganyang karakas, kumpadre. Kanina pa yan nandito, eh. Kanina pa nga may lumalapit na mga lalaki diyan, pero palagay ko, sinasadyang tanggihan. Mukhang matabang isda talaga ang puntirya niyan," maangas na sabi ng matanda. Nakaangat pa ang sulok ng bibig at matalim ang sulyap kay Amara. "Huwag ka nang magulat, pare, kung namamalikmata ka lang, ubos na ang laman ng iyong pitaka. Baka pag gising mo sa umaga, lahat ng alahas mo sa katawan ay wala na. Sige ka, ikaw din!" dagdag pa nito. "It's fine, walang problema, pare. As long as she can satisfy me in bed. Hindi pa naman ako nakukuntento sa tatlong round lang. I love playing with women. I want more. And if she can satisfy me well, Alam mo na... I can give her the world," sabi pa ng may edad na lalaki, at umakbay pa kay Amara sabay humalakhak—isang malakas at nakakapangilabot na halakhak na umalingawngaw sa medyo maingay na bar. Tumayo ang mga balahibo ni Amara, at halos mangisay sa pandidiri sa mga kaharap—dalawang lalaking may mga mukha na parang pinaglaruan ng panahon, ang balat ay kulubot at ang mga mata ay nanlilisik. Maaaring desperada siya na makatikim sa unang pagkakataon at magkaroon lamang ng first-time experience, pero hindi naman siya desperada para patulan ang mga ganitong amoy-lupa, mga lalaking ang amoy ay parang isang lumang kanal na puno ng dumi. "Excuse me lang ho, tatang, manong, lolo, o kung ano man po ang dapat na itawag sa inyo," matapang na sabi ni Amara. Ang boses ay nanginginig pero determinado. "Nagkakamali ho yata kayo ng inupuan, at mukhang nagkakamali rin kayo ng pagkakaalam. Hindi ho ako nagpunta rito para maghanap ng mga tulad niyo. Lalo't hindi ho ako mahilig sa matabang isda, dahil tuyo lamang sa akin ay sapat na. Huwag ho kayong mag-alala. Hindi ako interesado kung kayo man po ay nakakasampung rounds. Lalo't hindi naman po ako interesado sa mga kumikinang sa inyong katawan, kahit pa hanggang pilikmata niyo lagyan niyo ng ginto. Hindi pa ho ako desperada para patulan kayo. Maraming salamat at magandang gabi," sabi ni Amara. Ang boses ay puno ng pagkamuhi at pagkasuklam. Sabay galit at padabog na inalis ni Amara ang kamay ng lalaki sa kanyang balikat. Padabog din at mabilis siyang umalis sa kinauupuan, dire-diretso nang lumabas ng bar, iniwan ang dalawang lalaki na nakanganga at naguguluhan. Badtrip si Amara. Dahil ngayon na sana ang pinakamagandang pagkakataon, at ngayon siya ay may lakas ng loob para gawin ang pinaplano. Baka kasi sa linggo ay tuluyan na siyang bumiyahe papuntang Maynila. Dahil sa mga alalahanin ni Amara at sa buwisit niya sa sandaling iyon, hindi namamalayan ni Amara na ang tinahak niyang landas ay ang daan din kung saan nagpunta si Anton—isang landas na tila sinadya ng tadhana. "Nakakainis!" Sipa ni Amara ng ilang maliliit na bato, na gumulong palayo sa kanyang mga paa. Naglakad siya palayo, papunta sa mas tahimik na sulok ng bar. Ang inis at pagkadismaya ay halata sa bawat hakbang. "Ang kapal ng mukha ng mga matandang 'yon! Amoy-lupa na ang akala mo naman kung sino! Akala nila kakagat ako sa pagmamayabang nila? Over my dead body!" Bulong niya sa sarili, ang boses ay puno ng galit at pagkasuklam. "Grabe! Pinagkamalan pa akong gold digger! Kahit punuin pa nila ng ginto ang katawan nila, hindi ko sila papatulan!" Napailing siya, gigil na gigil. "Panira talaga ng gabi 'to!" maktol ni Amara.Naging abala ang isipan ni Donya Soledad habang pabalik sila ng Maynila. Mahaba ang biyahe at nakakapagod. Hindi biro ang biyahe ng walong oras at balian lamang. Natitiyak ni Donya Soledad na kailangan na naman niyang bumisita sa kanyang favorite spa. Katula noong mga nakaraang buwan na nangpupunta siya sa Baguio para sa paghahanap sa sinasabing salarin ng aksidente, nag-a-apona, hindi naman pala nangyari. Kaninang halos nenerbiyos siya at nag-aalala kay Amara. Ngayong ay halos triple ang pag-aalala ni Dpnya Soledad dahil sa mga dahilan na nabuo na ngayon sa kanyang isipan. Ipinikit na lamang muna ni Donya Soledad ang mga mata matapos umusal ng panalangin at pag-asa. Kailangan niyang makabalik agad sa Maynila at may kailangan siyang puntahan. Si Anton naman sa mga oras na iyon ay nilulukob ng takot at pagsisisi. Nagsisis siya sa pagkakakusa at sa saglit na pagdududa, pero nang malaman ang katotohanan ay mas lalong natakot ang binata. Alam niyang mabuti ang doktor na tumulong sa kanya
"Anton, hindi kaya yung nakuhanan ng larawan ng Prado na yun ay ang doktor na kakilala ni Amara? Posible ring ito ang kasama ni Amara pabalik ng Maynila," sabi ni Donya Soledad.Tumango-tango si Anton at kinalma ang sarili. Ngayon ay malinaw na at hindi na niya dapat pang pagdudahan si Amara. Lumapit si Anton sa mag-asawa at yumuko bilang paggalang. Pagkatapos ay tumingin siya kay Donya Soledad.'Ang nakapagtataka lang, bago umalis dito sa amin, ang binatang doktor ay nangusisa kay Amara. Inalam nito ang tungkol sa kuwintas na suot ni Amara palagi? Sabi pa ng binatang doktor, kilala raw niya ang may-ari ng kuwintas. ISang pamilya daw ang sumisiblo noon at sabi pa eh tutulungan daw niya kami at si Amara na hanapin ang totoong pamilya nito," kuwento ni Nanay Rosa."Totoong pamilya?Anong ibig ninyong sabihin?" gulat na tanong ni Anton."Kase Sir Anton at si Amara ay hindi tunay na aming anak. Iniwan siya sa amin ng isang babae, tapos hindi na binalikan. Sa kalagayan naming mag-asawa, wa
Dahil nasa bahagi ng kabundukan ang kubo nina Amara, naiwan ang sasakyan nina Donya Soledad sa baba at nanglalad na lamang ang maglola. Nagkayongonan ang maglola nang huminto sila sa tapat ng simpleng kubo na gawa sa kawayan at dahon ng nipa. Pinagmamasdan ni Antin ang bahay at ang payak na paligid na kinalakihan ni Amara. Kumitoy ang kanyang dibdib dahil alam niyang naging mahirap ang buhay ng kanyang kasintahan at dinagdagan pa niya ang paghihirap na iyon. Si Donya Soledad ang kumatok. Nagulat ang mag‑asawang sina Mang Isko at Aling Rosa, mga kilalang magulang ni Amara. Nanlaki ang mga mata nila at halos hindi makagalaw sa bumungad sa p***o. Kilalang‑kilala nila ang matandang babae, ito ang mismong may‑ari ng Almonte Corporation, ang nagmamay‑ari ng lahat ng lupain at gulayan na kanilang pinagtatrabahuhan at pinagkukunan ng kabuhayan. Agad silang bumati kay Donya Soledad bilang paggalang."Magandang hapon po, Donya Soledad... Senyorito. Naku po, hindi po namin inaasahang dadalaw kay
"Anton, ang ibig mong sabihin na magdahan-dahan ka ay tungkol sa paghuhusga mo agad kay Amara. Nasasaktan ako sa sinasabi mo. Lahat ng narinig mo ay hindi totoo. Hindi ganyan ang pagkatao ng kilala kong Amara. "Pero Lola, paanong umalis si Amasa sa mansion pagkatapos ay hjdi naman pala umuwi sa kanila kundi para makipagkita sa lalaki niya." sabi ni Anton "Tahimik ka!Mahiya ka, Anton. Sa tingin mo ba kokontratahin ko si Amara na akitin ka kung hindi maganda ang karakter niya. Baka nakakalimutan mo, Anton, na ang ipinapaalala ko sa iyo ay mga posibleng maging asawa mo o ina ng tagapagmana. Sa tingin mo ba kakausapin ko siya na magpabuntis sa’yo kung alam kong masamang babae siya? Sa tingin mo ba magpapaangkin si Amara sa'yo kung may Iba siyang lalaking gusto? Ipinapaalala ko lang sa’yo, Anton, na nasubaybayan ko si Amara mula bata pa. Hindi man araw‑araw, alam ko ang bawat mahalagang pangyayari sa buhay niya. Matinong babae si Amara, at sa pagkakaalam ko, wala siyang kasintahan no
“Tumawag ka agad‑agad kay Donya Soledad. Sabihin mo na nakita mo na si Amara rito sa Baguio, pero hindi siya umuwi o nagpakita man lang sa bahay ng kanyang mga magulang gaya ng inaakala nila. Sa halip, sabihin mong nahanap mo siya sa isang malaking motel a magkasama sila ng isang lalaki. Idagdag mo rin na buong maghapon ko silang sinundan, magkasamang namili ng gamot, nagtungo sa palengke at bumili pa ng maraming pagkain na parang at matagal ng magkarelasyun. Tapos kamo eh nagtanong- tanong ka sa mga rao roon at sabihin mong sabi nila ayatagla ng magkasintahan ang dalawa. Ang tani g nakuhaa. mo ba ng lotrato si Amamea kahit malayo? Paniniguro ni Peachy. "Oo ako pa ba, si Amara eh kitang kita at makikilala kaso yung lalaki nakatalikod kase nakuhaan ko sila habang magkayakap. "Magkayakap?wow good....good yan. Mas kapani-paniwala yan." Masayang sabi ni Peachy. Kapag nalaman ni Anotn na ganuon si Amara at may ibang lalaki natitiyak ko, kasusuklaman ni Anton si Amara at ako....Ako na
Sa isang hapon sa Baguio, patungo si Prado sa address na ibinigay ni Donya Soledad. Habang naglalakad siya, napansin niya sa bintana ng isang barong-barong ang babaeng kamukha ng nasa larawang ipinadala ni Peachy. Natuwa si Prado sa wakas, nakita na niya si Amara. Ngunit dahil sa kanyang kasunduan kay Peachy, naisip niyang sundin na lang ito at huwag i-report sa matanda. Agad niyang tinawagan si Donya Soledad. "Nariyan ka na ba sa bundok? Nakita mo ba diyan si Amara?" tanong ng matanda. "Kagagaling ko lang doon, Donya Soledad. Nasa bahay ako pero nakailang oras ako doon at wala akong nakitang dalaga. Dalawang matanda lamang ang nakikita kong labas-pasok," pagsisinungaling niya. "Ganoon ba? Sige, manatili ka muna diyan malapit sa lugar nila. Baka sa susunod na araw ay dumalaw na diyan si Amara. Diyan mo na siya bantayan," bilin ng matanda. "Sige po, Donya Soledad," sagot ni Prado. Nang ibaba ni Prado ang telepono, nakita niya ang babae na lumabas ng kubo na tila nagmamadali. Nag
Biglang may boses na umaalingawngaw sa likod niya. "Ikaw na naman." Napalingon si Amara, nagulat nang makita si Anton sa likuran niya. "Sinusundan mo ba ako?" Hindi na sumagot si Amara. Wala na siyang ganang makipagtalo.Sobra na ang pang-iinsulto na natanggap niya mula kay Anton at sa dalawang mat
Binuksan ni Amara ang pinto at sumalubong sa kanya ang malakas na ulan at hangin ng bagyo. Naroon ang kanilang kapitbahay na binata at nakakapoteng nakaabang sa pinto."Romar, Romar, tulungan mo ako, paki-alalayan mo si Ama," sabi niya sa kanyang kapitbahay."Ako ang bububat kay Mang Tunig. Buhatin
"Ano ho? Halos magkano ho, Doc?" halos mapasigaw pa si Amara.Pero hindi niya matanong ang kanyang ina bukod kase sa halos hindi ito makausap dahil sa shock. Hindi rin ito tumitigil sa pag-iyak. Halos tuliro si Amara; hindi sapat ang kinita niya sa pag-indak kahit pa ang ipon niyang pangpunla sana n
Mula sa kanyang malaking tote bag, kung saan halos naroon ang lahat ng kailangan ng dalaga, inilabas niya ang isang pekeng JBL Bluetooth speaker na hulugan pa niya kay Abdul, isang suki niya. Ikinonekta niya ito sa kanyang Oppo na cellphone, na hulugan din niya kay Abdul.Tapos na niyang mabayaran a







