ログインBiglang may boses na umaalingawngaw sa likod niya. "Ikaw na naman."
Napalingon si Amara, nagulat nang makita si Anton sa likuran niya. "Sinusundan mo ba ako?" Hindi na sumagot si Amara. Wala na siyang ganang makipagtalo.Sobra na ang pang-iinsulto na natanggap niya mula kay Anton at sa dalawang matanda. "Hindi kita sinusundan," sabi niya. Ang boses ay malamig at matigas. "Nagkataon lang na… sa sobrang inis ko sa dalawang manyak na 'yon, napunta ako rito. Tsaka madilim, eh. Hindi kita nakita. Black ba naman 'yang suot mo." "Oh, come on," sabi ni Anton. Ang boses ay may halong pang-aasar. "Alam ko na 'yang style mo. Kunwari ka pa.""Oh, come on ka rin, lahat na lang kayo 'yan ang sinasabi. Kesyo alam niyo na yung diskarteng ganito, kesyo alam niyo na yung mga style na ganyan. Katulad ka rin nung dalawang bugok na matanda eh. Masyado kang mapanghusga. Feeling nyo talaga kilala nyo ang lahat ng tao, puwes! 'Di nyo 'ko kilala okay lay tigil-tigilan niyo ako sa mga pa oh, come ......Oh, come on nyo diyan, pwede?" Inis na sabi ni Amara.
"Hoy, mister," sabi ni Amara. Ang boses ay tumataas na. "Hindi ako katulad ng iniisip mo. Mukha ba akong gagawa ng ganoon? Sasayangin ko ba ang ganda kong ito sa mga amoy-lupang 'yon? Ayoko na magpaliwanag. Sige na, sa'yo na 'tong lugar. Tse! Isa kang walang pusong lakay. Pagpalain ka sana ng mga langgam at papakin ng mga putakte diyan. Good night, harigatu, okinimam...." At umalis na si Amara, iniwan si Anton na nakatayo roon at napapatulala. Nang mahimasmasan ay nakita niya ang mahabang buhok ng babae na nililipad ng hangin. "Hey, did you just curse me? Minura mo ako, tama ba ang dinig ko? Hoy! Miss, sumusobra ka na," sigaw ni Anton at hinabol si Amara at hinablot sa kamay. "Ulitin mo nga ang sinabi mo. Who are you? Hoy, Miss, kung nagkakaganyan ka dahil mga amoy lupa na ang nagkakakursunada sa'yo, huwag mong ibunton ang galit mo sa iba. Deserve mo yun! Kung ininsulto ka, kasalanan mo yun" inis na sabi ni Anton. "Ano ano kamo? Anong deserve ko? Hindi ko deserve 'yun, noh," inis na sabi ni Amara. "Miss, ang sabihin mo, hindi mo lang matanggap na pang-amoy-amag lang ang tipo mo? Ang taas naman yata ng tingin sa sarili mo? Alam mo, people will treat you the way you treat yourself. Besides, that's the reason why you're there, kaya bakit big deal sayo yun? Big deal, o nagpapataas ka nga ng presyo? Iba ka rin, huh!" sabi ni Anton, sabay tinitigan ang babae mula ulo hanggang paa. "Wala kang alam kung bakit ako naroroon?" Nalilisok ang mga mata ni Amara. "Oh, really? Ano pa ba ang pwede mong maging dahilan kung bakit ka nandoon, aber? 'Di ba para maka-hook ng may pera? Kaya pwede ba, Miss, 'wag mo akong artehan ng ganyan,"sabi ni Brix. "Hmp! buwiset ka, ayoko ng makipagusap sa manhid na tulad mo" sabi na lang ni Amara.Hindi na niya gustong makipagtalo pa sa aroganteng lalaking kaharap niya. "Tanggapin mo na kasing ang mga amoy lupa na yun para kota ka na, Miss, kesa naman uuwi kang luhaan. Wait, teka lang, sandali nga, kaya ka ba ganyan ay dahil hindi mo matanggap na tinanggihan kita? well, kung sabagay, kung ikukumpara mo nga naman dun sa mga amoy lupa na yun, wew! I'm a good choice for a victim," pangiinsulto ni Anton. "For a victim? Okininam, ano tingin mo sa akin, sindikato, at mino-modus ka?" Lalong umusok ang ilong ni Amara. "Hindi ba? Well, for your information, Miss? Unang-una, hindi ko kailangang magbayad ng babae to satisfy my needs in bed? Ikalawa, lalong hindi ko masisikmura ang bayarang babae. Lalo namang wala sa bokabularyo ko yun......And what's that nga ulit? Ano nga ulit yung sabi mo kanina lang? make love to you? Go to hell, crazy woman," nameywang pa si Anton. "Ako ba ang tinawag mong baliw ha?Agbagtit ka! Peste ka. Ikaw ang may sapak dito. Hoy. Mamang saksakan ng yabang hindi ako baliw noh? At lalong hindi ako nandirito para sa kung anong mga pinagsasabi mo!" gigil na sabi ni Amara. "Lalong hindi ako nagpunta rito para bastusin lang ng kung sino. Oo, inaamin ko naman na may purpose ako at kung bakit nagpunta dito, pero isa lang ang purpose na yun at malayong-malayo sa mga imagination mo. Halos suigae na sa inis si Amara; likas siyang pikon at mapagpatol, kaya siguro hanggang sa mag-debut ay walang nagtangkang manligaw sa kanya. "So pwede ba?Kung wala kang masabog, maganda tsaka! Wala ka namang pakialam, di ba nga I'm in my dreams blah blah blah," sabay titig ni Amara sa kamay ni Anton. "Baka pwede mo na akong bitawan dahil baka yung umaalingasaw na babaeng tulad ko ay mahawa ka. Bitaw sabi, ano ba!" Galit na hinablot ni Amara ang braso niya, ngunit nakakapit nang mahigpit si Anton. "Okiniman, oo na nga, I'm not your type. Kaya bitawan mo na ako.Alam mo, palibhasa wala kang pakialam sa iba , masyado kang mayabang. Ikaw yung tipo ng tao na walang puso. Isa kang lalaking walang kaluluwa. Nuknukan ka ng yabang. Akala mo kung sino ka. Baka nga mas magaling pa sa'yo yung mga matatandang amoy lupa na 'yun eh," pangiinis ni Amara. Alam niyang sumusobra na ang bunganga niya at gusto na sana niyang itikom, pero nanggigigil talaga siya sa uri ng tingin ng lalaki sa kanya. "You know what? sa tingin ko kung ba't mo ko tinanggihan kanina, it's because you can't make me happy? Alam ko na kung bakit I'm not your Type, you're a gay right? "Hoy, Miss sumusobra ka na, baka hindi mo alam ang sinasabi mo, baka gusto mong.... "What? what? Sasaktan mo ako, ha? Sus, kung hindi ka gay, posibleng ulaga ka sa kama. Hah! Baka nga mas magaling pa sa iyo ang matatandang iyon," aniya. "What? What is ulaga? Teka, sinasabi mo bang mas magaling pa sa akin ang mga amoy-lupa na yun? " "Oh, sapul ka, di ba? So yun , ang sabi ni Tatang, nakaka-four rounds pa siya di hamak at mas may b*yag ata si Tatan kaysa sa'yo. Sa palagay ko lang, mas magaling si Tatang kumpara sa'yo. Ewan ko na lang ha, baka mamaya diyan putot naman 'yan, kaya tinatago mo," pinag-insulto ni Amara. Nanlilisik ang mga mata ni Anton at humigpit ang pagkakahawak niya sa lamay ng babae. "Meron ka pa kunwaring dream on girl at you're not my type diyan, if I know putot yang k*****a mo." Tumawa nang nakakainis si Amara matapos sabihin iyon. "That it! You reach my peak, sobra ka na Miss! You need to learn your lesson the hard way. Kung inaakala mo na palalagpasin ko yung mga pang-iinsulto mo sa pagkalalaki ko, puwes! Nagkakamali ka. Come here and pay the price," hatak ni Anton sa babae."Aray, ano ba? Saan mo ba ako dadalhin? Pwede ba tantanan mo na nga ako?
"Halika dito at patutunayan ko sa'yo na mali ka diyan sa mga pinagsasabi mo. Patutunayan ko sa'yo na wala pang babaeng nang-insulto sa akin. At lalong isasalaksak ko sa bunganga mo na hindi ako putot" galit na hatak ni Anton sa kanya
"Hah! Ah... eh kasi... ano kase... Hmm, sa totoo lang… nagdahilan lang ako noon," nauutal at ilang na pag-amin ni Amara habang nakayuko at kinakalikot ang laylayan ng kanyang damit. Ramdam niya ang init na gumagapang sa kanyang pisngi dahil sa hiya, dahil alam niyang nahuli na siya nito sa pagsisinungaling at pag-iimbento lang ng kuwento kanina para makaligtas sa gulo.Pero tila hindi nakuntento o napakalma man lang si Anton sa narinig. Sa halip ay lalo lamang kumunot ang kanyang noo at lalong tumalim ang tingin sa dalaga.Sunod-sunod at walang palya ang pagbato nito ng mga tanong, na parang isang imbestigador na gustong-gustong makakuha ng katotohanan sa lahat ng bagay."Sino ba 'yang lalaking 'yan sa litrato? Sino siya sa'yo?" mabilis na tanong nito, puno ng kuryosidad at tila may halong paghihinala. "Ex-boyfriend mo ba siya? O kaya may kasintahan ka bago ka pumasok at magtrabaho sa akin? Kayo pa ba hanggang ngayon? Magkasama pa rin ba kayo kahit nandito ka sa bahay namin? O baka nam
Hingal na hingal si Amara nung nakalayo na siya, at huminto lang nung sigurado siyang wala nang nakakakita o nakakarinig sa kanya. Hiningal siya nang malalim, hindi dahil sa pagod kundi sa halo-halong kaba at tuwa. "Buti na lang talaga at nakaisip ako agad ng isasagot," sabi niya sa sarili habang hinahaplos ang dibdib na ang bilis pa rin ng tibok. Halos mahuli na siya sa bitag ni Peachy ah, at kung wala lang sa litrato sa cellphone niya, sigurado siyang lalo lang siyang aapihin at hihiyain ng babaeng ‘yon. Naiwan naman sa kusina sina Anton at Peachy. Nakatulala lang si Anton habang nakatingin pa rin sa direksyon na tinakbuhan ni Amara. Ang nakita niyang litratoyung lalaking dayuhan, gwapo, at mukhang mayaman—ay tumatak pa rin sa utak niya. Hindi niya maipaliwanag, pero parang may kung anong mabigat na bagay ang dumagan sa dibdib niya. Yung dati kasing kuryosidad niya, napalitan na ng inis at pagkainis, pero hindi niya matukoy kung kanino siya galit: kay Amara ba, sa lalaking nasa
Samantala, kahit na hindi siya gumalaw o nagsalita agad, may malaking balak na tumatakbo sa isipan ni Peachy. Hindi siya papayag na magpatalo lang sa mga nangyari, lalo na’t hindi niya matatanggap na haharapin siya at ipapahiya nang ganoon lang. Kahit na nakangiti si Donya Soledad sa harap niya, nanginginig ang ngipin ni Peachy sa sobrang galit na nararamdaman niya. At ang galit na iyon ang ibinuhos niya kay Amara kinabukasan. Natuwa si Peachy nang makitang aalis na pala si Donya Soledad. Agad niyang isinagawa ang mga bagay na pinagplanuhan niya. Pero bago pa man umalis ang matanda, kailangan muna niyang bigyan ng leksyon ang taong akala niya ay nakikipaglaro lang at tumatapak sa karapatan niya, si Amara. Gusto niyang iparamdam dito kung sino ang dapat mag-utos at kung sino ang dapat sumunod. Nakita ni Peachy na abala si Amara sa paghahanda ulit ng pagkain para kay Anton. Kaya dali-dali siyang lumapit dito para asarin at utusan. “Hoy, babaeng wala namang kwenta! Bitawan mo ‘yang p
At tungkol naman kay Anton? “Totoo bang napapalitan na nito ang mundo niya dahil kay Amara? O dahil lang ba ito sa kalungkutan ng apo ko? Dahil ba naghahanap lang ito ng makakausap at makakapitan dahil sa nangyari sa kanya?”Napabuntong-hininga siya. Pero base sa tindi ng emosyon at lambing na narinig niya kanina, parang matagal na talaga silang magkakilala at posibleng malalim na ang pinagsamahan ng dalawa. Hindi lang ito basta fling o simpleng laro. Ramdam niya ang sinseridad sa boses ni Anton at sa kilos ni Amara. Muling napangiti si Donya Soledad, ngunit ito ay ngiting may halong plano at kalkulasyon. Dahan-dahan siyang umalis sa harap ng pinto at naglakad palayo.Isa na lamang ang hinihintay at kailangang mangyari. Una, ang makalakad na nang tuluyan at ganap na gumaling si Anton. At ang pangalawa at pinakamahalaga… ang pagsang-ayon ni Amara sa huling kontrata o usapan na hindi pa siya sigurado kung papayag ang dalaga. Ang sikaping magkaroon ng anak si Anton. Ito ang pinakahuling
"Sa character ni Lola Soledad, alam mo naman siya, 'no? Siya yung tipo ng taong tuwid ang landas at matigas ang paninindigan. Siya yung klase ng tao na laging makatwiran at hinding-hindi hahayaang may mang-aalipusta o manlamang sa kapwa. Kaya nga hanggang ngayon, hindi ko talaga maintindihan kung bakit siya pa ang nagustuhan at napili ng lola mo para sa'yo? Iba siya eh, iba ang ugali at pananaw," wika ni Amara habang nakakunot ang noo, tila ba iniisip pa rin kung bakit ganoon ang naging desisyon ng matanda."Hayaan mo na muna siya, Mahal. Pagpasensyahan mo na muna kahit sandali," payo ni Anton sa dalaga habang marahang hinahaplos ang likod nito para pakalmahin. "Pero dapat kahit nagpapasensya ka, lumalaban ka rin. Alam mo, kilalang-kilala ko si Peachy. Mabilis 'yun mapikon at mainit ang ulo. Magaling 'yun mang-inis at mamintas ng kapwa, parang laging may mali sa paningin niya. Pero alam mo kung ano ang sikreto? Kapag ikaw naman ang uminis at ikaw naman ang namintas sa kanya, huh? Kul
Nangingilabot siya sa kapal ng mukha ng dalaga. Ang lakas ng loob na magsinungaling sa kanya. "Sige lang, nakikiramdam lang ako, Peachy. Maghintay ka lang, malapit na. Ang sabi ni Amara, nakakailang hakbang ba ang apo ko? Kaya alam ko, malapit na, malapit na!bulong ni Donya Soledad na sarili ang kausap. Umaalis siya nang maaga, halos dalawang linggo na, dahil may 8 na asikaso, kaya ang observasyon ni Amara ay ikinagulat niya. Hindi siya makapaniwala sa tagal na ni Peachy sa mansion at hindi lang nito inaasikaso at inaalaga ang apo niya nang personal. Umakyat sa hagdan. Si Donya Soledad at nabagtugan sa kanya ang silid para magbihis. Balak niyang puntahan. Si Anton ngayong araw. Bagama't imbes i-beyerna si Amara sa babseng bisita ng mga amo niya, wala si Amara kundi ang gawin ang regular routine. Wala naman siyang mapag-sunod-sunod at hindi rin niya alam kung siya ba ang kakampihan. "Haist! Hanggang kailan kaya dito sa mansion ang paktang iyon?" bulong ni Amara habang nasa tapa







