LOGINBiglang may boses na umaalingawngaw sa likod niya. "Ikaw na naman."
Napalingon si Amara, nagulat nang makita si Anton sa likuran niya. "Sinusundan mo ba ako?" Hindi na sumagot si Amara. Wala na siyang gana makipagtalo. Sobra na ang pang-iinsulto na natanggap niya mula kay Anton at sa dalawang matanda. "Hindi kita sinusundan," sabi niya, ang boses ay malamig at matigas. "Nagkataon lang na… sa sobrang inis ko sa dalawang manyak na 'yon, napunta ako rito. Tsaka madilim, eh. Hindi kita nakita. Black ba naman 'yang suot mo." "Oh, come on," sabi ni Anton, ang boses ay may halong pang-aasar. "Alam ko na 'yang style mo. Kunwari ka pa.""Oh, come on ka rin, lahat na lang kayo yan ang sinasabi. Kesyo alam niyo na yung diskarteng ganito kesyo alam niyo na yung mga style na ganyan. Katulad ka rin nung dalawang bugok na matanda eh. Masyado kanyong mapanghusga. Feeling nyo talaga kilala nyo ang lahat ng tao, pwes! 'di nyo ko kilala okay lay tigil tigilan niyo ako sa mga pa oh, come ......Oh, come on nyo dyan pwede?" inis na sabi ni Amara.
"Hoy, mister," sabi ni Amara, ang boses ay tumataas na. "Hindi ako katulad ng iniisip mo. Mukha ba akong gagawa ng ganoon? Sasayangin ko ba ang ganda kong ito sa mga amoy-lupang 'yon? Ayoko na magpaliwanag. Sige na, sa'yo na 'tong lugar, Tse! isa kang walang pusong lakay. Pagpalain ka sana ng mga langgam, At papakin ng mga putakte dyan. Good night, harigatu, okinimam...." At umalis na si Amara, iniwan si Anton na nakatayo roon at napapatulala. Nang mahimasmasan ay nakita niya ang mahabang buhok ng babae na nililipad ng hangin. "Hey did you just curse me, minura mo ako tama ba ang dinig ko? hoy!miss, sumusobra ka na" sigaw ni Anton at hinabol si Amara at hinablot sa kamay. "Ulitin mo nga ang sinabi mo, who are you? Hoy, miss kung nagkakaganyan ka dahil mga amoy lupa na ang nagkakakursunada sayo huwag mo ibunton ang galit mo sa iba. Deserve mo yun! Kung ininsulto ka kasalanan mo yun" inis na sabi ni Anton. "Ano ano kamo? Anong deserve ko? Hindi ko deserve yun noh" inis na sabi ni Amara. "Miss, ang sabihin mo hindi mo lang matanggap na pang amoy amag lang ang tipo mo? Ang taas naman yata ng tingin sa sarili mo? Alam mo, people will treat you the way you treat yourself besides, that's the reason why you're there kaya bakit big deal sayo yun? big deal o nagpapataas ka nga ng presyo? iba ka rin huh!" sabi ni Anton sabay tinitigan ang babae mula ulo hanggang paa. "Wala kang alam kong bakit ako naroroon?"nalilisok ang mga mata ni Amara. "Ows, really? Ano pa ba ang pwede mong maging dahilan kung ba't ka nandun aber? 'Di ba para maka hook ng may pera? kaya pwede ba Miss, 'wag mo akong artehan ng ganyan"sabi ni Brix. "Hmp! buwiset ka, ayoko ng makipagusap sa manhid na tulad mo" sabi na lang ni Amara.Hindi na niya gustong makipag talo pa sa aroganteng lalaking kaharap niya. "Tanggapin mo na kasing anf mga amoy lupa na yun para kota ka na miss kesa naman uuwi kang luhaan. Wait, teka lang, sandali nga, kaya ka ba ganyan ay dahil hindi mo matanggap na tinanggihan kita? well, kung sabagay, kung ikukumpara mo nga naman dun sa mga amoy lupa na yun, wew! I'm a good choice for a victim," pangiinsulto ni Anton. "For a victim?okininam, ano tingin mo sa akin sindikato, at mino-modus ka?" lalong umusok ang ilong ni Amara. "Hindi ba? Well for your information, Miss? Unang una hindi ko kinakailangan na magbayad ng babae to satisfy me needs in bed? Ikalawa, lalong hindi ko masisikmura ang bayarang babae. Lalo naman wala sa bokabularyo ko yun......And what's that nga ulit? Ano nga ulit yung sabi mo kanina lang? make love to you? go to hell crazy woman," nameywang pa si Anton. "Ako ba ang tinawag mong baliw ha?Agbagtit ka!peste ka. Ikaw ang may sapak dito. Hoy. Mamang saksakan ng yabang hindi ako baliw noh? at lalong hindi ako nandirito para sa kung anong mga pinagsasabi mo!" gigil na sabi ni Amara. "Lalong hindi ako nagpunta rito para bastusin lang ng kung sino. Oo, inaamin ko naman na may purpose ako at kung 'bat nagpunta dito pero isa lang ang purpose na yun at malayong malayo sa mga imagination mo" halis suigae na sa inis si Amara likas siyang pikon at mapagpatol kaya siguro hanggang sa magdebut ay walang nagtangkang manligaw sa kanya. "So pwede ba?Kung wala kang masabogn maganda tsupe! wala ka namabg pakialam diba nga I' in my dreams blah balh balh," sabay titig ni Amara sa kamay ni Anton. "Baka pwede mo na akong bitawan dahil baka yung umaalingasaw ng babaeng tulad ko ay mahawa ka. Bitaw sabi, ano ba!" galit na hinablot ni Amara ang braso niya ngunit nakakapit ng mahigpit si Anton. "Okiniman, oo na nga I'm not your type. Kaya Bitawan mo na ako.Alam mo palibhasa wala kang pakialam sa iba , masyado kang mayabang, ikaw yung tipo ng tao na walang puso. Isa kang lalaki na walang kaluluwa. Nuknukan nka ng yabang, akala mo kung sino ka. Baka nga mas magaling pa sayo yung mga matatandang amoy lupa na yun eh" pangiinis ni Amara. Alam niyang sumusobra na ang bunganga niya at gusto na sana niyang itikom, pero nanggigigil talaga siya sa uri ng tingin ng lalaki sa kanya. "You know what? sa tingin ko kung ba't mo ko tinanggihan kanina, it's because you can't make me me happy?Alam ko na kung bakit I'm not your Type, you're a gay right? "Hoy, Miss sumusobra ka na, baka hindi mo alam ang sinasabi mo, baka gusto mong.... "What?what? sasaktan mo ako ha? sus, kung hindi ka gay, posibleng ulaga ka sa kama. Hah! baka nga mas magaling pa sayo ang matatandang iyon," aniya. "What? What is ulaga? teka, sinasabi mo bang mas magaling pa sa akin ang mga amoy lupa na yun? " "Oh sapul ka diba? So yun , ang sabi ni tatang nakaka four round pa siya di hamak at mas may b*yag ata si tanda kesa sayo. Sa palagay ko lang, mas magaling si tatang kumpara sayo. Ewan ko na lang ha, baka mamaya dyan putot naman yan, kaya tinatago mo" pnagiinsulto ni Amara. Nanlisik ang mga mata ni Anton at humigpit ang pagkakahawak niya sa lamay ng babae. "Meron ka pa kunwaring dream on girl at your not my type dyan, If i know putot yang k*****a mo" tumawa ng nakakainis si Amara matapos sabihin iyon. "That it! you reach my peak,sobra ka na Miss. You need to learn your lesson in a hard way. Kung inaakala mo na palalagpasin ko yung mga pang iinsulto mo sa pagkalalaki ko pwes!nagkakamali ka. Come here, and pay the price" hatak ni Anton sa babae."Aray, ano ba? Saan mo ba ako dadalhin? Pwede ba tantanan mo na nga ako.
"Halika dito at patutunayan ko sayo na mali ka diyan sa mga pinagsasabi mo. Patutunayan ko sayo na wala pang babaeng nang insulto sa akin. At lalong isasalaksak ko sa bunganga mo na hindi ako putot" galit na hatak ni Anton sa kanya
Si Anton ay hindi makapaniwala. Nang matuklasan niya ito, labis ang kanyang kaligayahan. Kaya naman matapos niyang kalmahin ang sarili at titigan ang kanyang repleksyon sa salamin, nagpasya siyang lumabas, lumakad, at gisingin si Amara – ang babaeng alam niyang naging dahilan ng kanyang mabilis na paggaling.Halos maluha-luha si Anton; hindi niya maipaliwanag ang damdaming nararamdaman niya. Humakbang ang binata patungo sa kama, tumabi sa gilid ni Amara, at inangat ang kanyang kamay para gisingin ang mahimbing na dalaga. Ngunit nabitin sa ere ang kanyang mga kamay."Gigisingin mo siya? Sasabihin mong nakakalakad ka na. Sigurado ka ba, Anton?" – iyon ang katanungang pumasok sa kanyang isip. "At pagkatapos? Pag nalaman niyang magaling ka na, matatapos na rin ang obligasyon ni Amara sa'yo. Alam mo kung bakit siya nandito, hindi ba? Alam na alam mo na nagbabayad siya ng utang, at alam mo ring matatapos na ito sa sandaling gumaling ka na." bulong ng isang bahag9 ng isip ng binata."Hindi i
Ang sinag ng araw na pumasok sa kurtina ng bukas na bintana ng silid ni Anton ang gumising kay Amara. Nagulat pa ang dalaga nang sa paggalaw ng kanyang ulo ay mauntog siya sa baba ni Anton. Napamulagat si Amara nang makita ang sarili na hubad habang nasa ilalim ng kumot at yakap ni Anton. Ilang minuto muna ang lumipas bago naalala ni Amara ang nangyari. Hindi nga pala sila nakapag-isip nang mabuti ni Anton kagabi, lalo na siya. Hindi nga pala niya nagawang awatin ang binata.Gayunpaman, sa kaibuturan ng puso ni Amara ay masaya siya. Ang katotohanan na nagawa ni Anton na paligayahin siya kagabi ay isang senyales na magaling na ang binata physically, emotionally, psychologically. Pinagmasdan ni Amara ang nahihimbing pang binata. Iniangat niya ang kanyang kamay at dahan-dahan, puno ng pag-iingat, namarahan niyang hinaplos ang matangos na ilong ni Anton. 'Hindi ako makapaniwala, Anton, napakabilis, napakabilis ng sandali, ngunit ang mahalaga alam ko, naramdaman ko, magaling ka na."Isa ka
Ang silid ay may malalaking bintana na nagpapapasok ng sapat na liwanag mula sa araw. Ang mga kurtina ay bahagyang nakasara kung kayat ladiliman nag nakabalot sa paligid ng silid. Ngunit ay sinag ay tumatagos na lumikha ng mga anino na sumasayaw sa sahig at mga dingding. May bahagyang kalat ng mga unan at kumot sa kama, nagpapahiwatig ng isang gabi ng pagpapahinga na biglang naging iba. Ang simoy ng hangin ay nagdadala ng amoy ng jasmine mula sa hardin, nagbibigay ng matamis at halos nakakahumaling na halimuyak. Unti-unti, ang mga halik ni Anton ay naging malalalim,mapupusok. Ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang nakahawak sa baywang pagkatapos ay inti jnting humigpit. Ang mga daliri ni Anton ay bahagyang humahaplos sa manipis na tela ng vestida ni Amara. Ang sulot ng bawat halik ay parang kuryentebg dumadaloy sa katawan nila. Ang electric tension sa pagitan nila ay halos nasasalat sa manipis na pajama ng binata. Ang tanging naririnig ay ang mabilis na tibok ng kanilang mga puso
"Teka, saan ka pupunta?" nagaalala niyang tanong. "Gusto kong lumabas. Gusto kong makaramdam ng hangin. Ayoko lang dito sa loob.Gusto kong umapak sa damuhan o sa lupa." sabi ng binata. "Pero nakakailang hakbang ka pa lang, sigurado ka bang kakayanin mo baka manginig ak at ag crups bigla." "Nararamdaman kong kakayanin ko ngayon Amara." sabi ng binata. Agad na tumayo si Amara at kinuha ang tngkod ni Anton sa silid at inabot sa Amo saka pumuwesto sa gilid ng binata upang alalayan ito. "Sige. Tara. Pero dahan-dahan lang ha? " bilin ni Amara. Dahan-dahang lumabas sila ng bahay, patungo sa munting hardin. Hawak ni Amara ang braso ni Anton, ang kanyang presensya ay patuloy na nagbibigay ng lakas at ginhawa. Sa bawat mahirap na hakbang ni Anton, naroon ang ngiti at suporta ni Amara, nagpapatunay na ang pagmamahal ay ang pinakamabisang gamot sa anumang karamdaman. Inalalayahan ni Amara si Anton gamit ang kanyang saklay, ang bawat hakbang niya ay maingat at tila napakabigat. "Kaya mo 'ya
Sinaway siya ni Anton at hindi nagpa alalay sa kanya. Bagamat nagulat sa parang biglang panlalamig ng amo. Mas pinili ni Amara ang manahimik at makiramdam.Marahil baka pinagsisisihan ng amo ang paghalik sa kanya at marahil ang mga nasasabi nito tungkol sa pagibig at pagtangi sa kanya ay dala lamang ng depression nito o kaya naman ay pasasalamat lang sa naitutulong niya."Yan tama yan, ganyang nga Amara, gisingin mo ang sarili mo sa pangangarap ng dilat. Hindi porke hinalikan ka o sinabi ng minsan na nahuglhulog na siyabsayo ay naniwala ka naman.bTandaan mo, babaero yan bago naaksidente tapos may anxiety at depression pa, ginagawa ka lang niyang pangpalipas ng oras at lungkot. At ikalawa may kontrata ka, At hanggang doon lang." paalala ng dalaga sa sarili.Napukaw ang malalim na pagiisip ni Amara ng magsalita si Anton."Okay na ako Amara, iwan mo na ako. Paghakbang na lang ang problema ko pero hindi na ako inutil." sabi ng binata. Nagiba ang timpla ni Amara pero nanatili lang tahimik."
Nang sumunod na mga araw ay lalong nagpursige si Anton na makakilos at gumaling mula sa kanyang aksidente. Habang si Amara sa mga panahong iyon ay nasa tabi lamang ni Anton, medyo may pagka-ilang pa rin, ngunit may matinding pagmamahal. Maliwanag ang silid ng oras na iyon, bukas ang kurtina ng bintana sa silid ng binata. Nakaupo ito sa kanyang wheelchair, may matigas na sandalan, ang mga paa ay nasa sahig. Nakasandal siya, tila pagod na. Saktong pumasok si Amara dala ang almusal ang amo, iniwan niya muna ito saglit sa kanilang regular routine kada umaga para ikuha ito ng makakakin. Nakita ng dalaga si Anton na nakaupo na at parang pagod habang kunot ang noo. Inilapag ng dalaga ang tray ng pagkain at tumayo sa harap ni Anton, kinuha ang tuwalya na nasa ibabaw ng kama at pinupunasan nang dahan-dahan ang pawis sa noo ni Anton. "Ayos ka lang ba? Gusto mo bang magpahinga muna?" tanong niya sa bintangf amo gamit ang malumanay na salita na puno ng pagaalala. Tinitigan naman ni Anton si







