Chapter 5

Sa kuwarto sa itaas, hindi hinayaan ni Isabelle na hawakan siya ni Maria. Sa halip, iniikot niya ang kanyang kamay at itinulak si Maria, dahilan upang matumba ito at mabagsak sa sahig.

Nakawala din siya mula sa hawak ng isa pang kasambahay.

Wala ni isa man sa kanila ang nakakaintindi kung anong nangyayari. Ang tanging nararamdaman nila ay parang isang palakas si Isabelle, mabilis na dumaan at nakatakas ng hindi nila namamalayan.

Hindi inasahan ni Ligaya na magkakaroon ng ganitong lakas si Isabelle at napatigil siya.

Sanay si Isabelle sa mga gawaing bukid kasama ang kanyang ina. Hindi siya ang tipikal na dalagang marupok, kaya’t madali niyang nabubuhat ang isang kilo ng pataba.

Bukod pa riyan, nagdaan siya sa espesyal na pagsasanay noong mga huling taon ng kanyang nakaraang buhay, at sa katapusan, napatay pa niya ang mga malulupit na kalalakihang nasa gitnang edad.

Walang problema sa pagpatumba ng ilang mga kasambahay.

Hinaplos ni Isabelle ang alikabok sa kanyang mga kamay at ngumiti kay Liagaya: "Tiya, bakit hindi ka na lang lumabas at mag-eskandalo? Mas mabuti pa nga kung tawagin mo rin si Marco."

"Tama ka. Kung nangyari ito mga dekada na ang nakalipas, tiyak na itatapon ako sa hawla ng baboy. Hindi rin makakaligtas ang manyakis na si Marco."

"Kagabi, habang wala si Andres dito, binuksan ni Marco ang hindi nakalock na pinto ng kanyang hipag sa gitna ng gabi at sinubukang manggahasa. Tinaga siya sa hita ng kanyang hipag at kailangan pang dalhin sa ospital para matahi. Kung ikakalat ang balitang ito, sa tingin mo ba ay magkakaroon siya ng magandang resulta sa kanyang graduation assignment?"

"Sa tingin mo, saan nya ilalagay ang mukha nya?"

Tatlong henerasyon na ang pamilya Vargas sa military, hanggang sa henerasyon ni Andres, at may mataas na posisyon sa gobyerno. Kung may anak na magtatangkang mang-abuso o maghimagsik, malaking kahihiyan ito para sa pamilya.

"Ikaw... paano mo malilito ang tama at mali? Ikaw nga ang nangbakit kay Marco kagabi!" Sumabog ang mukha ni Ligaya sa galit, naging kulay bughaw at luntian sa galit habang nagsasalita.

Sumagot si Isabelle ng walang malasakit: "Mag-eskandalo ka lang hangga't gusto mo, wala akong pakialam. Hayaan mong malaman ng buong siyudad ng kamaynilaan kung anong ginawa ng anak mo kagabi, o kung gusto mo, tutulungan kita."

"Walang kwenta kung anuman ang nangyari kagabi, nandiyan ang mga pasyente niya. Basta makita ko lang si Marco, wala talagang makakaligtas!"

Isipin na lang nila na siya ang nang akit kay Marco. Wala siyang pakialam kung anong tingin sa kanya ni Ligaya.

Ang tingin palagi ni Ligaya kay Isabelle ay isang babae na madaling manipulahin, ngunit hindi niya inaasahan na magiging ganito kadaldal at matalim ang dila ni Isabelle.

Saglit na nag aalinlangan si Ligaya  kung anong gagawin. Natulala na lang siya kay Isabelle, galit na galit na hindi makapagsalita.

Hindi na nais makipagtalo ni Isabelle sa kanila. Mayroon siyang mas mahahalagang bagay na kailangang gawin.

Dahil dito, tumalikod siya, pinulot ang lahat ng mga mahahalagang gamit, inilagay ang mga ito sa isang maleta na kasama sa kanyang regalo, at pagkatapos ay lumapit na muli kay Ligaya.

Tiningnan niya ang kahon ng mga alahas sa kamay ni Ligaya at tinanong ito, “Maaari mo bang ibalik sa akin iyan?"

Habang nagsasalita, inihanda na niyang kunin ito mula sa kanya.

Agad na itinago ni Ligaya ang kahon sa likod at sinabing, "Ito ay pag-aari ng pamilya Vargas!"

Sa susunod na sandali, napasigaw si Ligaya: "Ahhh!!!"

"Madam!" Agad na tumayo si Maria mula sa sahig at tumakbo papalapit kay Ligaya. Tiningnan niya ang mga kamay ni Ligaya at nakita niyang puno ng dugo ang palad ng kanang kamay nito.

"Ano'ng nangyari?"

"Ang kahon na ito... nangangagat!" Takot na takot si Ligaya, itinuro ang kahon ng mga alahas na nahulog sa sahig.

Dahan-dahang yumuko si Isabelle at kinuha ang kahon, tiningnan ang mga bagay sa loob, at buti na lang at hindi ito nabasag.

Alam mo, sa nakaraang buhay, ang mga alahas na ito ay ibinenta sa isang auction house ng halos 60 milyong pesos. Kung ito'y maipasa, magiging isang hindi matatawarang yaman. Kahit na wala nang posibilidad na magka-ayos sila ni Andres, dapat lamang na ibalik ito sa may-ari.

Hindi makatulog si Isabelle kagabi at pinag-isipan ang maraming bagay mula sa kanyang nakaraang buhay. Naalala niyang may ilang mga napakahalagang bagay sa regalo na ibinigay sa kanya ni Andres na kinuha ni Ligaya, kaya’t nagising siya sa gitna ng gabi at inilagay ang isang dosenang mga karayom sa kahon.

"Pasensya na, ang mga karayom na ito ay para sana sa mga magnanakaw." Inangat niya ang kahon, hinampas ito kay Ligaya at ngumiti.

Itinago nya ang mga gamit nya, hinila ang maleta papunta kay Ligaya, at tahimik na sinabi, "Akala mo ba ay nagmamalasakit ako sa pangalan ko?"

Ang mga inosente ay inosente. Kung hindi siya paniwalaan o siraan ng ibang tao, ang pinakamasama na mangyayari ay ang pag-alis nila ng kanyang ina at maghanap ng bagong lugar na titirhan. Hindi na siya kailangang magpakasal.

"Tungkol sa usapin ng pagpapawalang bisa ng kasal, mas mabuti siguro kung si tiyo Isagani at si Andres ang pumunta sa tahanan ng mga magulang ko para makipag usap."

Kung talagang naniniwala si Andres sa mga kasinungalingang sinabi nina Ligaya at Marco, ibig sabihin, hindi siya karapat-dapat pagkatiwalaan.

Pagkatapos niyang sabihin ito, iniwan na ni Isabelle ang grupo nina Ligaya nang hindi lumilingon.

Hindi pa siya nakalayo nang pumara siya ng tricycle sa kanto at naghanda nang umalis, nang bigla na lang kumilos si Ligaya.

"Iniwan na niya ang lahat ng gamit niya. Hindi ba't malinaw na ito ay para ipagtanggol ako? Paano ko pa ito ipapaliwanag kina Isagani at Andres?! Bilisan ninyo, kunin ang maleta niya!"

Agad na lumabas si Maria at ilang mga kasambahay, at bago pa sila nakalabas ng pinto, nakakita sila ng isang oner jeep na nakaparada sa labas.

Nasa likurang upuan si Andres.

Nang makita ang mga tao na papalapit, lumingon si Andres at tiningnan sila mula sa bintana ng sasakyan.

Napahinto ang mga tao sa takot.

"Bakit parang nagmamadali kayo?" Tanong ni Andres ng walang ekspresyon habang itinulak ang pintuan ng sasakyan at bumaba.