Masuk[Matured Content/SPG] Si Elle Calys Saavedra, isang probinsyanang napilitang lumuwas ng Maynila upang makapagtrabaho’t makatulong sa kanyang ama na ibangon kanilang nasirang sakahan. Sa tulong ng kanyang tiyahin ay mabilis siyang nakahanap ng trabaho. Buong akala ni Elle ay magiging maayos na ang lahat gayong binigyan siya ng trabaho ng kanyang auntie Levi nang lumuwas siya sa Maynila, ngunit iba ang nangyari. Nang malamang pagiging escort sa isang high-end bar ang trabahong ibinigay sa kanya— isang trabahong pagbibigay ng aliw na alam niyang hindi niya kayang sikmurain, doon na nagsimulang magbago ang buhay niya. Taliwas man sa prinsipyong kinagisnan, kapit-patalim na lamang si Elle dahil wala siyang magawa. Aniya’y para sa pamilya. Isang gabi ay nakilala niya ang isang lalaking may malapad at perpektong mga kilay, singkit ang mga mata, matangos ang ilong, may matikas na panga at aroganteng ngiti sa mga labi. Ang lalaking hindi niya akalaing pag-aalayan niya ng kanyang sarili. Marupok at tanga na nga siguro siya para magpaubaya sa lalaking hindi niya kilala. Mas lalong nagulo ang isip niya sa mga nakitang pagbabago sa lalaking ‘yon. Animo’y dalawa ang personalidad, pabago-bago ang ugali dahilan para umusbong ang galit para sa lalaki. Ngunit nang malaman niya ang katotohanan at nasagot ang mga tanong na bumagabag sa kanya ay mas lalo pa yatang gumulo ang buhay niya. Ilang beses niyang kinuwestyon ang sarili kung sino ba ang napagkalooban niya ng kanyang katawan. Sino nga ba ang lalaking ‘yon?
Lihat lebih banyakณ ผับแห่งหนึ่งทางโซนไชนาทาวน์ของกรุงเทพฯ กลุ่มเพื่อนทั้งห้าคนได้นัดกันมาฉลองหลังสอบเสร็จ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านในช่วงปิดภาคเรียนที่หนึ่ง
เมษา นักศึกษาปี 2 คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการออกแบบสื่อดิจิทัล อายุ 20 ปี เจ้าของใบหน้าสวยได้รูป พวงแก้มน่าฟัด ริมฝีปากอวบอิ่ม ดวงตากลมโตชวนมอง คืนนี้ได้ออกมาเที่ยวกับเพื่อนรักในวัยเด็กอย่างมารีนที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน
เพื่อนของเธอเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ควงคู่มากับวายุที่เพิ่งขยับสถานะจากเพื่อนสนิทสู่คนรัก และเพื่อนในสาขาของมารีนอีกสองคน นั่นก็คือปอนด์กับคูเปอร์
แม้คืนนี้เมษาจะไม่มีคนมานั่งเคียงข้าง แต่ก็ใช่ว่าหัวใจของเธอจะเปล่าเปลี่ยว เธอมีแฟนที่คบกันมาหลายเดือน เขามีชื่อว่าสิงหา เป็นรุ่นพี่ต่างมหาวิทยาลัยที่เพิ่งเรียนจบไปเมื่อเทอมก่อน และตอนมาถึงผับก็ได้พิมพ์ข้อความคุยกันอยู่หลายนาทีกว่าจะวางโทรศัพท์ลง
เธอกับสิงหาไม่ได้อาศัยอยู่ด้วยกัน ทั้งสองต่างก็ไว้ใจและให้อิสระในการใช้ชีวิต และวันนี้แฟนหนุ่มก็บอกว่ารู้สึกไม่สบายเลยจะกินยาแล้วเข้านอน
“อิจฉาคนมีคู่จังเลยเว้ย” ปอนด์หันไปเอ่ยกับคูเปอร์
มารีนกับวายุกำลังนั่งกระหนุงกระหนิงกันราวกับว่าผับแห่งนี้มีพื้นที่ให้แค่สองคน ทำเอาคนไม่มีแฟนอย่างพวกเขานั่งกอดคอกันกระดกเหล้าขับไล่ความอิจฉาตาร้อน
“ถ้าอิจฉามากมึงก็รีบหาเมียสักคนดิ”
มารีนเอ่ยแซวเพื่อนชายขณะนั่งอยู่ในอ้อมแขนของแฟนหนุ่มที่โอบเอวเอาไว้ ทั้งเธอและวายุมักจะทำตัวติดกันราวกับปาท่องโก๋ คนไร้คู่จะอิจฉาในการแสดงออกถึงความรักก็ไม่แปลก
“ก็มันยังไม่เจอคนถูกใจ แม่งแต่ละคนเข้ามาก็ตัวแม่เรื่องบนเตียงกันทั้งนั้น แล้วแบบนี้จะให้คบได้ยังไง”
ปอนด์เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ รายนี้เป็นพวกน้ำแตกแล้วแยกทาง เพราะรู้ว่าคนที่มานอนด้วยก็แค่ต้องการเงิน ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เข้าตาและอยากมอบสถานะแฟนให้สักคน
“หึ งั้นก็คบกับคูเปอร์ไปก่อนแล้วกัน” เมษาเอ่ยแซว
“หยุดเลยเมษา ขนลุกว่ะ”
คูเปอร์ที่มีลักษณะนิสัยคล้ายกับปอนด์รีบท้วงขึ้นในทันที และนั่นก็ทำให้เพื่อนในกลุ่มส่งเสียงหัวเราะชอบใจกันออกมา
ทุกคนต่างดื่มน้ำเมาและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เพลงไหนที่ดีเจเปิดแล้วโดนใจก็จะนั่งโยกกายเปล่งเสียงร้องประสานกับท่วงทำนองที่ดังกังวานไปทั่วทั้งผับอย่างเบิกบานใจ จนกระทั่งเหล้าหมดไปหลายขวด ทั้งห้าคนก็เริ่มเมากันได้ที่
“กูไปเข้าห้องน้ำนะ”
เมษาโน้มใบหน้าเข้าไปเอ่ยที่ข้างหูของเพื่อนรักในวัยเด็ก เนื่องจากเหล้าขวดสุดท้ายใกล้จะหมดลง เลยอยากไปเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยก่อนจะกลับคอนโด
ทำธุระในห้องน้ำเสร็จเมษาก็เดินกลับมาทางเดิม ทว่าดวงตาของเธอดันสะดุดเข้ากับใบหน้าคุ้นตาของคนที่คุยแชทกันตอนสองทุ่มครึ่งว่ารู้สึกไม่สบายขอกินยาเข้านอน ซึ่งในขณะนี้สิงหากำลังกอดจูบกับสาวสวยหุ่นเอ็กซ์อยู่ตรงโถงทางเดินอย่างไม่ละอายแก่สายตาของผู้ใด
“ไปต่อที่โรงแรมกันเถอะ”
เสียงแฟนหนุ่มของเธอเอ่ยชวนผู้หญิงคนนั้น เมื่อคนโดนชวนตอบรับสิงหาก็โอบไหล่พากันเดินเข้ามาตรงที่เธอยืนอยู่
เมษาเริ่มทำตัวไม่ถูก เธอไม่กล้าเผชิญหน้ากับสิ่งที่เห็นตำตา ทำท่าจะหมุนตัวหันหลังให้กับสองคนนั้น ทว่าดวงตาวูบไหวพร้อมกับความรู้สึกจุกที่กลางอกปรากฏภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีรูปร่างสูงกำยำ ใบหน้าของเขานั้นหล่อเหลากร้าวใจเป็นอย่างมากกำลังเดินผ่านมาทางนี้พอดี
หญิงสาวจึงเลื่อนมือทั้งสองข้างจับเข้าที่เสื้อสูตสีดำบริเวณแผงอก ดึงรั้งให้เขามายืนเป็นโล่กำบัง เท้าของเธอขยับถอย แผ่นหลังแนบชิดกับผนังกำแพง
“ช่วยฉันหน่อย”
เธอเอ่ยพลางดึงคนตัวสูงเข้ามาใกล้กันอีกนิด เอียงใบหน้าแดงก่ำและลมหายใจที่เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำเมาชำเรืองมองไปยังคนนอกใจ
กระทั่งแผ่นหลังของสิงหาหายออกไปจากพิกัดของสายตาก็ผละมือออกจากเสื้อสูต เงยหน้าขึ้นมองหนุ่มหล่อดวงตาดุดันทรงอำนาจ ก็พลันทำใจเธอเต้นแรงอย่างหวาดวิตกและรู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมาก
“ขอบคุณนะคะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ดึงคุณเข้ามา”
เมษาออกแรงผลักแผงอกของชายคนดังกล่าวให้ขยับออกไป ก่อนจะเดินหลีกออกมาจากตรงนั้น เพียงไม่กี่ก้าวก็เลื่อนมือสั่นเทาไปเปิดกระเป๋าสะพายข้าง หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาแฟนหนุ่ม แต่ทว่าอีกฝ่ายนั้นไม่รับสาย คงจะปิดเสียงเพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับผู้หญิงคนนั้นให้หนำใจ เมษาจึงกดเข้าตรงแชทที่คุยกันล่าสุด แล้วส่งเป็นข้อความเสียงออกไป
(ไอ้คนเฮงซวย เราเลิกกันเถอะ)
จากนั้นก็จัดการปิดเครื่องแล้วเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าดังเดิม
เธอยืนนิ่งสูดหายใจลึกจนหน้าอกกลมโตเคลื่อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แล้วคลายลมหายใจออกยาว ๆ เพื่อรวบรวมสติ กระพริบตาถี่ไล่ความร้อนที่เห่อขึ้นในดวงตาไม่ให้ร้องไห้ออกมา ก่อนจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วเดินกลับเข้าไปหากลุ่มเพื่อนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทางด้านคนที่ถูกดึงเข้ามาพัวพันกับการเลิกราอย่างไม่เต็มใจ เขามีชื่อว่า คิงส์ตัน หนุ่มลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง อายุ 27 ปี เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างกำยำ มีรอยบากตรงคิ้วข้างขวา มาเฟียเจ้าของ K.T. Demon Pub ย่านไชน่าทาวน์กรุงเทพฯ แห่งนี้ อีกทั้งยังเป็นเจ้าของท่าเรือนำเข้าและส่งออกสินค้า และปล่อยเงินกู้นอกระบบ
และเขาก็เป็นหนึ่งในหัวหน้าแก๊ง Dragon Demon แก๊งมาเฟียที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในเอเชีย
ดวงตาคมดุจ้องแผ่นหลังของหญิงสาวที่กำลังเดินจากไปโดยไม่รีรอให้เขาได้ตอบกลับ จากนั้นลูกน้องคนสนิทที่เดินตามหลังกันมาและชะงักไปเมื่อเกิดเหตุการณ์เมื่อครู่ก็ได้เดินเข้ามาหา
“ไปสืบมาว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร”
น้ำเสียงทุ้มต่ำของคิงส์ตันดังขึ้น ลูกน้องคนสนิทที่มีชื่อว่าเพลิงขานรับคำสั่งอย่างไม่อิดออด
“ครับ”
มาเฟียหนุ่มเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของผับ เข้าไปหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้หนังล้อเลื่อนหลังโต๊ะทำงาน หัวคิ้วย่นเข้าหากันเป็นปม ในหัวเกิดความสงสัยว่าผู้หญิงคนเมื่อครู่จงใจเข้าหาเขาหรือไม่ เพราะอาชีพอย่างเขาไม่ควรไว้ใจใครทั้งนั้น แม้แต่คนที่บังเอิญพบเจอกันแค่ไม่ถึงหนึ่งนาที
HINDI pa man umaabot ng limang minuto nang umalis si Ehryl ay nakarinig ako ng mga pagkatok sa pinto. Bumuntonghininga ako at hinawi at pinasadahan ng mga daliri ang aking buhok. Bumalik siya? Naulit muli ang pagkatok kaya naman kahit mabigat sa loob ko ay naglakad na ako palapit sa pintuan. “Ehryl, hindi ba’t--” Hindi ko naituloy ang sasabihin ko nang tumambad sa akin ang walang emosyon na mukha ni Arlana. Malamig ang pagkakatitig nito sa akin. Halos gumapang ang kaba sa buong sistema ko nang makita kung paano’ng nagbago ang itsura niya . . . animo’y ibang Arlana itong nasa harapan ko. Kita ang mga itim sa ilalim ng kanyang mga mata, halatang wala siyang maayos na tulog. Maputla ang mukha at ang tanging nagdadala lamang ay ang mapulang lipstick ng kanyang labi . . . na halos kasing pula
“OPO, Nay.” Tumango ako habang pinapakinggan ang mga payo ni Nanay. Tinawagan ko siya ngayong umaga para ipaalam ang pag-uwi namin ni Auntie Levi ngayong linggo. Lubos naman siyang natuwa sa binalita kong ‘yon. Nang tanungin niya ako kung bakit kami uuwi ay hindi ko na sinabi ang mabigat na dahilan. Mas maganda sigurong si Auntie na lang ang magsabi kay Nanay. “Hindi naman po ako nagpapakapagod. Huwag na po kayong mag-aalala, Nay. Ayos lang po ako.” “Masaya ako na uuwi ka na, anak. Miss na miss ka na namin dito, lalo na ng kapatid mo. Umaayos na rin ang lagay ng palayan natin kaya hindi mo na kailangang manatili riyan sa Maynila para magtrabaho. Mas kampante kami kapag nandito ka kasama namin,” ani Nanay sa nagsusumamong boses. Gumuhit ang malungkot na ngiti sa labi ko. Huminga ako nang malalim habang nakaupo sa kama at nakatingin sa mga damit do’n
ILANG araw din ang nakalipas matapos ang nangyari sa agency kung saan ako nag-apply. Hindi ko maintindihan kung talagang may kinalaman si Arlana sa nangyaring pangre-reject sa akin sa trabaho pero kung mayroon man ay alam ko na kung bakit niya ginawa iyon. Galit siya sa akin, bagay na klaro sa akin. Aminado akong galit din ako sa ginawa niya. Kaya lang ay sa tuwing naiisip ko na may pinagdadaanan siya, na may sakit siya ay nauunahan ng awa ang puso ko. Iyon din ang dahilan kung bakit hindi ko masabi kay Eionn ang nangyari. Hinayaan ko na lang na isipin niyang hindi lang talaga ako nakapasa dahil kulang ang pinag-aralan ko. "Why don't you try college, love?" kuryoso niyang tanong sa akin isang gabi nang dalawin niya ako sa apartment pagkagaling sa kanyang trabaho. "Hindi ko pa kayang pagsabayin. Inuuna ko muna ang kapatid ko," saad ko.&
“MAG-IINGAT ka sa byahe,” wika ko kay Eionn nang makarating kami sa parking lot ng apartment building. Magkahawak ang aming mga kamay. Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga 'yon. Tila ba wala ni isa sa amin ang gustong bitiwan ang kamay ng isa’t isa. Umangat lamang ang tingin ko nang tumikhim siya. “Are you sure you want to stay here? Ayaw mong bumalik sa mansyon?” Nakita ko kung paano gumalaw ang kanyang Adam’s apple dahil sa kanyang malalim na paglunok. “Sasha misses you.” “Nami-miss ko na rin naman si Sasha kaya lang ay hindi naman magandang tingnan na naroon ako. Matagal na akong resigned bilang kasambahay mo,” sagot ko at maingat siyang tiningnan. “Dadalawin ko na lang siguro si Sasha kapag wala akong masyadong gagawin sa apartment.”&






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.