로그인(น้องชื่ออะไรครับ)(พรนับพรรณ ปริยากรสกุล ชื่อเล่นพันดาวค่ะ) พันดาวแนะนำตัวเองแล้วทุกอย่างก็ดูเงียบไป“ทำไมเงียบล่ะพันดาว”(…) ไม่มีเสียงตอบรับทุกอย่างเงียบ แม้แต่เสียงรอบข้าง“ส่งเสียงไอก็ได้พันดาว”(…) ยิ่งเงียบแบบนี้ฉันก็อยู่นิ่งต่อไปไม่ไหว แต่จังหวะที่หันหลังกลับไปมองก็มีเสียงแทรกดังลอดเข้ามาในห
“คุณพ่อไปรับทีไรจะมีแต่คุณครูมองตลอดเลย” ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขียนฝันฟ้องฉันแบบนี้ เขียนฝันหวงพ่อสุด ๆ“ไม่เป็นอะไรค่ะ ทุกคนสามารถมองคุณพ่อได้ เพราะคุณพ่อเขารู้ว่า...ต้องมองที่ใคร” ฉันปาดสายตามองไปยังธาดา ซึ่งเขาก็อมยิ้มและเดินเข้ามาข้างกันแล้วยกยกมือโอบไหล่“พ่อมองแค่แม่ของเขียนฝันกับน้องพันดาวมาตลอดต
“ไม่ต้องหรอกครับ ผมสั้นน่ารักนะ พี่ชอบผู้หญิงผมสั้น”“...เอ่อ ปะ ไปก่อนนะคะ!” เธอถูกชมจนเสียอาการจนรีบกล่าวลาแล้วรีบวิ่งหนีไปทันที“แต่สิ่งที่ชอบมากที่สุดก็คือเทียนไข” พออยู่กันสองคนก็มากวนประสาทฉันแทน“เฮ้อ...”เช้าวันต่อมา“เทียนตัดผมสั้นเหรอ” เสียงธาดาดังขึ้นจากด้านหลังในระหว่างที่ฉันกำลังยืนรอเข
(ช่วงวัยเด็กของเทียนไขกับธาดา (ช่วงเกรด7หรือมัธยมชั้นปีที่ 1) ปึง!ประตูห้องครัวหอพักคนงานถูกเปิดออกเต็มแรง พร้อมกับเด็กชายผู้เป็นคุณหนูของบ้านนี้ และยังเป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวหัวหน้าแม่บ้านอย่าง...เทียนไข“เทียนไข! ทำไมไม่บอกว่าจะสอบเข้าด้วยคะแนนเต็มเพื่อไปอยู่ห้องคิงล่ะ เรานึกว่าเทียนจะเลือกทำคะแ
“ยุงไม่กัดแต่ปวดหัวมากเลย อะไรกันสองคนนี้” เมื่อนั่งฟังอยู่นานฉันก็ทนต่อไปไม่ไหวจนต้องขอพูดอะไรบ้าง“เด็กเวรนี่กวนประสาทค่ะ”“ถ้าจะด่าคนอื่นไม่ต้องมีคะขา”“โอเค ไอ้เด็กเวรนี่กวนตีน” ไม่สำนึกเลยสินะ“ก็เลยมาเลี้ยงเบียร์ย้อมใจแบบนี้เหรอ”“นั่งฟังมันบอกรักเมียตัวเองอยู่นี่ไง ไม่มีใครใจดีเท่าฉันแล้วนะ”
“หายไปไหนของเขา”เสียงบ่นพึมพำกับตัวเอง สายตาสอดส่องมองซ้ายมองขวาเพื่อหาตัวธาดาที่ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาหายไปไหนสักพักแล้ว โทรศัพท์ก็ไม่พกติดตัวนี่เดินรอบแล้วเหลือแต่ที่หอพักคนงาน แต่ปกติธาดาจะไม่ได้ไปที่นั่นถ้าไม่มีธุระสำคัญ“ป้าขวัญคะ เห็นคุณธาดามั้ย” ในระหว่างที่กำลังหยุดยืนคิดอยู่หน้าบ้านใหญ่ ป้าขวัญ
“ขอบคุณค่ะ เอ่อ...คือคุณยายคะ” แต่ยังไม่ทันที่จะพูดจบ คุณยายก็พูดแทรกขึ้น“นี่หลานชาย แผ่นดินที่พึ่งเจอกันไปจำได้อยู่ใช่ไหม” คุณยายดึงแขนหลานชายเข้ามาใกล้ และแนะนำให้ฉันรู้จัก ซึ่งเราทั้งคู่ก็แค่ส่งยิ้มให้กันเท่านั้น“ค่ะ เทียนจำได้ คือว่าคุณยายคะ”“หนูเทียนก็ไม่มีแฟน หลานของฉันก็ไม่มีแฟนนะ” อีกครั้
“ธาดาไปเถอะ” ฉันจับมือเขาไว้แล้วพยายามพาเดินกลับไปบ้านของตัวเอง แต่คนตัวสูงไม่สนใจแรงดึงของฉันแม้แต่น้อย“รวยขนาดนั้นเลยเหรอครับคุณยายที่พวกคุณน้าพูดถึง” คำถามของธาดาทำเอาทุกคนที่นั่งอยู่หันมามอง“รวยมาก แกมีที่ดินหลายร้อยไร่ในมือ แล้วยังปล่อยเงินกู้รายใหญ่ของจังหวัดอีกต่างหาก”“อ๋อ งั้นเหรอ” ธาดาส่
“ทันตลาดเช้าแน่ค่ะ ถ้าคนสวยให้ความร่วมมือ” ขาเรียวถูกยกตั้งชันแล้วจับแยกอ้าออกผ้าขนหนูถูกปลดออกจากเอว เผยให้เห็นท่อนเอ็นแข็งตัวเต็มที่ขยับเข้าจดจ่อใกล้ร่องสาวเนียนสวย ส่วนหัวถูไถจนร่องสวยเริ่มชื้นแฉะ คนตัวเล็กเม้มปากแน่น สายตาก้มมองท่อนเอ็นที่ถูไถไปมาตามจุดหวงแหน แม้จะยังไม่ได้สอดใส่ แต่เธอก็เริ่มจ
พึ่บ!ผ้าม่านถูกเปิดออก แสงแดดยามเช้าส่องกระทบใบหน้าของคนตัวสูงที่นอนหลับสนิท แม้แสงจะส่องสว่างแค่ไหน ธาดาก็ยังนอนหลับได้อย่างสบายได้“ตื่นได้แล้ว”“....” นิ่ง“ธาดา”“....” ไม่ขยับ ซ้อมตายอีกแล้วสินะ“ทีอย่างนี้ทำมาเป็นนิ่ง เมื่อคืนล่ะอยู่ไม่สุขเลย” เสียงเล็กบ่นพึมพำให้กับผู้ชายที่นอนหลับสนิทอยู่ภา







