LOGINรักแรกและแอบรักเขารักเพื่อนตัวเองที่เป็นทั้งเลขาและเป็นผู้กุมหัวใจ เธอหญิงสาวเย็นชาที่พยายามหยุดหัวใจตัวเองไม่ให้รู้สึกกับเขาเกินคำว่าเพื่อนและเจ้านาย ความรัก ความวุ่นวาย ความเจ้าเล่ห์และเย็นชาใครจะชน
View More(น้องชื่ออะไรครับ)(พรนับพรรณ ปริยากรสกุล ชื่อเล่นพันดาวค่ะ) พันดาวแนะนำตัวเองแล้วทุกอย่างก็ดูเงียบไป“ทำไมเงียบล่ะพันดาว”(…) ไม่มีเสียงตอบรับทุกอย่างเงียบ แม้แต่เสียงรอบข้าง“ส่งเสียงไอก็ได้พันดาว”(…) ยิ่งเงียบแบบนี้ฉันก็อยู่นิ่งต่อไปไม่ไหว แต่จังหวะที่หันหลังกลับไปมองก็มีเสียงแทรกดังลอดเข้ามาในห
“คุณพ่อไปรับทีไรจะมีแต่คุณครูมองตลอดเลย” ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขียนฝันฟ้องฉันแบบนี้ เขียนฝันหวงพ่อสุด ๆ“ไม่เป็นอะไรค่ะ ทุกคนสามารถมองคุณพ่อได้ เพราะคุณพ่อเขารู้ว่า...ต้องมองที่ใคร” ฉันปาดสายตามองไปยังธาดา ซึ่งเขาก็อมยิ้มและเดินเข้ามาข้างกันแล้วยกยกมือโอบไหล่“พ่อมองแค่แม่ของเขียนฝันกับน้องพันดาวมาตลอดต
“ไม่ต้องหรอกครับ ผมสั้นน่ารักนะ พี่ชอบผู้หญิงผมสั้น”“...เอ่อ ปะ ไปก่อนนะคะ!” เธอถูกชมจนเสียอาการจนรีบกล่าวลาแล้วรีบวิ่งหนีไปทันที“แต่สิ่งที่ชอบมากที่สุดก็คือเทียนไข” พออยู่กันสองคนก็มากวนประสาทฉันแทน“เฮ้อ...”เช้าวันต่อมา“เทียนตัดผมสั้นเหรอ” เสียงธาดาดังขึ้นจากด้านหลังในระหว่างที่ฉันกำลังยืนรอเข
(ช่วงวัยเด็กของเทียนไขกับธาดา (ช่วงเกรด7หรือมัธยมชั้นปีที่ 1) ปึง!ประตูห้องครัวหอพักคนงานถูกเปิดออกเต็มแรง พร้อมกับเด็กชายผู้เป็นคุณหนูของบ้านนี้ และยังเป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวหัวหน้าแม่บ้านอย่าง...เทียนไข“เทียนไข! ทำไมไม่บอกว่าจะสอบเข้าด้วยคะแนนเต็มเพื่อไปอยู่ห้องคิงล่ะ เรานึกว่าเทียนจะเลือกทำคะแ
มือเล็กล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทร. หาคนในห้อง พร้อมกับเดินลงบันไดเพื่อออกไปดูรถ ซึ่งเมื่อมองไปยังโรงจอดรถ รถทุกคันอยู่ครบไม่มีคันไหนหายไปแล้วปลายสายก็ไม่มีคนรับอีก“ลุงคะ วันนี้คุณธาดาออกไปหรือยัง” ฉันเดินตรงเข้าไปถามลุงคนสวนที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่“ยังไม่มีใครออกไปไหนเลยนะเทียนไข”“ขอบคุณค่ะ” เมื่
ณ ห้องครัวใหญ่หอพักคนงาน เวลา 23.30 น.“เทียนขึ้นห้องแล้วนะแม่”ฉันหันไปบอกแม่ที่กำลังเดินไปปิดไฟ และเช็กความเรียบร้อยในห้องครัว หลังจากที่เราช่วยกันเตรียมของสำหรับทำขนมเสร็จก็ถึงเวลาที่ต้องแยกย้ายกัน“แม่บอกให้เทียนไปตั้งนานแล้ว ช่วยจนดึกแล้วจะตื่นไปทำงานไหวมั้ยเนี่ย” เสียงบ่นของแม่ดังตามหลัง“ไหวส
หลายวันต่อมา ณ ห้องครัวใหญ่ หอพักคนงานบ้านของธาดา“เจ้านายเรายังไม่กลับอีกเหรอ” แม่มองไปที่นาฬิกาข้างผนังก็พบว่าเป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มเข้าไปแล้ว ตั้งแต่กลับมาจากที่ทำงานก็มาขลุกตัวช่วยแม่เตรียมทำขนมไว้ให้คุณป้าใส่บาตรตอนเช้าอย่างเช่นทุกครั้ง“ยังหรอก น่าจะดึก” ฉันตอบกลับโดยที่ยังคงตั้งใจคั้นใบเตยกับไ
“หนึ่งร้อยล้านครั้งที่สาม! คุณธาดา ปริยากรสกุลเป็นเจ้าของเครื่องเพชรชุดนี้! ขอบคุณมากค่ะ!”แปะ แปะ แปะ!เสียงปรบมือดังขึ้นหลังสิ้นเสียงประกาศ ทุกสายตาต่างมองมาที่ธาดาแต่เขาก็ยังสนใจที่ฉันเพียงคนเดียว“อย่าลืมที่พูดนะ” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของเขามองฉันไม่ละสายตา“...ไม่คิดว่าจะบ้าได้ขนาดนี้” เสียงเล็กพึมพ





