ANMELDENรักแรกและแอบรักเขารักเพื่อนตัวเองที่เป็นทั้งเลขาและเป็นผู้กุมหัวใจ เธอหญิงสาวเย็นชาที่พยายามหยุดหัวใจตัวเองไม่ให้รู้สึกกับเขาเกินคำว่าเพื่อนและเจ้านาย ความรัก ความวุ่นวาย ความเจ้าเล่ห์และเย็นชาใครจะชน
Mehr anzeigen(น้องชื่ออะไรครับ)(พรนับพรรณ ปริยากรสกุล ชื่อเล่นพันดาวค่ะ) พันดาวแนะนำตัวเองแล้วทุกอย่างก็ดูเงียบไป“ทำไมเงียบล่ะพันดาว”(…) ไม่มีเสียงตอบรับทุกอย่างเงียบ แม้แต่เสียงรอบข้าง“ส่งเสียงไอก็ได้พันดาว”(…) ยิ่งเงียบแบบนี้ฉันก็อยู่นิ่งต่อไปไม่ไหว แต่จังหวะที่หันหลังกลับไปมองก็มีเสียงแทรกดังลอดเข้ามาในห
“คุณพ่อไปรับทีไรจะมีแต่คุณครูมองตลอดเลย” ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขียนฝันฟ้องฉันแบบนี้ เขียนฝันหวงพ่อสุด ๆ“ไม่เป็นอะไรค่ะ ทุกคนสามารถมองคุณพ่อได้ เพราะคุณพ่อเขารู้ว่า...ต้องมองที่ใคร” ฉันปาดสายตามองไปยังธาดา ซึ่งเขาก็อมยิ้มและเดินเข้ามาข้างกันแล้วยกยกมือโอบไหล่“พ่อมองแค่แม่ของเขียนฝันกับน้องพันดาวมาตลอดต
“ไม่ต้องหรอกครับ ผมสั้นน่ารักนะ พี่ชอบผู้หญิงผมสั้น”“...เอ่อ ปะ ไปก่อนนะคะ!” เธอถูกชมจนเสียอาการจนรีบกล่าวลาแล้วรีบวิ่งหนีไปทันที“แต่สิ่งที่ชอบมากที่สุดก็คือเทียนไข” พออยู่กันสองคนก็มากวนประสาทฉันแทน“เฮ้อ...”เช้าวันต่อมา“เทียนตัดผมสั้นเหรอ” เสียงธาดาดังขึ้นจากด้านหลังในระหว่างที่ฉันกำลังยืนรอเข
(ช่วงวัยเด็กของเทียนไขกับธาดา (ช่วงเกรด7หรือมัธยมชั้นปีที่ 1) ปึง!ประตูห้องครัวหอพักคนงานถูกเปิดออกเต็มแรง พร้อมกับเด็กชายผู้เป็นคุณหนูของบ้านนี้ และยังเป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวหัวหน้าแม่บ้านอย่าง...เทียนไข“เทียนไข! ทำไมไม่บอกว่าจะสอบเข้าด้วยคะแนนเต็มเพื่อไปอยู่ห้องคิงล่ะ เรานึกว่าเทียนจะเลือกทำคะแ
เวลา 00.30 น. ณ ห้องนอนของธาดาร่างสูงจ้องมองโฉนดที่ดิน กล่องเครื่องเพชรที่เขาประมูลให้เทียนไข การ์ดคอนโดทั้งหมด และสร้อยจี้เพชรใบโคลเวอร์สี่แฉกที่เป็นของขวัญวันเกิดให้เทียนไข ทั้งหมดถูกนำมาวางไว้บนเตียง พร้อมกับกระดาษใบเล็กที่เขียนด้วยลายมือคุ้นตา ‘ขอบคุณ’ เป็นข้อความสั้น ๆ ที่ทำเอาจุกจนพูดไม่ออกเ
ปึง! ประตูห้องปิดลงพร้อมกับน้ำหวานที่เดินตามเข้ามา“พี่เทียนเป็นยังไง” สิ้นเสียงคำถามฉันก็เปิดผ้าออกแล้วหันไปให้น้ำหวานได้เห็นชัด ๆ“ยังไม่ได้นอนเลย”“โห ทั้งช้ำทั้งบวม พี่เทียนไปนอนนะ เดี๋ยวหาอะไรมาประคบไว้หน่อย” น้ำหวานจูงมือฉันให้นั่งรอที่เตียงแล้วตัวเองก็เดินออกจากห้องไปอีกครั้งไม่นานนักน้ำหวาน
“ขอตัวนะคะ” ฉันที่ไม่สามารถจะอยู่ตรงนี้ได้ต่อ ต้องรีบตัดบทแล้วหันหลังเดินออกจากห้องทันที แต่เสียงของธาดาก็ดังขึ้นทำให้ต้องหยุดฟังโดยที่ไม่คิดหันไปมอง“ในระหว่างนี้ถ้าอยู่ต่อหน้าพวกผู้ใหญ่ช่วยทำเหมือนว่าเรารักกันดีด้วยนะ”“.....” ก็เหมือนกับการแกล้งทำใช่มั้ย“ทำเฉพาะแค่อยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ก็พอ แล้วสิ้น
“อ่านสีหน้ากับแววตาคนเก่งจังเลยนะ”“พี่มีปัญหากันจริงเหรอเนี่ย” ปัญหาที่น้ำหวานพูดถึงฉันไม่สามารถเล่าให้เธอฟังได้เพราะตัวเองก็ยังไม่รู้“.... ไม่รู้สิ” ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ คิดเท่าไรก็คิดไม่ออกว่าฉันทำอะไรลงไปให้เขาคต้องกลายเป็นแบบนั้น“บางทีคนเรามักทำบางสิ่งหล่นหายไป เมื่อมีความรู้สึกบางอย่างเข้ามาใหม