Masukรักแรกและแอบรักเขารักเพื่อนตัวเองที่เป็นทั้งเลขาและเป็นผู้กุมหัวใจ เธอหญิงสาวเย็นชาที่พยายามหยุดหัวใจตัวเองไม่ให้รู้สึกกับเขาเกินคำว่าเพื่อนและเจ้านาย ความรัก ความวุ่นวาย ความเจ้าเล่ห์และเย็นชาใครจะชน
Lihat lebih banyak(น้องชื่ออะไรครับ)(พรนับพรรณ ปริยากรสกุล ชื่อเล่นพันดาวค่ะ) พันดาวแนะนำตัวเองแล้วทุกอย่างก็ดูเงียบไป“ทำไมเงียบล่ะพันดาว”(…) ไม่มีเสียงตอบรับทุกอย่างเงียบ แม้แต่เสียงรอบข้าง“ส่งเสียงไอก็ได้พันดาว”(…) ยิ่งเงียบแบบนี้ฉันก็อยู่นิ่งต่อไปไม่ไหว แต่จังหวะที่หันหลังกลับไปมองก็มีเสียงแทรกดังลอดเข้ามาในห
“คุณพ่อไปรับทีไรจะมีแต่คุณครูมองตลอดเลย” ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขียนฝันฟ้องฉันแบบนี้ เขียนฝันหวงพ่อสุด ๆ“ไม่เป็นอะไรค่ะ ทุกคนสามารถมองคุณพ่อได้ เพราะคุณพ่อเขารู้ว่า...ต้องมองที่ใคร” ฉันปาดสายตามองไปยังธาดา ซึ่งเขาก็อมยิ้มและเดินเข้ามาข้างกันแล้วยกยกมือโอบไหล่“พ่อมองแค่แม่ของเขียนฝันกับน้องพันดาวมาตลอดต
“ไม่ต้องหรอกครับ ผมสั้นน่ารักนะ พี่ชอบผู้หญิงผมสั้น”“...เอ่อ ปะ ไปก่อนนะคะ!” เธอถูกชมจนเสียอาการจนรีบกล่าวลาแล้วรีบวิ่งหนีไปทันที“แต่สิ่งที่ชอบมากที่สุดก็คือเทียนไข” พออยู่กันสองคนก็มากวนประสาทฉันแทน“เฮ้อ...”เช้าวันต่อมา“เทียนตัดผมสั้นเหรอ” เสียงธาดาดังขึ้นจากด้านหลังในระหว่างที่ฉันกำลังยืนรอเข
(ช่วงวัยเด็กของเทียนไขกับธาดา (ช่วงเกรด7หรือมัธยมชั้นปีที่ 1) ปึง!ประตูห้องครัวหอพักคนงานถูกเปิดออกเต็มแรง พร้อมกับเด็กชายผู้เป็นคุณหนูของบ้านนี้ และยังเป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวหัวหน้าแม่บ้านอย่าง...เทียนไข“เทียนไข! ทำไมไม่บอกว่าจะสอบเข้าด้วยคะแนนเต็มเพื่อไปอยู่ห้องคิงล่ะ เรานึกว่าเทียนจะเลือกทำคะแ
เราไม่คิดจะทักทายหรือพูดอะไรกันนอกเหนือจากเรื่องงาน ภายในบ้านที่เงียบสงบ มีเพียงแสงไฟสลัวจากไฟดวงเล็กตามมุมบ้านส่องให้พอได้เห็นทาง เสียงฝีเท้าของบุคคลที่เดินตามหลังฉันยังคงดังอยู่ในระยะใกล้ตัวฉันเดินขึ้นบันไดไปจนกระทั่งถึงขั้นบนสุด สองเท้าก็หยุดเดินกะทันหัน ธาดาที่ตามมาก็หยุดตามด้วยเช่นกัน ตอนนี้นอ
“เธอก็จะต้องพูดว่ามันเป็นหน้าที่ เทียนไขปากแข็งมากแล้วก็เก็บอาการได้ดีมาตลอด” นั่นแหละคำพูดและสิ่งที่เธอทำประจำ“อ้าว ก็รู้ใจกันดีนี่ แล้วจะมาน้อยใจอะไรเธอล่ะคะคุณธาดาขา” ขนมผิงกลั้นขำให้กับเพื่อนใหม่ของเธอตรงหน้า ผู้ชายที่จัดจ้านเรื่องผู้หญิงอย่างเขาตอนนี้กำลังแพ้ให้คนที่ตัวเองแอบรักมาตลอดสิบปี และ
“ธาดาเป็นเพียงคนเดียวที่ทำให้เทียนเปลี่ยนสีหน้าจากเรียบเฉยมาเป็นแสดงอารมณ์ทางสีหน้าได้” แม่ก็อีกคนที่รู้ทันฉันไปซะหมด สิ่งที่แม่พูดก็ยิ่งทำให้น้ำหวานพยักหน้าอย่างเห็นด้วย“ใช่ป้า”“น้ำหวาน” ฉันเรียกชื่อเธอเพื่อเป็นการเตือนให้หยุด เรื่องนี้ฉันกับธาดาพยายามปกปิดมันจากผู้ใหญ่มาเป็นอาทิตย์แล้ว“ไม่ต้องไ
หลายวันต่อมา “พี่เทียนจะร้องไห้กับหนังผีไม่ได้นะ”เสียงบ่นของน้ำหวานทำให้ฉันได้สติกลับมา ดวงตากลมโตเลอะคราบน้ำตาหันไปมองยังบุคคลที่นั่งอยู่ข้างกัน ตอนนี้เราทั้งคู่อยู่ในห้องนอนของน้ำหวาน ฉันถูกชวนให้มาดูหนังเป็นเพื่อน เพราะเธอเองก็ไม่อยากให้ฉันต้องอยู่เพียงลำพัง“ก็สงสารผีที่ถูกฆ่าตาย”“สงสารตาตัวเ











