LOGIN(น้องชื่ออะไรครับ)(พรนับพรรณ ปริยากรสกุล ชื่อเล่นพันดาวค่ะ) พันดาวแนะนำตัวเองแล้วทุกอย่างก็ดูเงียบไป“ทำไมเงียบล่ะพันดาว”(…) ไม่มีเสียงตอบรับทุกอย่างเงียบ แม้แต่เสียงรอบข้าง“ส่งเสียงไอก็ได้พันดาว”(…) ยิ่งเงียบแบบนี้ฉันก็อยู่นิ่งต่อไปไม่ไหว แต่จังหวะที่หันหลังกลับไปมองก็มีเสียงแทรกดังลอดเข้ามาในห
“คุณพ่อไปรับทีไรจะมีแต่คุณครูมองตลอดเลย” ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขียนฝันฟ้องฉันแบบนี้ เขียนฝันหวงพ่อสุด ๆ“ไม่เป็นอะไรค่ะ ทุกคนสามารถมองคุณพ่อได้ เพราะคุณพ่อเขารู้ว่า...ต้องมองที่ใคร” ฉันปาดสายตามองไปยังธาดา ซึ่งเขาก็อมยิ้มและเดินเข้ามาข้างกันแล้วยกยกมือโอบไหล่“พ่อมองแค่แม่ของเขียนฝันกับน้องพันดาวมาตลอดต
“ไม่ต้องหรอกครับ ผมสั้นน่ารักนะ พี่ชอบผู้หญิงผมสั้น”“...เอ่อ ปะ ไปก่อนนะคะ!” เธอถูกชมจนเสียอาการจนรีบกล่าวลาแล้วรีบวิ่งหนีไปทันที“แต่สิ่งที่ชอบมากที่สุดก็คือเทียนไข” พออยู่กันสองคนก็มากวนประสาทฉันแทน“เฮ้อ...”เช้าวันต่อมา“เทียนตัดผมสั้นเหรอ” เสียงธาดาดังขึ้นจากด้านหลังในระหว่างที่ฉันกำลังยืนรอเข
(ช่วงวัยเด็กของเทียนไขกับธาดา (ช่วงเกรด7หรือมัธยมชั้นปีที่ 1) ปึง!ประตูห้องครัวหอพักคนงานถูกเปิดออกเต็มแรง พร้อมกับเด็กชายผู้เป็นคุณหนูของบ้านนี้ และยังเป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวหัวหน้าแม่บ้านอย่าง...เทียนไข“เทียนไข! ทำไมไม่บอกว่าจะสอบเข้าด้วยคะแนนเต็มเพื่อไปอยู่ห้องคิงล่ะ เรานึกว่าเทียนจะเลือกทำคะแ
“ยุงไม่กัดแต่ปวดหัวมากเลย อะไรกันสองคนนี้” เมื่อนั่งฟังอยู่นานฉันก็ทนต่อไปไม่ไหวจนต้องขอพูดอะไรบ้าง“เด็กเวรนี่กวนประสาทค่ะ”“ถ้าจะด่าคนอื่นไม่ต้องมีคะขา”“โอเค ไอ้เด็กเวรนี่กวนตีน” ไม่สำนึกเลยสินะ“ก็เลยมาเลี้ยงเบียร์ย้อมใจแบบนี้เหรอ”“นั่งฟังมันบอกรักเมียตัวเองอยู่นี่ไง ไม่มีใครใจดีเท่าฉันแล้วนะ”
“หายไปไหนของเขา”เสียงบ่นพึมพำกับตัวเอง สายตาสอดส่องมองซ้ายมองขวาเพื่อหาตัวธาดาที่ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาหายไปไหนสักพักแล้ว โทรศัพท์ก็ไม่พกติดตัวนี่เดินรอบแล้วเหลือแต่ที่หอพักคนงาน แต่ปกติธาดาจะไม่ได้ไปที่นั่นถ้าไม่มีธุระสำคัญ“ป้าขวัญคะ เห็นคุณธาดามั้ย” ในระหว่างที่กำลังหยุดยืนคิดอยู่หน้าบ้านใหญ่ ป้าขวัญ
“ถึงไหนแล้วเนี่ย” ฉันเงยหน้ามองไปรอบ ๆ เพื่อหาป้ายบอกสถานที่“เข้าตัวเมืองแล้ว”“เมื่อยหรือเปล่า” ฉันถามเขาด้วยความเป็นห่วง ถึงเราจะออกมาในช่วงใกล้เที่ยง แต่ตลอดหลายชั่วโมง ธาดาก็ขับคนเดียวโดยที่ไม่ได้ยินเสียงบ่นสักคำ“เดี๋ยวให้เทียนนวดให้ทีเดียว” เขาหันมาส่งยิ้มให้อย่างมีความหวัง ไอ้คำว่านวดน่ะแค่ฟ
“อะไรกันวะเนี่ย!” เสียงของเพื่อนผู้ชายร้องออกมาด้วยความตกใจ“โห่ อะไรวะธาดา!” อีกคนก็แสดงอารมณ์ไม่พอใจเช่นกัน“เมื่อไหร่จะหุบปากกันสักที” ในที่สุดเขาก็หมดความอดทนกับกลุ่มเพื่อนของตัวเอง ก็ตั้งแต่ที่เราเข้ามาภายในคลับ และคนพูดมากอย่างฮันนี่ก็เที่ยวพูดไปเรื่อยว่าฉันและธาดาเราเป็นมากกว่าเพื่อนกัน เพราะ
เช้าวันต่อมา เวลา 9.00 น.“เก้าเดี๋ยวขึ้นไปเอาเสื้อผ้าของคุณธาดามาให้แม่สักหน่อยนะ” เสียงของแม่ตะโกนบอกลูกชายของเธอในจังหวะที่เขาเดินลงมาจากห้องพักพอดี“ครับ” เขารับคำสั่งและเดินไปยังบ้านใหญ่ทันทีภายในบ้านมีเพียงคนงานไม่กี่คนที่กำลังทำความสะอาด เจ้านายของบ้านคนอื่น ๆ ต่างออกไปทำงาน และไปธุระของตัวเ
“บอกหน่อยได้ไหมว่าไม่พอใจเรื่องอะไร” ฉันแกล้งถามในขณะที่ไล่ริมฝีปากจูบไปตามลำคอ มือหนาสอดเข้าภายในเสื้อ และปลดตะขอเสื้อใน แล้วดึงมันออก“บอกก็ได้ ฉันเห็นนะว่าเธอยืนคุยกับเก้า” คนตัวเล็กเม้มริมฝีปากแรงจนเกิดรอยแดงด้วยความหมั่นไส้ เมื่อได้ฟังสาเหตุที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้พึ่บ! ฉันดันตัวธาดาออกแล้วขมวดคิ







