Hired as Nanny, Destined to be the Twins' Mommy

Napahigpit ang kapit ni Amara sa hawak niyang brown envelope habang nakatayo sa labas ng malawak na gate ng Villareal Mansion.

Ngayon ang interview niya kaya hindi niya maiwasang kabahan lalo na’t hindi ordinaryong tao ang makakaharap niya, kundi ang cold at strict na CEO ng Global Cybertech—si Sebastian Villareal.

Ito ang unang beses na mag-aaplay siya bilang yaya. Hindi pa niya naranasan ang mag-alaga ng bata, pero wala na rin siyang ibang choice. Nawalan siya ng trabaho at kung anu-ano nalang ang inaaplayan niya pero hindi siya pinalad.

Nasa ospital ang Lola niya at kailangan itong maoperahan sa sakit sa puso. Paubos na rin ang naiipon niya kaya kailangan na niyang makahanap ng trabaho sa lalong madaling panahon. Pinakiusapan niya lang muna ang kaibigan niyang si Tess na bantayan muna ang Lola niya habang naghahanap siya ng mapapasukan.

Lord, parang awa Niyo na po, sana papalarin po ako dito. Halos mangiyak-ngiyak niyang usal sa sarili.

Dahan-dahan siyang pumasok sa loob nang buksan ng guwardiya ang gate.

Halos mapahinto siya sa paglalakad.

Napakalawak ng bakuran at may fountain sa gitna ng pool.

“Good morning, Miss.”

Napalingon siya sa isang matandang lalaki na nakablack suit.

“Ako si Alfred, ang head butler dito.”

Magalang siyang yumuko.

“Good morning po.

“Nag-aaplay ka rin ba bilang yaya?”

“Ah opo.”

“Sige Miss sumunod ka.”

Marahan siyang tumango bago sumunod kay Mang Alfred. Pagkapasok pa lamang nila sa loob ng mansion, agaw-pansin na kaagad ang marmol na sahig, ang elegante at malawak na living room, mamahaling chandelier na nakasabit sa mataas na kisame at mga mararangyang kasangkapan sa paligid.

Habang tahimik niyang pinagmamasdan ang loob ng bahay, napalingon siya sa grand staircase nang mapansin ang iilang mga babaeng nakasuot ng formal attire na isa-isang bumababa. Bakas sa kanilang mga mukha ang pagkadismaya at pagkairita habang papalabas ng mansyon.

“Hindi normal ang mga batang ‘yon.” Narinig niyang sabi ng isang aplikante bago ito tuluyang umalis.

Napakunot-noo naman si Amara habang sinusundan ng tingin ang mga aplikante.

“Uhm, tapos na po ba ‘yong interview nila, Manong?” tanong niya kay Mang Alfred.

“Sa tingin ko nga Miss, tapos na. At hindi sila pumasa.”

“Naku, Diyos ko, nakakatakot! Napag-alaman ko pa naman na napaka-cold at strikto ‘yang si Mr. Villareal. Baka mamaya, himatayin ako sa nerbyos kapag nakaharap ko na siya.”

“Hindi naman si sir Seb, ang mag-iinterview sa ‘yo, Miss.” Wika ng butler.

“Ha?” Namilog ang mga mata niya.

“Oo, hindi si sir ang mag-iinterview sa ‘yo, kundi sina Liam at Lily.”

“Po? Sino po ang mga ‘yon?”

“Ang kambal na anak ni Sir Seb. Ang mismong mga batang aalagaan mo Miss Amara.”

Mas lalong nanlaki ang mga mata niya. “Mga bata ang mag-iinterview sa akin?”

“Yes, Miss Amara.”

“Pambihira naman po.”

Ngumiti lang si Mang Alfred.

“Basta Miss, goodluck. O sya umakyat ka na sa taas. Naroon sila sa unang kwarto malapit sa may hagdanan.”

Huminga siya nang malalim saka marahang umakyat sa grand staircase.

Nang marating niya ang unang silid sa tabi ng hagdan, napahinto siya.

Bahagyang nakabukas ang p***o.

Marahan siyang kumatok.

“Excuse me...”

Walang sumagot.

Muli siyang kumatok.

“Hello? Ako po si Amara... nag-aaplay bilang yaya.”

Tahimik pa rin.

Dahan-dahan niyang itinulak ang p***o.

Pagkapasok na pagkapasok niya—bigla siyang napaatras sa pagkagulat nang isang malaking stuffed teddy bear ang lumipad papunta sa kanya.

“Ay!”

Agad niya iyong nasalo bago pa tumama sa kanyang mukha.

Kasunod no’n ay isa namang unan. Nasundan pa ‘yon ng isa pa.

Sunod-sunod na unan ang lumilipad mula sa magkabilang gilid ng silid.

“Ano ba—”

Biglang sumabog ang maliliit na confetti mula sa itaas ng p***o.

Napapikit siya.

Pagmulat niya, dalawang batang magkapareho ang mukha at halos magkasing tangkad ang nakita niyang nakatayo sa ibabaw ng kama. Isang batang babae at batang lalaki na parehong nakahalukipkip habang seryosong nakatingin sa kanya.

Parang may kakaiba siyang naramdaman sa kanyang puso sa mga sandaling ‘yon, ngunit hindi niya matukoy kung ano.

“Uhm, I guess you’re the last applicant here.” Wika ng batang lalaki.

“Welcome to your interview,” dagdag naman ng batang babae.

Nagkatinginan ang kambal bago sabay na ngumisi.

“If you survive us...then you’ll be hired.”

Napakamot na lamang sa batok si Amara.

OMG, parang matanda naman kung magsalita ‘tong dalawang ‘to. Bulong niya sa isipan.

Napabuntong-hininga si Amara.

“Okay, let me introduce myself. My name is Amara Reyes, 28 years old. Desperadong makahanap ng trabaho para sa Lola kong may sakit sa puso.”

“Here’s my resume.” Dagdag na wika ng babae sabay abot sa envelope na hawak niya.

“No need.” Mabilis na sagot ng batang lalaki.

Lord...Akala ko si Mr. Villareal ang dapat kong katakutan. Mukhang mas nakakatakot yata ang dalawang batang ito, parang napakatalino nila. Aniya sa isipan.

“Okay, I’m Liam Villareal and this is my twin sister Lily. We’re six years old.”

Marahang tumango si Amara.

“Napaka-cute n’yo namang dalawa.”

Nagpalitan ng tingin ang kambal.

Tumalon pababa ng kama si Liam habang hawak ang isang maliit na clipboard, while Lily sat on the couch with her legs crossed.

“Rule number one,” seryosong saad ni Liam. “Bawal magsinungaling.”

“Rule number two,” dugtong ni Lily. “Kapag nagkamali ka ng sagot, it means you failed.”

Napakurap si Amara.

Oh my God. Ibang klase talaga ‘tong mga batang ‘to. Bulong niya sa isip.

Mayamaya pa’y tumikhim si Liam sabay tumayo ng tuwid.

“Question number one.”

“Miss Amara, mahilig ka ba sa mga bata? If your answer is yes, then why?”

Napangiti si Amara.

“Yes, mahilig ako sa mga bata dahil nakakaaliw sila at nakakawala ng problema.”

Mabilis na isinulat ‘yon ni Liam sa clipboard.

“Do you think, hindi ka mamomroblema sa amin, Miss Amara?” tanong naman ni Lily.

“I think hindi naman. Sa tingin ko, mababait kayong mga bata at normal lang ‘yong minsan may kakulitan. At saka ang cute-cute niyong dalawa. Titingnan ko lamang kayo, tanggal na agad ang stress ko.”

Seryosong nagkatinginan ang dalawang bata.

“Hmm, impressive.” Wika ni Liam.

Sumabat naman si Lily. “Don’t celebrate yet, Miss Amara. Hindi pa tayo tapos.”

Tumikhim si Liam bago muling sumulyap sa clipboard.

“Question number two.”

“Kapag nagwawala kami at ayaw naming maligo, ano’ng gagawin mo?”

Napaisip sandali si Amara.

“Hindi ko kayo pipilitin.”

Napakunot-noo ang kambal.

“Huh?”

“Hindi ko kayo pipilitin. Hahayaan ko muna kayong maglaro hangga’t gusto ninyo. Kapag naramdaman n’yo nang mainit na, malagkit na ang pakiramdam n’yo, at marumi na ang mga damit ninyo, mas madali na kayong hikayating maligo.”

Napakurap si Lily.

“Uhm, so far, satisfied ako sa answer mo, Miss Amara.” Wika ni Liam saka may isinulat na naman sa clipboard.

“Question number three.”

“What if we accidentally break an expensive vase?”

Ngumiti si Amara.

“First, titingnan ko kung may nasugatan sa inyo.”

“Bakit hindi ang vase ang uunahin mo? Eh mahal ‘yon. Maaring ibabawas ‘yon ni Daddy sa salary mo.” Seryosong saad ni Lily.

“Dahil napapalitan ang vase.”

Saglit siyang tumigil bago ngumiti nang malambing.

“Pero kayo.. hindi. At dahil ako ang yaya ninyo, mas mahalaga sa akin ang kaligtasan ninyong dalawa.”

Natahimik ang kambal at parehong napatitig kay Amara.

Parang ngayon lang nila narinig ang ganoong sagot.

Maya-maya, mabilis na yumuko si Liam at may isinulat sa clipboard.

Samantala si Lily naman, kunwari walang pakialam ngunit palihim na nakangiti.

“Last question,” anang batang lalaki. “Ito ang pinakamahirap.”

Napalunok si Amara.

“Go ahead.”

Huminga ng malalim si Liam.

“Why do you want to become our nanny?”

Hindi agad sumagot ang babae.

Unti-unti niyang ibinaba ang tingin sa hawak niyang brown envelope. Pagkatapos, marahan siyang ngumiti.

“Sa umpisa, trabaho lang talaga ang hanap ko, dahil kailangan ko ng pera para sa operasyon ng Lola ko.”

Napatingin sa kanya ang kambal.

“Pero ngayong nakita ko na kayo...” Bahagya siyang ngumiti. “Parang gusto ko nang makilala ang dalawang batang makulit na nagpaalis sa lahat ng mga naunang aplikante.”

Napasinghap si Lily at tumingin kay Liam.

“What do you think, kuya?”

Tahimik lang si Liam habang matamang nag-iisip. Pagkatapos nilapitan niya ang kapatid at bumulong sa tainga nito.

“Ayos ba?”

Tango lang ang itinugon ni Lily.

“Okay, Miss Amara.” Wika ni Liam at sinenyasan ang kapatid.

“You’re hired. Congratulations!” Sabay na wika ng dalawa.

Nanlaki ang mga mata ni Amara.

“Talaga?”

Ngumiti ang dalawang bata at kinamayan siya.

“Welcome to our life, Nanny!”