로그인Sa mga hindi pa nakakabasa, please read Love for Rent (1.2M views-Book1-7). Completed na po siya. Abangan ang Season 2! Maraming salamat po!
Sakto namang napatingala si Damon.Nagsikip ang dibdib ni Felicity. Mula sa second floor, malinaw niyang nakita ang mukha nito. Kasama nito si Julian sa ground floor at kapwa sinusuri ang mga tindahan at mga taong dumaraan, na para bang may hinahanap.Mabilis siyang umatras at humarang sa harap ni Divine. Muntik na silang makita ni Damon, Buti na lang may isang grupo ng mga mamimili ang dumaan sa harap nito. Nang makalampas ang mga ito, nakatalikod na siya sa railing.Sumilip siya sa pagitan ng dalawang display stand at tila nawalan ng lakas ang kanyang mga tuhod nang makita niyang sumakay sina Damon at Julian sa escalator paakyat.“Si Damon,” aniya. “Paakyat siya.”“Tingnan muna natin ang jewelry shop,” aya ni Stefie. “Kailangan kong bumili ng regalo.”“Ngayon talaga?”“Sandali lang.”Hindi na nito hinintay ang sagot ng kapatid. Hinawakan nito sa braso si Clarence at iginiya papasok sa pinakamalapit na jewelry shop. Sumunod si Divine habang tangan ang kanilang mga pinamili.Dinala si
“Mahal na mahal kita, Damon.”Nakalabas na ang mga salita bago pa napigilan ni Felicity ang sarili.Kapwa sila hinihingal matapos muling makarating sa kasukdulan. Ngunit nang marinig nito ang sinabi niya, hindi gumalaw si Damon.Tumingala siya. Matagal lamang siyang tinitigan nito, tila hindi alam kung ano ang isasagot.Unti-unting napalitan ng kaba ang init sa dibdib ni Felicity. Bakit ba hindi niya napigilan ang bibig niya?“Oh, huwag kang ma-stress.” Pinilit niyang tumawa. “I love your company, not you.”Nanatiling tahimik si Damon.“Ang ibig kong sabihin, gusto ko ’yong feeling na may kasama ako at hindi na nag-iisa.” Kahit masakit, pinanatili niya ang ngiti. “Pero I know, hindi ito permanente. Huwag kang matakot dahil hindi naman kita kakapitan pagkatapos ng kontrata.”Tinalikuran niya ito at humiga sa kabilang bahagi ng kama. Hinila niya ang kumot hanggang balikat.Hindi na nagsalita si Damon. Gayunman, naramdaman niyang nanatili itong gising sa tabi niya.Lumubog ang kutson nan
“Ikaw, gusto mo ba talagang maghiwalay tayo?”Nawala ang ngiti niya. Hindi niya kayang sabihing oo, ngunit natatakot din siyang umamin ng totoong nararamdaman. Kapag sinabi niyang ayaw niyang matapos ang kasal nila, para na rin niyang inilagay ang puso niya sa mga kamay nito. Mahirap na lalo at walang katiyakan ang relasyon nila.Kinuha niya ang tray at ipinasok iyon sa oven upang makaiwas. “Bake na natin, excited na ako kumain.”Habang naghihintay, umupo sila sa mataas na counter. Magkatabi sila, halos magkadikit ang mga tuhod.“Hindi ko pa gustong isipin ang paghihiwalay,” pag-amin niya. “Maaga pa naman. Marami pang puwedeng mangyari sa natitirang panahon ng kasal natin.”“Anim na buwan ang nakasulat sa kontrata,” sabi ni Damon. “Pero walang nakalagay na kailangan talaga nating maghiwalay kung gusto pa nating ituloy.”Napalingon siya rito, ngunit nanatiling tahimik si Damon. Ilang minuto silang naghihintay bago muling tumunog ang timer.Inilabas ni Damon ang tray gamit ang oven mitt
“Hello, Julian. Make sure na importante ang dahilan kung bakit ka tumawag. Busy ako,” sabi ni Damon habang hinahapit si Felicity sa baywang.“Hindi mahanap ang truck,” ulat ni Julian sa kabilang linya. “Walang maliit na delivery truck na tugma sa partial plate, modelo, at kulay na ibinigay ninyo. Posibleng peke ang plaka, pinalitan ang ilang numero, o sadyang tinakpan ang tunay na plate number.”Nawala ang init sa mukha ni Felicity. Kanina lamang ay naghahalikan sila ni Damon sa gitna ng magulong kusina. Ngayon, bumalik sa isip niya ang truck na walang ilaw na lumabas mula sa service gate ng CocoLand.“Sigurado ka?” tanong ni Damon. Nakatukod ang isang kamay nito sa counter habang nakatingin sa cellphone.“Ilang beses naming sinuri. Walang lumabas na exact match. May ilang sasakyan na magkapareho ang unang mga letra at numero, pero hindi tugma ang uri at kulay.”“Sige. Salamat, Julian.”“Tawagan mo lang ako kung may balita ka.”Pagkaputol ng tawag, pinatay ni Damon ang screen at ibina
Walang nagawa si Felicity kundi tanggapin na sasamahan siya ni Damon sa pagbalik niya sa Barangay Mabunga. Isang linggo pa naman bago iyon. Gagawa na lamang siya ng paraan upang makatakas dito.Kinaumagahan, init ang unang naramdaman niya bago pa niya tuluyang maidilat ang mga mata. Nakadikit ang likod niya sa dibdib ni Damon. Nakapulupot sa baywang niya ang braso nito, habang nakapatong sa hita niya ang isang binti nito.Hindi pala ito natulog sa sariling bahagi ng kama.Maingat siyang bumaling. Mahimbing pa rin ang asawa, walang bakas ng karaniwang kasungitan sa gwapong mukha nito. Bahagyang nakabuka ang mga labi at magulo ang buhok sa noo. Bumaba ang tingin niya sa braso nito. Litaw ang mga ugat mula kamay hanggang bisig.Maugat din ang ano nito.Nanlaki ang mga mata ni Felicity. Ano ba ang kalaswaang naiisip niya pagkagising?Sinubukan niyang alisin ang braso nito sa baywang niya, ngunit lalo lamang humigpit ang yakap ni Damon.“Thirty minutes, Fel,” ungol nito nang hindi dumidila
Hindi ang caretaker ang nasa labas.Dalawa o marahil tatlong tao ang magkakasunod na yabag na narinig ni Felicity mula sa direksiyon ng service road. Huminto ang mga yabag hindi kalayuan sa tent.Buti na lang at wala ng apoy ang bonfire.May kumalansing na metal sa gitna ng katahimikan.Ang kadena sa gate.Bumangon si Damon at kinuha ang jacket nito. Bago tuluyang lumabas, yumuko ito sa kanya.“Dito ka lang. Huwag kang lalabas.”Hindi na nito hinintay ang sagot niya. Isinara nito ang tent at mabilis na naglakad patungo sa malaking puno malapit sa service road.Mula sa maliit na siwang ng tent, natanaw ni Felicity ang anino ng isang lalaki sa bukas na gate. May dalawa pang hugis na gumalaw sa dilim, ngunit natakpan ang mga iyon ng makakapal na halaman.Ano ang ginagawa ng mga iyon sa CocoLand sa ganitong oras?Dinampot niya ang cellphone at isinuot ang jacket. Hindi niya kayang manatili sa loob habang maaaring mapahamak si Damon. Yumuko siyang lumabas, ngunit ilang hakbang pa lamang an
Dahan-dahang iniaangat ni Candice ang tingin sa boses na tumawag sa kanya, pero bago pa siya makapagsalita, naramdaman na niya ang malakas na presensya.Nakatayo si Brent Esguerra sa gilid niya.“Sir Brent?” halos pabulong niyang sabi, nabigla. “Ano pong ginagawa ninyo?”Tumitig si Brent kay Alexan
Hindi agad sumagot si Iris. Sa halip, iniangat niya ang kamay at hinaplos ang pisngi ni Daryl, dahan-dahan, parang tinitimbang ang salitang sasabihin.“Wala,” sagot niya sa wakas, malinaw at walang alinlangan. “Kahit konti. Ginusto ko ang nangyari.”Parang may nawalang bigat mula sa dibdib ni Daryl
Saglit na katahimikan.Nakatukod ang siko ni Victor sa mesa, nakapatong ang mga daliri sa baso ng tubig. Hindi ito nagmamadali. Ganoon ito lagi, parang kahit oras ang kalaban, ito pa rin ang may hawak. Isa sa hinahangaan niya dito.“Kaya, ang tanong” malamig niyang sabi, “tatanggapin mo ba? Two year
Napalingon si Don Apollo kay Harvey. “Sigurado ka bang kakayanin mo siya? Hindi siya madaling kontrolin.”Ngumiti si Harvey. “Hindi ko kailangang kontrolin si Iris. Kailangan ko lang siyang itali sa tamang dahilan.”“Hindi ka ba nagmamadali? Gusto ko sanang ligawan mo siya kahit kasal na kayo at huw







