MasukBlurb: Pakiramdam ni Graeson Santillan, may kulang pa sa sarili niya kaya hindi niya magawang magseryoso sa buhay. Kaya hinanap niya ang sarili niya. Nilibang din niya ang sarili sa mga babae, bar hopping, car racing at iba pa. Pero gano’n pa rin ang pakiramdam niya kaya nagdesisyon siyang sumama sa kaibigang si Isagani pauwi ng probinsya, baka sakaling mahanap niya ang sarili doon. Hindi niya akalaing magiging wild ang unang gabi niya sa bayang iyon. Isa yata iyon sa hindi niya malilimutang karanasan. Pero minalas siya dahil basta na lang siya iniwan ng babaeng nakaniig na nagngagalang Beth. Hindi pa naman niya nakita nang malinaw ang totoong itsura nito. Hinanap niya ito ng mga sumunod na araw pero walang nakakakilala sa kanya. Saka naman dumating sa buhay niya ang Ate Athena ni Isagani, na matanda sa kanya ng anim na taon. Ginulo din nito ang naguguluhang puso niya, na mas lalong nagulo nang makatanggap siya nang balita tungkol kay Beth…
Lihat lebih banyakI twist in the seat, pulling against the straps that bind me, hissing in pain as the threads of silver sear my skin. I snarl and bare my teeth at the driver and his mate in the front of the car. They only stare forward, they show no emotion at all.
Familiars, I realise, I have been left to the care of bloodless, brainless Familiars. I fling myself against the straps, howling my rage and frustration. If only I could set my wolf free. Fer would know what to do. But the silver will kill her. My Fer, she is all I have left.
I slump back in the seat, trying to see out the darkened windows of the car. Through the windscreen I can make out the mountains of the Wildlands looming black against the gold and magenta of the Wolf Moon sky. On either side of the car, the outlines of forest pines whoosh past in blurs of bristly bark and spiky spruce needles.
No one came to say goodbye. Not one member of my family. Not one friend. My last view of my own mother was of her slender, upright back as she stood and turned her back on me. My father signed the peace treaty, stood and did the same. Every member of my pack followed. Only Didi lingered. For just a moment I saw his sweet, round face. I could still see the baby he had once been though he was now twelve years old. His eyes sought mine and I trembled at the pain I saw there. He didn’t understand. I had to speak to him. I stepped forward and the pack guardian yanked me back. Didi turned away.
Silvia Ironwolf, for your crime of murder, you will be forever banished from the Packs, Omega Rovit intoned. Another humiliation. To have my fate read out to me by the lowliest member of the Ironwolf Pack while all the others turned their backs. Rovit had loved it. He had worshipped Jedan and probably wanted to kill me slowly right there and then. He leaned forward, his face close to mine, his spit landing on my face, And if you ever return to the Wildlands, he finished, You will be torn limb from limb, your remains fed to the vultures.
If my hands had not been bound by the leather mitts, shackled together with silver, I would have ripped his sneering face from his skull and fed that to the vultures.
Shackled like an animal. Cast out like a criminal. I feel the scrape of my nails against the soft leather interior of the mitts. The packhouse guardsmen blunted many tools before giving up on removing the iron from my fingertips. It had been excruciating but I never let them see it. The iron is a part of me now.
They said that Jedan was barely recognizeable when they found him.
They said that the iron was an affliction, a curse that had been bred out of the Pack centuries ago. They said I was cursed. That it was my curse that had killed Jedan, future Alpha of Firewolf.
It was Jedan's inability to understand 'No' that killed him.
Vuko had not said goodbye either. The tears prickle my nose and sting my eyes. I won’t cry. I won’t.
Of course he didn’t come to say goodbye.
I killed his brother.
Vuko my love.
I had dreamed that at my Naming, the Moon Goddess would show him to be my mate. Usually we would have to wait until we were both twenty-one. But surely she must see how we love each other?
Another, darker thought comes then. Did she also see Jedan follow me to the forest? Did she see him give me a choice that was no choice at all? Choose me or no one will have you, he had said. That’s not a choice.
My wolf, so newly named, had not held back and I did not try.
From within the shadows of the Wildlands, comes a long, mournful howl. Vuko! I knew it with every fibre of my body, with the blood that coursed through my veins, with the beating of my heart. I open my mouth to answer him, cracking my jaw bones as the voice of the wolf within me strains toward the sound of him, the memory of his scent. Her cry joins with mine, creating a sound so intense, so pure that the Familiars turned to stare and the car swerves wildly across the roughened road.
Then Vuko is beside the car, shifting between wolf and human, pacing us even as the car speeds up. He calls to me through the window. But the words are snatched from his mouth by the slipstream. The car veers again, crashing into him. I scream as he is sent reeling from the blow, thrown like a limp doll against a pine tree. The car moves on and I twist around in the seat, the smell of burning flesh, my flesh, wolf's flesh. I can no longer tell. All I know is that I can no longer see Vuko.
I cannot see him!
My wolf and I howl our distress and there is no answering howl.
Throughout that interminable journey I replay that scene over and over in my mind, praying that I have not killed him too.
The car races on, over the mountains and into the Barren. Far, far away from the Wildlands.
MAKALIPAS ANG MARAMING TAON… “READY?” tanong kay Aireen ng Tito Daddy niya. “Yes, I am, Tito Daddy.” Sinundo siya nito dahil death anniversary na nga ng Mommy Jewel niya. Twice a year siya umuuwi sa bahay ng mga Johnson. Ngayon, death anniversary ng Mommy niya— na siyang nagpalaki sa kanya. Tuwing kaarawan din nito ang pangalawang punta niya. Kaya twice a year lang din niya nakikita ang mga pinsan niya. Tinuturing na siyang pamilya kasi ng mga Johnson. “Good.” Mahigit thirty minutes lang ang nagging biyahe nila bago narating ang dati nilang bahay ng Mommy Jewel niya. Kumpleto na raw ang mga pinsan niya at ibang kamag-anak nila dahil kagabi pa pala ang mga ito dumating. Merong galing sa probinsya at sa Europe. Ang iba, hindi niya kilala kaya gusto ng Tito Daddy niya na kilalanin niya. Parang reunion na rin pala ng mga Johnson iyon sa dami nang kamag-anak na dumalo. Pumunta sila sa libingan ng Mommy Jewel niya bago bumiyahe papuntang Batangas para sa outing nila. May pag-aari ang
ATHENA’S POV GABI na nang magmulat ako ng mata. Napagod ako sa pamamasyal at sa maiinit na tagpo namin ni Grae. Saglit akong natigilan nang may makapang maliit na kamay na nakayakap sa akin. Sinundan ko iyon nang tingin. Gulat na gulat ako nang makilala ang nagmamay-ari ng kamay na iyon. Nm l lo nob “Aireen?” bulalas ko. Pero napakunot ako ng noo. Actually, napaniginipan ko si Aireen. Hindi ko alam kung bakit bigla siyang pumasok sa aking panaginip. Natigilan ako kapagkuwan at tiningnan ang batang nasa tabi ko. Hindi kaya dahil biglang nasa tabi ko siya kaya napanaginipan ko siya? Pero teka, paano siya nakapunta rito? May kasama ba siya? Akmang aalis ako sa tabi niya nang humigpit ang yakap ng bata sa akin. Napangiti na lang ako at hindi na kumilos. Ayoko siyang gisingin dahil masisira ko ang masarap niyang tulog. Parang mas gusto ko siya sa aking tabi lang. Kaso iniisip ko kung sino ang kasama niya ngayon. Sinuklay ko ang buhok niya mayamaya matapos siyang titigan. Ang himbi
ATHENA’S POV KAKATAPOS ko lang magbihis nang marinig ang tawag ng asawa. Nauna siya sa akin sa labas dahil naligo pa ako. Halos kararating lang namin dito sa villa na nirentahan ng magulang ni Grae dito sa Bali, Indonesia. Kami lang ang narito ngayon. Pero kumpleto naman ang ref dahil kasama iyon sa contract yata. Saktong pag-sara ko ng sliding door ang pagtingin sa akin ni Grae. Nakaupo siya noon sa may sun lounger habang nakaharap sa telepono niya. Napangiti ako nang makita ang reaksyon ng asawa. Nakaawang siya ng labi noon. Suot ko ang one-piece swimsuit na bigay ni Ayeisha sa akin. Kulay itim iyon at tube type ang taas. Kita ang aking magandang balikat dahil nakahawi ang basang buhok ko sa kaliwang bahagi. Wholesome swimsuit nga tawag ni Ayeisha sa aking suot. Talagang wholesome lang ang sampung swimsuit na binigay niya dahil alam niyang tatanggihan ko kasi kapag masyadong daring. Pero kahit ganoon, na-emphasize ang shape ng aking katawan. Kita rin ang magandang legs at pang-u
GRAESON’S POVKAGAT ang labi na pinindot ko ang enter key ng aking laptop. Napilitan akong buksan ang dating email ko. Nabanggit kasi ni Attorney na lahat pala nang kaganapan kay Athena at sa anak namin ay recorded. Kahit mga videos ay naroon. Hindi ko na kasi binubuksan ang email na ito dahil nga sabi ko, baka lalo akong mabaon sa kalungkutan kapag nakakatanggap nang balita tungkol kay Athena noon.Ang matulungan siyang makalaya kay Lester ang priority ko noon. Pero nagsisimula na nga ang aking depression noon. Kaya nagpasya akong iwan sa abogado ang lahat. Kabilin-bilinan ko na ‘wag pabayaan si Athena. Pero hindi ko alam na lahat pala ng nangyayari sa asawa ay nasa email ko. May tao palang binayaran ang abogado para i-report dito ang lahat. Hindi lang daw nito siya tinanong kung nababasa ko raw ang email niya nang ibalita niya sa akin na annulled na si Lester at Athena. “God…” anas ko nang makita ang napakaraming email mula sa abogado. Araw-araw pala siyang nagre-report sa akin per






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasanLebih banyak