2 - Woman Found

Naglalakad ang isang driver para hanapin ang amo niya sa gitna ng gabi nang biglang marinig niya ang isang sigaw.

“Ilaw! Kumuha ka ng ilaw!” 

Agad tumakbo ang driver papunta sa pinanggagalingan ng sigaw, dala ang isa sa mga flashlight na nanasa loob ng kotse. 

“Nandito na po!” sigaw ng driver.

Kumakaway si Yohan habang tinatawag ito, halatang nagmamadali.

“Anong ginagawa mo? Bilis!” utos ni Yohan.

Agad lumapit ang driver at itinutok ang ilaw.

“Naku po! Sir Yohan!” nanlaki ang mga mata nito.

“May tao,” sagot ni Yohan, malamig ang tono.

Sa ilalim ng ilaw, kitang-kita ang eksena—isang hukay na mukhang bagong hinukay, isang pala, at isang taong nakabalot sa pulang tela.

Napatahimik si Yohan habang dahan-dahang inalis ang tela. Napalingon ang driver sa ibang direksyon, para iwasan ang posibleng makitang hindi kanais-nais.

Walang salitang lumabas kay Yohan habang nakatingin sa loob ng tela. Dahil sa kakaibang katahimikan, hindi na napigilan ng driver na sumilip kahit saglit.

“Babae po ba ‘yan?” tanong niya.

Sa unang tingin, napakaganda ng babae. Hindi mo aakalain na makikita siya sa ganitong sitwasyon at sa ganitong lugar. Sa ilalim ng liwanag ng flashlight, kumislap ang kanyang gintong buhok. Maputi ang noo, matangos ang ilong, at mapula ang mga labi. Hindi siya mukhang patay.

Ganoon din ang iniisip ni Yohan. Nanatili siyang nakatayo, saka marahang idinampi ang dalawang daliri sa leeg ng babae. Ilang saglit lang ay bahagya siyang huminga at bumulong.

“…Mukhang buhay pa.”

“Talaga po? Kung gano’n…”

Sandaling nag-atubili si Yohan, pero sa huli ay binuhat na rin niya ang babae, kasama ang pulang telang bumabalot dito.

“Isasama n’yo po siya?” tanong ng driver.

“Oo. Hindi natin siya pwedeng iwan dito. You’ll never…”

“Hinding-hindi po ako magsasabi kahit kanino.”

“Good,” tugon ni Yohan habang inadjust ang pagkakabuhat niya sa babae.

Tumango lang ang driver at agad na naglakad paharap upang ipakita ang daan. Sumakay si Yohan sa loob ng sasakyan at isinara ang pinto. Muli nilang pinatakbo ang sasakyan na parang walang nangyari. Sanay ang driver sa trabaho sa mansion ni Yohan, na kilalang strikto sa lahat ng bagay.

Habang nasa loob, tiningnan ni Yohan ang babae na nakahiga sa tapat niya. Nakatitig siya sa tila markang iniwan ng mga daliri sa leeg nitong maputi at manipis.

’Parang mababali lang ang leeg niya kung hinawakan mo ng isang kamay,’ naisip niya habang napapailing.

Pagkatapos niyon ay muling tumingin sa labas ng bintana. Madilim pa rin sa paligid, at dahil nasa malaking hacienda sila, may iilang kabayo rin na dumadaan kahit gabi na. Iyon lang din ang naririnig sa paligid sa gabing iyon.

Hindi niya mapigilang silipin muli ang babae. Hinila niya ng bahagya ang tela upang matakpan ang leeg nito. Hindi siya sanay sa ganitong uri ng simpatiya, pero eto siya—may dalang taong walang malau.

‘Isasauli ko na lang siya bukas kapag maliwanag na.’

***

Pagdating sa isang maliit na inn sa labas ng bayan, inakyat ni Yohan ang babae at maingat na inihiga sa kama. Sa liwanag ng kwarto, mas naging malinaw ang kondisyon nito.

Ang suot ng babae ay isang red na damit na mukhang mamahaling tela mula sa ibang bansa. Malinis at ayos ang buhok, maputi ang balat, at diretso at makinis ang mga kamay. Halatang hindi ordinaryong babae.

“Sino kaya siya? Mukhang galing sa mayamang pamilya,” bulong ni Yohan.

Pero napatanong din siya kung bakit ang isang babaeng gaya nito ay natagpuang halos ilibing ng buhay sa gitna ng gabi? Wala siyang maalalang may ganitong hitsura na kabilang sa mga kilalang pamilya sa paligid.

Kung may ganitong kagandang babae sa lipunan, siguradong pinag-uusapan na siya. Kahit hindi interesado si Yohan sa mga social event, tiyak na narinig o nakita na niya ito kahit isang beses.

Dahil sa namumutlang balat ng babae, marahan niyang hinawakan ang pisngi nito. Tulad ng inaasahan—malamig ang pakiramdam. Delikado na ngang sinakal siya, mas lalong delikado kung nagtagal pa siya sa malamig na labas.

Napaisip si Yohan. Sanay siyang tawagin ang maid, pero napahinto siya.

Wala nga pala siyang maid dito. Habang binabagtas nila ang daan, inabutan sila ng snowstorm malakas na ulan at hangin at hindi siya pwedeng bumalik sa mansion na may dala siyang babae kahit malapit na. Kung siya lang mag-isa, baka iniwan na lang niya sa driver ang sasakyan at naglakad pauwi, pero hindi niya magawa ngayon dahil may babae siyang kailangang alagaan.

Napilitan silang tumigil sa isang inn sa pinakamalapit na bayan at doon magpalipas ng gabi. Puno na ang lahat ng kwarto dahil sa lagay ng panahon, kaya’t napilitan silang magbayad ng tatlong beses na mas mahal para lang makakuha ng isang silid.

Medyo nailang si Yohan habang tinitingnan ang babae, pero agad niya itong tinakpan ng makapal na kumot.

“Baka sakaling uminit ang katawan niya,” bulong niya.

Sinubukan niyang painitin ang kamay at paa ng babae sa pamamagitan ng pagkukuskos nito habang nakabalot sa kumot. Pero wala pa ring pagbabago. Lalong pumutla ang babae, at parang humihina na ang paghinga nito.

Napakagat-labi si Yohan, saka tumayo mula sa kama. Mahigpit ang pagkakasara ng kanyang bibig habang mabilis siyang naglakad papunta sa banyo.