Chapter 2

Kumilos siya nang may liksi at sigla sa likod-bahay ng babae.

Napilitang aminin ng dalaga na ang pangangatawan ng lalaking ito ay tunay na kahanga-hanga. Kahit nasa lagpas trenta na ito, ang kanyang maskulado at matipunong pangangatawan ay higit na kapansin-pansin kaysa sa sinumang mas batang lalaki na nakita na niya.

“Oh… wow…” Hindi napigilan ni Caroline ang mapabulalas.

Ang lalaking ito, si Uncle Thaddeus—ay sadyang napaka-seksi. Taglay niya ang isang matindi at nakakaakit na karisma na tila bumihag sa buong atensyon ni Caroline, kaya hindi na niya maalis ang kanyang paningin.

Ang kanyang katawan ay puno ng matitigas na kalamnan; mayroon siyang malalapad at malalakas na balikat, at mga braso na bakas ang makakapal at matitigas na kalamnan. Ang kanyang dibdib ay matigas at maayos ang pagkakahubog, na nababalutan ng maitim at makapal na balahibo, habang ang kanyang tiyan naman ay may malinaw at kaakit-akit na mga pagkakaukit ng kalamnan.

At ang nakakuha ng atensyon ni Caroline? Ang mismong dahilan ng kanyang naunang pagbulalas—ay ang kapansin-pansin at mahigpit na umbok sa harapan ng kanyang pantalon. Sa ilalim ng kanyang kasuotan ay may nakatagong malaking bahagi—kahit mula sa malayo, malinaw na sadyang napakalaki ng kanyang dala.

"Putang-ina, ang seksi at ang guwapo ng matandang ito…" Bulong ng dalaga sa kanyang sarili.

Sa isang hindi inaasahang pagkakataon, habang nakadapa siya, nakabuka ang mga binti at ang dibdib ay nakasuporta sa isang unan—isang makapal na ugat ng malaking puno, na nakatago sa ilalim ng sapin, ang tumama at diin mismo sa gitna ng kanyang katawan.

"Ah... Shit..." Hindi inasahan ni Caroline ang narinig sa sariling bibig.

Nagulat si Caroline, nagdulot ito ng kakaiba at matinding sensasyon sa kanyang kalooban. Dahil ang kanyang mga mata ay nakapako sa bahagi ng pantalon ni Thaddeus, hindi niya maiwasang isipin na ang ugat na tumatama at humahaplos sa kanyang maselang bahagi ay, sa katunayan, ang mismong bahagi ng katawan ng lalaki na kanina pa niya tinititigan.

Dahil sa kanyang imahinasyon, ang imaheng nasa kanyang isipan ay perpektong tumugma sa bagay na tumutulak sa kanyang mga hita. “Ah… hnnngh…”

Isang biglaang daluyong ng sarap ang dumaloy sa buong katawan ni Caroline…

Dahil sa tindi ng pagnanasa na nagdulot ng kakaibang kiliti sa kanyang katawan, hindi niya napigilang igalaw nang bahagya ang kanyang balakang. Iinidiin niya ang kanyang pagkababae sa ugat ng kahoy na nasa ilalim ng banig, at gumalaw nang may ritmo—sa sandaling tila nakalimutan na niya ang lahat ng bagay maliban sa kanyang nararamdaman.

Kahit na may harang na pantalon at banig, hindi niya mapigilan ang matindi at nakalalasing na sensasyong bumabalot sa kanya—dahil ang kanyang isipan ay lubos na nakatuon sa pagkalalaki ni Thaddeus.

“Ooh… Uncle Thaddeus, tingnan mo naman, ang laki at ang higpit ng nakaumbok diyan… siguradong napakalaki niyan, ’di ba?”

Nagpakawala siya ng isang mahinang daing.

Nanatiling nakatitig ang kanyang mga mata kay Thaddeus, hindi man lang lumilihis ng tingin. Matiyaga siyang naghintay habang patuloy ito sa pagtatabas—basang-basa ng pawis ang katawan nito—bago siya tuluyang tumawag—umaasang lalapit ito sa kanya.

“Uncle Thaddeus… may iced coffee ako rito. Why don't you take a break and drink?” Tawag niya rito; madalas siyang naghahanda ng iced coffee habang nagbabasa upang manatiling presko at maiwasan ang antok.

“Ayos lang, Miss… may dala naman akong tubig…” Sagot ni Thaddeus.

Ang tinutukoy niya ang isang plastik na bote ng tubig na dala niya, iniwan niya sa isang bangkong bato sa ilalim ng puno ng mangga malapit sa bakod. Paminsan-minsan ay lumalapit siya roon upang uminom, bilang pampalit sa nawalang likido sa kanyang katawan dulot ng pagpapawis—isang paraan ng katawan upang palamigin ang sarili.

“Hindi mapapantayan ng tubig ang kape—talagang nakakagising ang kape! May dala akong dalawang lata rito…” 

Dahil sa matamis na tinig ng magandang dalaga, na sinabayan pa ng isang napakagandang ngiti, hindi na nagawang tumanggi pa ni Thaddeus.

Sa huli, pinatay niya ang makinang panggapas ng damo, inalis ito sa kanyang balikat, at isinandal sa bakod. Napadako ang kanyang tingin sa dalaga, na nakadapa pa rin noon; ang mga daliri ng paa nito ay nakaunat sa ibabaw ng banig, at ang maganda at bilugan nitong puwitan ay bahagyang gumagalaw—isang tanawing talagang nakakaakit.

Lumapit si Thaddeus sa babae. Umupo ang dalaga, itinupi ang mga binti sa gilid, at sinalubong ang mga mata nito.

"Magpahinga po muna kayo sandali, Uncle Thaddeus..." Iniabot ni Caroline ang isang lata ng kape.

"Hindi na lang ako uupo, Miss. Pawis na pawis ako..." Wika ni Thaddeus, na tila nahihiya, habang inaabot ang kape.

Para sa dalaga, ang makita ang matipuno at kayumangging pangangatawan ni Uncle Thaddeus, na kumikinang dahil sa pawis—ay mayroon ding kakaibang pang-aakit. At sa sandaling iyon…

Nang maglapat ang kanilang mga kamay habang inaabot niya ang kape, nakaramdam si Caroline ng bigla at matinding kuryente—para siyang kinukuryente.

“Salamat, Miss…” Kinuha ni Thaddeus ang kape at uminom, ngunit nanatili siyang nakatayo.

“Hindi ba po ba kayo uupo?” Muling tanong ng dalaga.

“Huwag na—pawis na pawis ako…” Sagot ni Thaddeus, habang itinaas ang lata sa kanyang mga labi. 

Sa ilalim ng ginintuang sikat ng araw, kumikinang ang kanyang kayumangging balat, basang-basa ng pawis na bumabalot sa kanyang matipuno at maskuladong pangangatawan, isang tanawing lalo pang nagpapatingkad sa kanyang magaspang ngunit maskulinong karisma.

“May lahi po ba kayong foreigner?”

Dahil sa laki at tindig ng kanyang katawan na labis na naiiba sa karaniwang pinoy, hindi napigilan ng dalaga na magtanong dahil sa kanyang kuryosidad.

"Oo, tama ka... Half American. Ang aking ama ay isang dayuhan na nakilala ang aking ina noong nakadistino sila rito sa bansa." Sinabi rin ito ng kanyang ina sa kanya, ngunit kailanman ay hindi pa niya nakikita ang kanyang ama.

“Kung ganoon, mag-isa ka lang bang nakatira?” Tanong niya nang may kuryosidad, yamang hindi naman araw-araw pumupunta si Uncle Thaddeus—bumibisita lamang siya minsan sa isang linggo upang magtabas ng damo at mag-ayos ng mga puno, upang hindi maging masukal ang paligid.

“Oo, mag-isa lang ako…” Sagot ni Thaddeus.

 Kasalukuyan siyang nakatira sa isang maliit na bahay na nakatago sa loob ng isang taniman ng saging sa tabi ng lawa, sa likuran mismo ng lupain ng dalaga. "Matagal ko na po itong gustong itanong, bakit hindi na po kayo nag-asawa ulit?"

Kahit alam niyang hindi nararapat na manghimasok ang isang mas bata sa ganitong usapin, tila ito na ang pinakaangkop na pagkakataon; hindi madalas na nagkakaroon ng pagkakataong makalapit nang ganito ang lalaki sa kanya, gaya ng nangyari ngayon.