แล้วอยู่ๆมันก็รวบข้อมือฉัน บีบแรงเหมือนกระดูกจะแตก
“เจ็บนะเว้ยยย!!!” มือใช้การไม่ได้ ฉันก็ใช้ตีนแทน แต่แม่งเสือกไม่โดนมันเลย ไม่รู้ว่าฝีตีนฉันห่วย หรือว่าฝีมือการหลบหลีกมันขั้นเทพกันแน่ พอฉันดิ้นแรงเข้าหน่อยมันก็ทับฉันลงมาทั้งตัว แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันตกใจเท่ากับมันถอดเข็มขัดมารัดมือฉันหรอก
“นี่มึงทำไรวะไอ้โรคจิต ปล่อยกูนะเว้ย! ปล่อย!! โอ๊ย!!!” มันรัดมือฉันซะแน่นเลย
“หุบปากถ้าไม่อยากโดนมัดปากด้วย” ตอนนี้มันถอดเนคไทไปมัดขาฉันไว้กับเตียง ไอ้ที่ฉันดิ้นๆๆนี่แม่ง ไม่เห็นจะมีผลเหี้ยไรกับมันเลย
“กูจะฆ่ามึง!!!”
“เอาตัวเองให้รอดก่อนเหอะ”
“โอ๊ย!!!” มันผูกแน่นไม่ต่างกับที่มือเลย
“ไอ้บ้า นี่มึงโรคจิตจริงๆด้วยไอ้สัส!”
“นี่แค่น้ำจิ้ม คืนเนี้ย มึงยังต้องเจออีกเยอะ” มันลงมาคร่อมฉันเหมือนเดิม เลื่อนหน้าลงมาใกล้ๆฉัน
“เอาหน้ามึงออกไปนะ” ตอนนี้ฉันแนบหน้าไปกับเตียง แนบแน่นจนไม่รู้จะแน่นยังไงแล้ว แต่มันก็ยังเลื่อนหน้าตามมา ฉันรู้สึกด้วยว่าปลายจมูกมันลงมาเฉียดแก้มฉัน ลมหายใจร้อนๆของมัน ฉันสัมผัสได้ทุกจังหวะ ถึงตอนนี้หัวใจมันเต้นแรงจนจะทะลุออกมาแล้ว ไม่ได้ตื่นเต้นเลย แต่รับไม่ได้กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมากกว่า ขยะแขยงสิ่งที่มันกำลังทำสุดๆ
“แก้มทอมนี่ก็หอมดีเหมือนกันนะ”
“ไอ้บ้า ไอ้วิปริต!”
“หึ ปากแม่งโคตรดี”
“เห้ย!” มันสอดมือเข้าไปใต้เสื้อฉัน
“ใจเย็น อย่าเพิ่งช็อคตาย”
“ช็อคตายก็ดีกว่าโดนมึงเอาไอ้เหี้ย!”
“งั้นเริ่มเลยแล้วกัน กูอยากรู้ว่ามึงจะช็อคตายจริงรึเปล่า” มันพูดแล้วยืนเข่าขึ้นทั้งๆที่ยังคร่อมตัวฉันอยู่ มันถอดเสื้อสูทสีดำของมันโยนทิ้งไป ตามด้วยเสื้อเชิ้ตสีดำ เสื้อกล้ามข้างใน แล้วก็ แล้วก็ กางเกง!
“เก็บอาการหน่อย”
“อาการเหี้ยไรของมึง!” ไม่รู้เสียงฉันมันจะสั่นทำไม บ้าจริง แบบนี้ไอ้สัสนี่มันก็รู้หมดดิ ว่าฉันกลัวจนหัวใจจะวายอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้มันถอดกางเกงเหลือแต่บ็อกเซอร์ ฉันก็ยิ่งรู้ชะตากรรมตัวเองว่าเวลาอันน่าสยดสยองแบบนั้นกำลังจะมาถึง ซึ่งฉันควรทำไง จะหนียังไง ในเมื่อขยับตัวยังยาก ไม่สิ ขนาดหายใจยังยากเลย
“อาการตื่นเต้นจนตัวสั่น”
“เห้ย! ไอ้บ้า!!” อยู่ๆมันถอดกางเกงพรวดเดียวหมดทุกตัว ไอ้สัส ไอ้สารเลว ไอ้ทุเรศ เล่นเอาฉันปิดตาแทบไม่ทัน
“บ้าได้มากกว่านี้อีก หึ” ฉันได้ยินเสียงเหมือนมันลุกไปจากเตียง แต่ฉันไม่กล้าลืมตาหรอก กลัวเห็นอะไรอุบาทว์ๆของมัน
ครืดดด...ครืดดด...
เดี๋ยวนะ นั่นเสียงอะไร ทำไมมันเหมือนมาดังอยู่บนตัวฉัน
ฉึบ!
“นี่มึง!” ฉันจำใจลืมตามาพร้อมกับความตกใจ ...ไอ้เหี้ยนี่มันกระชากเสื้อออกจากตัวฉัน เมื่อกี้เสียงนั่น เสียงนั่นมันเสียงกรรไกรที่ไอ้ธีมันเอามาตัดเสื้อฉัน
“ไอ้สัส มึงมันบ้า มึงมันโรคจิตจริงๆด้วย” ตอนนี้ฉันโคตรอาย โคตรกลัว โคตรอะไรๆสารพัด แต่ที่อยากทำที่สุดคือหาอะไรมาปิดตัวฉัน บอกตรงๆว่าฉันไม่เคยอยู่ในสภาพอุจาดตาแบบนี้ต่อหน้าใครเลยตั้งแต่จำความได้ อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่ฉันไม่เคยเอากับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้นแหละ ไม่เคยแก้ผ้าให้ใครดูเลย มากสุดก็แค่หอมแก้มแค่นั้น แล้วไอ้นี่มันมีสิทธิ์อะไรวะ
“ปล่อยกูนะไอ้ธี ปล่อยกู กูไม่ให้มึงเอา!” ตอนนี้มันกำลังตัดเสื้อในกีฬาของฉัน
“คราวหลังอย่าใส่แบบนี้ กูไม่ชอบ มันรัดนมมึงเกินไป”
“เรื่องของกู” ฉันยังพยายามดิ้นนะ แต่มันกดตัวฉันไว้ กดไหล่แรงๆ นึกออกใช่มั้ย แค่นั้นฉันก็ขยับไม่ได้แล้ว
“แต่กูกำลังจะเป็นผัวมึง เพราะฉะนั้นมันเป็นเรื่องของกูด้วย และกูสั่งให้มึงทำอะไร มึงก็ต้องทำ” ผัว ผัวเหรอ คำนี้ฟังแล้วจะอ้วก ไอ้ธีมันบ้าไปแล้ว แล้วที่มันว่ามันสั่งอะไรฉันก็ต้องทำ แม่งฝันไปก่อนเหอะ
“กูไม่ทำ!”
“อยากรู้จักนรกเร็วขึ้นใช่มั้ย”
“เออ! บอกแล้วไงว่ากูยอมตาย ฆ่ากูดิ ฆ่าเลย”
“กูเสียดาย เอาก่อนแล้วค่อยปาดคอทิ้งก็ยังไม่สาย”
ฉึบ!
เสื้อในฉันถูกมันกระชากออกไป ไม่นะ ไอ้บ้านี่มันเห็นของฉันแล้ว จะเอามือปิดก็ไม่ได้ นี่มัน แบบนี้มัน เรื่องบัดซบที่สุดเลย
“โอ๊ย! ไอ้ธี เอามือมึงออกไปนะไอ้สัส เอาออกไป!!!” มันขยำนมฉัน เอานิ้วมาเขี่ยๆตรงหัวนม ไอ้บ้า แบบนี้มันจะแกล้งกันชัดๆ ไอ้โรคจิต!
“หึ มึงเป็นทอมจริงป่ะวะ แค่นี้ก็เสียวแล้วเหรอ”
“ไอ้บ้า! กูไม่ได้เสียว!!!”
“ปากแข็ง”
“เห้ย! นั่นมึงทำไร” ฉันเห็นมันเลื่อนกรรไกรไปตรงกางเกงฉัน ทำเอาตกใจจนลืมอายเลยฉัน
“ตกใจอะไร แค่จะตัดกางเกงมึงทิ้ง ไหนๆเอาเสร็จ มึงก็ต้องถูกปาดคอทิ้งอยู่แล้ว คงไม่มีโอกาสได้ใส่อีก”
ครืดดด...
มันตัดจริงๆ
“ไอ้บ้า! อย่านะ ไอ้ธี อย่าตัด”
“อยู่นิ่งๆ ถ้าไม่อยากให้กรรไกรพลาดไปโดนอย่างอื่น” อย่างอื่นที่มันว่านั่นมัน ฮึ่ย! มันตัดถึงตรงนั้นพอดี บอกตามตรงว่าฉันกลัวเจ็บมากกว่ากลัวตาย ถ้าตายคือตายไปเลย แต่ถ้าเจ็บมันทรมาน ตอนนี้เลยจำเป็นต้องอยู่นิ่งๆ แบบเกร็งสุดๆ
“ไม่คิดเลยว่ามึงจะเป็นไอ้มาเฟียเลือดเย็น แถมยังโรคจิตวิปริต!” ฉันเบี่ยงหน้าไปแนบกับเตียง พออยู่นิ่ง ไม่รู้ทำไมน้ำตามันทำท่าจะไหล
“ให้อยู่นิ่งๆ หมายรวมไปถึงว่าห้ามขยับปากด้วย”
“กูเกลียดมึง!”
“ก็ไม่ได้อยากให้ใครมารักอยู่แล้ว”
ฉึบ!
ฉันรู้สึกเหมือนมันตัดถึงขอบขากางเกงแล้ว สุดท้ายฉันก็ต้องยอมรับชะตากรรมอุบาทว์นี่ใช่มั้ย
“กูว่ารูปร่างมึงมันอ่อนปวกเปียก ไม่สมกับเป็นทอมเลยสักนิด” มันลูบขาอ่อนฉัน ลูบไปหยุดอยู่ที่ขอบกางเกงใน
“เสือก!” ฉันกัดฟันสวนมันไปทั้งๆที่ยังไม่ได้หันกลับไปมองหน้ามัน
“ตอนครางให้ปากมันดีเหมือนตอนนี้ด้วยนะ” ฉันรู้สึกเหมือนอะไรเย็นๆมันมาโดนที่ข้างๆเอว ให้เดามันก็คงเอากรรไกรตัดกางเกงในฉัน ใช่จริงๆ ฉันได้ยินเสียง รู้สึกแม้กระทั่งตอนมันตัดเสร็จแล้วกระชากออกไป
“โคตรเสียเวลาเลย” มันบ่นอะไรของมันไม่รู้ ฉันไม่มีกะใจจะฟัง ตอนนี้ฉันทำได้แค่สมเพชตัวเอง ที่สุดท้ายฉันก็คงหนีไม่พ้นจริงๆ
“บทจะนิ่งก็นิ่งซะเว่อร์เลยเนอะ”
“โอ๊ย! ไอ้บ้า!” มันทับฉันอีกแล้ว แต่คราวนี้อะไรๆแข็งๆของมันมาโดนของฉันด้วย ไม่อยากจะยอมรับเลย ว่าตอนนี้ฉันต้องมานอนแก้ผ้าให้ไอ้สัสนี่มันเอา
“โอ๊ย!” มันบีบคางฉันแล้วบังคับให้หันไปมองหน้ามัน
“ปล่อยกู!”
“กูไม่มีวันปล่อยมึง!”
“อื้อ!” มันก้มมาจูบฉัน จูบแรงๆแถมดูดดื่มจนฉันแทบขาดใจตาย ดีที่มันถอนออกบ้าง แต่ถอนแป๊บเดียวมันก็จูบลงมาอีก ไอ้สัสนี่แม่งอดอยากมากเหรอ
“อือ อื้อ!” ตอนนี้ฉันตกใจจนสะดุ้ง เพราะมันไม่ใช่จูบอย่างเดียว แต่มันเอามือไปป้วนเปี้ยนไอ้ตรงนั้นของฉันด้วย ไอ้บ้า ทำแบบนั้นมันเสียวนะเว้ย มันจุดอ่อนไหวไม่ใช่หรือไง ถึงแม้ตอนนี้ฉันไม่อยากจะหื่น แต่มันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้มั้ยวะ ยิ่งไม่เคยโดนเอาอยู่ด้วย ความรู้สึกมันก็ไวอ่ะดิ
“อื้อ!!!” อยู่ดีๆมันก็แหย่นิ้วเข้าไปข้างใน ข้างในรู ไม่!!! น้องทอมน้อยของฉันเสียซิงให้นิ้วมันแล้ว!
“อยู่นิ่งๆ!” มันถอนจูบแล้วทำเสียงดุ
“ให้นิ่งยังไงวะไอ้สัส กูเจ็บ!!!”
“ป๊อดชิบหาย!”
“ลองโดนบ้างมั้ยล่ะ”
“งั้นมึงก็มาตอดxxxกูดิ”
“ฝันไปเถอะไอ้เหี้ย!”
“หึ ไม่ต้องเสียเวลาฝันหรอก” มันดึงนิ้วออกไป ก่อนฉันจะรู้สึกว่ามีอะไรร้อนๆแข็งๆมาถูๆตรงร่องฉัน คงไม่ต้องบอกหรอกใช่มั้ย ว่ามันจะทำอะไร ฉันตกใจมากนะฉันยอมรับ แต่สภาพฉันตอนนี้ไม่มีความสามารถที่จะทำอะไรได้เลย ช่วยตัวเองไม่ได้ กัดลิ้นตายเหมือนในหนังจีนอ่ะเหรอ นั่นก็เรื่องมโนชัดๆ ถ้ากัดจริงๆก็คงไม่ตาย แล้วจะเสียเวลากัดให้เจ็บทำไม
“เกร็งเชียวนะ คงรออยู่เลยอ่ะดิ”
“มึงจะทำอะไรก็รีบทำเหอะ จะได้รีบๆฆ่ากูทิ้งซะ กูอยากตายให้พ้นๆสักที”
“ใจกล้าดี แต่ก่อนตาย มึงอย่าลืมครางให้สุดเสียงล่ะ เดี๋ยวแม่งเสียชาติเกิด” มันพูดไปมือมันก็ถูร่องฉันไป ก่อนฉันจะรู้สึกว่าตัวฉันกำลังมีอะไรแทรกเข้ามา
“โอ๊ย!”
“ทนหน่อย ครั้งแรกก็แบบนี้ แต่ไม่ถึงตายหรอก”
“มึงก็พูดง่ายดิ ไม่ใช่มึงที่โดนนี่ไอ้สัส!”
“ใครว่ากูไม่โดน รู้มั้ยว่าของมึงตอดกูโคตรแน่น เจ็บxxxชิบหาย”
“หน้าด้านจะเอาเอง ช่วยไม่ได้ไอ้สัส!...โอ๊ยยย!!!!!” ใครจะไปรู้ว่าอยู่ๆมันจะแทงหนักๆเข้ามาพรวดเดียว
“กูเจ็บไอ้เหี้ย เบาๆหน่อยดิวะ!!!” ฉันเจ็บจนเกร็งไปทั้งตัวแล้ว อึดอัดด้วย ของมันใหญ่ขนาดนั้น แม่งเล่นเอาของฉันแหกมั้ยก็ไม่รู้
“ถ้าอยากให้เบาๆก็พูดจากับผัวให้มันน่ารักหน่อย”
“ไม่!”
“งั้นก็เตรียมตัวคลานลงจากเตียงไม่ไหวได้เลย เพราะคืนนี้ กูจะแทงมึงทั้งคืน”