LOGINช่วงที่พิมพ์ตะวันตั้งครรภ์ ทางครอบครัวของเพอร์ซุสตื่นเต้นกันเอามาก ๆ กับหลานคนแรกคุณอาพอชเช่ น้องชายของเพอร์ซุส ได้ซื้อของเตรียมไว้ให้หลานไม่หยุดหย่อน ขณะที่คุณปู่หรือพ่อของเพอร์ซุส ก็ยิ่งเห่อหลานไม่แพ้กัน ทั้งสองคนช่วยกันเลือกของใช้สำหรับทารก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ของเล่น หรือแม้แต่ของตกแต่งห้องเด็
"ตั้งกล้องแล้ว ๆ เข้าไปในเฟรมได้..พี่ไพลอทขยับอีกนิด ๆ" เพียงฟ้าตั้งกล้องไว้ และจัดมุมองศาต่าง ๆ ตามสไตล์สาวจากนิเทศ เมื่อทุกคนอยู่ในเฟรมครบแล้วเธอก็รีบวิ่งเข้ามาสมทบทั้งหกคนยืนเรียงกันหน้ามหาลัยอเธน่า ที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของทั้งสามคู่พวกเขาต่างยิ้มกว้างและจับมือกันแน่น เพอร์ซุสยืนข้าง
อาหารมื้อกลางวันนั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยสนุกสนาน ทั้งสามคู่ลิ้มลองอาหารสเปนที่อร่อยและเป็นเอกลักษณ์ ในช่วงเวลานั้นพวกเขาลืมความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการทำงานไปเสียหมดเมื่อถึงเย็น พวกเขาตัดสินใจไปเยี่ยมชมสวนรีไทโร (Retiro Park) ซึ่งเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่และสวยงามของมาดริด ท่ามกลางแ
ตอนรักมากเป็น..พิเศษ(มีภาพประกอบ) _______________"ฉันก็คิดถึงนาย..คิดถึงมาก ๆ เลย" พิมพ์ตะวันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่มือของเธอลูบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบโยนความเหนื่อยล้าของเขาทั้งสองคนยืนกอดกันอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายลงมา เพอร์ซุสดึงคนตัวเล็กเข้ามาจูบอย่างแนบแน่นอย่างไม่สนใจสายตาของใครทั้
คนที่คิดถึงเธอ...นั่งมองฟ้าและคิดถึงวันเก่า..กี่ราตรีที่เลยผ่าน..แต่ละคืนช่างยาวนาน ..ทุกนาทีมันนาน ดั่งชั่วนิรันดร์...มีคนคิดถึงเธอ...เขามีแค่เธอยามตื่นหลับฝัน ..ทรมานเหลือเกิน ....เมื่อไรจะวันนั้นวันที่เธอจะกลับมา..วันที่ได้อยู่ข้างกันดอกไม้ที่รอฝน..ก็เหมือนคนทางนี้ที่รอเธอ______________
ตอนจบ (อ่านจบกดรีวิวให้ พิมพ์เพอร์กันเยอะ ๆ นะคะ อ้อน ๆ )120สิ้นสุดการรอคอย(มีภาพประกอบ) _______________(สี่เดือนต่อมา)ทางด้านของเพอร์ซุส(บทสนทนาทางโทรศัพท์ ที่คุยได้แค่เสียงเท่านั้น เพราะสัญญาณไม่ดีขนาดที่จะวิดีโอคอล)"หลังกลับงานที่สเปนเสร็จ....ฉันขอไปหาเธอนะ" เพอร์ซุสพูดอย่างเหงา ๆ"ขอเจอ
ร่างบางจะถอนหายใจอย่างท้อ ๆ เพราะยังเหลือเพอร์ซุสอีกคนที่ไม่รู้ว่าจะเอายังไงกับเขาดีเลย ใบหน้าของเขายังคงแดงมากขึ้น ตัวเริ่มสั่นเทา จนพิมพ์ตะวันเองก็เริ่มจะกังวลแล้วเช่นกัน"จะพากลับเต็นท์ของเขาไปทั้ง ๆ ที่ยายังไม่หมดฤทธิ์แบบนี้..ก็ไม่ได้ด้วยสิ" เธอไม่อยากจะนึกภาพเลยจริง ๆ เพราะดูจากยาที่เขาโดนน่าจะ
"แต่มึงอ่ะช่วยไปโทรตามพวกพี่ตี๋ ไม่ก็พี่กรให้มาช่วยห้ามทีแล้วกัน" เลโอพูดอย่างหอบเหนื่อยก่อนจะลากแขนอาร์เดลให้วิ่งตาม ๆ กัน"เออ ๆ ๆ" พิมพ์ตะวันพยักหน้ารับ ก่อนจะรีบหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงของเธอขึ้นมาเพื่อจะกดโทรไปหาพี่ตี๋ แต่เธอก็ต้องตกใจเล็กน้อย เพราะทันทีที่เปิดหน้าจอโทรศัพท์ พบว่ามีสายที่ไม
76เลวแต่ต้น"มึงลากกูออกมา..เพื่อมายืนดูคนจูบกันเนี่ยนะ?" พิมพ์ตะวันมองไปที่เพอร์ซุสด้วยสายตาเรียบเฉย เธอไม่ได้รู้สึกตกใจในสิ่งที่เห็นเลยสักนิด"มันไม่หยุดแค่จูบหรอกน่า" อาร์เดลพูดเสริมขึ้นทันควัน"ที่กูลากมึงมาเพราะกลัวมึงไม่รู้ว่าคนอย่างไอ้เพอร์ซุส ลับหลังมึง..มันเป็นคนยังไง (อาร์เดล) / แล้วกูต้อ
นักศึกษาปีหนึ่งหลาย ๆ คนก็เริ่มหันหน้าพูดคุยกันในทันที บางคนก็มองว่ามันคงจะสนุกดี แต่หลายคนก็เริ่มกังวลเพราะมันคงจะลำบากมาก ๆ และลืมไม่ได้เลยว่ามหาลัยอเธน่าเป็นมหาลัยเอกชน อินเตอร์ที่มีแต่พวกลูกคุณหนู คุณชายซะส่วนใหญ่"หากใครต้องการความช่วยเหลือฉุกเฉิน สามารถเรียกหาพี่ ๆ ทีม SOS ได้ โดยมีรายชื่อตามน







