مشاركة

บทที่ 3

last update تاريخ النشر: 2025-02-21 05:32:30

​3

พิมพ์ตะวัน

(มีภาพประกอบ)

(END : พิมพ์ตะวัน)

สิ่งที่ทำให้พิมพ์ตะวันตกใจไม่ใช่เพราะถูกกระชากคอเสื้อ แต่ที่เธอชะงักไปการที่คือ ใบหน้าของเขามันใกล้กับเธอมากจนเกินไป ใกล้ในแบบที่เรียกว่าแลกเปลี่ยนลมหายใจของกันและกันเลยก็ว่าได้

พิมพ์ตะวันตั้งสติเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ปรับสีหน้าเรียบเฉยตามปกติ แล้วค่อย ๆ จับมือหนาของเขาออกจากคอเสื้อของตัวเองอย่างช้า ๆ ซึ่งเพอร์ซุสเองก็ปล่อยมือจากคอเสื้อของเธอ พร้อมกับยิ้มเยาะอย่างสะใจที่ทำให้อีกฝ่ายหน้าเสียได้ เล็กน้อย

พิมพ์ตะวันค่อย ๆ ก้มหน้าลงมองลำท่อนใต้กางเกงว่ายน้ำสีแดงของเขาแบบชัด ๆ อย่างพินิจพิจารณาอยู่นาน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาคนตรงหน้าอีกครั้ง

"ขอโทษนะ...พอดีว่าฉันไม่ชอบหยิบของสกปรก ๆ เข้าปากน่ะ" พิมพ์ตะวันจ้องหน้าของเขาอย่างไม่มีความเกรงกลัวใด ๆ เธอตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้าง เพราะสุดจะทนกับลูกค้าไร้มารยาทและวิตถารคนนี้แล้วจริง ๆ

"หึ หึ" เพอร์ซุสไม่ได้มีท่าทีโกรธอะไรเลยกับคำตอบของสาวเสิร์ฟปากร้ายตรงหน้าของเขา

" PIM TA WAN " เพอร์ซุสหรี่ตามองและอ่านป้ายชื่อของเธอพร้อมกับมองหน้าหญิงสาวเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง

"ถ้าไม่อะไรแล้ว..ขอตัวนะคะ" พิมพ์ตะวันพูดตัดบทไปเพราะเธอไม่อยากจะมีเรื่องกับเขาไปมากกว่านี้ เพราะยังไงเด็กเสิร์ฟพาร์ทไทม์ กับลูกค้า VIP ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทางบาร์จะเลือกใคร

"…" ร่างบางถอนหายใจออกมาและรีบหันหลังเดินกลับไปทันที แต่ทว่า..

"แล้ววันหนึ่ง..ฉันจะทำให้คนปากดีแบบเธอคลานเข่าเข้ามาอม_วยมิดด้ามเลยล่ะ" เขากอดอกมองแผ่นหลังของเธอ พร้อมกับกระตุกยิ้มเหมือนจินตนาการเห็นภาพนั้นในหัวไปก่อนแล้ว

"เหอะ ๆ ....เก็บไว้เยี่ยวเถอะค่ะ!" ร่างบางหันด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม และพูดกับเขาด้วยโทนเสียงที่สุภาพมาก ๆ เพราะหัวหน้ายื่นมองดูอยู่จากไกล ๆ

….

…….

ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวเท้าเดินออกมาได้เกินสามก้าวดี...

"ฉันชอบเธอนะ...ปากดีได้ใจอะ..ฮ่า ๆ " จู่ ๆ คนเจ้าเล่ห์ก็เลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับพูดออกมาพลางมองดูรูปร่างของหญิงสาวในชุดแจ็กเกตดำสนิท ที่ปิดมิดชิดในทุก ๆ สัดส่วน แต่ก็รัดรูปมากพอที่จะเห็นสัดส่วนของเธอที่มันน่า..ขย้ำเอามาก ๆ เลย

เขาจงใจกระโดดลงไปในน้ำและทำให้น้ำในสระกระเด็นเปียกใส่แผ่นหลังของเธอแบบเต็ม ๆ

"อด ทน ไว้..พิมพ์ตะวัน" พิมพ์ตะวันบอกกับตัวเองพร้อมกับเดินตรงกลับมาที่บาร์

เคาร์เตอร์บาร์

"ตินโตเดเบราโน เครื่องดื่มไวน์เย็น ภาษาสเปนน่ะ คล้าย ๆ กับพวก แซงเกรียทั่วไป" หลังจากที่พี่แอมรับออเดอร์ที่ฉันจดไปอ่าน เธอก็เงยหน้าอธิบายต่อทันที

"ส่วนประกอบก็จะมีแค่ไวน์แดง 1 ส่วน โซดา และก็มะนาว อ๊อแล้วก็แก๊สโซซาด้วย" บาร์เทนเดอร์รุ่นพี่ผู้เชี่ยวชาญ คว้าหยิบวัสดุดิบวางไว้ตรงหน้าของพิมพ์ตะวัน

"ฝากช่วยเขย่าทีนะพิมพ์ เดี๋ยวพี่ต้องรีบทำ วีไอพีโต๊ะ 25 ก่อนเพราะสั่งมานานแล้ว" พี่แอมพูดขณะที่ก้มหน้าก้มตาอ่านออเดอร์ไป เช็ดเหงื่อไปด้วยอย่างน่าสงสาร

"วันนี้แขกแน่นจริง ๆ " เธอพูดด้วยใบหน้าที่อิดโรย เพราะวันนี้มีแขกเกือบทุกโต๊ะเลยจริง ๆ

ตามจริงแล้วพวกเมนูค็อกเทลพื้น ๆ พี่แอมก็สอนเธอ จนสามารถชงได้ชำนาญหมดแล้ว แต่ไอ้ ตินโตเดเบราโน อะไรนี่สิ..ครั้งแรกเลยจริง ๆ

"ไอ้ฝรั่งโรคจิตเอ๊ย..คนอย่างนายเนี่ยน่าหยิบน้ำยาล้างห้องน้ำ มาผสมให้กินมากกว่า"พิมพ์ตะวันเริ่มผสมทุกอย่างก่อนจะเขย่า ๆ เต็มแรงอย่างระบายอารมณ์ไปด้วย

ก่อนเทลงไปในแก้วเตรียมจะนำไปเสิร์ฟด้วยใบหน้าตึง ๆ

แต่ทว่า..พอไปถึงที่โต๊ะ VIP 26 เธอก็ต้องถอนหายใจอย่างเอือมระอาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าทั้งคู่กำลังพลอดรักกันอย่างไม่อายฟ้าดินใด ๆ ทั้งจูบทั้งนัว ทั้งบีบ ทั้งล้วงและป้อนค็อกเทลให้กันแบบปากประกบปาก

"ตินโตเดเบราโน ค่ะ" ร่างบางเดินมาวางแก้วค็อกเทลไว้ที่ริมขอบสระว่ายน้ำ

"เธอไม่มีตารึไง..เอาวางไว้โต๊ะแล้วฉันจะกินยังไง?" ร่างสูงที่โอบรั้งนางแบบสาวอยู่ผละจากจูบและเอ่ยต่อว่าไปที่พิมพ์ตะวัน เหมือนจงใจกลั่นแกล้งเธอจริง ๆ

(ก็ขึ้นจากน้ำมากินสิ..ไอ้ฝรั่งโง่เอ๊ย) พิมพ์ตะวันทำได้แค่ยืนด่าเขาภายในใจ

"ถือลงมาแล้วเสิร์ฟให้ฉัน...ในน้ำ" เขาย้ำกับเธอพร้อมกับแตะที่ผิวน้ำ

"นี่คุณคะ..ก็โต๊ะของคุณคือตรงนี้"

"ถ้าคุณอยากดื่ม..ก็ขึ้นจากสระว่ายน้ำมาดื่มสิคะ"

"นี่ยัยเด็กเสิร์ฟ..เธอกล้าดียังไงมาเถียงลูกค้าฮะ?" นางแบบสาวที่กอดรั้งร่างสูงหันมาว่าให้พิมพ์ตะวันด้วยเช่นกัน

(คนที่มีเงินเนี่ย..มันนิสัยเสียไปหมดทุกคนเลยใช่ไหม) พิมพ์ตะวันยืนสงบสติอารมณ์เล็กน้อย

"แต่ถ้าฉันต้องลงไปเสิร์ฟในน้ำ ตัวของฉันก็จะเปียก และไม่สะดวกที่จะทำงานตลอดทั้งคืนค่ะ" พิมพ์ตะวันรู้ดีว่าคนตรงหน้ากำลังจงใจหาเรื่องเธออยู่ เพราะเธอคือคนที่ชูนิ้วกลางให้เขา และก็ไม่แปลกที่เขาจะไม่พอใจ

"ฉันไม่สน......แค่เรื่องง่ายแค่นี้บาร์นี้มันบริการลูกค้า VIP อย่างฉันไม่ได้เหรอไง?" เพอร์ซุสเริ่มชักสีหน้าไม่พอใจ จนแขกหลาย ๆ โต๊ะหันมองเป็นทางเดียวกัน

"มีอะไรกันรึเปล่าครับ....พนักงานพาร์ทไทม์ของผมทำอะไรให้คุณเพอร์ซุสไม่พอใจรึเปล่า?" ผู้จัดการใหญ่ของบาร์ คนที่ไม่ค่อยรอยกับพิมพ์ตะวันอยู่แล้ว รีบเดินตรงเข้ามาถามทั้งคู่ในทันที

"พอดีว่าไออยากดื่ม ค็อกเทลแก้วนั้นในสระว่ายน้ำน่ะ แต่ว่าพนักงานของคุณไม่ยอมลงมาเสิร์ฟให้ตามที่ขอไป!" เพอร์ซุสมองไปที่พิมพ์ตะวันอย่างเอาเรื่อง

"แต่ที่บาร์ของเราไม่เคยมีใคร ต้องเดินลงไปเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ลูกค้าในน้ำนะคะ ผู้จัดการ" พิมพ์ตะวันพยายามหันไปอธิบายให้ผู้จัดการผู้ชายร่างท้วม ๆ ฟัง

"แล้วเธอโง่หรือบ้าฮะพิมพ์ตะวัน..คุณเพอร์ซุสเนี่ยเป็นถึงลูกค้าวีไอพีต่อให้เขาสั่งให้เธอดำน้ำไปเสิร์ฟ เธอก็ต้องทำ" ผู้จัดการใหญ่ตวัดสายตาดุมองที่พิมพ์อีกครั้ง

"อะไรนะ?" พิมพ์ตะวันขมวดคิ้วเหมือนจะไม่ยอมง่าย ๆ

"ถ้าเธอไม่ทำ..วันนี้ก็ไม่ต้องรับเงินไป แล้วก็..ไม่ต้องมาทำงานที่นี่อีก"

"…" พิมพ์ตะวันกัดฟันกรอดอีกครั้ง เพราะถ้าเธอไม่ได้รับเงินค่าทำงาน เธอก็จะไม่มีเงินมากพอที่จะจ่ายค่าหอพักนักศึกษาที่เช่าอยู่ในตอนนี้ แม้ว่าทางบ้านของเธอจะไม่ได้ฐานะแย่อะไร แต่เธอก็ไม่อยากจะไปรบกวนขอเงินพ่อกับแม่อีกแล้ว เพราะเธอโตมากพอที่จะดิ้นรนหาเงินเพื่อตัวเธอเองได้แล้วจริง ๆ แต่...

"สรุปว่าเธอจะลงมาเสิร์ฟฉันไหม?" เพอร์ซุสที่นัวเนียอยู่กับนางแบบสาวก็เงยหน้ามาถามพิมพ์ตะวันอีกครั้ง

"ลงไปสิ หรือต้องรอให้แขกคอมแพลนก่อน?" ผู้จัดการกระแทกเสียงใส่พิมพ์ตะวันอีกครั้ง ซึ่งเธอก็ไม่มีทางเลือกเลยจริง ๆ

"…ค่ะ" คนตัวเล็กขานตอบไปด้วยความไม่เต็มใจสักเท่าไหร่ เธอถอดแจ็กเกตตัวนอกออก ก่อนจะค่อย ๆ ถือถาดเครื่องดื่มไว้ที่มือ และเดินลงบันไดไต่ลงไปในสระว่ายน้ำ ของบาร์ที่มองออกไปจะเป็นวิวทะเลในยามค่ำคืน

จ่อม ๆ ๆ ร่างบางทิ้งตัวลงไปในสระว่ายน้ำ มือที่ถือถาดของเธอมันเริ่มสั่น ๆ แต่ขาของเธอก็ยังคงยืนได้สบายในระดับน้ำที่อยู่เกือบ ๆ ราวหัวไหล่ของเธอ

"เครื่องดื่มสเปนน่ะ รับรองว่าถ้าได้ลองแล้ว..ยูจะติดใจแน่นอน" ขณะที่มือของเขาก็ทั้งบีบทั้งล้วงหน้าอกของนางแบบใต้น้ำอย่างไม่ละอาย ซึ่งทางด้านของนางแบบสาวเอง

"บิงซูเชื่อคะ..ว่าน้ำสเปนเนี่ย อร่อยที่สุดแล้ว" เธอก็เอนหัวลงแนบอิงกับไหล่กว้างของเขาและปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเสียงเพลงที่ดังกระหึ่ม ๆ รวมถึงสัมผัสที่สุดจะ..น่าจะสะอิดสะเอียนของไอ้ตาหัวทองจอมหื่นนั้น

"…" เพอร์ซุสจูบกับนางแบบสาวไปแต่สายตาของเขาก็จ้องมองมาที่สาวเสิร์ฟที่ค่อย ๆ ก้าวเดินไปในสระว่ายน้ำ ซึ่งเขาและเธออยู่ห่างกันเกือบ ๆ ครึ่งสระว่ายน้ำได้เลย

พิมพ์ตะวันไม่รู้เลยว่าตรงที่เพอร์ซุสยืนมันจะลึกมากแค่ไหนกัน..แต่ เธอก็เริ่มรู้สึกแล้วว่าพื้นของสระมันเริ่มเอนเอียงทีละนิด ๆ จากแค่หัวไหล่ น้ำก็ค่อย ๆ ขึ้นมาถึงลำคอของเธอ ปลายคางของเธอ และ...

ขาขวาของเธอก้าวออกไปข้างหน้า แต่สิ่งที่น่าตกใจกว่าคือมันไม่สามารถเหยียบลงถึงพื้นสระว่ายน้ำได้

จ๋อมมมมมม!! คนตัวเล็กจมลงไปในสระว่ายน้ำ พร้อม ๆ กับถาดและเครื่องดื่มที่หกกระจายไปทั่วสระ..ต่อหน้าต่อตาของเพอร์ซุส และสิ่งที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ..เธอว่ายน้ำไม่เป็น

"ชะ..ช่วยด้วย อึก ๆ ๆ" พิมพ์ตะวันพูดออกในตอนที่ร่างของเธอจมลงไปใต้น้ำ และไม่สามารถที่จะดีดตัวขึ้นมาหายใจได้เลย

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 239

    ช่วงที่พิมพ์ตะวันตั้งครรภ์ ทางครอบครัวของเพอร์ซุสตื่นเต้นกันเอามาก ๆ กับหลานคนแรกคุณอาพอชเช่ น้องชายของเพอร์ซุส ได้ซื้อของเตรียมไว้ให้หลานไม่หยุดหย่อน ขณะที่คุณปู่หรือพ่อของเพอร์ซุส ก็ยิ่งเห่อหลานไม่แพ้กัน ทั้งสองคนช่วยกันเลือกของใช้สำหรับทารก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ของเล่น หรือแม้แต่ของตกแต่งห้องเด็

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 238

    "ตั้งกล้องแล้ว ๆ เข้าไปในเฟรมได้..พี่ไพลอทขยับอีกนิด ๆ" เพียงฟ้าตั้งกล้องไว้ และจัดมุมองศาต่าง ๆ ตามสไตล์สาวจากนิเทศ เมื่อทุกคนอยู่ในเฟรมครบแล้วเธอก็รีบวิ่งเข้ามาสมทบทั้งหกคนยืนเรียงกันหน้ามหาลัยอเธน่า ที่ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความรักของทั้งสามคู่พวกเขาต่างยิ้มกว้างและจับมือกันแน่น เพอร์ซุสยืนข้าง

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 237

    อาหารมื้อกลางวันนั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยสนุกสนาน ทั้งสามคู่ลิ้มลองอาหารสเปนที่อร่อยและเป็นเอกลักษณ์ ในช่วงเวลานั้นพวกเขาลืมความเหนื่อยล้าและความเครียดจากการทำงานไปเสียหมดเมื่อถึงเย็น พวกเขาตัดสินใจไปเยี่ยมชมสวนรีไทโร (Retiro Park) ซึ่งเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่และสวยงามของมาดริด ท่ามกลางแ

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 236

    ตอนรักมากเป็น..พิเศษ(มีภาพประกอบ) _______________"ฉันก็คิดถึงนาย..คิดถึงมาก ๆ เลย" พิมพ์ตะวันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่มือของเธอลูบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบโยนความเหนื่อยล้าของเขาทั้งสองคนยืนกอดกันอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายลงมา เพอร์ซุสดึงคนตัวเล็กเข้ามาจูบอย่างแนบแน่นอย่างไม่สนใจสายตาของใครทั้

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 235

    คนที่คิดถึงเธอ...นั่งมองฟ้าและคิดถึงวันเก่า..กี่ราตรีที่เลยผ่าน..แต่ละคืนช่างยาวนาน ..ทุกนาทีมันนาน ดั่งชั่วนิรันดร์...มีคนคิดถึงเธอ...เขามีแค่เธอยามตื่นหลับฝัน ..ทรมานเหลือเกิน ....เมื่อไรจะวันนั้นวันที่เธอจะกลับมา..วันที่ได้อยู่ข้างกันดอกไม้ที่รอฝน..ก็เหมือนคนทางนี้ที่รอเธอ______________

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 234

    ตอนจบ (อ่านจบกดรีวิวให้ พิมพ์เพอร์กันเยอะ ๆ นะคะ อ้อน ๆ )120สิ้นสุดการรอคอย(มีภาพประกอบ) _______________(สี่เดือนต่อมา)ทางด้านของเพอร์ซุส(บทสนทนาทางโทรศัพท์ ที่คุยได้แค่เสียงเท่านั้น เพราะสัญญาณไม่ดีขนาดที่จะวิดีโอคอล)"หลังกลับงานที่สเปนเสร็จ....ฉันขอไปหาเธอนะ" เพอร์ซุสพูดอย่างเหงา ๆ"ขอเจอ

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 39

    25เพอร์ซุสเป็นคนดี(มีภาพประกอบ)(END : พิมพ์ตะวัน)"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?" พิมพ์ตะวันพูดขึ้นเสียงดังลั่นจนคนทั้งสองหันมามองทางเธออย่างพร้อมเพรียงกัน"พะ..พี่พิมพ์?" พิ้งพราวหน้าเสียไปทันทีเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่คือพี่สาวของเธอเอง"อ้าวมาเร็วกว่าที่คิดไว้นะ.." เพอร์ซุสค่อย ๆ ผละจูบออกพร้อมก

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 38

    "แล้วทำไมถึงไม่แข่งละ...หรือว่าจริง ๆ แล้วนายกลัวแพ้ผู้หญิงอย่างฉันก็เลยไม่กล้าจะโผล่หัวมา?" ฉันถามกลับตรง ๆ(หึ ๆ ๆ โอเค ๆ งั้นคราวนี้ฉันแพ้ให้เธอก็ได้)"ฮะ..ว่าไงนะ?"(ก็ในเมื่อฉันผิดกติกาเอง...ตามกฎสากลทั่ว ๆ ไปก็แล้วก็ต้องปรับแพ้อยู่ดี)ในตอนที่ฉันจะอ้าปากเถียงกลับไป แต่ฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่า..จริ

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 36

    ซึ่งมันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกโกรธมากขึ้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย"และฉันก็หวังว่าถ้าแข่งเสร็จแล้ว..นายจะไม่มายุ่งอะไรกับฉันอีกนะ" ฉันสะบัดน้ำที่มือใส่หน้าของอีกฝ่ายไปอย่างหมั่นไส้….……………………"อ๊อ!!..แล้วก็อีกเรื่อง!" ในตอนที่ฉันกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำแล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองยังติดค้างเรื่องรองเท้าค

  • MAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส   บทที่ 34

    "เดี๋ยว!!..พี่มีอีกเรื่องที่ต้องคุยกับเรา!!" ฉันตะโกนผ่านโทรศัพท์บอกไปอีกครั้ง(โอ๊ยพี่พิมพ์...ก็รอพิ้งถึงบ้านก่อนไม่ได้รึไง..บอกว่าอยู่กับเพื่อน ๆ จะคุยอะไรหนักหนา)"กับเพื่อนหรือผู้ชายกันแน่?"(โอเค ๆ มีอะไรจะพูด ก็รีบพูดมาเลย..น่ารำคาญ) ยัยพิ้งบ่นใส่ฉันเสียงแผ่ว"เรื่องแรกเลย...พี่บอกหลายครั้งแล้

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status