로그인Chapter 88: The Absolute DawnAng nakakabinging ugong ng mga dambuhalang makina ng stealth jet ay hindi sapat para takpan ang mabilis at nagpapanic na tibok ng aking puso.Nakatayo ako sa unahan ng eroplano ang aking mga duguang kamay ay mariing nakakapit sa malamig na bakal habang pinapanood ko ang paglitaw ng aming naval armada sa gitna ng karagatan. Wala akong tulog. Wala akong pahinga. Ang buong katawan ko ay puno ng mga tahi at sugat na patuloy na sumisigaw sa matinding sakit pero hindi ko ininda ang lahat ng iyon.Hawak ni Heinrich ang gintong vial sa kanyang mga kamay. Nanginginig siya. Ang lalaking sumira sa buong mundo ang haring walang kinatakutan ay ngayon ay takot na takot na baka mahuli kami ng kahit isang segundo."Nandito na tayo" dumadagundong na sigaw ni Heinrich nang marahas na lumapag ang jet sa dambuhalang helipad ng floating hospital.Bago pa man tuluyang huminto ang sasakyan ay binuksan na namin ang pinto at tumakbo kami palabas. Sinalubong kami ng mga nagpa
Chapter 95: The Queen of TartarusWelcome to hell my beautiful daughter.Ang mga salitang iyon ay parang isang matalim na yelo na direktang itinarak sa aking utak. Tumigil ang pag ikot ng buong mundo ko. Ang amoy ng asupre at nabubulok na laman sa pinakailalim ng Tartarus Pit ay biglang nawala sa aking pandama. Ang tanging nakikita ko lang ay ang babaeng nakatayo sa aking harapan.Ang kanyang buhok ay kasing puti ng niyebe pero ang kanyang mukha ang hugis ng kanyang mga mata ang kanyang ilong at ang kanyang mga labi ay isang perpektong replika ng sarili kong repleksyon sa salamin. Siya ang babaeng nagluwal sa akin. Ang inang inakala kong namatay sa mismong araw na ipinanganak ako."M mama" isang basag nanginginig at umiiyak na bulong ang kumawala sa aking mga labi. Nabitawan ko ang aking mga patalim.Ngumiti ang aking ina. Isang malungkot at punong puno ng pagdurusa na ngiti. "Dalawampung taon Maya. Dalawampung taon akong ikinulong ni Rafael sa ilalim ng lupang ito. Ginamit niya
Chapter 94: The Crown of Blood and IceAng mga salita ng matandang demonyo ay parang isang dambuhalang itak na walang awang pumutol sa lahat ng natitirang hangin sa paligid namin.Pugutan mo ng ulo ang reyna mo.Umiikot ang buong mundo ko habang ang nakakabingi at tuyong tawa ni Don Rafael Feldway ay patuloy na umaalingawngaw mula sa pulang hologram. Ang malamig at matalim na hangin ng Siberia ay marahas na humahampas sa aking mukha ngunit wala akong naramdamang lamig. Ang tanging nararamdaman ko lang ay ang nakakapasong init ng balat ng anak ko kanina bago ko siya iniwan sa loob ng isolation chamber. Ang imahe ng mga itim na ugat na gumagapang sa inosenteng dibdib ni Ares ay patuloy na sumusunog sa aking isipan.Tumigil ang paghinga ni Heinrich sa aking tabi.Ang kanyang dambuhalang bulto ay nanigas na parang isang estatwa na gawa sa purong yelo. Ang kanyang nag iisang bukas na mata ay nanlaki sa matinding terror at purong pagkabaliw. Tinitigan niya ang hologram ng kanyang ama a
Chapter 93: The Gates of TartarusAng salitang ama ay kailanman hindi naging simbolo ng kaligtasan sa magulong mundo namin.Tumigil ang pag ikot ng buong kalawakan ko habang ang mga salita ni Heinrich ay marahas na bumaon sa aking utak. Buhay ang kanyang tatay. Ang lalaking matagal na naming inakalang patay ang demonyong siyentipiko na naging dahilan ng pinakamadugong eksperimento sa buong underworld ay humihinga pa rin at nakakulong sa isang lugar na tinatawag na The Tartarus Pit. At siya ang nag iisang tao na may hawak ng lunas para sa lason na patuloy na sumusunog sa dugo ng aking sanggol.Ibinaba ko ang aking paningin sa aking mga braso. Si Ares ay patuloy na naghihirap. Ang kanyang maliit na katawan ay naglalabas ng isang nakakapasong init na parang literal na baga. Ang mga itim na ugat sa kanyang leeg ay mabilis na gumagapang patungo sa kanyang inosenteng dibdib isang madilim na lason na pilit na inaagaw ang kanyang hininga sa bawat segundong lumilipas."Kailangan nating bum
Chapter 92: The Tainted HeirAng mga nagliliyab at pulang mata ng aking anak ay tila sumusunog sa mismong kaluluwa ko.Tinitigan ko si Ares. Ang mga maliliit niyang panga ay mahigpit na nakakuyom at ang mga inosenteng ugat sa kanyang leeg ay patuloy sa pagpulso ng isang nakakakilabot na itim na kulay. Parang mga buhay na uod na gumagapang sa mismong ilalim ng kanyang maputlang balat. Hindi siya umiiyak tulad ng isang normal na sanggol. Ang tunog na lumalabas sa kanyang maliit na bibig ay isang mababa at umuugong na ungol na parang isang maliit na halimaw na pilit na kumakawala mula sa kanyang katawan."Ares" nanginginig at basag na bulong ko pilit na iniaabot ang aking duguang kamay para hawakan ang kanyang pisngi.Nang dumikit ang aking balat sa kanya ay mabilis ko itong nabawi. Napakainit niya. Parang isang nagliliyab na baga ang temperatura ng katawan ng anak ko na halos magsunog sa mismong itim na kumot na nakabalot sa kanya."Ano ang ginawa niyo sa anak ko" dumadagundong na
Chapter 91: The Blood of the MonsterAng nakakabingi at nakakapasong putok ng baril ay yumanig sa buong courtyard. Ipinikit ko ang aking mga mata at mahigpit kong niyakap si Ares sa aking dibdib. Hinintay ko ang matalim na pagbaon ng gintong bala sa aking bungo. Naramdaman ko ang marahas na pagtalsik ng aking katawan pabalik sa malamig na tubig ng dambuhalang fountain ngunit walang sakit na dumurog sa aking utak.Pagmulat ng aking mga mata ang tubig sa paligid ko ay mabilis na nagkulay pula. Masaganang dugo ang umaagos sa aking mukha ngunit hindi ito nanggagaling sa aking sariling mga sugat.Isang napakalaki at duguang bulto ang nakadagan sa aking ibabaw. Ginamit niya ang kanyang malapad na likuran bilang isang buhay na kalasag para saluhin ang nakakamatay na tingga.Tumigil ang paghinga ko. Nanlaki ang aking mga mata sa purong gulat nang makilala ko kung sino ang lalaking nagligtas sa buhay naming mag ina.Si Victor Feldway.Sa huling segundo bago tuluyang kalabitin ni Don Alej
Chapter 90: The Checkmate of the QueenAng malamig at kinakalawang na punyal ay mariing nakadikit sa mismong leeg ng aking umiiyak na anak.Bawat paghikbi ni Ares ay nagdudulot ng isang napakaliit na paggalaw na pilit na idinidiin ang kanyang inosenteng balat sa matalim na bakal. Isang maling pag
Chapter 89: The Ghosts of the AbyssAng imahe ng lalaking nakakadena sa madilim na sulok ng screen ay tuluyan nang nagdilim ngunit ang bigat ng katotohanan na bitbit nito ay marahas na dumagan sa aming mga balikat.Bumagsak ang dambuhalang katawan ni Heinrich sa malamig na marmol ng control room.
Chapter 87: The Queen's Absolute CountermeasureAng malamig at itim na tubig ng karagatan ay marahas na pumasok sa aking bibig at ilong. Ang bawat paglunok ko ng maalat na tubig ay parang mga patalim na pumupunit sa aking baga. Namimilipit ako sa ilalim ng nagwawalang baha habang ang dambuhalang T
Chapter 86: The Heart of the MonsterAng dambuhalang bulto ni Heinrich ay mabilis na lumipad sa ere na parang isang purong anino ng kamatayan. Ang kanyang natitirang bukas na mata ay nag aapoy sa isang nakakabaliw na pulang kulay at ang kanyang mga malalaking kamay ay nakabuka handang durugin ang







