CHAPTER TWO

QUIN DELLA

"Quin! What happened? Napalaban ka raw kagabi?" bungad sa akin ng Commander in Chief na si Sir. Busco pagpasok ko ng Operations Center.

Casual lang ang naging reaksyon ko habang patuloy na naglalakad. "It was just a random encounter," tipid kong sagot subo-subo ang paborito kong lollipop na mukang sigarilyo.

I'm not used to spill infos when it's personal.

Pero palaging may pakpak ang mga kaganapan sa buhay ko, dahil meron na namang nakamatang damuho, na agad ipanamalita.

Walang iba kundi si Tres. Ito lang naman ang mainit sa akin, kung umasta suplado kapag kaharap ako, isnobero pa, pero matinding nakamata.

I know he's just looking for my flaws na maaari niyang magamit para mapaalis ako sa samahan o ma-dismissed sa mga future missions.

Dahil siya bilang isang lalaki, hindi niya matanggap na ang babaeng kagaya ko bahagi ng isang delikadong samahan na katulad nito.

It's always about men's pride, I am not a lesbian. I'm straight and into men. Sadya lang kaya ko sila pantayan ayon sa mga pamantayan nila, gamit ang natural na kakayahan ko, despite being a woman.

Kaya sa tuwing nakakarinig ako ng mga lalaking nanghahamak o mababa ang tingin sa kababaihan, it makes me sick and I found them insecure, totoong naiinsulto ako, but I don't give them a d*mn.

I always show they were wrong.

And they always ended up in a shame.

"Baka naman ibang labanan, Commander?" Si Tres na may ibang ibig ipalahulugan at kunwari abala sa binabasang reports.

Nakaupo sa isa sa mga swivel chairs ng mahabang lamesa kasama na ng ibang naririto na sa meeting room for operation.

Pagka-upo ko sa katapat niya, pinagulong ko ang swivel chair paatras sa lamesa at inunat ang mga binti ko sabay ini-angat na walang pasintabing ipinatong ang dalawang paa sa lamesa suot ng dark green cargo pants, na pinaresan naman ng pamasok na itim na combat boots.

Lahat sa akin nakatingin. Napapahikhim na lang ang iba na personal din nakakakilala sa akin buhat ng tensyon na parating nabubuo sa pagitan namin ng lalaking ito sa tuwing nagkakaharap.

Sanay na ang lahat kung ano at sino ako pero maliban sa kanya, and he really don't want me here from the very first place.

Inarkuhan pa ako ng isa niyang kilay. "Don't you really have a table etiquette, manners? We are in a meeting room."

Galit na siya agad, habang ako hawak ko lang ang tangkay ng lollipop at diretso lang na nakatingin sa kanya buhat ng natural na blangko at matalim kong mga mata.

"Why do you care for me that much?" I asked with a hint of tease na ikinaigting ng panga niya at pigil naman ang ngiti ng mga nandidito.

"And why does my presence bother you so much every time you see me when everyone here is already used to me?" dagdag ko pa at ako naman ang nagtaas ng isang kilay.

Mabilis siyang sumagot ng tapat at diretso. "Because you're irritating. A rude woman na walang class, parang walang pinag-aralan." His words and tone was kinda harsh but it just made me laugh.

A real laugh, like he's some sort of clown.

"Sorry, Mr. Navida, but I'm not here to prove myself to meet your so-called manners and proper etiquette," I said sarcastically kaya ang mga kasama namin pigil ang tawa.

Kaya lalo lang siya napika sa akin. At ang Commander in Chief natampal na lang noo matapos makipanuod at makikinig sa isang umaga na namang bangayan.

"You two, tumigil na kayo! And we're about to discuss a serious and important mission." At naglakad na nga ito patungong unahan.

Nagbukas lang ako ulit ng panibagong lollipop galing sa loob ng bagong jacket ko, itinago rin dito ang kalat. I have a collection of denim jackets muka lang naman ako hindi nagpapalit because wearing them makes me feel so comfortable.

Ibinaba ko na rin ang mga paa ko, pa-ekis namang pinagpatong nang mag-umpisa ang seryosong diskusyonan.

"I need two of you, a versatile one, iyung hindi mamumukhaan sa labas kapag nag-iba ng pamomostura," ani ng Commander.

Nang maglatag siya ng mga litrato sa lamesa. "He is Henrick Montergarde, rich bussiness man who owns billions worth of Cruise Ships Companies, and two cadettes will be in charge to him, can team in this dangerous but very generous mission."

Tahimik na nakinig ang lahat at tiningnan na ang mga litratong pinagpasa-pasahan na kaya nauna kong madampot at makita.

Pero natigilan nang makilala ang lalaking nasa litrato. What a coincidence... Hilaw na lang akong napatawa pero walang bakas ng tuwa.

"You're going to protect that very important person, but at the same time of course you'll protect yourselves too, at mag-ingat na wag mamukhaan ng sinumang kalaban sa labas na nagawan niyo ng atraso."

Nangunot ang noo ko. Mag-ingat wag mamukhaan? Hilaw pa akong napatawa. Papaano kung ang lalaking ito mismo ang nagawan ko pero siya naman ang nauna?

Nag-iba ang timpla ko kasabay nang pananahimik. Nag-angat ako ng tingin saktong dako rin ni Commander sa akin at parang nagulat pa sa titig ko kaya bahagya siyang napaatras pasimpleng nasapo ang dibdib.

Iniangat ko ang litrato sa harapan niya. "You better not assign me to this sick and wasted mission." It wasn't a demand, or a request, but an order using my authorative tone whether he's higher than my position.

"Who the heck are you to give an order like that, Quin like you're some Commander of the Commande—"

Natigilan din agad si Tres sa pagsabat nang bigyang sulyap ko siya at halatang nabigla rin sa pag-iiba ko ng timpla.

This time I shut him up in just one stare. Ibinalik ko ang tingin ko kay Commander Busco nang magtanong ito.

"And why, Agent Della? Give me a valid reason to skip you from the selections." Humalukipkip ito at naghintay ng maisasagot ko.

"Well, just because..." I leaned back on the backrest of the chair and looked at the photo, pointed it with my index. "This man, was the man last night who s*xually assaulted me."

Everyone looked shocked and didn't expect what they heard and as their jaws suddenly dropped including Commander Busco and Tres himself.

"What? Someone dared to assault you?" Parang ayaw pa maniwala ni Commander pero nang makita seryoso ako napaayos siya ng tayo at tumikhim.

"I mean, Quin... sorry I'm not judging you but we all know here na presensya mo pa lang eh nanlalamon na ng buo. Kaya sa papaanong..."

"I was on my way back to my apartment after completing the assignment you gave me yesterday, it was already 1:00 am sharp that time on that street, Sir."

Natahimik sila at bukas taingang nakinig.

Wala ako balak ihayag, pero kagustuhan kong wag mapunta ang mission na ito sa akin.

"I was walking in the alley then a black SUV suddenly pulled over. Tumigil mismo sa tapat ko sakay nito ang dalawang lalaki sa likod at ang isa bumaba, at in-offer-an ako ng kahit na magkano para lang... you know, labasan iyung lalaking kasama niya at mawala ang init na dala ng ecstasy."

Napanganga ang mga kasamahan ko, ang iba biglang napahilot sa kanilang mga noo, at si Commander Busco kunot noong napabaling naman kay Tres.

"Hindi ba ikaw ang kapareho ni Quin sa assignment na inatas ko? Hindi mo talaga siya ihinatid o isinabay man lang pauwi?" dismayado nitong tanong at pagalit.

Gumuhit naman ang guilt sa mukha ni Tres. "Sir, tiwala naman ako na kaya niya na ang sarili niy—"

"It's not that, Tres," mariing putol nito rito. "Kahit hindi na kasamahan kung ayaw mo talaga kay Quin sa trabahong ito, pero kahit bilang babae na lang na alam mo mag-isang uuwi at posibleng meron mangyari, sana eh isinabay mo na."

Natahimik si Tres at nag-iwas ng tingin. Hindi ako nagsalita, I just look how guilty he is dahil isa iyon sa Mandatory Etiquettes sa trabaho.

Na wag na wag mong pabababayaan ang kasama mo lalo na kung babae saan man lugar o sitwasyon lalo na pagkatapos ng misyon.

"Kaya ako nagtataka, ikaw rin ang nagsabi sa akin na napalaban si Quin pero hindi mo naman nabanggit ang detalye sa akin kung ano naging sitwasyon, anong klaseng laban, ibig sabihin nandoon ka nga dahil hindi niya naman para sabihin pa sa iyo."

Umigting ang panga niya at napayuko buhat ng tuwid na pagkakaupo. He didn't talk back, tumahimik lang.

"In short, you surveillance her way home nakita mo nang muntik na mapahamak, pero wala ka ginawa. Hindi ka man lang lumapit."

Wari ko nanlamig ang pakiramdam niya.

Sobra mo kasing bagsik, iyan karma mo.

Bukod tanging siya lang ang mainit sa akin, palihim akong kinukumpetensya. He really knows what exactly happened last night pero pinalalabas bumukaka lang ako, ganoon ba?

Sigurado nakita niya rin paano ako sapilitan hinila ng malalakas na braso papapasok ng sasakyan kaya alam niya pero ginamit niya lang laban sa akin para pasimple akong siraan.

"Is this really how you hate her? You'll let a woman get r*pe just because you don't like the way she is?" panguusig pa ni Sir. Busco kaya biglang napatayo si Tres.

"I apologize for my unprofessionalism—"

"I think, it was not about professionalism."

Natigilan sila nang ako na ang magsalita.

I stood up and looked at him lazily like he's just a waste of time, inilagay ang isa kong kamay sa bulsa ng jacket ko, at inihawak naman ang isa sa tangkay ng lollipop at inilabas ko sandali sa bibig at itinuro siya gamit ito.

"It's your problem with your own personal conduct, at samahan mo na rin ng agenda mong tago dahil nasa loob talaga ang kulo mo," dagdag ko pa na may pagtatama at pangdidiretso dahil masyado siyang hipokrito.

Nanlaki ang mga mata niya ganoon din ang iba, and I just rolled my eyes and turned my back and I walked to the doorway to leave.

Commander Busco called me at pinababalik akong pilit. "AGENT DELLA! The Meeting isn't adjourned yet! Bumalik ka rito!"

But I just waved my hand in dismissal. "Kailangan ko ng day off, kalbo! Just give me a peaceful rest today!" sigaw ko rin pabalik at lumabas na sa nakakasulasok na tactical room.

Narinig ko na lang silang nagtawanan sa loob sigurado pulang-pula ang mukha ng aming Commander in charge.

I smiled slightly remembering what happened inside and I do appreciate Mr. Commander Busco, I commended him for standing to what is right... for reminding his fellow Soldiers under his supervision what is real humanity serves for.