LOGINAMAYA'S POV
"BESTY, pagkakataon mo na 'to para masabi sa kan'ya ang kailangan mo." Bulong ni Pat sa akin habang nagtitimpla ng hot choco ng lalaking 'yon. Nang hindi ako sumagot, dinunggol ni Pat ang braso ko. "Hoy, kinakausap kita." "Narinig ko." "E, ba't hindi ka sumasagot?" "Iniisip ko kasi kung paano sasabihin sa kaniya ang kailangan ko. Kinakabahan ako." Pag-amin ko. Sinilip ni Pat ang mukha ko. Tiningnan ako sa mga mata. "Huwag kang kabahan. Isipin mo na lang na para 'to kay Anthony." Pagkarinig sa pangalan ng nobyo ko, biglang lumakas ang loob ko. Yeah, para kay Anthony. "Sige." "Go, besty. Pagkakataon mo na 'to, kaya i-grab mo na agad. Kasi narinig mo naman ang sinabi ni Ate Mica kanina, 'di ba? Bawal tayong pakalat-kalat dito bukas dahil maraming tao, for sure hindi ka na makakalapit or mahihirapan ka nang makausap siya. Magiging busy na si Atty bukas." "Kaya nga." Maikling sagot ko. "Kaya nga, go na. Nakakangarag ng beauty ang trabaho rito, besty. Hindi kinakaya ng power ko. At ayokong mauwi sa wala ang pagod natin dito ngayon at bukas." "Ako rin, Pat." "Kaya nga go ka na. Grap the chance. Okay?" Hindi na ako nakasagot sa sinabi ni Pat dahil nilapitan na kami ni Ate Mica at sinabing bilisan ko na raw dahil isa sa pinaka ayaw ng Señorito niya ay ang pinaghihintay. "Sige po," sabi ko, saka sumunod sa kaniya nang sabihing ihahatid niya ako sa may pinto ng silid ng amo niya. Habang paakyat sa taas ng magarang hagdan, alisto ako dahil baka sumabit ang mga paa ko. Sobrang ganda ng loob ng mansyon. Tipong kahit saan ka lumingon, nakikita mo ang sarili mo sa sobrang kintab. "Amaya, ito ang silid ni Señorito Nick." Napukaw ang atensyon ko nang magsalita si Ate Mica sa unahan ko. Tumigil kami sa harap ng nakasaradong pinto. "Kumatok ka na lang para alam niyang nandito ka na," bilin ni Ate Mica bago ako iniwan sa labas ng silid ng amo niya. Kinakabahan ako na hindi ko maintindihan. Bakit kasi sa kuwarto pa niya kailangang dalhin? Hindi ba puwede sa balcony o sa sala? Sa kuwarto talaga? Nakailang buntong-hininga yata ako bago nagpasyang kumatok. Nakatatlong sunod-sunod na katok na ako, ngunit walang sumasagot mula sa loob o nagbubukas ng pinto. Ano ba naman ang lalaking 'yon? Lalamig na 'tong hot choco niya. Gamit ang libreng kamay, hinawakan ko ang seradura. "Hindi pala naka-lock." Minsan pa akong kumatok. At nang wala pa ring tugon, lakas-loob na dahan-dahan kong itinulak pabukas ang pinto. Pagpasok ko, sumalubong sa akin ang napakagandang silid. Lalaking-lalaki ang ambiance at ang amoy. Nalibot ko na ng tingin ang kabuuan ng silid, pero walang tao. Wala doon ang lalaki. "Nasaan kaya siya?" "Baka naman nasa labas pa at nauna pa ako rito sa silid niya." Ako rin ang sumagot sa sarili kong tanong. At dahil hindi ko alam kung nasaan ang lalaking 'yon kaya inilapag ko na lang sa ibabaw ng bedside table ang dala ko. Isang sulyap pa ang ginawa ko sa kabuuan ng silid bago nagpasyang lumabas nang may narinig akong ingay, tila nagbukas na pinto. Pagharap ko sa pinanggalingan niyon, sumalubong sa akin ang lalaking hinahanap ko. Nasa bungad ng pintong bumukas. Basang-basa ang buhok at hubad-baro. Tanging puting tuwalya lang ang nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan niya. Mukhang katatapos lang niyang maligo kaya hindi ako naririnig kanina. Ramdam ko ang pag-iinit ng mukha ko dahil sa pagkapahiya. Hindi ako madalas makakita ng katawan ng lalaki. At kung makakita man ay iyong mga lalaking tambay sa kanto. Na maaga pa lang ay nag-iinoman na kaya malalaki ang tiyan. Maging ang nobyo ko, bihirang maghubad sa harap ko. Tumikhim ako, saka napapahiyang tumalikod sa kaniya bago nagsalita. "Pasensya na po kung pumasok na ako. Kanina pa po kasi ako kumakatok, pero walang sumasagot. Lalamig po kasi ang hot choco n'yo. Pasensya na po." Hindi siya sumagot kaya muli akong humingi ng pasensya sa kaniya para hindi magalit. Hindi ako puwedeng magkamali dahil may hihingin akong pabor sa kaniya. "Ganiyan ka ba makipag-usap?" "Sir?" "Nakatalikod? I don't like those who turn their back while speaking to me." Napairap ako. Hindi ba siya aware na n*******d siya? Tapos gusto niya akong tumingin? "Pasensya na po, Sir, pero--" "Turn around." Putol niya sa pagsasalita ko. "Hindi mo ba narinig ang sinabi ko?" "Narinig ko po. Pero pasensya na rin dahil hindi ko rin po gustong makipag-usap habang n*******d ang kausap ko." Matatag na sagot ko, nakatalikod pa rin sa kaniya. Hindi siya nagsalita. Mayamaya ay narinig ko ang kaluskos. "Puwede ka nang humarap." Sabi niya kapagkuwan. Hindi ako sumunod. "Come on, nakadamit na ako." Sa sinabi niya, humarap agad ako. At yeah, nakadamit na siya. Nakahinga ako nang maluwag dahil doon. Kumunot ang noo ko nang makita ko ang tila ngiting sinusupil nito. "May nakakatawa po ba, Sir?" "Nothing. I'm just amazed. Hindi ako makapaniwala na may babae pa palang nahihiya kapag nakakakita ng hubad na katawan ng lalaki." "Excuse me?" "Well, nowadays most of the women, sabik na sabik makakita ng katawan ng lalaki. Naninilip pa nga ang iba para lang makakita--" "Sorry po, Sir. Pero hindi po ako kasali sa "most" na mga babaeng sinasabi n'yo. Hindi po ako kasali sa mga babaeng sabik na sabik makakita ng katawan ng lalaki." May diing sabi ko. "Yeah, obviously." Sabi niya, saka kinuha ang hot choco sa ibabaw ng bedside niya. Ininom niya 'yon, pero saglit lang at inabot sa akin ang tasa. "Sir?" Nagtatanong na tiningnan ko siya. "Hot choco ang gusto ko, hindi cold choco. Pakipalitan ng bago, can you?" Lihim akong napairap at walang lingon-likod na lumabas ng silid niya. Sa gigil ko, medyo napalakas ang hila ko ng pinto. Lumikha ng ingay 'yon. Pagbalik ko sa kusina, agad akong nilapitan ni Ate Mica at tinanong kung bakit dala ko pa rin ang hot choco ng señorito niya. "Cold choco na raw po kasi, Ate." "Ay siya, palitan mo na lang tapos dalhin mo ulit sa kaniya." Wala akong nagawa kundi ang magtimpla ng bago para sa kaniya. Kung wala lang akong kailangan sa kaniya, hinding-hindi ko 'to dadalhin sa silid niya. "Besty, ano? Nasabi mo na?" Paalis na ako ulit nang lapitan ako ni Pat. "Hindi pa. Mas mauuna pa yatang mapatid ang pasensya ko sa kaniya kaysa ang masabi ang kailangan ko." "Ha? Bakit?" "Mamaya na tayo mag-usap, baka lumamig na naman 'to, eh." "Sige, sige." Iniwan ko na siya at bumalik sa taas dala ang hot choco ng lalaking 'yon. Kumatok ako, dalawang beses. Nang walang magbukas, nilakasan ko ang katok. "Come in." Nang marinig ang sinabi niya, itinulak ko pabukas ang pinto. Nadatnan ko siyang nakahiga sa kaniyang kama. "Heto na po, Sir." Hindi siya bumangon at inutusan niya akong ipatong sa bedside table ang tasa kaya napilitan akong lumapit sa kaniya. "What's your name again?" Natigilan ako sa tanong niya. "Amaya po." Iyon lang at lumayo na ako, balak ko nang lumabas dahil hindi na ako kumportable sa presensya niya. Hahanap na lamang ako ng ibang pagkakataon para sabihin ang kailangan ko. Pero hindi rito sa kuwarto niya. Bilang may nobyong babae, hindi maganda kahit pa wala naman akong ginagawang masama. "Amaya." Tawag niya nang malapit na ako sa pintuan. Napatda ako. "Sir." "Marunong ka bang magmasahe?" Napaawang ang bibig ko. Ano raw? Inis na hinarap ko siya. "Excuse me?" "I'm asking you kung marunong kang magmasahe. Magpapamasahe ako--" "Mukha ba akong masahista, Sir?" Pinaningkitan ko siya ng mga mata. "No. Kaya nga nagtatanong ako, 'di ba? Baka lang marunong ka." "Hindi po ako masahista." Mariin kong sabi. Gustong-gusto ko na siyang singhalan, pero pinigilan ko ang sarili ko dahil may kailangan pa ako sa kaniya. At bago pa man mapatid ang pagtitimpi ko, lumabas na ako at bumalik ng kusina. Uminom ako ng tubig, pampawala ng init ng ulo. "Anong nangyari? Nasabi mo?" Usisa ni Pat nang lapitan ako. "Hindi." "Bakit?" "Pat, gusto niya akong gawing masahista!" Nandidilat ang mga matang sumbong ko. Nasamid ng laway ang kaibigan ko. "Nakakabastos siya, Pat." Himutok ko. "Eh, paano na?" "Hahanap na lang ako ng ibang pagkakataon mamaya or bukas. Basta hindi sa kuwarto niya. Pakiramdam ko ang manyak niya." Napahagikgik si Pat. "Grabe ka naman. Nagpapamasahe lang, manyak agad?" "O, bakit? Masahista ba ako?" "Oh, 'di sana ini-recommend mo na lang ako para ako na lang. Kahit whole body massage pa 'yan, gora." Kumindat pa ito na ikinailing ko na lamang. "Tanong mo kung gusto pa niyang magpamasahe, ako na ang gagawa para sa 'yo, besty." Inikutan ko siya ng mga mata. "Ewan ko sa 'yo. Ikaw na lang ang magtanong."At dahil mas'yado siyang masaya, wala siyang panahon para isipin ang hidwaan sa pagitan nila. Ukopado ng mag-iina niya ang buong pagkatao niya hanggang sa wakas, makarating sila sa harap ng mansiyon ng mga Imperial. Natawa si Nicholai nang sa pagmamadali niyang makababa ng sasakyan, muntik na siyang madapa. "Relax, bro. Madidisgrasya ka kapag hindi ka kumalma." Napabuntong hininga si Nick at hinimas ang sariling dibdib para ikalma ang sarili. "Right timing ang dating natin. Mom messaged me, nasa kuwarto raw ang mag-iina mo." Tumango lang si Nick at malalaki ang hakbang na pumasok sa loob ng mansiyon kasama ang kapatid. Awtomatikong umawang ang bibig ni Nick nang makita ang malaking banner pagpasok pa lang ng main door. "Welcome Home, Daddy Nick! WE LOVE YOU!" iyon ang nakasulat sa malaking banner. Hindi lang iyon. Mayro'ng iba't ibang kulay ng mga lobo. Mayro'n sa kisame, sa sahig. Nilapitan niya ang mga lobong may tali. Halos hindi siya makahinga nang makitang mga larawan i
ABALA ANG mga tao sa mansiyon ng mga Imperial dahil sa inihahandang pa-welcome party ni Aya para kay Nick. Bukas pa ang discharge ni Nick, pero sa sobrang excited ni Aya at gustong gawing isang espesyal na araw ang paglabas ni Nick mula sa hospital ay talagang naghanda siya isang araw bago pa makauwi si Nick. Tulog ang kambal niya kaya malaya siyang tumulong sa mga ito sa pagdi-decorate. "Ate Sara, medyo hindi pantay 'yong welcome daddy. Mas mataas sa left side." Komento niya na ang kausap ay ang isa sa kasambahay ng pamilya Imperial. Inayos ni Sara ang banner. "Okay na po, Señorita?" "Yes. Pantay na. Thank you." "Walang anuman po, Señorita." Nakangiting sabi ng kasambahay na si Sara at pagkuwa'y nagpalobo na ng mga balloons. Abalang-abala si Aya nang lapitan siya ng kapatid na si Joana. Kanina pa ito sa mansiyon ng mga Imperial dahil nang malaman nito na may inihahanda siya para kay Nick, nagpresinta itong tumulong. At inaamin niya na medyo ikinagulat niya iyon. Hindi naman li
NANG SILA na lamang dalawa ni Nick sa kuwarto, kaagad niyang napansin na titig na titig ito sa kaniya. Iyong klase ng titig na panunuyuan ka ng lalamunan dahil sa sobrang lagkit. "Bakit?" Nagawa niyang itanong rito. Na-conscious siya bigla dahil aminado siyang medyo lumaki na siya lalo na ang dibdib niya dahil sa pagpapadede sa kambal. "Nick, naman." Reklamo niya sabay ungol dahil ayaw siya nitong lubayan ng tingin. "What?" May ngiti sa mga labing sabi nito. "Bakit titig na titig ka?" "Masama ba?" Balik-tanong nito."Hindi. Pero naiilang ako." "Ngayon ka pa nailang sa akin?" "Siyempre. Alam kong tumaba ako. Saka itong tiyan ko, hindi pa bumabalik sa dati. Medyo malaki pa rin." Naging malamlam ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. "Nick...." "Come here." Utos nito. Lumapit siya rito. Bahagya siyang hinila sa kamay pahiga sa tabi nito. Nakahiga siya paharap dito. Nagtama ang kanilang mga mata. "N-Nick." "Wala akong pakialam sa body shape mo. Hindi ang katawan mo ang d
"THANK YOU, ROME." Mula sa pusong pasalamat ni Aya sa pamangkin niya. Sa pamangkin nila ni Nick. Sinabi nito na kung ayaw pa niyang umuwi ngayong gabi ay mag-pump na lamang siya ng gatas para ito mismo ang mag-uwi sa kambal. Hindi tinanggihan ni Aya ang offer na iyon ni Rome dahil gusto pa niyang makasama at bantayan si Nick. Sobrang na-miss niya ito at ayaw pa niyang umalis. "You're welcome, Auntie. I know na-miss n'yo ni Uncle Nick ang isa't isa." Nakangiting sabi ni Rome at palitan silang tiningnan. "Don't worry, guys, kami na muna ang bahala sa kambal n'yo. Hindi namin sila pababayaan," dagdag nito. "Thank you, Rome." Pasalamat din ni Nick sa pamangkin. "You're most welcome, Uncle Nick. You know how much I love you, right?" Pagkasabi ni Rome niyon ay tumingin ito sa kaniya. "And because I love you this much, inaway ko si Auntie Aya. Inaway ko siya nang walang basehan. And I'm forever sorry for that." Hindi lang boses nito ang puno ng sinseridad kundi maging ang mga mata. N
NICK NAPAPANGITI siya habang pinagmamasdan si Aya na tulog na tulog sa tabi niya. Siya ang inaantok kanina, pero ito ang naunang nakatulog sa kanilang dalawa. May dalawang oras na itong tulog sa tabi niya. Hindi niya napigilan ang sarili, hinalikan niya ito sa noo. "I missed you so much." Mahina ang boses na sabi niya habang pinapatakan ng masusuyong halik ang noo nito. Hindi pa lubusang malakas ang katawan niya, ngunit nang marinig ang mga sinabi ni Aya kanina, pakiramdam niya ay kaya na niyang lumakad sa gitna ng aisle para pakasalan ito. Kahapon paggising niya, ang pinsang si Liam at kaibigang si Warren lang ang nagisnan niya sa tabi niya. Hindi niya hinanap si Aya dahil hindi pa malinaw ang lahat sa kaniya. Ang tanging hinanap niya, ang kaniyang pamangking si Rome at inang si Martina. Naalala niya ang tagpo sa kanilang mag-ina kahapon nang dumating ito kaagad nang malamang gising na siya. "Anak, gising ka na! Thank God!" "M-Mommy." Mahigpit siyang niyakap ng ina at
HINDI alam ni Aya kung gaano siya katagal na nakayakap lang kay Nick. Ayaw niya itong pakawalan. Natatakot siya na baka kapag ginawa niya iyon ay biglang may tatapik sa balikat niya at sabihing nananaginip lang siya. Na hindi totoong gising na si Nick. Na hindi totoong hindi siya nito nakalimutan. Dahil isa iyon sa kinatatakutan niya. Ang magising ito na hindi na siya kilala. "Wife, wait, I can't breathe." Narinig niyang reklamo ni Nick at bahagya siyang itinulak palayo. Ngunit hindi siya pumayag. Lalong humigpit ang yakap niya rito. "Wife, hindi na ako makahinga sa higpit ng yakap mo." Muli nitong reklamo, kasunod ang mahinang tawa. Doon siya natauhan. Lumayo siya rito nang bahagya, saka tumingin sa mukha. "Parang gusto mo na akong patayin sa higpit ng yakap mo, eh." "Sorry.""It's okay. Don't cry, please?" "Hindi ko mapigilan. Ang saya-saya ko, at the same time ay natatakot." Pag-amin niya. "Natatakot saan?" "Na baka nananaginip lang ako." Ngumiti ito. Matamis. Kahit hala
"PINATAYAN ba niya ako ng cellphone? Huli na ba ako? Napagod na ba siy--" Napatitig siya sa cellphone niya nang may pumasok na message mula kay Nick. "Sorry, empty na ako." Laman ng unang message niya. Iyon lang ang message nito, pero sapat na iyon para kay Aya. Nabuhayan na siya ng loob. Magr
Nilapitan siya nito at hinawakan ang nanlalamig niyang mga kamay. "Anak, huwag mo nang hintayin na pagbalakan ka nila nang masama. Siguro mas makabubuti sa inyong mag-ina na layuan na lang si Nick." "Pa, hindi. Hindi ko ilalayo ang anak ko sa daddy niya. Mahal ako ni Nick, Pa. At nangako siya
"Hindi ko alam kung anong katahangan ang pumasok sa utak ng anak ko para patulan ang alok mo! Gayong napaka-cheap mo naman. Look at you," tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa, "napaka-cheap mo para patulan ng anak ko." Ginawa niya ang lahat para hindi ipakitang durog na durog na naman siya.
INILALAGAY ni Aya sa kan'yang bag ang mga importanteng gamit na dadalhin niya pabalik sa Manila mamaya nang makarinig siya ng sunod-sunod na busina ng sasakyan. Awtomatikong sumilay ang matamis na ngiti sa kan'yang mga labi. Dahil ang asawang si Nick agad ang pumasok sa isip niya na dumating para







