LOGINAMAYA'S POV
"BESTY, pagkakataon mo na 'to para masabi sa kan'ya ang kailangan mo." Bulong ni Pat sa akin habang nagtitimpla ng hot choco ng lalaking 'yon. Nang hindi ako sumagot, dinunggol ni Pat ang braso ko. "Hoy, kinakausap kita." "Narinig ko." "E, ba't hindi ka sumasagot?" "Iniisip ko kasi kung paano sasabihin sa kaniya ang kailangan ko. Kinakabahan ako." Pag-amin ko. Sinilip ni Pat ang mukha ko. Tiningnan ako sa mga mata. "Huwag kang kabahan. Isipin mo na lang na para 'to kay Anthony." Pagkarinig sa pangalan ng nobyo ko, biglang lumakas ang loob ko. Yeah, para kay Anthony. "Sige." "Go, besty. Pagkakataon mo na 'to, kaya i-grab mo na agad. Kasi narinig mo naman ang sinabi ni Ate Mica kanina, 'di ba? Bawal tayong pakalat-kalat dito bukas dahil maraming tao, for sure hindi ka na makakalapit or mahihirapan ka nang makausap siya. Magiging busy na si Atty bukas." "Kaya nga." Maikling sagot ko. "Kaya nga, go na. Nakakangarag ng beauty ang trabaho rito, besty. Hindi kinakaya ng power ko. At ayokong mauwi sa wala ang pagod natin dito ngayon at bukas." "Ako rin, Pat." "Kaya nga go ka na. Grap the chance. Okay?" Hindi na ako nakasagot sa sinabi ni Pat dahil nilapitan na kami ni Ate Mica at sinabing bilisan ko na raw dahil isa sa pinaka ayaw ng Señorito niya ay ang pinaghihintay. "Sige po," sabi ko, saka sumunod sa kaniya nang sabihing ihahatid niya ako sa may pinto ng silid ng amo niya. Habang paakyat sa taas ng magarang hagdan, alisto ako dahil baka sumabit ang mga paa ko. Sobrang ganda ng loob ng mansyon. Tipong kahit saan ka lumingon, nakikita mo ang sarili mo sa sobrang kintab. "Amaya, ito ang silid ni Señorito Nick." Napukaw ang atensyon ko nang magsalita si Ate Mica sa unahan ko. Tumigil kami sa harap ng nakasaradong pinto. "Kumatok ka na lang para alam niyang nandito ka na," bilin ni Ate Mica bago ako iniwan sa labas ng silid ng amo niya. Kinakabahan ako na hindi ko maintindihan. Bakit kasi sa kuwarto pa niya kailangang dalhin? Hindi ba puwede sa balcony o sa sala? Sa kuwarto talaga? Nakailang buntong-hininga yata ako bago nagpasyang kumatok. Nakatatlong sunod-sunod na katok na ako, ngunit walang sumasagot mula sa loob o nagbubukas ng pinto. Ano ba naman ang lalaking 'yon? Lalamig na 'tong hot choco niya. Gamit ang libreng kamay, hinawakan ko ang seradura. "Hindi pala naka-lock." Minsan pa akong kumatok. At nang wala pa ring tugon, lakas-loob na dahan-dahan kong itinulak pabukas ang pinto. Pagpasok ko, sumalubong sa akin ang napakagandang silid. Lalaking-lalaki ang ambiance at ang amoy. Nalibot ko na ng tingin ang kabuuan ng silid, pero walang tao. Wala doon ang lalaki. "Nasaan kaya siya?" "Baka naman nasa labas pa at nauna pa ako rito sa silid niya." Ako rin ang sumagot sa sarili kong tanong. At dahil hindi ko alam kung nasaan ang lalaking 'yon kaya inilapag ko na lang sa ibabaw ng bedside table ang dala ko. Isang sulyap pa ang ginawa ko sa kabuuan ng silid bago nagpasyang lumabas nang may narinig akong ingay, tila nagbukas na pinto. Pagharap ko sa pinanggalingan niyon, sumalubong sa akin ang lalaking hinahanap ko. Nasa bungad ng pintong bumukas. Basang-basa ang buhok at hubad-baro. Tanging puting tuwalya lang ang nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan niya. Mukhang katatapos lang niyang maligo kaya hindi ako naririnig kanina. Ramdam ko ang pag-iinit ng mukha ko dahil sa pagkapahiya. Hindi ako madalas makakita ng katawan ng lalaki. At kung makakita man ay iyong mga lalaking tambay sa kanto. Na maaga pa lang ay nag-iinoman na kaya malalaki ang tiyan. Maging ang nobyo ko, bihirang maghubad sa harap ko. Tumikhim ako, saka napapahiyang tumalikod sa kaniya bago nagsalita. "Pasensya na po kung pumasok na ako. Kanina pa po kasi ako kumakatok, pero walang sumasagot. Lalamig po kasi ang hot choco n'yo. Pasensya na po." Hindi siya sumagot kaya muli akong humingi ng pasensya sa kaniya para hindi magalit. Hindi ako puwedeng magkamali dahil may hihingin akong pabor sa kaniya. "Ganiyan ka ba makipag-usap?" "Sir?" "Nakatalikod? I don't like those who turn their back while speaking to me." Napairap ako. Hindi ba siya aware na n*******d siya? Tapos gusto niya akong tumingin? "Pasensya na po, Sir, pero--" "Turn around." Putol niya sa pagsasalita ko. "Hindi mo ba narinig ang sinabi ko?" "Narinig ko po. Pero pasensya na rin dahil hindi ko rin po gustong makipag-usap habang n*******d ang kausap ko." Matatag na sagot ko, nakatalikod pa rin sa kaniya. Hindi siya nagsalita. Mayamaya ay narinig ko ang kaluskos. "Puwede ka nang humarap." Sabi niya kapagkuwan. Hindi ako sumunod. "Come on, nakadamit na ako." Sa sinabi niya, humarap agad ako. At yeah, nakadamit na siya. Nakahinga ako nang maluwag dahil doon. Kumunot ang noo ko nang makita ko ang tila ngiting sinusupil nito. "May nakakatawa po ba, Sir?" "Nothing. I'm just amazed. Hindi ako makapaniwala na may babae pa palang nahihiya kapag nakakakita ng hubad na katawan ng lalaki." "Excuse me?" "Well, nowadays most of the women, sabik na sabik makakita ng katawan ng lalaki. Naninilip pa nga ang iba para lang makakita--" "Sorry po, Sir. Pero hindi po ako kasali sa "most" na mga babaeng sinasabi n'yo. Hindi po ako kasali sa mga babaeng sabik na sabik makakita ng katawan ng lalaki." May diing sabi ko. "Yeah, obviously." Sabi niya, saka kinuha ang hot choco sa ibabaw ng bedside niya. Ininom niya 'yon, pero saglit lang at inabot sa akin ang tasa. "Sir?" Nagtatanong na tiningnan ko siya. "Hot choco ang gusto ko, hindi cold choco. Pakipalitan ng bago, can you?" Lihim akong napairap at walang lingon-likod na lumabas ng silid niya. Sa gigil ko, medyo napalakas ang hila ko ng pinto. Lumikha ng ingay 'yon. Pagbalik ko sa kusina, agad akong nilapitan ni Ate Mica at tinanong kung bakit dala ko pa rin ang hot choco ng señorito niya. "Cold choco na raw po kasi, Ate." "Ay siya, palitan mo na lang tapos dalhin mo ulit sa kaniya." Wala akong nagawa kundi ang magtimpla ng bago para sa kaniya. Kung wala lang akong kailangan sa kaniya, hinding-hindi ko 'to dadalhin sa silid niya. "Besty, ano? Nasabi mo na?" Paalis na ako ulit nang lapitan ako ni Pat. "Hindi pa. Mas mauuna pa yatang mapatid ang pasensya ko sa kaniya kaysa ang masabi ang kailangan ko." "Ha? Bakit?" "Mamaya na tayo mag-usap, baka lumamig na naman 'to, eh." "Sige, sige." Iniwan ko na siya at bumalik sa taas dala ang hot choco ng lalaking 'yon. Kumatok ako, dalawang beses. Nang walang magbukas, nilakasan ko ang katok. "Come in." Nang marinig ang sinabi niya, itinulak ko pabukas ang pinto. Nadatnan ko siyang nakahiga sa kaniyang kama. "Heto na po, Sir." Hindi siya bumangon at inutusan niya akong ipatong sa bedside table ang tasa kaya napilitan akong lumapit sa kaniya. "What's your name again?" Natigilan ako sa tanong niya. "Amaya po." Iyon lang at lumayo na ako, balak ko nang lumabas dahil hindi na ako kumportable sa presensya niya. Hahanap na lamang ako ng ibang pagkakataon para sabihin ang kailangan ko. Pero hindi rito sa kuwarto niya. Bilang may nobyong babae, hindi maganda kahit pa wala naman akong ginagawang masama. "Amaya." Tawag niya nang malapit na ako sa pintuan. Napatda ako. "Sir." "Marunong ka bang magmasahe?" Napaawang ang bibig ko. Ano raw? Inis na hinarap ko siya. "Excuse me?" "I'm asking you kung marunong kang magmasahe. Magpapamasahe ako--" "Mukha ba akong masahista, Sir?" Pinaningkitan ko siya ng mga mata. "No. Kaya nga nagtatanong ako, 'di ba? Baka lang marunong ka." "Hindi po ako masahista." Mariin kong sabi. Gustong-gusto ko na siyang singhalan, pero pinigilan ko ang sarili ko dahil may kailangan pa ako sa kaniya. At bago pa man mapatid ang pagtitimpi ko, lumabas na ako at bumalik ng kusina. Uminom ako ng tubig, pampawala ng init ng ulo. "Anong nangyari? Nasabi mo?" Usisa ni Pat nang lapitan ako. "Hindi." "Bakit?" "Pat, gusto niya akong gawing masahista!" Nandidilat ang mga matang sumbong ko. Nasamid ng laway ang kaibigan ko. "Nakakabastos siya, Pat." Himutok ko. "Eh, paano na?" "Hahanap na lang ako ng ibang pagkakataon mamaya or bukas. Basta hindi sa kuwarto niya. Pakiramdam ko ang manyak niya." Napahagikgik si Pat. "Grabe ka naman. Nagpapamasahe lang, manyak agad?" "O, bakit? Masahista ba ako?" "Oh, 'di sana ini-recommend mo na lang ako para ako na lang. Kahit whole body massage pa 'yan, gora." Kumindat pa ito na ikinailing ko na lamang. "Tanong mo kung gusto pa niyang magpamasahe, ako na ang gagawa para sa 'yo, besty." Inikutan ko siya ng mga mata. "Ewan ko sa 'yo. Ikaw na lang ang magtanong."Amaya Shannel's POV NAGBIBIHIS na ako dahil ngayon ang first day of work ko nang mag-ingay ang cell phone ko. Nang makita kong pangalan ni Mama ang nasa screen, kaagad kong sinagot ang tawag niya. Napangiti ako dahil isang malambing na pangungumusta ang isinalubong n'ya sa akin. "Okay lang ako dito, Ma. Kayo po? Kumusta kayo diyan nila Papa?" "Mabuti rin kami. Itong papa mo, ilang araw na akong kinukulit na tawagan ka. Miss na miss ka na namin ng papa at kapatid mo." "Kayo rin naman, Ma. Pero 'wag kayong mas'yadong mag-alala sa akin. Okay ako rito sa Manila at katunayan niyan, may trabaho na ako, Ma." Pagbabalita ko. "Talaga?" "Oo, Ma. Ngayon ang first day ko sa bago kong trabaho." "Mabuti naman at mabilis kang nakahanap ng trabaho diyan." "Oho nga, Ma." "Eh, ano palang magiging trabaho mo diyan?" Usisa nito. "Personal assistant ako ng isang bilyonaryo, Ma. Malaki ang suweldo." Napangiwi ako dahil sa pagsisinungaling ko. Dahil ang totoo, hindi ko pa n
Amaya Shannel's POV "About your ex's case--" "Let's talk about it when you feel better." Pigil ko sa sasabihin niya. Oo, gusto kong marinig ang tungkol sa lagay ng kaso ni Anthony, pero hindi naman ako gano'n kamanhid para hindi maramdaman na totoong pagod ito. Simula nang magkakilala kami, ngayon ko lang siya nakitang haggard. Nasanay ako na palaging maaliwalas ang mukha niya, pero ngayon habang palihim ko siyang tinitingnan, parang kulang na kulang ito sa tulog at pahinga. "Aya." Parang hindi makapaniwala ang tono nito. "Kumain ka na tapos magpahinga. Mukhang hindi maganda ang pakiramdam mo." "Are you sure? I'm fine. Puwede tayong mag-usap about his case during our meal--" "Mamaya na lang or bukas. Kumain ka na muna para makapagpahinga ka na." At sa kabila ng pagod nitong hitsura, napangiti ito. "Okay. Thank you." Sincere nitong pasalamat. Tumango lang ako. "Kumain ka na." "Yeah. Let's eat." Sabay kaming kumain. It was our first time eating together
Amaya Shannel's POV NANG MARINIG ko ang papalayong yabag at boses ng dalawa, saka ako lumabas mula sa pinagtataguan ko. At mula sa puwesto ko, naririnig ko pa rin ang pag-aasaran nila tungkol sa panty ko. "Isang sabi mo pang bakla ako, ipalulunok ko sa 'yo 'tong kamao ko, Alberto!" Humalakhak ang lalaking tinawag nitong Alberto. "I'm not gay! Siraulo!" "So kanino nga 'yong panty na hawak mo kanina? Alangan namang kay Angie? Wait, don't tell me, lihim mong pinagnanasahan ang kasambahay mo?" Umalingangaw ang tawa ng lalaki. "Kaya siguro hindi ka na mahagilap. Si Angie ang pinagkakaabalahan mo, ano? Siguro, ibinabahay mo na siy--Aray!" Sumigaw ang lalaki. Sumilip ako sa bintana. Nakita kong sapo ng lalaki ang tuhod. Mukhang sinipa ito ni Nick at doon tinamaan. "Joke lang. Hindi ka naman mabiro, Pare. Makaalis na nga." Paika-ika itong umatras palayo kay Nick. Inisip kong mabuti kung anong pangalan niya dahil sigurado ako na nakita ko na siya. Maya-maya, naalal
Amaya Shannel's POV "NASAAN SI ATE ANGIE?" tanong ko kay Nick pagdating sa bahay niya. Wala kasi kaming nadatnang tao rito sa bahay niya. Asang-asa pa naman akong nandito siya para hindi lang kaming dalawa ni Nick ang titira rito. "Bakit wala siya rito ngayon? Hindi ba kasambahay mo siya, sabi niya noong nandito ako." "Yeah. But she's not stay-in. Pupunta lang siya rito kapag sinabi ko. Kapag kailangan ko siya." "Ibig mong sabihin, tayong dalawa lang ang titira rito?" tanong ko kahit may hinala na ako na gano'n nga ang magiging set-up namin. Kinabahan ako. Akala ko talaga, kasama namin si Ate Angie rito sa bahay niya. "Yeah. Tayong dalawa lang ang titira rito." "Bakit?" Kawalan ng sasabihin ay 'yon na lang ang lumabas sa bibig ko. "Why? Well, hindi ako sanay na may kasamang ibang tao sa bahay ko. Kaya hindi stay-in si Angie." "Hindi ka pala sanay na may kasamang ibang tao rito, so bakit mo pa ako itinira rito?" Ibinaba nito ang mga bag ko sa sofa at hina
Amaya Shannel's POV "1 WEEK." Mabilis akong napalingon kay Nick nang marinig ang sinabi niya. Sakay kami ng kotse niya.Nasa backseat kaming dalawa dahil hindi siya pumayag na hindi ako ihatid pauwi sa bahay bago siya lumuwas ng Manila. "Ahm, Nick, makikiusap sana ako na kung puwede 2 weeks. Naisip ko lang na baka maghinala si Mama at Papa sa biglaan kong pag-alis--""No." Putol niya sa pagpapaliwanag ko. "Nick--""1 week. That's final. Pinagbigyan na kita sa isang linggong gusto mo." Napabuntong-hininga na lamang ako. Mukhang hindi ko na mababago ang desisyon niya kahit anong pakiusap ang gawin ko. Hindi na ako muling nagsalita pagkatapos niyon. Hindi na rin naman n'ya ako kinausap dahil naging busy na ito sa telepono niya. "Diyan n'yo na lang ako ibaba sa kanto." Kaagad nagsalubong ang mga kilay nito dahil sa sinabi ko. "Baka may makakita sa akin na bumaba ng sasakyan mo. Ayoko na nang panibagong problema, Nick." Salubong pa rin ang mga kilay nitong is
AMAYA SHANNEL's POV NAPAMULAGAT NA lamang ako nang angkinin ni Nick ang labi ko. Pumayag akong magpahalik sa pisngi dahil nakamata sa amin si Judge Poster, hindi niya puwedeng mahalata na hindi kami totoong nagmamahalan ni Nick. Pero hindi ko sukat akalain na sa labi ako hahalikan ni Nick. Hindi lang basta halik. Dahil nang tangkain kong magsalita para patigilin siya ay naging daan lang 'yon para magkaroon siya ng access at pasukin ang bibig ko. Oh, my God! Hiyaw ng isip ko nang i-french kiss n'ya ako. Literal na gumalaw ang dila niya sa loob ng bibig ko. Oh, my God! Naiskandalo ang buong sistema ko dahil sa kapangahasan ni Nick. Hiyang-hiya ako nang sa wakas ay pakawalan ni Nick ang mga labi ko at makitang nakatingin sa amin si Judge Poster, ang secretary nito, at si Roel. Pawang may matatamis na ngiti sa mga labi ang mga taong saksi sa kapangahasan ni Nick. Habang ako, gusto na lang hilingin na bumuka ang sementong kinatatayuan ko at lamunin na lamang ako. Hindi







