บทที 14

หลังออกจากคลับไม่ถึงห้านาที ในระหว่างขับรถกลับเพนท์เฮ้าส์ของพระเพลิง ถนนที่มืดมีเพียงแสงไฟจากท้องถนนที่สาดส่องเข้ามาภายในรถคันหรูเท่านั้น คนเมาที่กำลังหลับ

จู่ๆก็เริ่มอยู่ไม่อยู่นิ่งเม็ดเหงื่อขนาดเล็กเริ่มพูดขึ้นมาบนใบหน้าหวาน เธอนั่งกระสับกระส่ายอยู่บนรถจน พระเพลิงเห็นถึงความผิดสังเกตชายหนุ่มตีไฟเข้าข้างทางทันทีมือหนาปลดสายเข็มขัดนิรภัยของเขาและเธอ

“ไอร์! เป็นอะไร.....ไอริน!”

“........”

ไอรินพยายามลืมตาขึ้นมามองหน้าชายหนุ่มที่กำลังเขย่าตัวเธอให้ได้สติ หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆเพื่อเรียกสติของตัวเอง

“ พี่เพลิง!.....ไอร์ร้อน”

“ร้อนเหรอ!!”

คิ้วหนาถึงกับขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ผมรีบประคองใบหน้าของไอร์ที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อพอจะรู้ว่าอาการแบบนี้เกิดจากอะไรแต่โดนตอนไหนผมก็อยู่กับเธอตลอด

“พี่เพลิง! เร่งแอร์หน่อย...ไม่ไหวแล้วร้อนมาก”

“อดทนหน่อยไอร์...ใกล้ถึงบ้านแล้ว”

มือเล็กเริ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาขาวของเธอ มืออีกข้างเริ่มลูบไปตามลำคอขาวระหงทำให้สายเดี่ยวของชุดเดรสปลดลงมา

“พี่เพลิง~”

“ไอรินตั้งสติหน่อย”  ผมรีบดึงสายเสื้อไอร์ขึ้นทันที

'แม่งเอ่ย! ต้องเป็นไอ้เสือแน่ๆ'

 ไอรินขยับเข้าหาผม มือเล็กของเธอเริ่มลูบเข้าหน้าอกของผมอย่างแผ่วเบามันทำให้ผมรู้สึกขนลุกทั้งตัว

“ไอร์! อย่าทดสอบความอดทนพี่แบบนี้”

“พี่เพลิง~แน่นจัง”

เธอพูดเสียงกระเส่าแผ่วเบาข้างใบหูของชายหนุ่ม พระเพลิงถอนหายใจเล็กน้อยเพื่อคุมสติ มือหนากำพวงมาลัยของรถให้มั่งคงเหยียบคันเร่งให้เร็วมากขึ้นเพื่อตรงกลับเพนท์เฮ้าส์ให้ไวที่สุด

เพนท์เฮ้าส์พระเพลิง

ผมรีบพยุงไอรินออกจากรถอย่างรวดเร็วอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวมุ่งตรงไปยังห้องของผมทันที ไอรินซุกหน้าเข้าหาอกของผมมือของเธอไม่เคยอยู่นิ่งปลดกระดุมเสื้อของผมออกทุกเม็ด ผมรีบเร่งฝีเท้าไปห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

ห้องนอนพระเพลิง

เขาอุ้มไอรินมาถึงห้องน้ำ วางเธอลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า เธอดึงผมเข้ามาหาตอนนี้ผมอยู่ระหว่างขาทั้งข้างสอง ไอร์รีบถอนเสื้อและปลดเข็มขัดของผมออก

“พี่เพลิงช่วยหน่อย อืมมมม”

“ไอร์! เดี๋ยวก็รู้ผิดหรอก อืมมม”

ผมปิดไฟห้องน้ำให้มืดสนิท ปลดเสื้อผ้าของไอร์ออกทุกชิ้นแล้วพาเธอลงอ่างน้ำเย็นที่ไอ้ธันเตรียมไว้ เปิดฝักบัวช่วยอีกทีให้ดับความร้อนในตัวไอร์แต่เหมือนมันจะไม่ได้ช่วย

“พี่เพลิง!”

“ไอริน! อือออออ”

ตุ้ม!สายน้ำกระเด็นออกจากอ่างเป็นจำนวนมากเมื่อชายหนุ่มตกลงไปในอ่างพร้อมกับหญิงสาว ไอร์ดึงผมลงอ่างอาบน้ำไปด้วยแล้วดึงผมเข้ามาจูบโดยที่ผมไม่ได้ตั้งตัวจูบที่แสนเร่าร้อนของเธอมันทำให้ผมเคลิ้มตามอย่างง่ายดาย

พระเพลิงเริ่มลูบไปตามเรือนร่างขาวสะอาดของหญิงสาว มือเล็กโอบกอดต้นคอของชายหนุ่มดึงตัวขึ้นนั่งคร่อมบนตักของเขา มือหนากระชับกอดให้ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดติดกัน

“อือออออ”

“อืออออออ ไอริน!”

เสียงแหบพร่าของชายหนุ่มเรียกชื่อคนไม่ได้สติอย่างแผ่วเบา เขาประคองใบหน้าของเธอให้มาสบตา มือหนาเกลี่ยปอยผมหน้าม้าของเธอ

ใบหน้าทั้งสองเลื่อนเข้าหากันอีกครั้งแรงดึงดูดที่เกิดขึ้นทำให้ทั้งคู่เข้าจูบกันอีกครั้งและครั้งนี้มันเร่าร้อนมากกว่าครั้งแรก ทั้งสองจูบกันเหมือนห่างหายจากกันมานาน

ผมได้สติรีบดันตัวไอร์ออกเล็กน้อยอุ้มร่างกายเปลือยเปล่าของเธอขึ้นจากน้ำ หยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาคลุมให้ไอร์ แล้วพาไปที่เตียงอย่างรวดเร็ว เพราะเราสองคนแช่อยู่ในน้ำเย็นนานมากและผมคิดว่าฤทธิ์ยาน่าจะเริ่มลดลงแล้ว

“ไอริน! หยุดก่อน”

“ทำไม...พี่ก็ต้องการ...ไม่ใช่เหรอพี่เพลิง”

“ตั้งสติหน่อย...เราไม่ได้ต้องการแบบนี้..เชื่อพี่”

ไอรินไม่ยอมปล่อย เธอยังคงกอดและซุกไซร้ไปตามลำคอของผม เธอทั้งจูบทั้งกัดจนผมเสียวซ่านไปหมด

'แม่งเอ่ย! ยายังไม่หมดฤทธิ์อีกเหรอว่ะ'

พระเพลิงดันตัวไอรินล้มลงเตียงอย่างแรง เขาขึ้นคร่อมคนตัวเล็กเอาไว้ใบหน้าหล่อซุกเข้าลำคอระหง ชายหนุ่มทั้งกัดทั้งเม้มจนลำคอขาวเกิดเป็นรอยแดงมือหนาเอื้อมไปเปิดลิ้นชักข้างเตียง เขาหยิบกระปุกยาออกมาเทมันออกมาสองเม็ด

“ไอร์!...กินหน่อยนะ”

“ไม่เอา...ไอร์ไม่กิน”

“กิน! แล้วเดี๋ยวพี่ช่วย”

“จริงนะ”

ผมดันตัวขึ้นเล็กน้อยดึงไอรินขึ้นมานั่งแล้วส่งยาให้เธอ ไอร์ยอมกินยาที่ผมส่งให้โดยไม่ถามว่าคือยาอะไร พอไอรินดื่มน้ำจนหมดผมก็ดึงเธอเข้ามาจูบ ไอร์จูบผมตอบแถมเป็นจูบที่ร้อนแรงอีกต่างหาก

'แม่งเอ่ย! ถ้าไอร์ไม่โดนยา ผมคงจับเธอปล้ำไปแล้ว'

พระเพลิงสบถในใจอย่างน่าเสียดาย เขาดันตัวเธอลงนอนบนเตียงอีกครั้ง มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาขาวถลกเสื้อคลุมอาบน้ำออกเผยให้เห็นต้นขาวอย่างชัดเจน

ใบหน้าหล่อซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวเขากัดใบหูของเธอเบาๆชายหนุ่มเล้าโลมหญิงสาวอยู่พักใหญ่ เมื่อรู้ว่าฤทธิ์ยานอนหลับออกฤทธิ์เขาก็ดันตัวขึ้นจากหญิงสาว พระเพลิงถอนหายใจอย่างโล่งอกแต่รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อแทน

ช่วงสายของอีกวัน

ห้องนอนที่มืดสนิทมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่กำลังทำงานอยู่เท่านั้น บนเตียงใหญ่มีสองร่างเปลือยเปล่านอนกอดกันอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่

“อืออ”

“ตื่นแล้วเหรอ...ที่รัก”

ไอรินงัวเงียกระชับกอดชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างกันให้แน่นขึ้น เธอยังคงมุดหน้าเข้าหาอกแกร่งของเขาอย่างออดอ้อน

“พี่เพลิง~”

“ครับ! ปวดหัวใช่ไหม”

“อือออ หนักมาก”

ผมกระชับกอดไอรินอีกครั้งจูบเข้าที่ศีรษะด้านหลังของไอร์ยอมรับผมรู้สึกดีมาก อยากตื่นมาแล้วเห็นไอร์กอดผมแบบนี้ทุกเช้า

“ ที่รักไปอาบน้ำกันไหม”

“ห่ะ! เมื่อกี้พี่พูดว่าอะไรนะ”

คนง่วงได้สติดันตัวออกจากอกแกร่งของชายหนุ่ม เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาด้วยท่าทีสงสัยกับสรรพนามที่เขาเรียก

“ที่รักไง...เมื่อคืนไอร์เรียกพี่ทั้งคืน”

“ไอร์เนี่ยนะ...เรียกพี่ว่าที่รัก?”

“อืออ! แล้วเมื่อคืนเราก็โคตรร้อนแรงเลย”

สายตาเจ้าเล่ห์ที่มองมา ฉันเริ่มจะไม่ค่อยไว้ใจพี่เพลิงแล้วแหละ ฉันรีบดันตัวออกจากพี่เพลิงอย่างรวดเร็วแต่เขากลับดึงเข้าไปกอดเหมือนเดิม

“หรือเราจะต่อกันดี....เมื่อคืนพี่ยังกินเราไม่อิ่มเลย”

“พูดอะไรเพ้อเจ้อ...ไอร์ยิ่งปวดหัวอยู่”

ฉันดีดดิ้นอยู่ในอกของพี่เพลิงแต่ทำไมรู้สึกว่าสัมผัสเหมือนไม่ได้ใส่อะไรเลย ก็เลยใช้มือยันดันตัวพี่เพลิงออกแล้วลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างรวดเร็ว

“ปล่อย!.... ว๊ายพี่เพลิง...ทำไมไอร์!?”

หญิงสาวได้สติรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกายอันเปลือยเปล่า ดวงตาคมส่งสายตาดุให้ผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆ เขาหลุดอมยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

“ไอ้พี่เพลิง!”

ปัก! หมอนใบใหญ่เกือบกระแทกเข้าใบหน้าชายหนุ่ม ดีที่เขารับมันไว้ได้ทันก่อนจะถึงใบหน้าอันหล่อเหลา

“รุนแรงจังที่รัก”

“หุบปากไปเลย”

สายตาเปลี่ยนไป ผมต้องรีบเฉลยซะก่อนเดี๋ยวเรื่องจะใหญ่ไปมากกว่านี้ พระเพลิงพลิกตัวดันหญิงสาวให้นอนลงเขาขึ้นคร่อมร่างเล็กที่เอาแต่มองด้วยสายตาโกรธเป็นอย่างมาก

“โธ่!ไอร์....เมื่อคืนเราเป็นฝ่ายปล้ำพี่ก่อนนะ”

“ไอร์ไม่รู้..จำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น”

ไอรินไม่ยอมสบตาเธอหันหน้าหนี ผมเลยประคองให้ไอร์หันกลับมาสบตากับผมอีกครั้ง ดวงตากลมโตของไอร์เริ่มแดง

“ไม่โกรธซิไอร์...พี่แค่อยากแกล้งเรา”

“เราสองคนไม่ได้มีอะไรกันใช่ไหม”

ผมพยักหน้าเป็นคำตอบให้ไอร์ เธอยิ้มและโอบกอดผมทันที มันเป็นกอดที่บอกให้ผมรู้ว่า ขอบคุณ และผมก็รู้สึกได้ว่าไอรินกำลังร้องไห้

“ไอร์! พี่ขอโทษ...พี่จะไม่แกล้งเราแบบนี้อีกแล้ว..อย่าเกลียดพี่อีกเลยนะ”

“ไอร์ไม่ได้โกรธ....ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราสองคนอยู่ในฐานะอะไร...ไอร์ไม่อยากเสียใจอีกแล้ว ฮึก! ขอบคุณนะพี่เพลิงที่ไม่ทำร้ายไอร์”

“ไม่ไอร์! พี่จะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว.....พี่ไม่อยากได้ยินคำว่าเกลียดจากไอร์อีก”

สองคนโอบกอดกันแน่น ทั้งคู่กอดปลอบกันอยู่พักใหญ่ก่อนที่ธันวาจะมาขัดจังหวะของทั้งคู่

11:00 น.

ก๊อก ก๊อก!

“นายครับ”

“รู้แล้ว....เตรียมจัดโต๊ะเลย”

“ครับนาย”

เจ้านายกับลูกน้องตะโกนคุยกันผ่านประตูบานใหญ่ ชายหนุ่มยังคงกอดหญิงสาวไว้แน่นเหมือนไม่อยากให้เธอหายไปไหน

“ไปอาบน้ำเถอะ...พี่ให้ไอ้ธันตั้งโต๊ะรอแล้ว”

“จะไปยังไง...พี่เล่นถอดออกหมดแบบนี้”

พระเพลิงอมยิ้มอย่างพอใจที่ได้แกล้งของคนตัวเล็ก มือหนาเอื้อมไปหยิบเสื้อคลุมที่หล่นอยู่ที่พื้นข้างเตียง

“ใส่ซะ..จะได้ไปอาบน้ำ....เดี๋ยวพี่ไปอาบห้องไอร์”

“ห้องไอร์?”

ฉันรีบใส่เสื้อคลุมแล้วรีบคว้ามือของพี่เพลิงเมื่อเขากำลังจะก้าวลงจากเตียง พี่เพลิงหันกลับมาแล้วนั่งลงข้างเตียง

“พี่ยังเก็บทุกอย่างของไอร์ไว้เหมือนเดิม”

“งั้นเดี๋ยวไอร์...ไปอาบน้ำที่ห้องของไอร์ก็ได้”

ฉันนิ่งไปสักพักเมื่อได้ยินในสิ่งที่พี่เพลิงพูด ฉันไม่คิดว่าเขาจะเก็บห้องของฉันไว้

“ไม่! อาบห้องพี่เนี่ยแหละ เดี๋ยวพี่ไปเอาเสื้อผ้ามาให้”

พระเพลิงดึงตัวหญิงสาวขึ้นจากเตียงดันตัวเธอเข้าไปในห้องน้ำปิดประตูให้เธอแล้วก็ไปเอาเสื้อผ้าและเดินกลับมาที่ห้องวางเสื้อผ้าไว้ที่ปลายเตียงแล้วเดินไปสูบบุหรี่นอกระเบียงห้อง

“กรี๊ดดด พี่เพลิง”

เสียงกรีดร้องดังลั่นทำให้ชายหนุ่มที่กำลังยืนยิ้มอยู่นอกระเบียง ตกใจอย่างแรงรีบดับไฟบุหรี่ในมือและรีบตรงมายังห้องน้ำทันที

“เกิดอะไรขึ้น...ไอริน”

เขาเปิดประตูห้องน้ำอย่างถือวิสาสะ ดวงตาคมจับจ้องเรือนร่างขาวสะอาดที่อยู่ด้านในไม่กะพริบตา คนตัวเล็กรีบเอาผ้าขนหนูมาพันคลุมตัวอย่างรวดเร็ว ขวดครีมอาบน้ำกระแทกเข้าอกของชายหนุ่มอย่างแรงเพื่อเรียกสติ

ปัก!

“พี่เพลิง!”

“โอ๊ย! ไอร์ แม่นจังว่ะ”  พระเพลิงเดินเข้าไปหาตัวหญิงสาวที่กำลังยืนหน้าบึ้งอยู่ด้านหน้าเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า

“นี่อะไร?”

ฉันชี้ที่เนินหน้าอกข้างซ้ายให้พี่เพลิงได้ดู เขามองมันแล้วอมยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ฉันละอย่างจะข่วนใบหน้าหล่อๆ ของพี่เพลิงซะจริงๆ

“ตอบ!”

“ก็รอยสักไงไอร์....ดูไม่ออกรึไง”

“รู้! แต่มันมาได้ยังไง”

“พี่สักให้เอง....สวยป่ะ”

ตอบได้หน้าตายมาก ฉันจะเอายังไงกับพี่เพลิงดีเนี่ย ว่าแต่ตอนไหนทำไมไม่เห็นรู้สึกตัวเลย

“ยังจะมาถามอีก.....พี่สักตอนไหน...ทำไมไอร์ไม่รู้สึก”

“พี่เก่งป่ะ...มือโคตรเบา”

ฉันได้แต่ถอนหายใจให้พี่เพลิง เอาแต่ใจตัวเองซะจริงๆ ฉันเดินชนพี่เพลิงให้หลีกทาง แต่เขาก็คว้ามือแล้วจับฉันให้เห็นมาสบตาอีกครั้ง

“แล้วตัว P เนี่ยนะ”

“เพลิงไง.....มีมงกุฎด้วย”

ผมโอบกอดปลอบไอรินเพราะเธอมองผมอย่างกับจะฆ่าผมอย่างนั้นแหละ เลยล็อกต้นคอแล้วบดจูบซะเลย

“อือออออ”

เสียงครางทุ้มเล็ดลอดออกมาอย่างพึงพอใจ มือหนาอีกข้างยังคงโอบกอดส่วนอีกข้างก็ยังคงล็อกต้นคอของหญิงสาวไม่ให้หันหนี

“หยุดเลยนะ”

“ขออีกหน่อย”

เสียงแหบพร่าของทั้งคู่เมื่อถอนจูบออก คนตัวเล็กรีบยกมือปิดปากของตัวเองทันทีที่ปากสวยเป็นอิสระ

“ออกไปเลย...ไอร์จะอาบน้ำ”

“อ่าๆ เดี๋ยวพี่ไปอาบอีกห้องนะ”

เขายอมปล่อยให้เธอไปอาบน้ำแต่งตัวส่วนเขาก็ไปอาบน้ำอีกห้องเมื่อทั้งคู่เรียบร้อยแล้วก็ลงไปทานอาหารกลางวันพร้อมกัน

12:30 น.

ที่ห้องอาหาร อาหารกลางวันถูกเตรียมไว้เอาอย่างมากมายทั้งๆ ที่ทั้งบ้านมีกันอยู่สามคน

“ไอ้ธันทำเยอะจัง...กินอยู่สามคนเอง”

“ก็เดี๋ยวคุณคิมตามมาครับ”

แค่ก แค่ก! ไอรินถึงกับสำลักน้ำเมื่อได้ยินชื่อของผู้จัดการ พระเพลิงลูบหลังของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบาให้ผ่อนคลาย

“พี่คิมจะมาเหรอคะ”

“ครับ! คุณคิมโทรหาคุณไอร์...แต่คุณไม่รับเลยโทรหาผม....

ผมก็เลยบอกว่าอยู่บ้าน....คุณคิมเลยบอกว่ากำลังมา”

“มาบ่นไอร์แน่ๆ”

“เอาน่า..เดี๋ยวพี่ช่วยแก้ตัวให้”

ผมลูบศีรษะของไอรินให้ผ่อนคลาย เมื่อคืนเธอแอบไปดื่มกับเพื่อนโดยไม่ได้บอกคุณคิม ผมเองก็รู้ว่าเธอไปดื่มเพราะได้ยินตอนไอร์คุยโทรศัพท์แต่ผมก็ไม่ได้บอกคุณคิมเหมือนกัน