LOGIN22:00 น.
คลับ Elysium
บนชั้นสองของคลับห้องกระจกที่ดำมืดคนภายนอกที่มองขึ้นมาไม่สามารถมองเห็นด้านในของห้องได้มีแต่คนภายในสามารถมองเห็นชั้นล่างของคลับได้อย่างชัดเจนทุกมุม
อ๊อก อ๊อกๆ !
“ปากนิ่มจังว่ะ ซี๊ดดดดดด”
เสียงลามกดังกึกก้องไปทั่วห้องกระจก ชายหนุ่มรวบกำผมยาวดำของหญิงสาวที่กำลังกลืนกินความเป็นชายของเขาเข้าไปเกือบจนสุดลำ มือเล็กชักรูดไปตามจังหวะขึ้นลงของปากนิ่มอย่างชำนาญ
“อ่าาาส์ เร็วหน่อย”
“..........”
อ๊อก อ๊อกๆ!
สิ้นคำสั่งของคนด้านบนเขาก็กระแทกสอดแท่นเอ็นเข้าลึกจนเกือบถึงคอหอยของหญิงสาว ดวงตาสวยถึงกับมีน้ำตาคลอ มือเล็กทั้งสองข้างจิกลงบนต้นขาของชายหนุ่มเพื่อระบายความจุก
“อ่าส์ กลืนมันลงไป”
“.......”
เขากระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำกามเข้าสู่โพรงปากนิ่มแล้วชักมันออกอย่างรวดเร็วจนน้ำสีขุ่นทะลักออกจากช่องปากสีสวยของหญิงสาว เธอกลืนกินของเหลวสีขาวขุ่นลงคออย่างรวดเร็วตามคำสั่งของชายหนุ่ม
ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ สาวสวยใต้ร่างรีบลุกขึ้นจัดระเบียบเสื้อผ้าหน้า ผมอย่างเร่งรีบ ชายหนุ่มเองก็รีบหยิบกระดาษทิชชูที่อยู่บนโต๊ะเช็ดทำความสะอาดท่อนเอ็นใหญ่ของเขาและเก็บมันลงใส่กางเกงเหมือนเดิม
“มีอะไร?”
“คุณพระเพลิงมาแล้วครับนาย”
เมื่อได้ยินชื่อของผู้มาขัดจังหวะ หญิงสาวถึงกับมองหน้าชายหนุ่มอย่างสงสัยว่าใช้คนเดียวกับที่เธอคิดไหม
“บอกมันรอแป๊บนึง”
“ครับ”
ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหน้า เขามองความเรียบร้อยของเขาและเธอ
“เธอ! กลับไปก่อน เดี๋ยวฉันโอนเงินให้”
“ก็ได้ค่ะ”
หญิงสาวก้มลงข้างตัวชายหนุ่มหยิบกระเป๋าสะพายใบหรูขึ้นมา แล้วหยิบโทรศัพท์ใส่กระเป๋าหมุนตัวเตรียมออกจากห้อง
“ให้ไอ้เพลิงเข้ามา”
“ครับนาย”
เมื่อสิ้นเสียงของเจ้านายหนุ่ม บอดี้การ์ดหน้าห้องก็เปิดประตูให้ชายหนุ่มเข้ามา พอดีกับหญิงสาวที่กำลังเดินสวนออกมา
“เชิญครับคุณพระเพลิง”
“......”
พระเพลิงพยักหน้าเล็กน้อยให้บอดี้การ์ดหน้าประตู เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับหญิงสาวที่เดินออกมาจากห้องพอดี
“คุณเพลิง!”
“คุณน้ำหวาน!!”
ทั้งสองมองหน้ากันอย่างงุนงงหญิงสาวสุดมั่นที่เขาเจอที่กองถ่ายตอนนี้ทำไมสีหน้าดูไม่ค่อยมั่นใจซะเลย
“ไอ้เพลิง!”
“อะ..เอ่อ! ขอตัวก่อนนะครับ”
บุคคลภายในห้องตะโกนเรียกชายหนุ่มทำให้ทั้งคู่หลุดออกภวังค์ เขาขอตัวไปหาเพื่อนของเขาที่อยู่ในห้อง หญิงสาวได้แต่ยิ้มเจื่อนๆกลับมาให้ชายหนุ่ม
“คนเมื่อกี้?”
“ทำไม...รู้จักรึไง”
“ก็เอ่อดิว่ะ....ตัวร้ายอันดับต้นๆไม่ใช่ไง”
พระเพลิงนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามกับชายหนุ่ม เขาเอื้อมมือไปหยิบแก้วที่เพื่อนของเขายื่นมาให้
“อย่าบอกนะว่า...มึงกับเธอ เมื่อกี้กำลัง?”
“เอ่อ! จบนะ”
เขาพูดความจริงโดยไม่ปิดบังเพื่อน มือหนายกเครื่องดื่มสีสวยดีกรีแรงขึ้นมากระดกลงคออย่างรวดเร็วต่อด้วยอีกหลายแก้วตามไปติดๆ
“ไอ้เสือเอ่ย!”
“ว่าแต่มึง....กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ บอกกูจะไม่กลับไทยอีกแล้วทำไมมาโผล่ที่นี่ได้”
“ถึงเวลาก็ต้องกลับมารับผิดชอบงานของตัวเองสิว่ะ”
พระเพลิงตอบเพื่อนแต่สายตายังคงจับจ้องโทรศัพท์เครื่องหรูที่อยู่มือ เขากดอ่านข้อความอยู่สักพักก่อนจะเก็บมันเข้าไปในเสื้อสูท
“กูพึ่งรู้ว่าที่นี่เป็นคลับของมึง”
“กูก็พึ่งมารับช่วงต่อจากพ่อ....แกวางมือแล้วว่ะ”
“ก็ดีแล้ว....ให้แกได้พักบ้าง”
สองหนุ่มเพื่อนซี้ที่ไม่ได้เจอกันนานเลยทำให้มีเรื่องราวมากมายที่อยากเล่าให้กันฟัง
23:00 น.
เวลาล่วงเลยยิ่งดึกก็ยิ่งสนุกสนาน เหล่านักท่องราตรีต่างแข่งกันโยกย้ายเต้นไปตามเสียงเพลง สองหนุ่มเองก็ไม่ต่างกันยิ่งคุยก็ยิ่งดื่มและก็ยิ่งเมา
“เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อน”
“เอ่อๆ รีบมาอ่ะเหลืออีกตั้งหลายขวด เดี๋ยวขาดช่วง”
“ฮ่าๆ รอแป๊บไอ้เสือ”
เสือ อธิวัชร ราชพยัคฆ์ เป็นเพื่อนกับพระเพลิงตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง แล้วทั้งสองคนก็ไปต่อที่นิวยอร์กด้วยกันอีกสี่ปี เขาก็กลับมาก่อนส่วนพระเพลิงยังอยู่ที่นั่นต่ออีกหกปี
ในระหว่างที่พระเพลิงกำลังกลับขึ้นมาหาเพื่อนที่ห้องชั้นสอง ดวงตาคมดันไปเห็นหญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปสีแดงสดช่วงหลังเปิดกว้างเผยให้เห็นหลังขาวเนียนทั้งแผ่น
ผมยาวดำถูกมัดรวบเป็นหางม้า เธอกำลังโยกย้ายเต้นไปตามจังหวะของเสียงเพลงกับผู้ชายอีกคนที่เขาไม่คุ้นหน้า ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นหน้าของหญิงสาวแต่ชายหนุ่มก็จำได้อย่างดี
พระเพลิงรีบหมุนตัวลงจากบันไดมุ่งตรงไปหาสาวสวยในชุดแดงกลางฟลอร์ เขาเดินไปประชิดด้านหลังของเธอโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูขาวสะอาดของหญิงสาว
“หนีเที่ยวเหรอ หื้มมมม”
“.....”
คนสวยสะดุ้งอย่างแรงเพราะชายหนุ่มโอบกอดจากด้านหลังและยังใช้จมูกโด่งซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวของเธอ หญิงสาวรีบหันตัวกลับมาชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลัง มือหนารีบกระชับแขนให้แน่นขึ้นส่วนมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังขาวเนียน
“พะ..พี่เพลิง!”
“......”
คนเมาโล่งอกที่เห็นหน้าของคนฉวยโอกาส เธอถอนหายใจเบาๆเพราะเธอกลัวว่าจะเป็นผู้ชายคนอื่นมาฉวยโอกาสเธอ มือเล็กรีบกอดคนตัวโตเป็นที่พึ่ง
“ไหนบอกว่ามาดื่มกับเพื่อน?”
“ไงเพื่อนไอร์”
เธอดึงชายหนุ่มที่ยืนงงอยู่ข้างกันเข้ามาใกล้ๆพระเพลิงถึงกับมองค้อนให้คนเมา
“เอ่อ! ผมชื่อ คิต ครับ”
“มันชื่อคิตตี้”
“อิชะนี...ไว้หน้าเพื่อนบ้าง”
“.......”
คิตตี้ดันหัวเพื่อนตัวเล็กของเธออย่างแรงจนคนเมากระแทกเข้ากับอกแกร่งของชายหนุ่มอีกครั้ง คนตัวโตลูบศีรษะปลอบคนเมาเบาๆและยิ้มอ่อนๆให้เพื่อนสาวของเธอ
“ยัยไอร์...ไปดื่มต่อที่โต๊ะเถอะ เดี๋ยวคุณพราวรอ”
“ปายๆ พี่เพลิงปายส่งหน่อย”
คนเมาออดอ้อนให้ชายหนุ่มไปส่งพระเพลิงมองคนอ้อนที่อยู่ในอกไม่เคยเห็นหญิงสาวหลุดได้ขนาดนี้
“ยังจะดื่มต่ออีกเหรอ”
“เฮ้ย! ลุงอย่าบ่นได้ไหม”
ไอรินดันตัวออกจากโอบกอดอย่างหงุดหงิดเมื่อหลุดได้ เธอก็เกือบจะทรงตัวไม่อยู่ มือหนากระชากคนเมากลับอ้อมกอดทันที
“อ่าๆ ไปๆ”
“......”
คิตตี้เดินนำทั้งสองไปที่โต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่ บริเวณรอบข้างมีแต่โต๊ะผู้ชาย สายตาพวกนั้นจับจ้องคนเมาอย่างไม่วางตา
“ยัยไอร์....เต้นยังไงให้ได้ผู้กลับมาด้วยเนี่ย”
“นางเอกของแกมันสวยไง..คุณพราว”
พราวที่นั่งอยู่กับแฟนหนุ่มเห็นเพื่อนเดินกอดกับหนุ่มรูปหล่อก็อดแซวไม่ได้ คิตตี้และพราวช่วยกันพยุงไอรินให้นั่งลงข้างๆก่อนจะส่งยิ้มให้ชายหนุ่มที่ประคองเพื่อนสาวของเขา
“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรคะ”
“ผม เพลิง ครับ”
“พราวค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”
หญิงสาวยื่นมือมาทักทายชายหนุ่ม พระเพลิงเลยไม่อยากเสียมารยาทจับมือของหญิงสาวเบาๆ
“ลุงกลับไปได้แล้ว อึก”
“ได้ไง...เราเมาซะขนาดนี้”
ผมนั่งลงข้างๆ ไอรินดึงแก้วไวน์ที่อยู่ในมือของไอร์ออกแล้วดื่มมันแทน
“สงสัยมันจะเครียดเรื่องงานค่ะ.....ดื่มเยอะกว่าเพื่อนๆ อีก”
“ผมคงต้องพากลับครับ”
“ค่ะ! คุณเพลิงพามันกลับดีกว่า เดี๋ยวพราวกับคิตตี้ก็จะกลับกันแล้ว”
“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
“ไปนะคุณพราว คุณคิตตี้ คุณติน”
“เอาไว้เจอกันไอริน”
ผมบอกลาเพื่อนๆของไอริน เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าสะพายของเธอเอามาคล้องที่คอของไอร์ เธอบอกลาเพื่อนๆก่อนที่ผมจะประคองเธอขึ้นแล้วเดินออกจากโต๊ะ
“ไอร์ยังไม่อยากกลับ”
“ไม่ได้....เราเมามากแล้วนะ”
“ไม่! ไอร์จะดื่ม...นานๆ ทีอ่ะพี่เพลิง นะ”
“......”
เมื่อหลุดออกมาจากส่วนกลางของคลับ ไอรินก็หมุนตัวเข้าหาชายหนุ่ม เธอซุกใบหน้าเข้าหาอกแกร่งของเขา มือเล็กเริ่มไม่นิ่งปลดกระดุมเสื้อเม็ดที่สองของชายหนุ่มก่อนจะเข้าไปลูบไล้อย่างเพลิดเพลิน
ผมอมยิ้มอย่างชอบใจแต่ก็ต้องหยุดไอรินเอาไว้ก่อน ผมรีบตะครุบมือของไอร์ทันทีเพราะมันจะโดนยอดอกของผมอยู่แล้ว
“งั้นไปดื่มกับพี่....ตกลงไหม”
“ปายๆ”
คนเมาพยักหน้างึกๆในอ้อมกอดมือเล็กโอบกอดเอวหนาอย่างแน่น พระเพลิงดันคนเมาออกเล็กน้อยประคองที่เอวของเธอแล้วพาเดินขึ้นชั้นสอง
ห้องกระจกชั้นสอง
00:00 น.
พระเพลิงประคองคนตัวเล็กมาถึงห้องด้วยความทุลักทุเลเพราะต้องเดินเบียดกับผู้คนที่มาเที่ยวในคืนนี้จำนวนมากกว่าจะหลุดขึ้นบันไดชั้นสองได้
“ไปห้องน้ำหรือไปปลดปล่อยมา..นานรึเกิน แล้วนี่มึงเอามากินต่อรึไง”
“ปลดเฮียอะไร....ไปลากเด็กดื้อมา”
เสือเอ่ยแซวเพื่อนสนิทเพราะเห็นชายหนุ่มประคองสาวสวยเข้ามาให้ห้อง เขามองหน้าเพื่อนเหมือนจับพิรุธ
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับผม เสือ เป็นเพื่อนไอ้เพลิงครับ”
พระเพลิงประคองไอรินให้นั่งลงข้างๆตัวเขา แขนยาวฟาดไว้ที่โซฟาเหมือนโอบกอดหญิงสาว คนสวยยกมือไหว้ชายหนุ่มด้านหน้าอย่างนอบน้อม
“นี่ไอริน!”
“ไอริน! คนที่มึงชอบเล่าให้กูฟังอะนะ”
“เอ่อ!”
เสือหันมองหน้าพระเพลิงกับไอรินสลับกันไม่ต่างจากไอรินก็มองหน้าพระเพลิงเช่นกัน
“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณไอริน...ดื่มไหมครับ?”
ไงั้นไอร์ไม่เกรงใจนะ”
“ตามสบายเลยครับ...ผมเป็นเจ้าของดื่มได้เต็มที่”
ชายหนุ่มยื่นแก้วไวน์มาให้หญิงสาว ก่อนที่ทั้งสามคนจะดื่มพร้อมกันและเริ่มพูดคุยทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่
พระเพลิงส่งสายตาดุให้เสือเล็กน้อยเพราะเพื่อนเขาเอาแต่ยื่นแก้วให้คนตัวเล็กได้ดื่ม เขาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกลางและโอบกอดหญิงสาวที่กำลังซบเข้าที่อกของเขา
“พอแล้วไอ้เสือ....ดื่มไปหลายแก้วแล้ว”
“เอ่อๆ หวงจังเลยนะ”
ไอรินซบเข้าที่อกของพระเพลิงเพราะตอนนี้เธอเริ่มไม่ไหวแล้วดวงตากลมโตทั้งสองข้างเริ่มหนักอึ้ง เธอกะพริบตาถี่ๆเพื่อเรียกสติของตัวเอง
“พี่เพลิง!”
“หื้มมม ไม่ไหวแล้วใช่ไหม”
“กลับบ้านกันไอร์ง่วงจะแย่”
พระเพลิงโน้มตัวลงจูบที่หน้าผากนูนของเธออย่างแผ่วเบา มือหนายังคงลูบไปตามแผ่นหลังขาวเนียน
“เอ่อ!กูก็ว่าพากลับเถอะ....ไป!เดี๋ยวกูเดินไปส่งที่รถ”
“ดีเหมือนกัน”
เสือพาทั้งสองออกทางด้านหลังของร้านเพื่อที่จะได้ไม่ต้องไปเบียดกับนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ
“ขอบคุณมากนะมึง...กูกลับก่อน”
“เอ่อๆ ขับรถดีๆ นะเว้ย”
พระเพลิงประคองคนตัวเล็กไปที่นั่งข้างคนขับเปิดประตูและประคองเธอให้เข้าไปนั่งก่อนจะคาดเข็มขัดนิรภัยให้ไอรินส่วนเขาก็รีบเดินไปประจำฝั่งคนขับและรีบขับรถออกไป เสือยืนดูจนเพื่อนลับสายตา เขาถึงค่อยเดินกลับเข้าไปเก็บของที่คลับแล้วกลับบ้านเช่นกัน
คลับ Elysiumชั้นสองที่ 2 ที่ห้องทำงาน พระเพลิงเดินมาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ใบหน้าเปล่งปลั่งด้วยความสุข ภาพเด็กชายตัวน้อยที่ภรรยาส่งมาให้ดูทำให้หัวใจเขาพองโต เจ้าพีรินทร์อายุครบหนึ่งขวบแล้ว และเป็นเด็กที่ยิ้มเก่งเสียจนคนเป็นพ่ออดมองซ้ำไม่ได้“สวัสดีครับคุณเพลิง” เสียงทักทายของชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าประตูทำให้พระเพลิงเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์เขาส่งยิ้มตอบอย่างเป็นมิตร พลางเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าด้านในของเสื้อสูท ก่อนจะเดินแทรกตัวเข้าไปด้านในห้องทำงาน เมื่ออีกฝ่ายเปิดประตูให้“อะไรกันวะ ไอ้เสือ” พระเพลิงขมวดคิ้ว เมื่อเห็นขวดไวน์หลายขวดวางเกลื่อนอยู่ตรงหน้า แถมเพื่อนรักก็ยกแก้วดื่มไม่วาง ราวกับกำลังมีเรื่องกลุ้มใจหนัก “ทำไมดื่มเยอะขนาดนี้วะ”“ก็พ่อกับปู่น่ะสิวะ” อธิวัชรสบถ พลางกระดกไวน์ในแก้วรวดเดียวหมด ก่อนจะคว้าขวดใหม่มารินเพิ่ม “บังคับให้กูแต่งงานกับยัยเด็กเจ้าจอม”พระเพลิงที่กำลังรินไวน์ใส่แก้วชะงักไปเล็กน้อย
ในที่สุดก็มาถึงวันที่ทุกคนเฝ้ารอสองตระกูลมาพร้อมหน้ากันที่หน้าห้องคลอด บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง หากแต่คนที่ออกอาการมากกว่าใคร เห็นจะเป็น เจ้าเสือ เพื่อนสนิทของพระเพลิง“เมื่อไรเจ้าหลานชายของผมจะออกมาสักทีล่ะครับ” เขาเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องคลอด สีหน้าเคร่งเครียดราวกับว่าคนที่อยู่ข้างในคือภรรยาของตัวเองเสียมากกว่า“เจ้าเสือ!” พงศ์พัฒน์เริ่มเวียนหัวกับภาพตรงหน้า จึงเอ่ยปรามเสียงเข้ม “แกตื่นเต้นยิ่งกว่าปู่ย่าตายายของเจ้าพีรินทร์อีกนะ”“โธ่ คุณอาครับ… ในห้องนั้นก็หลานผมเหมือนกันนะครับ” เสือเถียงกลับ น้ำเสียงแฝงความน้อยใจเล็ก ๆแม้เขาจะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกับเจ้าพีรินทร์ หลานชายตัวน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก หากแต่หัวใจของเขากลับผูกพันกับเด็กคนนี้ตั้งแต่ยังไม่ทันได้เห็นหน้าอย่างน้อย… เขาก็คือเพื่อนรักของพ่อมัน และสำหรับเจ้าเสือ แค่นั้นก็เพียงพอแล้วห้องพักของไอรินถูกตกแต่งไว้อย่างอบอุ่น ด
บ้านไม้สีขาวสองชั้นที่ถูกประดับไปแสงไฟ กลิ่นเทียนหอมช่วยสร้างบรรยากาศในยามค่ำคืนของริมทะเลให้โรแมนติกมากยิ่งขึ้น ดวงดาวนับสิบส่องประกายเล่นไฟไปทั่วท้องฟ้าอันมืดมิดเขาโอบเอวบางประคองหญิงสาวที่นั่งอยู่ขอบระเบียงชั้นสอง แขนเรียวทั้งสองดึงตัวชายหนุ่มเข้ามาประชิดตัวให้มากขึ้น ดวงตาคมมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างหลงใหล“ดวงดาวคืนนี้สวยมากเลยนะคะ”“ไม่เท่าไรนะ.....เมียพี่สวยกว่าเยอะเลย”“ปากหวานจังนะ”“ลองแล้วเหรอ??”ไอรินยืดตัวขึ้นบกจูบชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเร่าร้อน มือหนาโอบเอวบางเอาไว้แน่นก่อนจะช้อนอุ้มหญิงสาวขึ้น แขนแกร่งทั้งสองสอดเข้ารองรับสะโพกกลมของเธอ ประตูห้องนอนถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วโดยที่ทั้งคู่ยังคงแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม“ปากหวานจริงด้วย”“เอาใจเก่งจังนะ คุณเมีย”กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกอย่างรวดเร็วเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องเรียงตัวกันอย่างสวยงาม มือเล็กค่อยๆ ลูบไล้สัมผัสอย่างหลงใหล ปากหยักบดจูบปากนิ่มอย่างร้อนแรงกระตุ้นอารมณ์ของทั้งคู่“
เพนท์เฮ้าส์พระเพลิงหลังจากเสร็จสิ้นงานแต่งคู่รักข้าวใหม่ปลามันก็ตัวติดกันมากกว่าเดิมไม่ว่าจะได้ไหนทั้งสองก็ไม่เคยห่างกันเลยตอนนี้ไอรินได้เข้ามาเป็นผู้ช่วยของธันวาเพื่อที่จะได้เรียนรู้งานและช่วยพระเพลิงอีกแรง“คุณไอร์!! วันนี้เข้าประชุมกับนายนะครับเดี๋ยวพี่จะไปคุยกับลูกค้าข้างนอก”“ได้เลยค่ะ พี่ธัน”“งั้นพี่ไปก่อนนะ”ธันวาคว้ากุญแจรถแล้วเดินไปยังโรงจอดรถที่อยู่ข้างๆ โดยมีไอรินเดินถือกระเป๋าเอกสารตามมาติดๆ เธอวางทุกอย่างเอาไว้หลังรถ มือเล็กโบกมือลาชายหนุ่มก่อนที่ธันวาจะขับรถออกไป“ที่รัก~ จุ๊บ”“อื้อ พี่เพลิง~”ร่างกำยำอันเปลือยเปล่ามีเพียงกางเกงขายาวเท่านั้นที่ปกปิดส่วนล่างเอาไว้ เขาคว้าเสื้อมาสวมใส่ก่อนจะเดินลงมาจากชั้นสองอย่างอารมณ์ดีมือหนาโอบกอดคนตัวเล็กที่กำลังวุ่นอยู่กับโต๊ะอาหารจากด้านหลังก่อนจะขโมยหอมแก้มเธอทั้งสองข้างด้วยความเร็วเหมือนที่เคยทำ“ไอ้ธันออกไปแล้วเหรอ”“เมื่อกี้เลย บอกให้ไอร์เข้าประชุมกับพี่ด้วย&rdqu
ณ.บ้านรัตนกิจภายในบ้านถูกตกแต่งไปด้วยดอกไม้สีหวานหลากหลายชนิด รอบบริเวณทางเข้าของไร่และรีสอร์ตถูกประดับไปด้วยตุงและโคมล้านนาสีขาวทอง ลานกว้างสนามหน้าบ้านเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่มาช่วยกันทำบายศรี ขันดอกไม้และพานที่ใช้ในพิธี“พ่อ แม่ สวัสดีค่ะ”“พราว คิตตี้ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ...สบายดีนะลูก”“สบายดีค่ะ คิดถึงฝีมือทำกับข้าวของแม่มากเลย”คิตตี้และพราวเดินมาออดอ้อนลดาทันทีที่มาถึง อนาวินยิ้มให้ทั้งสองก่อนจะโอบกอดทั้งคู่ด้วยความคิดถึง มือหนาตบหลังของคิตตี้เบาๆ“มากันเหนื่อยๆ ไปพักเถอะลูก เดี๋ยวพ่อกับแม่จัดการเอง”“งั้นเราสองคนไปหายัยไอร์นะคะ”“ไปสิลูก....จัดดอกไม้อยู่กับพี่เพลิงด้านบน”ทั้งสองยิ้มให้กับผู้ใหญ่ก่อนจะเดินก้มศีรษะเล็กน้อยผ่านผู้ใหญ่หลายๆท่านเข้าบ้าน โดยมีปืนลูกน้องของบ้านรัตนกิจช่วยถือกระเป๋าของทั้งคู่ขึ้นไปไว้ในห้องนอนรับแขก“ยัยไอร์”“คิตตี้ คุณพราว ^ _ ^”ไอรินรี
แสงพระอาทิตย์ที่กำลังโผล่พ้นเหนือน่านน้ำทะเลสีคราม ลมทะเลยามเช้าที่พัดผ่านไปมาและเสียงคลื่นที่กระทบกับชายฝั่งดังกึกก้องไปทั่วชายหาดสีขาด หญิงสาวในชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาวที่ปลิวไปตามลมทะเลกับลมหายใจที่สูดเข้าเต็มปอดเพื่อเพิ่มพลังบวกให้แก่ชีวิต“ตื่นเช้าจังเลย”พระเพลิงเดินเข้ามาประชิดตัวด้านหลังของไอรินก่อนจะโอบกอดเธอ หญิงสาวหันกลับมาประจันหน้ากับชายหนุ่มมือเล็กทั้งสองโอบกอดเขาเอาไว้แน่น แล้วซบอกของพระเพลิงอย่างออดอ้อน มือลูบหลังของคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆโน้มตัวลงจูบที่ศีรษะของเธอ“น้องไอร์!!”เสียงทุ้มของเสือตะโกนเรียกหญิงสาวมาแต่ไกล คนตัวเล็กดันตัวออกจากอ้อมกอดของพระเพลิงทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียก ใบหน้าหล่อส่งสายตาดุใส่เพื่อนรักทันทีเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับใบหน้าที่เริงร่าของเพื่อน เสือยกยิ้มกลับอย่างไม่สนใจเพื่อนรักก่อนจะจับมือเล็กข้างซ้ายของไอรินอย่างแผ่วเบา“ซื้อมาฝาก....พี่เห็นว่ามันสวยดี”“ขอบคุณนะคะพี่เสือ”กำไลข้อมือที่ตกแต่งไปด้วยปลาดาวและเปลือกหอยสีสว
ก๊อก ก๊อก!ปัก ปัก!“พี่เพลิงง~ เปิดให้ไอร์หน่อยยย”อ๊อด อ๊อด!“พี่เพลิง~”หลังจากไปฉลองงานวันเกิดของเพื่อนรักอย่างคิตตี้คนตัวเล็กก็กลับห้องมาในสภาพเมามายเป็นอย่างมาก เธอใช้ศีรษะยันประตูเ
05:00 น.ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่มีเพียงศีรษะของชายหนุ่มที่โผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาเท่านั้น มือหนากระชับตัวหญิงสาวเข้ามากอดไว้แน่น ใบหน้าหวานยังคงมุดเข้าหาอกแกร่งของเขาครืด ครืด!โทรศัพท์ที่สั่นอยู่ข้างหัวเตียงทำให้พระเพลิงต้องเอี้ยวตัวเล็กน้อยเพื่อไปหย
“ช่วงนี้พายุเข้าระวังตัวด้วยนะลูก ห้ามขับรถเด็ดขาด” เสียงปลายสายเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วงพร้อมออกคำสั่งห้ามอย่างหนักแน่น“ไอร์ขับรถตอนกลางคืนไม่ได้....แม่ก็รู้”“ก็รู้ไงเลยให้เราระวังตัว...ถ้าช่วงนี้ถ้าคิมเขาไม่ว่างก็ให้พี่เพลิงไปรับ ไปส่งนะ”
13:00น.เสียงรถคันคุ้นเคยขับแล่นเข้ามาในบริเวณเพนท์เฮ้าส์ หญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่กางเกงยางยืดขาสั้นรีบวิ่งออกมารับหน้าผู้จัดการ“เจ๊คิม!”“ไม่ต้องมาอ้อนฉันเลย....ยัยไอริน”คนตัวเล็กรีบวิ่งมากอดผู้จัดการ







