LOGINKAHIT ilang beses kong basahin ang kontratang nasa harapan ko, hindi ko pa rin maalis ang kaba sa dibdib ko. Alam kong maling-mali ito pero wala na akong matakbuhan. Tama si Mr. Valen, makapangyarihan ito at kaya niya akong proteksyonan.
“Bakit anim na buwan lang?” tanong ni Leonard habang pinirmahan ko ang kasunduan na nasa harapan ko.
“Because after six months, this will all be over. Walang makakaalam na may kasunduan tayo. Walang intimacy, walang emotional attachment. This is a clean deal, Leonard.”
“Para saan pa at naging mag-asawa tayo kung six months lang?”
“Ang kasal ay para lang po sa dalawang taong nagmamahalan at hindi tayo yun Mr. Valen. Inalok mo ako ng kasal kaya tinanggap ko. For my protection diba? Siguro naman by that time, napagod na ang taong gustong manakit sa akin.”
He leaned back in his leather chair, arms crossed, eyes narrowed. Hindi ito makapaniwala sa aking sinabi.
"You're something else, Samantha."
"Maybe. Pero malinaw ang kondisyon ko."
Napabuntong-hininga siya. “You know people will expect us to act like a real couple. What happens when they start asking questions? Walang intimacy? Magiging asawa kita. Alangan naman magtitigan lang tayo.”
“At bakit hindi? Wala naman tayong nararamdaman sa isat-isa? At sa mga magtatanong, tet me handle them,” sagot ko. “I’ve been pretending all my life. One more lie won’t kill me.”
“You know what, I like you. Hindi ko lang maintindihan si Darr---
“Stop it! Huwag mo nang ituloy ang sasabihin mo kung gusto mo pang matuloy ang kasunduang ito.”
“Gusto ko lang linawin sayo na ikaw ang higit na may kailangan sa akin Ms. Villaflor. Higit na mas kailangan kita,” ani pa ni Mr. Valen sa akin.
“Kung ganun, bakit kailangan mo akong pakasalan? Bakit ako?” diretso kong sagot na hindi kumukurap ang mga mata.
“Sabihin na lang natin na business proposal ito. Kailangan mo ako at kailangan kita.”
“See? Kailangan mo rin ako,” ani ko pa. “Kung ano man ang dahilan mo ay wala na rin akong pakialam dun at hindi ko na siguro kailangan pang malaman, gawin mo lang ang proteksyon na pinangako mo sa akin.”
Napapailing na lamang si Leonard sa sinasabi ko. Akala yata nito ay basta na lamang ako tatango sa lahat ng gusto nito.
Kinabukasan, habang nasa opisina si Leonard ay bigla akong pinatawag. Pagdating ko roon, hindi ko inaasahan ang eksenang dadatnan ko dahil nandoon ang stepsister ko at kausap si Mr. Valen.
Galit na tiningnan ako ni Nina pero pinukol ko rin siya ng nakakamatay na tingin. Sa paningin nito ay para akong isang mantsa sa puting damit nito.
"Samantha," ani ni Nina na galit sa kanya…"So you're really doing this, huh? Kumakapit sa taong alam mong magliligtas sayo putik.”
Nagtaas lang ako ng kilay. “Wala akong oras sa drama mo, Nina. Excuse me, marami pa akong trabaho.”
“Kinausap pa kita!” sigaw ni Nina pero si Leonard ay nakikinig lang sa amin.
“She’s just using you, Leonard. Hindi mo ba nakikita? This girl is nothing but a manipulative social climber.”
Bago pa makasagot si Leonard, lumapit ako sa kanya.
“Hindi mo ako kilala, Nina. And you don’t have the right to judge me.”
Tumawa ito... “Oh, I know you. At alam ko rin kung anong meron sayo—wala. Kahit nga si Papa, hindi maintindihan kung saan ka nanggaling. Hindi ba hindi siya sigurado kung anak ka ba talaga niya? At pinagamit niya pa ang apelyido siya sayo at sa totoo katulad ka rin ng nanay mo. Ginagamit ang katawan para sa sariling interes,” ani pa ni Nina.
Naningkit ang mga mata ko. Gustong-gusto ko na itong sampalin para tumigil pero sumigaw si Leonard.
“Enough,” Leonard finally said, tumayo mula sa kinauupuan. “Don’t insult her like that.”
“Why are you defending her?” rumehistrong galit sa mukha ni Nina. “She’s just your fake wife. Hindi pa nga kayo kasal... Everyone knows she’s not your type.”
“I said that’s enough!” Leonard’s voice boomed across the room. “Get out, Nina.”
Napalunok siya. “Akala mo ba hindi ako nasasaktan? Darren is your nephew. At ang babaeng ito na ginagamit ka ngayon, tulad ng ginawa niya kay Darren ay sasaktan ka lang din! Higit na kilala ko si Sam kaysa sa kilala mo siya Mr. Valen at dahil uncle ka ng magiging asawa ko ay concern lang ako sayo. Nabigla lang talaga ako sa nalaman ko na pakakasalan mo raw ang kapatid ko.”
“Ano naman sayo kung pakakasalan ko si Sam? It’s my decision after all. Hindi mo ako kailangan balaan dahil matanda na ako para hindi ko malaman ang ginagawa ko. “You don’t get to insult her mother. Or question her bloodline. And for the record, Samantha is my fiancée. At kung hindi mo kayang igalang ‘yon, then you don’t belong anywhere near us.”
Napatda si Nina, pero pilit pa rin ang tapang sa kanyang tindig. “I was just being honest. Concern lang ako sa’yo, Leonard. Ayokong masaktan ka.”
Leonard looked at her no longer angry, but disappointed.
“Don’t twist this. You weren’t being honest. You were being cruel. At ayokong makakita ng sinuman na inaapakan ang magiging asawa ko. Sam might not come from the same world as ours, pero mas may dignidad siya sa iyo sa kahit anong bagay.”
Tumikhim si Nina. “Darren will tell you the truth. Kung gusto mong marinig mula sa kanya mismo.”
“Alam ko na lahat,” sagot ni Leonard. “At kahit pa ano ang nangyari sa kanila noon, wala kang karapatan na gamitin ‘yon para siraan siya ngayon. Darren can speak for himself. You? You just want chaos.”
Tumango si Nina na gigil na gigil at nilapitan ako. “Magpakasaya ka habang kaya mo pa Samantha pero sisiguraduhin ko sayo na hindi mo ako pwedeng sundan o lagpasan man lang.”
Tumalikod si Nina at paalis na sana pero may huling sinabi si Leonard dito.
“Maaari mong sabihin kung ano ang gusto mo tungkol sa akin. Sabihin mo pa na niloloko ko ang sarili ko. Sabihin mong bulag ako. Pero kung sasaktan mo si Samantha ulit pisikal man, salita o kahit anong paraan ay ako mismo ang hihila sa ‘yo pababa sa impyerno kung saan ka nababagay.”
“Leonard—”
“No. I’m not finished. From this day forward, anyone who touches my wife will face me. At naniniwala ka man o hindi, Samantha is mine now. And I protect what’s mine.”
Tumahimik ang buong silid dahil sa sinabi ni Leonard.
Ramdam ko ang kabog ng dibdib ko, hindi dahil sa takot kundi dahil sa bigat ng mga salitang binitiwan ng lalaki para sa akin. Sa unang pagkakataon, naramdaman kong hindi ako nag-iisa sa laban na ito.
Hindi nakasagot si Nina sa sinabi ni Leonard bagkus ay nagmamadali itong umalis.
Pagkasarado ng pinto, nilapitan ako ni Leonard.
“Are you okay?” bulong niya.
“Yes,” sagot ko. “Because you’re here.”
“Maghanda ka mamaya dahil ipapakilala na kita sa buong pamilya,” ani sa akin ni Leonard kung kaya lalo akong kinabahan.
MALAKAS ang kabog ng dibdib ko hanggang sa makarating kami ni Leonard sa kanilang bahay. Alam kong napaka yaman ng pamilya ni Leonard kung kaya abot langit na lamang ang kaba ko. Napansin ko rin si Darren at Nina na magkasama sa dinner na ‘yun.
“Nagtratrabaho ka raw sa kumpanya ni Leonard?” tanong ng Tita ni Leonard sa akin habang kumakain kami. Ang mga tingin nito ay tumatagos hanggang kaluluwa ko.
“Yes po,” sagot ko. Sa tanong pa lang nito ay alam ko ng matapobre ang mga ito at halatang hindi ako gusto.
“At paano kayo umabot sa ganito ni Leonard? Magpapakasal kayo, agad-agad? Bakit? Kilala mo naman siguro ang mga Valen, iha? Hindi kami basta-basta nagpapapasok ng kung sino lang sa pamilya.”
Napakunot-noo ako. Napatingin ako kay Leonard na tahimik na kumakain.
“Ma---hal po namin ang isat-isa kaya po kami magpapakasal,” pagsisinungaling ko.
“O baka ambisyon,” sabat ni Arriana na nakataas ang kilay sa akin.
“Ariana!” singhal ni Leonard.
“What? We have the right to know. She married into our name. Hindi ito laro-laro lang, kuya.”
“Narinig mo naman ang sinabi ni Sam hindi ba? Mahal namin ang isat-isa,” sagot ni Leonard.
“Ang bilis naman yata?” sabat Nina kung kaya napatingin ang lahat dito. “Hindi ba kakahiwalay niyo palang ni Darren? Bakit may Leonard na agad? Isa lang ang ibig sabihin sa nakikita ko, pinaglaruan mo sila pareho. Tama ang narinig ninyo, Tita, Tito,” pagtawag nito sa mga magulang ni Leonard. May relasyon po si Darren at Sam. Mabuti nalang at nagising si Darren at nakipaghiwalay kay Sam. And yes, stepsister ko si Sam pero hindi siya tunay na anak ni Papa, anak si Sam ng nanay niya sa ibang lalaki.”
“Nina, stop this,” pakiusap ni Darren.
“She’s destroying this family!” sigaw ni Nina. “Pinaghiwalay niya kami ni Darren, and now she’s worming her way into the Valens! She’s nothing but a homewrecker! Una si Darren, ngayon si Leonard? What’s next? Si Grandpa?”
“Tumigil ka na!!” bulyaw ni Leonard kay Nina. Napaiyak na lamang ako sa aking mga naririnig lalo na sa mga kasinungalingan na lumalabas sa bibig ni Nina.
Tumayo si Leonard at hinawakan ang kamay ko. “Nina, I’ve tolerated your outbursts long enough. But you don’t get to ruin this family with your insecurities.”
“Insecurities?” tanong ni Nina. “You’re choosing her over your own blood?!”
“Yes,” sagot ni Leonard. “Because at least she has honor. You? All you ever do is scream and lie.”
Napatingin si Leonard kay Darren. “At ikaw? Umalis na kayo ng girlfriend mo sa bahay namin! Ayokong makita ang mga mukha niyo rito.”
“Kung may dapat man na umalis ay si Sam yun! Bakit ka ba kuya galit-galit? Totoo naman ang sinasabi ni Nina diba? Masakit ba ang katotohanan? Pera mo lang ang habol ng babaeng yan!” sabat ni Ariana.
Hindi napigilan ni Leonard ang sarili at nasampal niya si Ariana. Sapo nito ang pisnging nasaktan.
“Hindi ko dinala dito si Sam para hamakin ninyo! Pagpapakasal kami sa ayaw at gusto ninyo! At ‘wag na ‘wag ninyo akong papipiliin dahil siguradong si Sam ang pipiliin ko!” sigaw ni Leonard sabay hila sa akin palabas ng bahay ng mga ito.
Mabilis akong umalis ng bahay, halos hindi ko na naisara ng maayos ang pinto. Nanginginig pa ang mga kamay ko habang nagmamaneho, at paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga salitang binitawan ng tatay ko at ang pangalang ayaw na ayaw ko nang marinig.Sam.Parang kutsilyong paulit-ulit na isinusuksok sa dibdib ko. Pagdating ko sa dati naming tagpuan ang lumang bahay na matagal nang walang nakatira ay agad akong sinalubong ng katahimikan. Sa bahay na ito kung saan maraming lihim.Nandoon na si Simon. Nakatayo sa may pintuan, halatang kanina pa naghihintay at naiinip na sa akin.. Pagkakita pa lang niya sa akin, alam kong nabasa niya agad ang emosyon ko, ang galit, ang inggit na matagal ko nang kinikimkim.“Hey,” mahinahon niyang sabi. “What happened?”Hindi ako sumagot. Diretso akong pumasok at inihagis ang bag ko sa mesa.“Huwag mo muna akong tanungin,” malamig kong sabi. “Baka sumabog lang ako.”Tahimik niya akong sinundan. “Si Sam na naman?” maingat niyang tanong. “Napanood ko an
Pagkaalis ni Sonya, nanatili akong nakatayo sa gitna ng sala. Tahimik ang paligid pero sa loob ng ulo ko, parang may sumisigaw. Paulit-ulit. Walang tigil. Ang pagkukulang ko kay Sam. At higit sa lahat, ang pagkukulang ko sa ina ng batang pinalayas ko, na ginawa ko rin sa ina niya. I failed her.Hindi ko siya naprotektahan. Hindi ko siya pinili. Hinayaan kong lamunin ako ng bago kong pamilya. Ang totoo ay hindi naman ako naging masaya sa piling ni Sonya. Ngayon ko lang narealize na masyadong kontrolado ang buhay ko. At nang mawala si Sam, doon ko lang tuluyang naunawaan kung gaano kalaki ang kasalanan ko, ang pagkukulang ko. Oo, nagduda ako kung anak ko ba bata si Sam pero nagpa- DNA ako ng hindi alam ni Sonya at nalaman ko na biological kong anak si Sam. Walang duda yun kaya pala kahit na anong pilit ko sa sarili ko na hindi ko ito anak ay nasasaktan pa rin ako sa tuwing na involved ito sa mga away.One year, bulong ng isip ko. Isang taon na akong naghahanap. Isang taon na akong nagba
Napabuntong-hininga ako habang nakatutok sa TV. Paulit-ulit na lumalabas ang panawagan ni Leonard seryoso ang mukha, puno ng urgency ang boses. Parang eksena sa pelikula, isang billionaire na nagmamakaawa sa harap ng buong bansa.“Sana all talaga,” hindi ko napigilang sambitin.Lumingon ako kay Edmund. Doon ko agad napansin na panay ang lunok niya, hindi mapakali. Halatang tensyonado. Naiinis ako lalo.Hindi dahil kay Sam. Wala talaga akong pakialam sa babaeng ‘yon. Kung nasaan man siya, bahala siya sa buhay niya. That’s not my problem. Ang ikinaiinis ko ay ang asawa ko kung paano siya malinaw na naaapektuhan. Every word Leonard said, parang may tinatamaan sa kanya.“Bakit ka ba ganyan?” tanong ko, hindi na pinipigilan ang tono ko. “Parang ikaw ang nawawala.”Napatingin siya sa akin, nagulat. “Ha? Wala naman,” sagot niya, pilit na kalmado. Pero alam ko ang itsurang ‘yon. Kilala ko siya.Napangisi ako, puno ng iritasyon. “Huwag mo akong lokohin. Ganyan ka rin dati. Same look. Same sile
Tumigil ang paghinga ko nang marinig ko ang mga salitang iyon. Para bang biglang lumiit ang café, parang kami na lang dalawa ang natira sa mundo at ang bawat tunog ay masyadong malinaw.“Ariana,” mababa ang boses ni Darren, halos pabulong, pero ramdam ko ang bigat ng bawat salita. “Gusto ko ng makipaghiwalay kay Nina.”Napakurap ako. Hindi dahil hindi ko inaasahan kundi dahil sa bigat ng ibig sabihin nito.“Araw-araw na magkasama kami,” dugtong niya, napapikit sandali, “pakiramdam ko nasa impyerno ako. I smile. I pretend. Pero sa loob ko, unti-unti akong nauupos. Napapagod na ako. Hindi ako masaya.”Tumingin siya sa akin, diretso. Walang pagtatago. “Mas nakakahinga pa nga ako kapag tayong dalawa ang magkasama. At alam mo ba,” pagpapatuloy niya, “simula nang may nangyari sa atin unti-unti kong nakakalimutan yung kabaliwan ko kay Sam, ang obsession na bumalik siya sa buhay ko…. Hindi na siya ang laman ng isip ko.”Huminga siya ng malalim, parang inaalala ang isang alaala na ayaw at gust
Tahimik pa rin ang café, pero parang mas lalong bumigat ang hangin sa pagitan namin ni Darren. Ilang segundo akong nag-ipon ng lakas ng loob bago tuluyang nagsalita. Ramdam ko ang tibok ng puso ko sa tenga ko.“Alam mo, minsan, Darren…” mahina kong umpisa, halos pabulong. “Naiinggit ako kay Sam.”Napatingin siya agad sa akin. Hindi siya nagsalita, pero kita ko ang gulat sa mga mata niya. “Naiinggit ako,” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang boses ko.“Because lahat kayo, mahal niyo siya. Ikaw at si kuya Leonard. Lahat kayo may parte sa puso niyo na si Sam ang laman.”Napayuko ako. Parang mas madaling magsalita kapag hindi ko siya tinitingnan.“Ang nangyari sa ating dalawa,” dugtong ko, nanginginig ang boses, “gusto kong kalimutan. Araw-araw, sinasabi ko sa sarili ko na dapat ko nang burahin. Dapat wala lang ‘yon.” Huminga ako nang malalim.“Pero Darren… noon pa man, gusto na kita.”Biglang tumigil ang mundo.Nanigas si Darren sa kinauupuan niya. Parang hindi siya nakahinga agad.“Arian
Napaiyak na lamang ako sa alaalang iyon.Tahimik ang apartment, sobrang tahimik na parang wala nang mundo sa labas. May TV nga ako. May lingguhang supply ng pagkain, tubig, at mga pangunahing kailangan. Pero kahit anong dami ng gamit, walang kahit anong makakapuno sa pakiramdam na iniwan ako ng mundo.Parang pinatay ang oras dito. Ang pinto, doble ang kandado.Walang susi. Walang bintana sa labas. Walang kahit anong senyales na may makakarinig sa akin kung sisigaw man ako.Walang paraan para makatakas. Kahit gusto ko.Napatingin ako sa kama.At doon ko siya nakita. Ang tatlong buwang gulang kong anak. Ang anak namin ni Leonard. Ang bunga ng pagmamahal ko sa aking asawa. Ang nagbibigay sa akin ng lakas dahil kung ako lang, mag-isa baka hindi ko kayanin..Lumaban ako ng malaman kong buntis ako. Napatingin ako kay Yuri sa aking anak. Mahimbing siyang natutulog, nakatagilid, maliit na maliit ang dibdib na dahan-dahang umaangat at bumababa. Mapula ang pisngi. Bahagyang nakabukas ang mga la







