CHAPTER 5: THE PROPOSAL I NEVER WANTED

AFTER THE incident na sinundan ako pauwi, akala ko tapos na ang lahat ng gulo. May bodyguard na raw na discreetly naka-assign sa akin, sabi ng assistant ni Leonard. Pero honestly, ayoko nga sana. Ayoko ng proteksyon. Ayoko ng awa. Gusto ko lang ng katahimikan. Sino ang mga taong gustong manakit sa akin? Si Darren? Si Nina? Pero bakit? Ako ang nasaktan at niloko. 

Abala ako sa paghahanda ng pagkain ko nang biglang may kumatok. Akala ko ay ang bodyguard na ibinigay sa akin ni Leonard pero nang silipin ko ay si Leonard mismo ang nasa labas ng pinto ko. Nanginig ang mga kamay ko ng binuksan ko ang pinto.

“Mr. Valen?” bulalas kong nanlalaki ang mata. “Anong ginagawa mo rito?”

Nakatayo siya sa labas ng unit ko, suot pa rin ang paborito niyang black suit kahit alas otso na ng gabi. Tila ba galing pa siya sa isang board meeting at sa condo ko na tumuloy. Hindi ko na kailangan pang magtaka kung bakit alam nito ang address ko. 

“May pag-uusapan tayo,” mahinahon niyang sabi.

“Pwede namang sa opisina tayo mag-usap,” sagot ko.

“Hindi ito tungkol sa trabaho,” sagot niyang diretsong pumasok kahit hindi ko pa siya pinapasok. Napabuntong-hininga na lang ako.

“Mr. Va–”

“I want to marry you.”

Natigilan ako at hindi naituloy ang sasabihin. Pakiramdam ko ay natuyuan ako ng laway. Parang may humampas sa ulo ko.

“H-ha?!” sagot ko, muntik ko nang mabitawan ang mug na hawak ko kanina pa. “Tama po ba ang narinig ko? Pakakasalan mo ako?”

“Marriage,” ulit niya. “For protection. Legal. Binding. Strategic.”

Para akong binuhusan ng yelo. Napangisi ako sa narinig ko. 

“Are you serious? Is this some twisted version of a rom-com in your head?”

“I don’t joke, Samantha.”

“No, obviously. You don’t even smile,” sarkastikong sagot ko.

Pero seryoso pa rin ang mukha niya.

“It is obvious that somebody is stalking you. May gustong pumatay sayo and your reputation is hanging by the thread. And the other night; the breaking in? It was not just an accident.”

“Oh my God,” napahawak ako sa sentido. “This is insane.”

He stepped forward. “The moment you become my wife, legally, publicly, no one will dare touch you again. Kahit pa dulo ng daliri mo.”

Napalunok ako at napaupo sa maliit kong sofa dahil nanghihina ang mga tuhod ko. Hindi ako makapaniwala sa naririnig ko.

“Oo makapangyarihan ka Mr. Valen at aamin man natin, magulo rin ang mundo mo? And you’re asking me to marry into that chaos? Magulo na nga ang buhay ko ay magdadagdag pa ako?” Huminga ako nang malalim. “No. No way. Hindi ito ang solusyon ng lahat. Hindi para pakasalan ako.”

Tumango ang lalaki sa sinabi ko, mukhang inaasahan naman na nito ang magiging sagot ko. 

“I’ll wait. Pag-isipan mo ang sinabi ko. Kailangan mo ako Ms. Villaflor,” ani pa nito sa akin bago nagpaalam na umalis.

Para sa akin ang kasal ay isang banal. Hindi isang proposal at lalong hindi para sa dalawang taong hindi nagmamahalan. Kahit ano pa ang sabihin ni Mr. Valen ay hindi ako papayag sa inaalok nito pero hindi ko akalaing isang araw lang ang kailangan para magbago ang isip ko.

Pag-uwi ko kinabukasan mula sa trabaho, nadatnan ko ang pinto ng unit ko na bukas. At ang loob ay magulo. Wasak ang mga gamit at sinira. Maging ang laptop ko ay dinurog. Napatingin ako sa dresser ko. May nakasulat sa salamin gamit ang spray paint. “You will die.”

Nanginginig ang mga kamay ko. Napaupo ako sa sahig, tulala. Ilang minuto akong hindi gumalaw hanggang dumating ang isa sa mga tauhan ni Leonard na palaging naka-assign sa labas. Huli na raw nilang napansin ang nangyari. Walang nakitang CCTV footage. Mukhang inside job na hindi ko pinaniwalaan.

Hindi na ako natulog sa inuupahan kong condo at bumalik ako sa bahay ni Carla. Ayoko man na madamay siya pero wala akong choice. Matutulog na sana ako nang makatanggap ako ng tawag mula sa aking ama.

“Hello?”

“Samantha Villaflor.”

Boses ng ama ko ang nasa kabilang linya. Galit ito.

“Pa—”

“Anong kalokohan na naman itong nababalitaan ko sa social media? Nadungisan mo na naman ang pangalan natin. Akala ko kapag nasa malayo ka na ay matatahimik na ang bahay pero Samantha, pinag-uusapan tayo ng mga kaibigan natin… Nang una si Darren, ngayon may Valen na naman, anong ugnayan mo sa kanya?”

“Pa, wala akong kasalanan. Lahat nalang ba ako ang may kasalanan? Alam mo kung sino ang may kasalanan sa lahat ng ito at kung ano man ang nababasa ninyo sa social media ay kasalanan yan ng paborito mong anak. At tungkol kay Mr. Valen, he is my boss. Pa, I didn’t do anything wrong para magalit kayo ng ganyan sa akin. Hindi ko na maintindihan.”

 "Don’t you dare make excuses. Everything you touch turns into a scandal. I can't even look people in the eye anymore because of you." 

"Kaya nga lumayo na ako…I just wanted to move on to start over." 

"Then do it far away from us. You're on your own now." 

“Alam niyo ba, Pa na may gustong pumatay sa akin? Hindi niyo man lang ba ako tatanungin kung kumusta na ako?” tanong ko.

“Samantha, kilala kita. Bata ka pa lang ay alam kong marunong kang gumawa ng mga kwentong hindi naman totoo. Sa tingin mo ba paniniwalaan pa kita? Lumayas ka na hindi ba? Isa lang ang ibig sabihin niyan, kaya mo na ang sarili mo. Naging ama na ako sayo nang mahabang panahon kahit hindi ako sigurado na anak talaga kita.”

Napakagat labi ako sa aking narinig. Tumulo ang luha ko pagkatapos akong babaan ng tawag ng ama.

That same night, tinawagan ko si Leonard. Ang lalaki ang naisip ko na magiging kakampi ko.

“Is the proposal still open?” tanong ko, mahina.

“Oo. Handa ka na bang maging asawa ko Ms. Villaflor?”

Napalunok ako. “Yes, I will marry you.”