MY EX6

"มีธุระอะไรรึเปล่า" นี่คือประโยคที่ดินพูดกับฉันหลังจากที่ฉันเข้ามาในห้องทำงานของเขาเรียบร้อยแล้ว น้ำเสียงที่เขาถามฉันมันแข็งกระด้างยังไงชอบกลนะ

"หนึ่งเอาเอกสารมาให้เซ็นน่ะ" ฉันพูดพร้อมกับวางแฟ้มเอกสารลงเพื่อให้ดินเซ็น เชื่อไหมตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่าดินเขาคิดยังไงกับฉันฉันก็รู้สึกประหม่ายังไงไม่รู้บอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงเวลาที่อยู่ต่อหน้าเขา

ไม่ใช่ว่าฉันรังเกียจดินหรอกนะ แต่ว่าฉันรู้สึกกับเขาแค่เพื่อนจริงๆ ฉันเลยไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงเวลาที่อยู่ต่อหน้าเขาแบบนี้น่ะ

"วางไว้ก่อนเลย เดี๋ยวเซ็นเสร็จจะให้คนเอาออกไปให้" ดูเขาพูดกับฉันสิ เย็นชาเกินไปแล้วนะ

"เซ็นตอนนี้เลยได้มั้ย พอดีหนึ่งรีบอะ หนึ่งจะรีบเอางานไปส่งลูกค้าด้วย ลูกค้าเร่งมาแล้ว" ฉันบอกดินออกไปพลางยกข้อมือเพื่อดูเวลาไปด้วย

อีกชั่วโมงนึงจะถึงเวลานัด ถ้าฉันไปช้ากว่านี้รถต้องติดแน่ๆ

"รีบก็นั่งรอก่อน เดี๋ยวเซ็นตรงนี้เสร็จจะเซ็นให้" ฉันเลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามกับดินทันทีที่เขาพูดออกมาแบบนั้น บอกตามตรงว่าฉันก็รู้สึกอึดอัดอยู่เหมือนกันที่ต้องมานั่งอยู่ต่อหน้าเขาแบบนี้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้พวกเราเองค่อนข้างจะสนิทกันแล้วพูดคุยกันมากกว่านี้แท้ๆ

"คนเก่าทำให้ฝังใจมากขนาดนั้นเลยเหรอ?" อยู่ๆดินก็เอ่ยทำลายความเงียบระหว่างเราสองคนขึ้นหลังจากที่ฉันและเขาเงียบใส่กันอยู่ประมาณห้านาทีเห็นจะได้

"ก็...อื้ม" ฉันตอบดินออกไปอย่างตะกุกตะกัก อาจเป็นเพราะว่าฉันเงยหน้าขึ้นมองแล้วเจอสายตาที่คาดคั้นจากเขาล่ะมั้ง ฉันเลยตอบเขาออกไปแบบนั้น

"ยังไม่ลืมคนเก่า? ดินพูดถูกใช่มั้ย?" ดินเอ่ยถามฉันอีกหนึ่งประโยคก่อนที่จะมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่คาดคั้นมากกว่าเดิม แล้วสายตาของดินมันดูจริงจังยังไงไม่รู้ฉันบอกไม่ถูก มันเหมือนกับว่าตอนนี้ฉันกำลังเป็นนักเรียนที่ทำผิดกฎของโรงเรียนแล้วโดนคุณครูฝ่ายป้องครองซักอยู่ยังไงอย่างนั้นแหละ

"ไม่ถูก" ฉันรีบพูดสวนดินออกไปทันทีที่เขาพูดออกมาแบบนั้น

"ไม่ถูกยังไง ก็หนึ่งบอกว่าเข็ด ไม่อยากเปิดใจให้ใคร แค่นี้มันก็ชัดแล้วว่ายังไม่ลืมคนเก่า" ดินปรับเสียงพูดของตัวเองให้นิ่งเรียบกว่าเดิมเล็กน้อยพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงหนักจากที่พูดจบ ราวกับว่าเขากำลังพยายามควบคุมตัวเองอยู่ยังไงอย่างนั้นแหละ

"หนึ่งเข็ดแต่มันไม่ได้หมายความว่าหนึ่งยังไม่ลืมคนเก่าสักหน่อย แค่หนึ่งยังไม่พร้อมที่จะมีใคร แค่หนึ่งไม่อยากเอาตัวเองไปเสี่ยงกับความไม่แน่นอนของคนอื่น แค่หนึ่งยัง..."

"แค่หนึ่งเปิดใจ อะไรๆที่เคยกลัวมันอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ ลองดูสักตั้งสิ"

"..."

KONG

"กูกลับก่อน ไว้คืนนี้เจอกันมึง" ผมโบกมือให้ไอ้นัทพร้อมกับถอดชุดกราวน์พาดบ่าเอาไว้อย่างเบื่อหน่าย บอกตามตรงว่าวันนี้ยังไม่อยากกลับห้องเลย อยากไปที่ไหนสักที่ที่มันไม่ใช่คอนโดของผมน่ะ

"แล้วก็อย่าคิดมากมึง เรื่องนั้นทางแก้มีเยอะ เอาไว้ค่อยคุยกัน รอไอ้เจฟกับไอ้นิคกี้ก่อน เผื่อว่าพวกมันจะมีทางออกดีๆก็ได้" ไอ้นัทมันเดินมาตบบ่าผมเบาๆพร้อมกับพูดให้กำลังใจไปด้วย

"เออ ขอบใจมึง กูกลับละ แล้วนี่มึงจะไปไหนต่อ" ผมถามไอ้นัทออกไป ช่วงนี้มันเองก็มีเรื่องเครียดเหมือนผมนั่นแหละ แต่ไอ้ห่านี่แม่งจัดการกับปัญหาของตัวเองเก่ง ไม่เหมือนผม เวลาผมมีปัญหาห่าอะไรเข้ามาก็แล้วแต่ ผมแม่งจัดการกับปัญหาของตัวเองไม่เคยได้เลยสักที

"ก็คงกลับไปดูเบสท์แหละ ช่วงนี้เบสท์ไม่ค่อยสบายว่ะ" น้องเบสท์ที่มันว่านี่เป็นแฟนมันเองแหละ เพิ่งจะตกลงคบกันไปเมื่อไม่นานมานี้เอง

"เออๆ กูกลับไปนอนก่อน เจอกันดึกๆ" ผมว่าแล้วเดินเลี่ยงออกมาพลางคิดว่าวันนี้ผมจะไปไหนดี

RK CONDOMINIUM

ที่นี่คงเป็นที่เดียวที่ผมนึกออกตอนนี้ ที่นี่เป็นคอนโดที่ผมอยู่กับหนึ่งเมื่อก่อน ผมว่าเมื่อก่อนผมมีความสุขมากเลยนะที่อยู่ที่นี่

ผมเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าผมจะเอาตัวเองไปเสี่ยงกับคนอื่นทำไม ทั้งๆที่ตอนนั้นผมเองก็มีหนึ่งที่รักผมอยู่ทั้งคน แต่ผมมันคนไม่รู้จักพอไง มีหนึ่งอยู่แล้วผมยังไม่พอใจยังอยากจะมีผู้หญิงคนอื่นมาแก้เหงาเพราะตอนนั้นผมเบื่อที่หนึ่งเจ้ากี้เจ้าการกับชีวิตผมมากจนเกินไป

แต่พอมาคิดได้อีกทีว่าที่เธอเจ้ากี้เจ้าการกับผมมันเป็นเพราะว่าเธอเป็นห่วงผม กลัวว่าผมจะเสียการเรียนมันก็เท่านั้น ที่เธอเป็นห่วงผมกลับมองว่าเธอน่ารำคาญ แล้วตอนนี้ที่ผมอยากจะกลับไปหาเธอผมแม่งก็ทำไม่ได้แล้วไง

ก่อนหน้านี้ผมคิดมาตลอดว่าผมอยากจะกลับไปชดเชยให้หนึ่งแล้วตีตัวออกห่างจากเพลง แต่สุดท้ายผมก็ทำได้แค่คิด ความคิดของผมมันอาจจะเลวไปสักหน่อย ผมเลวผมยอมรับ แต่ผมเองก็ไม่อยากจะเสียหนึ่งไปให้ใครทั้งนั้น เพราะหนึ่งเองคือคนที่พอดีและดีพอสำหรับผม

ที่ผมเคยคิดเอาไว้ว่าผมอยากจะกลับไปแก้ไขที่ผมเคยทำผิดกับเธอ สุดท้ายแม่งก็พังไม่เป็นท่า

ในตอนนี้นอกจากผมจะกลับไปหาหนึ่งไม่ได้แล้ว ผมยังตีตัวออกห่างจากเพลงไม่ได้อีกต่างหาก