All Chapters of MY EX | แฟนเก่า!!: Chapter 1 - Chapter 10

"พูดจาอะไรให้เกียรติกันบ้าง ถึงจะไม่อยากให้เกียรติฉัน ก็ควรจะให้เกียรติคนของนายบ้างก็ยังดี" ฉันพูดกับก้องออกไปด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าราบเรียบที่สุด ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็นเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว น้ำหนึ่งคนเดิมที่เคยรัก ที่เคยฟูมฟายและยอมลดศักดิ์ศรีไปอ้อนวอนให้เขากลับคืนมามันเปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้มีแค่ฉันคนใหม่ที่ไม่ได้มีเขาอยู่ในหัวมาหลายเดือนเต็มทีแล้ว ฉันยอมรับว่าที่ผ่านมากว่าฉันจะตัดเขาออกไปจากชีวิตได้มันทำยากมากเหลือเกิน พอกันทีกับความรักครั้งแรกของฉัน ความรักครั้งที่ผ่านมามันทำให้ฉันเข็ดจนตอนนี้ไม่สามารถเปิดรับใครเข้ามาได้อีก หัวใจของฉัน...มันด้านชาซะจน... ไม่สามารถมอบความรู้สึกดีๆแบบนั้นให้ใครได้อีก "อย่าใส่ร้ายกันสิ ไหนคนของฉันล่ะ" ก้องว่าแล้วมองมาที่ฉันด้วยสายที่พินิจพิจารณา "หลีกไป ฉันไม่อยากมาเสียเวลากับนาย" ฉันบอกเขาพลางชะเง้อมองหาเพื่อนร่วมงานไปด้วย ฉันฝากกุญแจรถไว้ที่เขาซะด้วยสิ จะเดินเข้าไปในร้านอาหารก็ไม่ได้ เพราะถ้าเดินไปก้องต้องถึงเนื้อถึงตัวฉันอีกแน่ๆ หมอนี่น่ะคิดอยากจะทำอะไรก็ทำ เคยสนใจความรู้สึกของใครซะที่ไหน ฉันไม่อยากให้เขามาแตะเนื้อต้องตัวฉันอีก ฉันไม่อยากย

"เพลงว่าไงนะ?" ผมเอ่ยถามเพลงออกไปพร้อมกับกำรอบแขนของเธอเอาไว้แน่น และหวังว่าที่เธอพูดออกมาเมื่อครู่ เธอจะแค่พูดเล่น "เพลงบอกว่าเพลงท้อง ถ้าพี่ก้องทิ้งเพลง เพลงจะเอาเด็กออกจริงๆด้วย!" เพลงตะคอกใส่หน้าผมพลางบีบน้ำตาไปด้วย "มันจะเป็นไปได้ยัง พี่ป้องกันทุกครั้ง ไม่น่าท้องนะ" จริงๆนะ ผมไม่อยากเชื่อว่าเพลงจะท้องเพราะผมเองก็ป้องกันตลอดเวลาที่มีอะไรกับเธอ คิดว่าตัวเองไม่น่าพลาด ตะว่าถุงยางแตกก็ไม่น่าใช่เพราะผมใช้อย่างดี อย่าว่าแต่เพลงเลยกับหนึ่งที่เคยคบกันผมก็ป้องกันตลอดไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง ถ้าผมใส่ถุงยางแล้วเพลงท้องงั้นหนึ่งก็ไม่ท้องนานแล้วหรือไง ผมอยู่กับหนึ่ง นอนกับหนึ่งมาตั้งหลายปี "พูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ พี่ก้องจะไม่รับผิดชอบเพลงเหรอ!" เพลวขึ้นเสียงใส่ผมพร้อมบีบน้ำตา "มันไม่ใช่อย่างนั้นเพลงพี่ก็แค่สงสัย แต่พี่ป้องกันทุกครั้งเลยนะ ท้องได้ไงอะ?" ผมถามเพลงออกไปอย่างสับสนปนกังวลใจ มืดแปดด้านไปหมดแล้วตอนนี้ "พี่ก้องจะหาว่าเพลงโกหกพี่เหรอ งั้นเอานี่ไปดู!" เพลงสะบัดตัวออกพร้อมกับเดินหายเข้าไปในห้องนอน ก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกับปาอะไรบางอย่างมาใส่ผมอย่างกรุ่นโกรธ ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่า

"มีธุระอะไรรึเปล่า" นี่คือประโยคที่ดินพูดกับฉันหลังจากที่ฉันเข้ามาในห้องทำงานของเขาเรียบร้อยแล้ว น้ำเสียงที่เขาถามฉันมันแข็งกระด้างยังไงชอบกลนะ "หนึ่งเอาเอกสารมาให้เซ็นน่ะ" ฉันพูดพร้อมกับวางแฟ้มเอกสารลงเพื่อให้ดินเซ็น เชื่อไหมตั้งแต่ที่ฉันรู้ว่าดินเขาคิดยังไงกับฉันฉันก็รู้สึกประหม่ายังไงไม่รู้บอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงเวลาที่อยู่ต่อหน้าเขา ไม่ใช่ว่าฉันรังเกียจดินหรอกนะ แต่ว่าฉันรู้สึกกับเขาแค่เพื่อนจริงๆ ฉันเลยไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงเวลาที่อยู่ต่อหน้าเขาแบบนี้น่ะ "วางไว้ก่อนเลย เดี๋ยวเซ็นเสร็จจะให้คนเอาออกไปให้" ดูเขาพูดกับฉันสิ เย็นชาเกินไปแล้วนะ "เซ็นตอนนี้เลยได้มั้ย พอดีหนึ่งรีบอะ หนึ่งจะรีบเอางานไปส่งลูกค้าด้วย ลูกค้าเร่งมาแล้ว" ฉันบอกดินออกไปพลางยกข้อมือเพื่อดูเวลาไปด้วย อีกชั่วโมงนึงจะถึงเวลานัด ถ้าฉันไปช้ากว่านี้รถต้องติดแน่ๆ "รีบก็นั่งรอก่อน เดี๋ยวเซ็นตรงนี้เสร็จจะเซ็นให้" ฉันเลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามกับดินทันทีที่เขาพูดออกมาแบบนั้น บอกตามตรงว่าฉันก็รู้สึกอึดอัดอยู่เหมือนกันที่ต้องมานั่งอยู่ต่อหน้าเขาแบบนี้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้พวกเราเองค่อนข้างจะสนิทกันแล้วพูดคุ

KONG ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ผมขับรถมาจอดอยู่ตรงหน้าคอนโดหนึ่ง ไม่รู้ดิ ผมรู้สึก...อยากเจอหน้าเธอ ถึงเธอจะไม่อยากเจอผมก็เถอะ ผมยอมโดนด่าก็ได้ ขอแค่ให้ได้เจอก็พอ แต่มีบางอย่างทำให้ปลายเท้าผมกระตุก ไม่จริงน่า ไม่น่าเป็นไปได้ ดูๆแล้วหนึ่งเองก็ดูยังมีเยื่อใยให้ผมอยู่ ทำไมวันนี้เธอถึง.... "เชี่ยแม่ง!" ผมสบถพร้อมกับเบิ้ลรถจนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ก่อนที่จะขับรถออกมาอย่างรวดเร็ว ผมประคองสติที่มีอยู่น้อยนิดขับรถมาจนถึงคอนโดของไอ้นิคกี้ ผมไม่อยากรบกวนไอ้เจฟกับไอ้นัทหรอก ไอ้สองคนนี้มันแอบๆมีเมียอยู่ช่วงนี้ จะมีก็แค่ไอ้นิคกี้นี่แหละที่ไม่ค่อยสนใจห่าเหวอะไรสักเท่าไหร่ "กดกริ่งหน้าห้องกูแบบนี้ ใครตาย" ดูเจ้าของห้องมันทักผมสิ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนผมไล่เตะแม่งไปแล้ว "คืนนี้มึงมีเด็กเปล่า" ผมถามไอ้นิคกี้พลางพยายามสอดส่องสายตาเข้าไปในห้องมันไปด้วย "ไม่มี แต่กูจะนอนแล้ว มึงจะเอาไร" ไอ้นิคกี้ถามผมก่อนที่จะเดินนำผมเข้ามาในห้องของมัน "กูขอนอนด้วยดิ" ผมไม่ค่อยได้มารบกวนไอ้นิคกี้สักเท่าไหร่หรอก ก็รู้กันอยู่ว่าไอ้เพื่อนคนนี้ของพวกผมเนี่ยมันไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านเขาสักเท่าไหร่ ไม่ค่อยเที

"ไหนว่าออกไปคุยงาน หนึ่งไม่เห็นดินจะเอามือถือออกไปด้วยเลย" หนึ่งเอ่ยทักทันทีที่ผมเดินเข้ามาถึงโต๊ะตัวที่พวกเราสองคนนั่งจ้องตากันอยู่เมื่อครู่ ดูสายตาที่เธอมองมาสิ คล้ายว่าเธอกำลังถามอยู่เลยว่าผมเอามือถือเครื่องไหนไปคุย "ก็..." ผมชะงักทันทีที่มือถือหนึ่งมีสายเข้า "ค่ะพี่เกล อ๋อค่ะ งานพรุ่งนี้ไม่มีปัญหาแน่นอนค่ะ ไว้เจอกันเก้าโมงนะคะ ขอบคุณมากนะคะที่ไว้ใจบริษัทเรา" ผมยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกไป มือถือของหนึ่งก็ดังขึ้นซะก่อน ส่วนเธอก็กดรับสายเร็วมาก เหมือนว่าเธอไม่อยากฟังว่าผมจะแก้ตัวว่ายังไง "พี่เกลที่สวยๆป่ะ?" ผมถามหนึ่งพร้อมกับลากเก้าอี้ที่เมื่อครู่อยู่ฝั่งตรงข้ามย้ายมานั่งข้างๆเธอ หนึ่งเองมีท่าทีตกใจเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะหันไปสนใจไอแพดในมือต่อ "ชอบเหรอ" หนึ่งขยับปากถามทั้งที่สายตาของเธอไม่ได้หันมาสนใจผมเลยแม้แต่น้อย ทำไมเหมือนรู้สึกว่าโดนหึงวะ โคตรตื่นเต้นเลย! "ชอบดิ" ผมตอบหนึ่ง "ชอบมาก..." ผมก้มหน้าลงไปพูดกับหนึ่งคล้ายกระซิบ มันไม่แผ่วเบาแล้วก็ไม่ดังมากจนเกินไป ส่วนหนึ่ง...ไม่แม้จะหันมาสนใจผม เธอยังคงสนใจไอแพดในมือต่อไป ผมรู้นะว่าเธอได้ยิน แต่เธอทำเป็นไ