MY EX4

"เพลงว่าไงนะ?" ผมเอ่ยถามเพลงออกไปพร้อมกับกำรอบแขนของเธอเอาไว้แน่น และหวังว่าที่เธอพูดออกมาเมื่อครู่ เธอจะแค่พูดเล่น

"เพลงบอกว่าเพลงท้อง ถ้าพี่ก้องทิ้งเพลง เพลงจะเอาเด็กออกจริงๆด้วย!" เพลงตะคอกใส่หน้าผมพลางบีบน้ำตาไปด้วย

"มันจะเป็นไปได้ยัง พี่ป้องกันทุกครั้ง ไม่น่าท้องนะ" จริงๆนะ ผมไม่อยากเชื่อว่าเพลงจะท้องเพราะผมเองก็ป้องกันตลอดเวลาที่มีอะไรกับเธอ คิดว่าตัวเองไม่น่าพลาด ตะว่าถุงยางแตกก็ไม่น่าใช่เพราะผมใช้อย่างดี

อย่าว่าแต่เพลงเลยกับหนึ่งที่เคยคบกันผมก็ป้องกันตลอดไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง ถ้าผมใส่ถุงยางแล้วเพลงท้องงั้นหนึ่งก็ไม่ท้องนานแล้วหรือไง ผมอยู่กับหนึ่ง นอนกับหนึ่งมาตั้งหลายปี

"พูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ พี่ก้องจะไม่รับผิดชอบเพลงเหรอ!" เพลวขึ้นเสียงใส่ผมพร้อมบีบน้ำตา

"มันไม่ใช่อย่างนั้นเพลงพี่ก็แค่สงสัย แต่พี่ป้องกันทุกครั้งเลยนะ ท้องได้ไงอะ?" ผมถามเพลงออกไปอย่างสับสนปนกังวลใจ มืดแปดด้านไปหมดแล้วตอนนี้

"พี่ก้องจะหาว่าเพลงโกหกพี่เหรอ งั้นเอานี่ไปดู!" เพลงสะบัดตัวออกพร้อมกับเดินหายเข้าไปในห้องนอน ก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกับปาอะไรบางอย่างมาใส่ผมอย่างกรุ่นโกรธ ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าที่เพลงปาใส่หน้าผมเมื่อกี้มันคืออะไร เพราะตอนนี้ผมเห็นมันเต็มสองตาเลยว่ามันเป็นที่ตรวจครรภ์ แล้วมันก็ขึ้นสองขีดอย่างชัดเจน

นี่หมายความว่า...ผมกำลังจะเป็นพ่อคนงั้นเหรอ

พลาดได้ไงวะ? คนอย่างผมนี่นะจะพลาดกับเรื่องแบบนี้ ตลกตัวเองฉิบหาย

"ไม่มีใครอยากท้องทั้งที่ยังเรียนอยู่หรอกค่ะ เพลงก็ไม่ได้อยากท้อง แต่พี่ก้องไม่ป้องกันให้มันดีเอง เพราะฉะนั้นพี่ก้องต้องรับผิดชอบเพลง ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าเพลงไม่เตือน เพลงก็ไม่ได้อยากมีอยู่แล้วไอ้มารหัวขนนี่น่ะ!" เพลงว่าพร้อมกับทำท่าจะทุบไปที่หน้าท้องของตัวเอง

"เพลง! ทำบ้าอะไรวะ!" ผมเดินเข้าไปกระชากท่อนแขนของเพลงเอาไว้ก่อนที่เธอจะทำอะไรตามใจตัวเอง

"ก็พี่ก้องจะไม่รับผิดชอบเพลง แล้วเพลงจะเอามันไว้ทำไมล่ะ! ปล่อยเพลงนะ! ปล่อย!" เพลงว่าพร้อมกับพยายามสะบัดตัวหนีผม

"พี่บอกรึยังว่าจะไม่รับผิดชอบ พี่ก็แค่สงสัยว่าทำไมถึงท้อง" ผมถามเธอ

"ก็พี่ก้องทำเหมือนเพลงไม่ท้องจริงๆ ทำไมคะ หรือพี่ก้องคิดว่าเพลงจะท้องกับคนอื่น เพลงจะไปท้องกับใครได้ ทุกวันนี้เพลงก็ยู่กับพี่ก้องแทบจะ24ชั่วโมงอยู่แล้ว" เพลงเบือนหน้าไปทางอื่นพร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างสะอึกสะอื้น

"พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ไม่เอาสิ ไม่ร้องไห้ มันไม่ดีต่อลูกนะ" ผมเดินเข้าไปสวมกอดเพลงจากทางด้านหลังก่อนที่จะซบใบหน้าลงบนบ่าเล็กที่สั่นเทาของเธอ

ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อใจเพลงนะ แต่ก็อย่างที่เธอว่านั่นแหละ เธออยู่กับผมตลอดเวลาแถมตัวติดกันตลอดเธอจะเอาเวลาที่ไหนไปยุ่งกับคนอื่นล่ะ ตามติดผมแทบจะ24ชั่วโมงขนาดนี้เรื่องท้องกับคนอื่นตัดทิ้งไปได้เลย

นี่ผมกำลังจะเป็นพ่อคนจริงๆเหรอวะ ไม่อยากจะเชื่อเลย

"พี่จะไปบอกพ่อแม่นะ แล้วนี่เพลงไปหาหมอหรือยัง" ผมเอ่ยถามเพลงออกไปอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ทำไมอะไรๆมันถึงได้ไม่เป็นใจขนาดนี้วะ

"อึก...ยัง ยังค่ะ" เพลงยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่เลิก

"งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่พาไปฝากท้อง เสร็จแล้วไปหาพ่อแม่เพลงกัน" ผมบอกเพลงออกไป นี่แม่งเรื่องห่าอะไรก็ไม่รู้ ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย

"เพลงยังไม่อยากบอกพ่อกับแม่ พวกท่านคาดหวังกับเพลงมาก เพลงกลัว เพลงกลัวว่าพวกท่านจะเสียใจที่เพลงพลาดแบบนี้"

"งั้นยังไม่บอกพ่อแม่เพลงก็ได้ ไปหาพ่อแม่พี่ก่อนก็แล้วกัน" ผมว่าพลางเคลื่อนฝ่ามือขึ้นไปวางทาบที่หน้าท้องของเพลง เพลงน่าจะท้องไม่กี่สัปดาห์นะ เพราะว่าตอนนี้หน้าท้องของเธอยังแบนราบอยู่เลย

"พ่อแม่พี่ก้องก็อย่าเพิ่งบอกได้มั้ยคะ เพลงยังไม่พร้อมจริงๆ"

"เอางั้นก็ได้ ไว้เพลงพร้อมค่อยบอกพ่อแม่กัน โอเคมั้ย"

"ฮึก..."

-วันต่อมา-

"หน้างี้อย่างเครียด ไงวะ ทะเลาะกับน้องเพลงอีกแล้วอ่อ" ไอ้นัทมันเอ่ยถามหลังจากที่ผมเดินเข้ามาในห้องพักแพทย์เรียบร้อยแล้ว

"เปล่าว่ะ" ผมบอกไอ้นัทออกไปพลางเอนหลังลงบนพนักพิงอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ให้ตายเถอะ ผมหาทางออกไม่ได้เลยเรื่องนี้ ยิ่งมีพันธะแบบนี้ผมก็กลับไปหาหนึ่งไม่ได้แล้วสิ

การง้อหนึ่งว่ายากแล้ว เรื่องนี้แม่งยากกว่า ผมมืดแปดด้านไปหมดแล้วเนี่ย

"แล้วเป็นห่าไร ดูหน้ามึงเครียดมากเลยอะ" ไอ้นัทมันถามผมออกมาอีกครั้ง

"เพลงท้องว่ะ" ผมบอกไอ้นัทออกไป กับเพื่อนผมไม่เคยปิดบังอะไรอยู่แล้ว

"เชี่ย! ไหนมึงบอกจะเลิกกับน้องแล้วไง ทำไมท้องได้วะ"

"กูก็กำลังคิดอยู่เนี่ยว่ากูพลาดได้ไง แม่งเอ้ย! กูกำลังหาทางเข้าหาหนึ่งได้แล้วเชียว" ผมพูดกับไอ้นัทออกไปอย่างเคร่งเครียด ผมมั่นใจว่าถ้าผมมีโอกาสได้เข้าใกล้หนึ่ง ได้ตามง้อเธอ เธออาจจะใจอ่อน

แต่ตอนนี้ผมแม่งคงไม่มีโอกาสทำแบบนั้นแล้วล่ะเพราะแค่นี้ผมก็เครียดจะตายอยู่แล้วเนี่ย

"อย่าเพิ่งคิดมากมึง วันนี้มีเคสหนักหลายเคส พยายามอย่าเครียด มึงต้องมีสมาธิ อย่าให้เหมือนไอ้ห่าเจฟมัน วันก่อนมันแม่งไม่มีสมาธิเลยไง" ไอ้นัทมันพูดถึงไอ้เจฟ ซึ่งที่ไอ้เจฟมันไม่มีสมาธิเมื่อวันก่อนอาจจะเป็นเพราะมันหาเมียมันไม่เจอไง มันยังอยู่กับเมียมันยังอยู่กับคนที่มันรัก ถึงมันจะยังไม่ยอมรับก็เถอะ แต่กับผมมันไม่ใช่ไง

ผมไม่ได้รักเพลง แต่ผมแม่งต้องอยู่กับเธอเพราะลูกไง ผมโคตรอึดอัดเลยบอกตรงๆ นี่ถ้าไม่มีเรื่องลูกผมคงหาทางจบกับเธอไปแล้ว