Library
Maghanap
Home / Romance / MY TINY MATCHMAKERS / CHAPTER 19

Share

CHAPTER 19

Author: Hiraya ZR
last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-05 00:08:53

Rafael's POV

Nagsimula akong magsisi sa desisyon ko, hindi dahil sa summit, hindi rin dahil sa budget at lalong hindi dahil sa investors kundi dahil kay Winona Sanchez.

Tatlong araw pa lamang siyang nagtatrabaho sa Villarreal Holdings. Tatlong araw, at pakiramdam ko ay sampung taon na siyang bahagi ng kumpanya.

"Sir."

Napatingin ako kay Claire. Nasa harapan ko ang schedule para sa Investors Summit. Muli, dahil sa ikatlong pagkakataon ngayong araw, may binago na naman dito.

"Another re
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 51

    WINONA’S POV Monday morning. Maaga akong pinatawag sa President’s Office. Kaya ngayon, tahimik akong nakatayo sa harap ni Rafael Villarreal habang hinihintay kung bakit ako narito. Halos kasisikat lang ng araw, pero mukhang kanina pa siya gising. Nakasandal siya sa high-back chair, relaxed pero intimidating pa rin ang presensya. His sharp eyes were fixed on me, as if quietly evaluating something. Sandali akong lumunok. “Good morning, sir,” mahinang bati ko. Tumango lang siya. “Good morning.” May ilang segundo ng katahimikan bago siya muling nagsalita. “I called you here to acknowledge your work during the summit.” Napakurap ako. “Sir?” “Your team performed well,” dagdag niya, diretso ang boses. “But especially you. You were hands-on from start to finish.” Sandaling gumaan ang dibdib ko. Hindi ko inaasahan iyon na pupurihin niya ako ng ganitong kaaga. “Thank you, sir,” sagot ko, maingat pero may bahagyang ngiti na hindi ko naitago. Tumango siya ulit, pa

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 50

    RAFAEL'S POV The Presidential Suite on the top floor of Villarreal Holdings building felt unusually quiet that night. Not the kind of silence I was used to. Not the comfortable silence that came after a productive day. This one felt... different, almost distracting. Pagkapasok sa loob ng suite, agad kong niluwagan ang necktie ko at inilapag ang coat sa sofa. Karaniwan, sa ganitong oras, nasa study na ako. Nagrereview ng reports, nagchecheck ng emails o naghahanda para sa meeting kinabukasan. Pero ngayong gabi? Wala akong ganang gawin ang alinman sa mga iyon. Sa halip ay nagtungo ako sa glass window. Tahimik akong nakatingin sa malayo. The city below remained busy, alive, and constantly moving forward, much like the life I used to have. Simple, predictable and controlled. But over the past few days, something had changed, and for the first time in years, I could no longer pretend otherwise. Parang may kung anong nagbago. Napabuntong-hininga ako at nagtungo sa mini bar. Nagsalin

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 49

    WINONA'S POV Tahimik kong hinahalo ang pancake batter habang kumakalat sa buong condo ang mabangong amoy ng nilulutong almusal. Nag-iinit na rin ang bacon sa kawali habang nakasalang ang mga itlog sa kabilang burner. For the first time, hindi ako nagmamadali, walang meetings na iisipin, walang phone calls na kailangang sagutin, walang deadlines na kailangang ipasa. Just a quiet Sunday morning. Napangiti ako habang inilalagay ang mga pancakes sa plato. Mukhang magiging magandang umaga ito. Hindi nagtagal ay may narinig akong bahagyang pagkilos mula sa sala. Sinulyapan ko iyon mula sa kusina palibhasa ay kanugnog lang ng sala ang kusina. Una kong nakita si Rafael. Bahagya itong napangiwi habang minamasahe ang leeg. Mukhang nangalay sa magdamag na pagkakahiga sa sofa, bigla tuloy akong naawa sa binata. Kasunod naman ay ang kambal na unti-unting nagmulat ng mga mata. Aantok-antok pa ang dalawa ngunit nang mapatingin sila kay Rafael, agad silang napabalikwas ng upo. Nanlaki ang

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 48

    WINONA'S POV Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatagos sa bahagyang nakasiwang na kurtina. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko at ilang segundo munang nakatitig sa kisame bago sinulyapan ang digital clock sa bedside table. Nakita kong alas sais na ng umaga. Napabuntong-hininga ako. Linggo ng araw na iyon, walang pasok sa kumpanya. Sa wakas, pakiramdam ko ay ngayon lang ulit ako nagkaroon ng pagkakataong makahinga nang maluwag matapos ang nakakapagod na mga buwan ng paghahanda para sa Investor Summit. Kahapon lamang natapos ang event. Ilang buwan din ang naging paghahanda ko, walang katapusang meetings ang na-attend-an ko, ilang gabing walang tulog dahil maya't maya ako may mga ideya para sa event at sa kabutihang-palad, naging matagumpay ang lahat. Nagbunga ang bawat pagod at puyat na ibinuhos ko roon. Napangiti ako nang bahagya habang inaalala ang naging resulta ng summit ngunit mabilis ding naglaho ang ngiti ko. Unti-unting bumalik sa isip ko ang mga nangyari ka

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 47

    RAFAEL'S POV I had intended to stay for only a few minutes. Just enough to make sure the twins were okay, then leave. Iyon lang sana ang plano, ganong kasimple, pero mukhang may ibang ideya sina Brix at Bea. "Daddy CEO, marunong ka mag-Chess?" tanong ni Brix habang hinihila ang isang chess board mula sa ilalim ng coffee table. Nakaupo na ako sa mahabang couch habang katabi ko si Bea, masyado na siyang kumportable sa akin, nakapatong ang dalawang siko niya sa tuhod ko habang nakapangalumbabang nakatitig sa akin. Napangiti na lamang ako. Napatingin ako kay Brix. "Of course." sagot ko. Agad na lumiwanag ang mukha niya. "Yes!" Bigla ay kumilos din si Bea, may kinuha din siya sa ilalim ng mesa, nakita kong kahon iyon ng Snake and Ladders. "Ito naman pagkatapos!" Napailing ako. Hindi ko maalala kung kailan ang huling beses na nakipaglaro ako ng ganito. The last few years of my life had been filled with meetings, acquisitions, contracts, and business negotiations. Not

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 46

    RAFAEL’S POV Tumigil ang sasakyan ko sa tapat ng condominium building. Sinulyapan ko ang passenger seat. Naroon si Winona, mahimbing na ang tulog niya. Nakaupo pa rin siya nang maayos, nakasandal sa upuan, bahagyang nakatagilid ang ulo. May ilang hibla ng buhok na tumakip sa mukha niya, mukhang payapa, mukhang wala siyang iniisip na problema. Pagod na pagod na nga siya. Tama ang desisyon kong ihatid siya. Nang umalis kami sa hotel kanina, sinubukan ko pa siyang yayain na magpahinga agad. Pero alam kong hindi siya papayag kung hindi ko siya pipilitin. At ngayon, malinaw na malinaw sa akin ang resulta. Napabuntong-hininga ako. “Stubborn,” mahina kong bulong. Sinubukan ko siyang tapikin sa balikat. “Winona.” Walang reaksyon. Muli ko siyang tinawag, mas lumapit na ako. “Winona.” He still didn’t move. I glanced at her for a moment. She was still beautiful even in her sleep. Hindi ko napigilang titigan ang mga labi niya, kanina ng magdikit ang mga labi namin, pigil na p

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 40

    TWIN's POV The conference room was quiet... too quiet for a place meant to decide the final details of tomorrow’s summit. Nakabukas ang laptops, maayos ang mga documents, at sa harap ay ang malaking whiteboard na puno ng schedules, reminders, at malalaking sulat na FINAL CHECK at NO DELAYS. S

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 39

    RAFAEL'S POV Napatingin ako sa pinto nang may kumatok. "Come in." Makalipas ang ilang segundo, bumukas iyon at pumasok si Claire. Bahagya pa itong natigilan nang makita ang kambal na komportableng nakaupo sa sofa ng opisina ko. "Sir, the board members have finally arrived. The conference me

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 38

    RAFAEL'S POV I wasn't sure which was more surprising, finding the two of them in my office, or realizing that the twin had actually noticed me smile. Bahagya akong napailing pagkuwa'y napabuntong hininga. I couldn't remember the last time I found myself in a situation like this, unexpected an

  • MY TINY MATCHMAKERS   CHAPTER 36

    WINONA'S POV "Bea! Brix!" Mabilis akong tumakbo kasunod ng kambal. Halos matapilok pa ako sa pagmamadali habang tinatahak nila ang maliit na pathway sa likod ng playground. Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko para sabihin iyon. Siguro dala ng pagod, ng frustration, siguro dahil gust

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status