LOGIN“Ella, is he manipulating you from having social interactions? Gusto niyang wala kang kinakausap na lalaki?” Maxwell was full of accusation. Medyo tumataas na rin ang boses niya. “It's not like that… he just doesn't want to…”“He doesn't want you to talk to me or any other guy! He's controlling your life. Don't tell me you're okay with this?” he concluded. Napahilot ako ng sentido ko. Zio did tell me not to entertain men. He saw me talking to Maxwell and he didn't like it. I saw him entertaining women before and I didn't like it. I know the feeling and I understand where the jealousy comes from.“Maxwell, you don't understand. Bago lang kami. We are still building trust. At hindi niya ako kino-kontrol. I just respect my boyfriend,” mahinahon kong paliwanag. “So you're cutting our communication for your boyfriend?” he asked in a sad tone. “I'm sorry. It's just that Mama was always asking for you, and I couldn't answer her since you were ignoring me. She expects you to be willing to
Ilang araw matapos kong maipasa ang hinihingi sa akin ng agent para sa kinuha kong condo unit, t-in-urn over sa akin ang susi ng condo.Kaya pagkauwi ko galing sa condo, nagsimula na akong mag-impaki. Excited sana ako na aalis na kaso nahahaluan ng kaunting dismaya ang nararamdaman ko kapag nakikita kong hindi masaya sa akin sina Tita. They don't support me going out of the house.Gusto nila na iisang bahay lang kami at sama-sama. Kaya rin hindi makaalis si Savvy sa kanila kahit gusto niya rin sana na kumuha ng sariling space.Isang buong araw akong nag-impaki. The next day, umalis ako. Gusto ko sanang magpaalam kaso walang tao sa bahay. Alam nila na ngayon ako aalis kaya siguro umalis sila para hindi na ako makitang umalis.“A few weeks and I'm sure you'll be back on our door,” huling sabi ni Tito sa akin. And he looked so disappointed in me.Tinulungan ako ng driver na isakay ang mga dala kong maleta at iilang box. Punong-puno ang backseat kaya sa passenger seat ako sumakay.Pagdati
Hindi ko maitago ang curiosity ko sa kung saan kami pupunta ni Zio. Nag-take out kami ng pagkain para doon na raw kami kumain. At kahit panay ang tanong ko kung saan ba kami pupunta, hindi niya sinasabi sa akin.“Kinakabahan ako sa pupuntahan natin,” sabi ko para pilitin siya na sabihin kung saan.Mahina siyang tumawa. “Hindi kita ipapahamak. It's nothing special. I just want to show it to you.”I pouted and just gave up pressing him to tell me. Makakarating din naman kami. Sumandal ako sa headrest at saka hinayaan ang sarili na mag-relax.Pinagmasdan ko kung paano namin unti-unting nilampasan ang mga establisimyento sa city hanggang sa kumonti na ang mga kabahayan. Unti-unti ring napapalitan ng mga puno ang mga gusali at kalsada. Nature was starting to show itself.Bumaling ako kay Zio, gusto ulit magtanong pero pinigilan ko. Instead, I watched him drive so calmly. Isang kamay ang nasa manibela. Ang isa ay nakatukod sa pintuan niya, his forefinger playing with his lower lip.Bumaling
Pinatawag ako sa hapag nang malaman ni Tito na itutuloy ko ang pag-alis ko. Siguro dahil tinigilan ko ang pagpaplano ng ilang araw, akala nila, hindi ko na itutuloy.Well, they are wrong. Though hindi ko rin alam kung bakit hindi ako natatakot na hindi na ako makakasweldo kay Savvy gayong wala naman akong trabaho. Pero kasi, kung matatakot ako, I will never have the opportunity to get out.“Mahihirapan ka lang, Ella. Just be thankful that we are still allowing you to live under our roof,” Tito said in a strict tone. The way he said it made it sound as if I had no right to leave their family. As if I should even be thankful, and what I'm about to do is absurd.Mas lalo lang akong nahuhudyok na umalis nga. I want to prove to them, especially to myself, that I can live without their support.I've always wanted to be independent. Nadipina lang ngayon dahil kay Zio.I was just reluctant before, but now, I have to. Kasi kung hindi ko gagawin, I will always be inferior to Savvy. I can't do t
“Bye,” I said as I watched Zio open his car.Natigilan siya at saka lumingon sa akin. He sighed and walked towards me. Niyakap niya ako at saka marahang hinalikan ang ulo ko.“I'm sorry for being mean. I just don't want to see you with another man. It's making me irrational,” pagpapaumanhin niya for the hundredth time already.“Okay na nga tayo. The problem is solved. We just need to really communicate when things get hard.”He nodded and kissed me again.“I'm going now. You take a rest, okay? I know you're sore.”Umiirap akong tumawa. “Ingat ka.”Nang mawala sa paningin ko ang kotse ni Zio, doon pa lang ako naghanap ng taxi para makauwi na rin.Nakaramdam ako ng kaba nang huminto ang kotse sa tapat ng bahay. Bumalik ang kaisipan ko kung bakit kaya nag-text si Savvy. It's unusual for her to text ngayon na hindi pa naman kami okay.Tahimik akong naglakad papasok. Umaasa ako na wala sana akong makita kina Tita pagpasok ko pero natigilan ako nang pagbukas ko ng main door, tumambad agad s
“She accused me of seducing you,” parang nagsusumbong kong sabi kay Zio. He let out a long sigh.“Kinaladkad niya ako pauwi para sabihin kay Tita Samantha kung paano inaakit daw kita. She wanted Tita to have her on her side at para magalit si Tita sa akin. Pero ang alam ni Tita ay boyfriend ko nga si…” I trailed off when I felt him stiffen. Hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya. “Hindi naniwala si Tita sa mama mo kaya hindi ako napagalitan.”“I don't want you with that man,” bulong niya.Tumango ako. “He's just my childhood friend. There's nothing between us,” marahan kong bulong, assuring him.“And he doesn't have feelings for you? You are only just a childhood friend to him?” he countered.Pumikit ako ng mariin.“I won't see him, Zio. Let's stop this argument.”Hindi na siya sumagot. Hinayaan ko ang sarili kong magpahinga habang yakap siya. I find it peaceful and calming now that we're okay. Nawala ang bigat sa dibdib at sa isip ko.The warmth of his body and his embrace felt so reas
Thalia SalvadorI was constantly bothered by what I read on Rio’s phone. Palaging sumasagi sa isip ko ang pagtatalo nila ng secretary niya tungkol kay Erica. And then I'll remember the text again.Kapag nag-sorry si Rio sa kanya, ano ba ang gusto niyang mangyari? Sabi sa text, do what she wanted. A
Nang dumating kami sa kotse at nang patunugin niya iyon, mabilis akong sumakay sa loob.Kalmado lang siyang umikot at saka sumakay sa kotse. Matapos niyang maisabit ang seatbelt niya ay mabilis din kaming umalis sa mall.I don't understand myself. I'm getting annoyed again. Kaya kunwari akong busy
I felt like I had been sleeping for a long time now. Kusa na lang bumukas ang mata ko dahil pagod na akong matulog. Nakabalot sa akin ang kumot ko. Kita ko sa kurtina ng kwarto na mataas na ang sikat ng araw.Umikot ako para tingnan kung nasa tabi ko pa si Rio pero wala na siya. Mag-isa na lang ako
Nagkatinginan kami ni Mang Ramon. Pati siya ay kabado ngayon na nakikita niyang iritado si Rio. It was obvious in how he kept on swallowing.“Mas mabuting lumabas ka na,” sabi niya sa akin.I started to shook my head. Pero napaigtad ako nang katukin ni Rio ang salamin ng kotse.“Thalia! Do not make







