LOGINMalapit nang mag-open ang elevator nang i-adjust ko ang cuff ng blazer ko. I watched how slowly the elevator opened. Nang maglakad ako, rinig sa marble floor ang takong ng suot kong heels.The moment I appeared, subtle shifts happened around the department. May mga nakita akong umupo nang tuwid. May humina ang boses habang nakikipag-usap sa katabi. May mga bumaling galing sa monitor ng computer nila.“Good morning, Ma’am Thalia,” bati ng dinaanan kong kasamahan ko.I gave a small nod. “Good morning.”My office sat at the far end of the Finance wing. It had glass walls, minimalist and clean. Rio made me choose its design. I had to talk to the architect para sa design ng opisina ko.Tumigil ako sa tapat ng opisina ko at nagtagal ang tingin sa nakasabit na sign doon.Chief Financial StrategistA smile appeared on my lips. Kung dati, intern lang ako, I am now the Chief Financial Strategist. I swear Rio’s executives think he lost his mind when he gave me this position.Pero hindi naman ako
Kunot na kunot ang noo ko habang nakatunganga sa kisame ko. Natapos na lang ang pinapanood ko, wala pa rin ang inutos kong pagkain.Nakalimutan ko pa na nag-utos nga pala ako sa mga kasambahay na magpadala ng snack. Ngayon ko lang ulit naalala na tapos na ang pinapanood ko at ramdam ko ang gutom ko.Where's my food!Napatingin ako sa orasan. Hindi na lang minuto ang lumipas, it was already an hour. It made me think it has something to do with Rosalie again.Siya lang ang naiisip ko kapag may aberya sa mga gusto ko.Imagine if I marry Rio? My mother-in-law is the villain of my life.Napabuntong-hininga ako. Ilang minuto pa ang lumipas ay wala pa rin. My stomach grumbled, gusto ko nang kumain. Pero walang pagkain. Pumikit ako nang mariin nang medyo nakararamdam ng inis.Tumayo ako para tingnan kung ano na ang nangyayari sa baba.Pagbukas ko ng pinto, dumiretso ako sa hagdan. Maingat ang bawat hakbang ko as if I'm walking to catch a villain. Sa taas pa lang, sinisilip ko na kung may dram
I walked back and forth inside my bathroom. Hindi ako mapakali. My body was so stiff and full of tension.Hinihintay ko ang balita sa operasyon ni Dad. Ang sabi sa akin, ngayon ko malalaman kung ano na ang kalagayan niya.Hindi naman ako pwedeng pumunta dahil hindi nga ako pinapayagan. I can only rely on the hired personnel Rio got for my Dad.Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatunganga sa bathroom. Ni hindi na ako nakalabas ng kwarto ngayong araw. Kanina ay pinaakyat ko pa ang breakfast ko dahil late akong nagising.Rio went out to meet his friends. Yung nakilala ko noong racing niya. He just texted me about it kasi tulog na tulog daw ako nang pumasok siya sa kwarto ko.Agad akong napalingon sa cellphone ko nang marinig kong may natanggap itong text. Ramdam kong nanginig ang kamay ko nang kunin ko iyon sa sink, pero nagpawala rin ako ng malalim na hininga nang makita kong text lang iyon galing sa network ng SIM card ko.Ibinaba ko ulit ang cellphone ko at saka naglakad nang paba
For a moment, I was so tempted to use the service hallway. Pero naisip ko na hindi naman na ako katulong dito, kaya bakit ako doon dadaan? Kay Rio naman tong mansion, and he didn't tell me to hide when there were guests.Kaya imbes na doon, I sashayed to the grand staircase as I went down. At may napapalingon nga sa akin habang bumababa ako.Iginaya ko ang mata ko sa mga bisita. In the middle of the guests, nakita ko si Zio na pinapalibutan ng mga bisita niya. He found me going down. Kita kong itinaas niya sa akin ang hawak niyang champagne kaya rin napalingon sa akin ang mga kausap niya.Bahagya akong tumango sa kanya bago nag-iwas ng tingin. Iginaya ko ulit ang mata ko sa mga bisita. Medyo tumaas nga lang ang kilay ko nang makita kong nandito sina Clea. At pansin ko rin na maraming ibang babae dito.“It's fine. This is Zio's party, so these people are his to entertain,” bulong-bulong ko sa sarili.Hindi ko napansin na nasa baba ng hagdanan na pala si Rio at hinihintay lang ako. Kung
Matagal kaming nanatili sa favorite spot ni Rio. I enjoyed most of it, lalo dahil ang daming gift na kinakaabalahan ko.Nasa may table si Rio. He was lazily eating cake while watching me roam the premises.There were hidden gifts, at iyon ang pinaghahanap ko. Inirapan ko siya nang hindi ko makita itong huling gift niya sa akin.Binasa ko ulit ang hint na hawak ko."The final gift answers only to something unspoken… something closer than words.”Kumunot ang noo ko at muling tumingin kay Rio na kumakain pa rin. Nalibot ko na halos ang paligid at ito na lang ang hindi ko pa nahahanap.I tried to look for another few minutes, pero nang hindi ko na kinaya, nakanguso akong bumalik sa table.“Hindi ko ito mahahanap. Gumagabi na. We need to go back.”He chuckled darkly at me. “What does it say?”Nagpakawala ako ng malalim na hininga. "The final gift answers only to something unspoken… something closer than words.”Tumaas ang isang gilid ng labi niya. “Exactly, Thalia. Something unspoken. Kan
I was silent when the event started. Kung ang iba ay nagagawa pang makipag-picture sa mga katabi, I was just sitting, watching the event unfold.Maraming nagsalita sa unahan. And I was very much attentive to it, lalo na nang magsalita si Rio.“Some people in this room have carried more than just academic pressure. They’ve carried pain, loss, and expectations. And yet, they’re standing here today, stronger than ever. That kind of strength… deserves more than recognition,” he said, directly looking at me.Hindi ko maiwasang mapangiti.“And if there’s one thing I’d want every graduate here to feel today. It is even if the world didn’t say it enough… you’ve made someone proud,” he said with a ghost of a smile.Matapos ang maraming speech, dumating din ang oras para sa mga awards at diploma. Everyone got so excited, lalo na ’yong mga deserving ng awards.Pinatayo lahat ng laudes. It was the highlight of the day. And then the emcee started to call each of us.“Ladies and gentlemen, it is ou
Matapos umalis ni Rio, bumalik ako sa kwarto ko para magpahinga. I felt a little bit sore because of what happened to us, pero hindi naman ako makatulog.Kahit anong gawin kong posisyon sa kama ko, hindi ko pa rin mahanap ang antok.Kalaunan ay umupo ako. Alam kong hindi na talaga ako makakatulog k
Pumikit ako ng mariin bago pumasok. Hindi ako tumitingin sa kanya habang palapit ako. I chose to stare at his desk.Nang maabot ko ang dulo ng table niya ay doon ko ibinaba ang kape niya. Tumango ako nang isang beses at aalis na sana nang matigilan ako sa tanong niya.“How’s your feeling?” he asked
“Is that so? Kaya ka umiiyak ngayon?” Marahan niyang inilagay ang hibla ng buhok ko sa tenga ko. “You want it us?” he whispered.Itinulak ko siya. “Hindi! Naiinis lang ako kasi baka magkaroon ako ng STD dahil sa’yo!” I said with so much frustration.He chuckled despite my cries.“It’s just a blow j
Nagpawala ako ng malalim na hininga habang nakatingin sa laman ng cabinet ko. Kakatapos ko lang maligo at mag-night routine. Pumipili nalang ako sa mga nightdress ko ngayon.Isang araw lang tumagal ang lagnat ko at dalawang araw na simula nang gumaling ako. Sinigurado talaga ni Rio na gagaling ako.







