ログインI walked back and forth inside my bathroom. Hindi ako mapakali. My body was so stiff and full of tension.Hinihintay ko ang balita sa operasyon ni Dad. Ang sabi sa akin, ngayon ko malalaman kung ano na ang kalagayan niya.Hindi naman ako pwedeng pumunta dahil hindi nga ako pinapayagan. I can only rely on the hired personnel Rio got for my Dad.Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatunganga sa bathroom. Ni hindi na ako nakalabas ng kwarto ngayong araw. Kanina ay pinaakyat ko pa ang breakfast ko dahil late akong nagising.Rio went out to meet his friends. Yung nakilala ko noong racing niya. He just texted me about it kasi tulog na tulog daw ako nang pumasok siya sa kwarto ko.Agad akong napalingon sa cellphone ko nang marinig kong may natanggap itong text. Ramdam kong nanginig ang kamay ko nang kunin ko iyon sa sink, pero nagpawala rin ako ng malalim na hininga nang makita kong text lang iyon galing sa network ng SIM card ko.Ibinaba ko ulit ang cellphone ko at saka naglakad nang paba
For a moment, I was so tempted to use the service hallway. Pero naisip ko na hindi naman na ako katulong dito, kaya bakit ako doon dadaan? Kay Rio naman tong mansion, and he didn't tell me to hide when there were guests.Kaya imbes na doon, I sashayed to the grand staircase as I went down. At may napapalingon nga sa akin habang bumababa ako.Iginaya ko ang mata ko sa mga bisita. In the middle of the guests, nakita ko si Zio na pinapalibutan ng mga bisita niya. He found me going down. Kita kong itinaas niya sa akin ang hawak niyang champagne kaya rin napalingon sa akin ang mga kausap niya.Bahagya akong tumango sa kanya bago nag-iwas ng tingin. Iginaya ko ulit ang mata ko sa mga bisita. Medyo tumaas nga lang ang kilay ko nang makita kong nandito sina Clea. At pansin ko rin na maraming ibang babae dito.“It's fine. This is Zio's party, so these people are his to entertain,” bulong-bulong ko sa sarili.Hindi ko napansin na nasa baba ng hagdanan na pala si Rio at hinihintay lang ako. Kung
Matagal kaming nanatili sa favorite spot ni Rio. I enjoyed most of it, lalo dahil ang daming gift na kinakaabalahan ko.Nasa may table si Rio. He was lazily eating cake while watching me roam the premises.There were hidden gifts, at iyon ang pinaghahanap ko. Inirapan ko siya nang hindi ko makita itong huling gift niya sa akin.Binasa ko ulit ang hint na hawak ko."The final gift answers only to something unspoken… something closer than words.”Kumunot ang noo ko at muling tumingin kay Rio na kumakain pa rin. Nalibot ko na halos ang paligid at ito na lang ang hindi ko pa nahahanap.I tried to look for another few minutes, pero nang hindi ko na kinaya, nakanguso akong bumalik sa table.“Hindi ko ito mahahanap. Gumagabi na. We need to go back.”He chuckled darkly at me. “What does it say?”Nagpakawala ako ng malalim na hininga. "The final gift answers only to something unspoken… something closer than words.”Tumaas ang isang gilid ng labi niya. “Exactly, Thalia. Something unspoken. Kan
I was silent when the event started. Kung ang iba ay nagagawa pang makipag-picture sa mga katabi, I was just sitting, watching the event unfold.Maraming nagsalita sa unahan. And I was very much attentive to it, lalo na nang magsalita si Rio.“Some people in this room have carried more than just academic pressure. They’ve carried pain, loss, and expectations. And yet, they’re standing here today, stronger than ever. That kind of strength… deserves more than recognition,” he said, directly looking at me.Hindi ko maiwasang mapangiti.“And if there’s one thing I’d want every graduate here to feel today. It is even if the world didn’t say it enough… you’ve made someone proud,” he said with a ghost of a smile.Matapos ang maraming speech, dumating din ang oras para sa mga awards at diploma. Everyone got so excited, lalo na ’yong mga deserving ng awards.Pinatayo lahat ng laudes. It was the highlight of the day. And then the emcee started to call each of us.“Ladies and gentlemen, it is ou
“Ma’am, bilin po ni sir na deretso na po kayo sa school niyo matapos kayo,” sinabi sa akin ng kasambahay na kasama ko sa kwarto ko.Pumasok si Rio sa kumpanya ngayon. Pero pupunta naman siya sa school mamaya. He just has to take care of something in the office.“Opo. Nasabi na po niya sa akin.”Sunod-sunod ang tango ng kasambahay. But then she looked worried that I'm still on my bed, doing some stuff.“Hindi pa po kayo magliligo? Baka dumating na po ang mag-aayos sa inyo mamaya,” she reminded me.Tumingin ako sa orasan. Medyo nanlaki ang mata ko nang makita kong malapit na nga ang oras!Dali-dali kong tinapos ang ginagawa ko. Matapos noon, pumasok na ako sa bathroom para maligo. Inasikaso naman ng kasambahay ang isusuot ko matapos kong maligo.And by the time I was done taking a bath, dumating na ang magme-make up sa akin.Nakaupo ako sa vanity table ko habang inaayusan. I don't know what to feel but it's finally the end of my school days.After months of dealing with drama, finally m
Natapos ko ang ginagawa ko nang matiwasay. Akala ko hindi ko matatapos ngayong gabi ang ginagawa ko pero halos tuloy-tuloy ang paggawa ko sa requirements ko kaya natapos ko agad iyon.At hindi ko na rin ipinagpabukas ang pagpasa noon. Baka pa makalimutan ko at may mangyari pang drama.Kaya lang, hindi ko inaasahan na bigla akong tatawagan ng isa sa mga professor ko. Medyo nagtagal pa ang mata ko sa screen ng cellphone ko.“Hello, Ms. Salvador. Am I catching you at a bad time?”Bahagya akong umiling. “Hello po, sir. Hindi naman po. Okay lang po.”“Good. I’ll be quick. I just reviewed your recent submissions and your OJT performance reports,” seryosong sabi ni sir.“Opo, sir.”“I have to say, impressive pa rin. Consistent ka.”Umawang ang labi ko sa narinig. I didn't expect a call just to inform me about my performance.“Thank you po, sir. Medyo worried nga po ako kasi baka napapabayaan ko na ang academics ko dahil sa OJT.”My professor laughed a bit.“Well, you don’t have to worry abou
Nagpawala ako ng malalim na hininga habang nakatingin sa laman ng cabinet ko. Kakatapos ko lang maligo at mag-night routine. Pumipili nalang ako sa mga nightdress ko ngayon.Isang araw lang tumagal ang lagnat ko at dalawang araw na simula nang gumaling ako. Sinigurado talaga ni Rio na gagaling ako.
Pumikit ako ng mariin bago pumasok. Hindi ako tumitingin sa kanya habang palapit ako. I chose to stare at his desk.Nang maabot ko ang dulo ng table niya ay doon ko ibinaba ang kape niya. Tumango ako nang isang beses at aalis na sana nang matigilan ako sa tanong niya.“How’s your feeling?” he asked
Thalia SalvadorI was constantly bothered by what I read on Rio’s phone. Palaging sumasagi sa isip ko ang pagtatalo nila ng secretary niya tungkol kay Erica. And then I'll remember the text again.Kapag nag-sorry si Rio sa kanya, ano ba ang gusto niyang mangyari? Sabi sa text, do what she wanted. A
“Is that so? Kaya ka umiiyak ngayon?” Marahan niyang inilagay ang hibla ng buhok ko sa tenga ko. “You want it us?” he whispered.Itinulak ko siya. “Hindi! Naiinis lang ako kasi baka magkaroon ako ng STD dahil sa’yo!” I said with so much frustration.He chuckled despite my cries.“It’s just a blow j







