LOGINJacob“IS that my precious bag pack?” tanong ko nang hindi na siya kumurap at gumalaw sa kanyang kinatatayuan. I can't believe she's really in front of me.Kanina nang sabihin ni Sammy na ‘shes here’ akala ko talaga ay siya na pero ‘yong babae pala kausap namin kanina at sinabihan kami na umalis na raw siya, meron nga rin daw may gusto i-table siya pero umayaw at sinabi rin sa amin na isa sa rules nila ay walang pilitan sa mga trabahador nila. Which I found interesting.Nang marinig kong umuwi na siya ay mabilis akong tumayo at kinuha ang wallet ko para ilabas ang isa sa mga cards ko. Inilapag ko ‘yon sa lamesa. Sigurado naman ako na wala na naman silang pambayad.Hindi ko pa rin nakalimutan ang naging reaksyon nila.“What the fvck, Daddy Jacob!” Nagulat na tanong ni Samuel. “May lakad pa pala ako, nakalimutan ko. That's my card, I know you don't bring money to pay and just call a taxi,” pagkasabi ko no’n ay mabilis ko silang tinalikuran. “Daddy Jacob, come back here. Huwag mo kami i
Carel Rain MABILIS AKONG humakbang paalis ng entablado matapos ang aking pagsasayaw. Alam ko naman na may tagakuha ng mga perang inihagis kaya panatag ang loob ko na umalis agad. Kung bawasan man nila ‘yon, bahala sila sa buhay nila. Konsensiya na nila ‘yon pero alam ko na mapagkakatiwalaan naman ang mga trabahador dito dahil ‘yon ang unang-una pinapangalagaan ng club. Nang makapasok ako sa backstage ay napatingin pa sila sa akin dahil sa totoo lang ay bakas sa mukha ko ang gulat kaya hindi na ako magtataka kung magtanong sila. “Anyare sa ‘yo, gurl? Para kang nakakita ng multo. Jusko, mga tao ang nasa harapan mas mukha pa nga silang aswang na handa kang lapain,” biro ni Angel na may kasama pang pagtawa. “Hu-huh?” Wala sa sariling sambit ko dahilan para mapalitan ng pag-aalala ang kanilang reaksyon. Dahil si Angel ang pang-huli ay siya na lang ang nakalapit sa akin. Nandoon din pala si Marimar na kunot ang noo nakatingin sa akin dahil hindi siya makalapit at nakaantabay siya kay Lyk
Jacob HANGGANG sa natapos ang pagsasayaw nila ay hindi pa rin ako makapaniwala na makikita ko siya rito. Kahit na may konting pagdududa akong nararamdaman ay gusto ko pa rin paniwalaan na siya nga ‘yon. Mas lalong lumakas ang kutob ko nang maalala ang nangyari noon, ‘yong nakita kong waitress. Pero bakit ngayon ay dancer siya? Bigla ay nagduda na naman ako.“Pikit-pikit din pag may time.” Nabalik ako sa aking sarili nang marinig ang boses ni Sammy na parang ang lapit-lapit kaya naman nilingon ko siya at saktong paatras siya kaya sigurado ako na nilapitan niya ako kanina.“Sino ba ang tinitingnan mo at hindi ka na maistorbo?” nakangisi ring tanong ni Samuel. Hindi ko sila sinagot bagkus ay nagsalin ako ulit ng alak sa baso ko at walang sabi-sabi na tinungga ‘yon.“Mukhang may nakakuha sa atensyon ni Daddy Jacob, ah. Masaya ‘to!” Pinaningkitan ko ng mga mata si Samuel sa sinabi niya. Pero wala akong balak na magsabi hanggang hindi ako nakakasigurado kung siya ba talaga ‘yon. Pero sure
JacobWALA akong nagawa kundi sumunod sa kanila dahil sa pésteng scandal daw na ‘yon. Paano naging scandal ‘yon? Pero kahit na hindi naman explicit scandal ‘yon ay hindi pa rin magandang mapakinggang ng ibang tao at baka isipin nila ay napakamanyak ko.Hanggang sa makarating kami sa Dyosa Club na ‘yon ay hindi talaga maipinta ang mukha ko. Kung hindi lang talaga sila mga kaibigan ng kapatid ko baka talagang binaon ko na sila sa ilalim ng lupa.Matapos ko mag-park ay mabilis pa sila sa kidlat bumaba at tulad dati ay pinagbuksan pa ako ni Sammy. Ang bilis nakalipat ng môkong.“Smile naman diyan, Daddy Jacob.” Tinusok pa ni Sammy ang tagiliran ko pero isang matalim na tingin ang isinukli ko sa kanya. “Sabi ko nga, okay na ‘yan mukha mo,” pang-aasar niya pang sabi.“Burahin niyo na ‘yan,” utos ko habang naglalakad kami papasok sa loob. Hindi man lang nila ako sinagot at tuloy-tuloy na pumasok. Tingnan mo talaga mga ugali. Katulad ng dati ay patay-sindi ang ilaw. Pero pansin ko na mas mar
Carel Rain MABUTI na lang talaga at well train ako noon pa man kaya kahit nagulat ako sa aking nakita ay nagawa ko pa rin sumabay sa bawat galaw ng mga kasama ko. Ngunit ramdam na ramdam ko ang titig na ‘yon. Titig na nakakapanghina ng mga tuhod. Nang matapos ang aming group performance ay mabilis akong bumalik sa backstage. “Okay ka lang? Infairness, magaling ang pinakita mo,” tanong at puri ni Rowena sa akin na hinawakan pa ako sa braso. “Ayos lang ako.” “Good job, girls. Good job, Rain, hindi halatang ngayon ka lang nagpraktis. Be ready, solo performance, next,” wika ni Mama Irene at pumalakpak pa. Gusto ko siya kausapin na kung pwede ‘wag na lang ako magsolo kaso nakalabas na siya. Nanghihina ako napaupo. Ano ang ginagawa niya rito? Bakit sa dinami-rami ng club ay talaga naman dito pa siya naligaw? Huminga ako nang malalim. Kailangan ko ikalma ang aking sarili at may solo dance pa ako gagawin. Makakaya ko kaya? Pwede bang umatras? Ginulo ko ang buhok ko saka wala sa sariling
Jacob “WELCOME back, Kuya,” masayang bati ni Clara sa akin na ikinatawa ko lang. Humalik ako sa pisngi niya at nagmano kina Mommy at Daddy. “Welcome back, iho,” nakangiti ring wika ni Mommy Samara. She is my stepmother, mommy siya ni Clara at magkapatid lang kami sa ama. Pero kahit kailan ay hindi ko naramdaman na tinuring niya akong iba. She love and care for me like a real mom kaya napakaswerte ko talaga. “Thank you po, Mommy.” Niyakap ko siya at hinalikan sa pisngi saka ako lumapit sa aking ama at yumakap din. Dalawang linggo lang ako nawala pero parang ilang taon na kung salubungin nila ako. “Nice to have you back, Jacob. Nasa hardin pa ang anak mo at busy sa paglalaro,” wika ni Daddy. “Hindi namin sinabi na uuwi ka na, kasi sabi mo i-surprise mo siya.” Napalingon ako Kay Clara sa sinabi niya. ‘Yon naman talaga ang plano ko ang umuwi ng walang nakakaalam kaso sira ulo talaga si Anthony, hindi magawang magtago ng sikreto sa asawa. “At huwag ka nang magalit sa asawa ko, mas maha
Carel RainHINDI ako makapaniwala na nasa lungsod na ako. Lugar na pinangarap ko marating noon pa man. Sa telebisyon ko lang kasi ito nakikita. Mga matataas na gusali, maraming magagarang sasakyan, at maraming tao na iba't iba ang itsura. Unang tapak ko ay hindi ko pa alam kung saan o ano ang gagaw
“I'm so happy talaga. Feeling ko nga bumata ako ng mga limang taon,” masayang kwento ni Ada habang naglalakad sila pabalik sa kanilang hotel room. They just had their dinner in one of the best restaurant in Dubai. Masarap talaga ang foods. “Pero in fairness, masarap ang pagkain hindi na ako magtat
“LISTEN to me, Jarret, hindi pwede ang gusto mo. You can't just do it because you want to do it. This is not the way we raised you,” madiin na pangaral ni Clara sa anak. Hindi niya alam kung ano ba nangyayari dito. “Pero mommy naman kasi…” Hindi na naituloy ni Jarret ang sasabihin nang humalukipki
“GRABE talaga sa higpit. Pero hindi ko naman sila masisisi dahil kahit ako hindi ko hahayaan masaktan ang aking prinsesa,” wika ni Kevin na sinang-ayunan naman nina Anthony at Andrew. Nagkatinginan na lang sina Ada, Clara at Sandra at napailing sa tinuran ng mga asawa. Silang tatlo ay may mga baba







