ログイン1/2
“Noong una tayong magkita sa labas ng kumbentong ito, pinilit kitang pumirma sa isang kontrata para angkinin ka,” garalgal na bulong niya, ang kaniyang boses ay pumipiyok sa tindi ng emosyon. “I forced you to be mine. I used my power to trap you. I was a monster playing God.”Tiningnan niya ang mga bagay na nasa sahig bago ibinalik ang kaniyang nanlilisik na mga mata sa akin.“Pero ngayon, Agatha... I am giving you everything. I transferred all my personal shares, all my private accounts, and the absolute ownership of Houston Global to your name. The papers are already with Moz. Wala na akong itinitira sa sarili ko. Heto ang huling tseke sa pangalan ko, at ang singsing na naglalaman ng pangako ng buong buhay ko.”Napasinghap ako, umatras ng kalahating hakbang dahil sa matinding gulat.“I am completely stripping myself of all my power, Agatha,” patuloy ni Ryu, ang kaniyang boses ay tila isang sagradong panata sa harap ng altar.Isang matinding katahimikan ang muling bumalot sa amin.Hu
Si Ryu… he’s here.Nakasuot lamang siya ng isang simpleng itim na button-down shirt na nakabukas ang unang tatlong butones, at madilim na slacks.Ngunit ang nakapagpatigil sa pag-ikot ng mundo ko ay ang kaniyang mga mata.Ang mga matang noon ay malamig, mapagmataas, at punong-puno ng kalkulasyon ay ngayon ay namumula, pagod na pagod, ngunit nag-aapoy sa isang matindi at desperadong pag-asa.Sa gilid niya, nakatayo si Mother Superior Elena. Ang matandang madre ay tahimik na nakahawak sa brass doorknob.Ang kaniyang maaliwalas na mukha ay puno ng pag-unawa. Tiningnan niya ako mula sa malayo, ang kaniyang mga mata ay tila nagpapahiwatig ng mga salitang sinabi niya sa akin kahapon ‘Hindi kasalanan ang magmahal, anak. At mas lalong hindi kasalanan ang patawarin ang lalaking naging kasangkapan para maibalik ang katarungang ninakaw sa'yo.’Tipid na ngumiti si Mother Superior, isang ngiting nagbibigay ng basbas.Dahan-dahan, lumabas siya ng kapilya at tahimik na isinara ang mabigat na pinto,
Huminga nang malalim si Mother Superior. Tumingin siya sa malayo, sa direksyon kung nasaan ang dambuhalang gate ng kumbento.“Agatha, anak... tinanggap kita rito dalawang taon na ang nakararaan dahil nakita ko ang isang kaluluwang sugatan. Isang batang pilit na tinatakasan ang mga demonyo ng kaniyang nakaraan,” malumanay niyang simula. Inabot niya ang kamay ko at mahigpit itong hinawakan. Ang kaniyang mga palad ay magaspang ngunit puno ng init.“Pero ang kumbento ay isang lugar para sa mga taong ang puso ay buong-buong nakalaan sa Diyos. Hindi ito isang taguan para sa mga pusong natatakot masaktan muli.”Napalunok ako, pakiramdam ko ay may bumara sa aking lalamunan. “P-Pero payapa po ako rito. Ligtas ako rito, Mother.”“Ligtas, oo. Ngunit malaya ka ba?” makahulugang tanong niya. Tiningnan niya ang sulat na nasa kandungan ko. “Araw-araw, nakikita kitang naghihintay sa bintana pagsapit ng ika-anim ng umaga. Nakikita ko ang panginginig ng mga kamay mo sa tuwing bubuksan mo ang mga sobren
AGATHA.Lumipas ang isang buwan.Ang nakakabinging pag-atungal ng kulog at ang walang-awang pagbuhos ng ulan noong gabing iyon ay matagal nang humupa.Pinalitan ito ng mapayapa, mainit, at nakakapanatag na sikat ng araw na araw-araw na yumayakap sa tahimik na pasilidad ng Sisters of Holy Grace.Ngunit sa unang dalawang linggo, ang bagyo ay nanatili sa loob ko.Gabi-gabi akong binabangungot. Gabi-gabi akong nagigising na basang-basa ng malamig na pawis, ang aking lalamunan ay tuyot sa pagpipigil ng tili.Sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, bumabalik ang lahat. Ang hapdi ng latigo ni Diane. Ang pamumula ng braso ko mula sa mainit na tsaa. Ang panliliit ko habang pinupunasan ang sapatos ng isang VIP gamit ang sarili kong uniporme.At sa gitna ng lahat ng iyon, ang mukha ni Ryu. Ang kaniyang nanlilisik na mga mata, ang matinding pag-igting ng kaniyang panga habang pilit niyang pinapanood na durugin ako ng mga halimaw para lang maprotektahan niya ako sa mas malaking panganib.Pero tu
“You are my absolute truth. The only thing in this world I want to keep,” bulong ni Ryu, bago marahas ngunit punong-puno ng desperasyon na inangkin ang mga labi ni Agatha.Isang matinding pagsabog ng emosyon ang naramdaman ni Agatha.Ang labi ni Ryu ay mainit at mapilit, tinutunaw ang malamig na ulan na bumabasa sa kanilang mga mukha.Awtomatikong napakapit si Agatha sa basang kwelyo ni Ryu. Ang kaniyang katawan ay tumugon sa pamilyar na init ng lalaki.Ang mga alaalang nabuo nila sa dilim ng master's bedroom, ang mga nakaw na halik, ang marahas na pag-angkin nito sa kaniyang katawan... lahat iyon ay mabilis na nag-flashback sa utak ni Agatha.Ito ang lalaking ilang beses siyang hinayaang kawawain sa harap nito. Ngunit ngayon alam na niyang ito din ang lalaking gagawin ang lahat para sa kan’ya.Isang mabilis na tibok ng puso ng purong pagmamahal ang yumanig sa dibdib ni Agatha. Napapikit siya nang mariin, tinutugon ang mapusok na halik ni Ryu habang ang kanilang mga luha ay naghahalo
“P-Pero tinrato mo rin akong parang hayop!” humahagulgol na sumbat ni Agatha, pilit na itinutulak ang matipunong dibdib ni Ryu, ngunit hindi siya magawang bitawan ng lalaki. “Sinaktan mo rin ako! Ipinahiya mo ako sa harap ng maraming tao! P-Pinaikot mo ako!”“To protect you!” desperadong sigaw ni Ryu, hindi alintana ang ulan na patuloy na humahampas sa kanila. “If I was gentle to you, if I showed them that you owned my heart, you would be dead! Ginamit ko ang galit mo sa akin para maging matatag ka!”Bumalik sa isip ni Agatha ang gabing ginamot ni Ryu ang kaniyang mga sugat sa madilim na kwarto. Ang mariing bulong nito. Ang nanginginig na panga nito.Napaluhod nang bahagya si Ryu, ang kaniyang mga tuhod ay bumagsak sa malamig at maputik na semento ng kumbento.Isang mabilis na tibok ng puso ang nagpayanig sa katawan ni Agatha.Napasigaw siya sa gulat, mabilis na tinakpan ang kaniyang bibig gamit ang kaniyang nanginginig na kamay.“R-Ryu... tumayo ka diyan...” garalgal na utos ni Agath
Sa pagkakataong ito, Z, ikaw naman ang paglalaruan ko...Bumukas ang pinto. At sa sandaling iyon, tila bumagal ang ikot ng mundo, ang bawat galaw, ang bawat paghinga ko. Naeexcite akong saktan ang ego niya ngayon. Na parang nakalimutan kong isa akong professional at hindi ko dapat gamitin ang profes
“Ahhh… fuck, Zion… d’yan lang… bilisan mo pa…”"Ughhh fuck! You like it babe? Masarap ba?" hinihingal na saad nito at mas lalong binilisan ang pagkady*t ng katawan niya! Diin na diin at pasok na pasok!"Yes baby more! Isagad mo pa! Ughhh~"Parang sirang plaka na paulit-ulit na nag-play sa utak ko an
“Touch me and talk more… I like it… it’s makes me on…” kagat labi nitong saad habang nakatingin sa akin.Hindi ko inakalang ganito ka-baluktot ang utak niya! Bago ko pa mabawi ang kamay ko, pinatong niya ang malapad at mainit niyang palad sa ibabaw ng kamay ko.Dahan dahan itong ginaya pababa, isang
Impit siyang nagpakawala ng malalim na ungol… “Ohhhh…”Isang mababang tunog na nagmumula sa kailaliman ng kaniyang lalamunan. I monitored his physiological responses. Elevated heart rate, erratic breathing, muscle spasms. His sensory pathways were perfectly intact. Ang kaniyang mga kamay na nakapato







