LOGINหนึ่งปีต่อมา ครอบครัวสิทธิเกรียงไกรก็มีสมาชิกใหม่ถือกำเนิดขึ้นเป็นสีสันของคนในบ้าน เด็กชายวงศ์วรัณ สิทธิเกรียงไกรหรือน้องเทมป์ ชื่อจริงถูกตั้งโดยคุณย่าผู้เป็นที่เคารพของคนในตระกูล ซึ่งวงศ์วรัณนั้นมีความหมายว่า ผู้เป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล ทุกคนที่ได้ฟังครั้งแรกต่างชื่นชอบเพราะเหมา
‘วันนี้วันอะไรคะ...’ พลบค่ำจำได้ดี ว่านี่คือหนึ่งในคำต้องห้ามที่เพื่อนทั้งสามคนเคยบอกเอาไว้ หากถูกเมียถาม นั่นหมายถึงว่าวันนี้ต้องเป็นวันสำคัญอะไรสักอย่าง เช่น จับมือกันครั้งแรก เดตกันครั้งแรก วันครบรอบวันแต่งงาน เป็นต้น ชายหนุ่มมั่นใจว่าไม่ใช่วันเกิดของภรรยาเป็นอย่างแรก ส่วนวันครบ
“อาหารที่น้องวาตักให้อร่อยมากเลยครับ” “เพราะฉันทำย่ะ ไม่ใช่เมียแกตักให้” และสงครามกลางโต๊ะอาหารก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง... เป็นครั้งแรกที่วาลีได้เห็นคฤหาสน์สิทธิเกรียงไกรยามค่ำคืน คนตัวเล็กเพิ่งทราบว่าลานน้ำพุหน้าทางเข้าบ้านในตอนกลางคืนจะแปรเปลี่ยนเป็นสีรุ้งสวยงาม แถมสวนสไตล
วาลีได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้ในอีกหลายวันถัดมา ตั้งใจว่าจะไปเก็บของเพื่อย้ายเข้าบ้านใหญ่ตามคำสั่งของแม่สามีก็พบว่าสามีให้สาวใช้ที่คฤหาสน์มาจัดการให้หมดแล้ว ทันทีที่เท้าแตะลงบนพื้นในเขตบ้านสิทธิเกรียงไกร คุณหญิงย่าผู้เป็นอาวุโสของบ้านก็เดินออกมารับด้วยตนเองพร้อมกับโสภาและรุ่งอรุณ “
โสภากึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามโถงทางเดินด้วยความร้อนใจ รุ่งอรุณที่หอบตะกร้าอาหารวิ่งตามมาติดๆ แทบจะเดินไม่ทันฝีเท้าของมารดาด้วยซ้ำ แต่เข้าใจได้ว่าแม่กำลังเป็นห่วงวาลีมาก กลางดึกเมื่อคืนหลังจากโสภาจับสังเกตได้ว่ารถตู้ครอบครัวหายไปหนึ่งคันก็จัดการเค้นสอบรายบุคคลจนสามีเป็นฝ่ายอ้อมแอ้มบอกออกมาว่าลู
วิรัชไม่รอให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ ท่านเปิดอีกอีเมลที่วาลีส่งเข้ามาในวันเดียวกันกับวันที่ถูกปราการพาตัวไป เวลาในการส่งคือเที่ยงครึ่ง นั่นหมายถึงไม่เกินหนึ่งชั่วโมงก่อนที่เธอจะถูกปราการหลอกให้ออกจากบริษัทไปพร้อมกัน ไฟล์ถูกเข้ารหัสล็อกเป็นอย่างดี มีรหัสผ่านส่งเข้าอีเมลตามหลังแยกต่างหาก
หลายวันต่อมา ‘ข่าววงในแว่วมาว่า เร็วๆ นี้จะมีงานแต่งสายฟ้าแลบของนักธุรกิจหนุ่มหล่อไฟแรง ที่พ่อแม่เป็นถึงระดับไฮโซโก้เก๋ มีอิทธิพลติดท็อปไฟว์เมืองไทย ใบ้ว่านอกจากจะทำธุรกิจด้านวิศวกรรมจนร่ำรวย ยังเป็นเจ้าของมูลนิธิเพื่อเด็กกำพร้าขนาดใหญ่ใจกลางกรุง ที่เห็นตามหน้าสื่อบ่อยๆนั่นเองจ้า
เป็นเพราะเมื่อวานเธอเผลอหลับบนรถของเขา แถมยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามานอนที่ห้องตนเองได้อย่างไร กว่าจะรู้สึกตัวตื่น ก็เป็นเวลาที่นาฬิกาปลุกของเธอดังในเช้าตรู่วันถัดมา ปกติวาลีจะสระผมวันเว้นวัน และเมื่อคืนเป็นคิวที่เธอต้องสระผม แต่เพราะผล็อยหลับไปบนรถเขาตั้งแต่เมื่อวานเลยไม่ได้อาบน้ำ กว่าจะได้อา
เมื่อเดินจนเกือบถึงหน้าตึกก็ต้องหยุดเดิน เมื่อเห็นใครบางคนกำลังเดินเข้ามาในตึก เจ้าของร่างสูงโปร่งเองเมื่อเห็นคนตัวเล็กกำลังยืนจ้องเขาอยู่ก็เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าประหลาดใจ “มาทำอะไรที่นี่” เขาถามเธอออกไป ทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าจะถามทำไม ในเมื่อทราบจากน้องสาวอยู่แล้วว่าเธอได้ทำงานท
หลายวันผ่านไป วาลีคอยอยู่ช่วยงานแม่จันทร์ทั้งที่วัดและมูลนิธิไม่ขาดจนทุกอย่างผ่านไปด้วยความเรียบร้อย คนที่บ้านสิทธิเกรียงไกรเองก็สลับกันมางานทุกวันกระทั่งเสร็จสิ้นพิธีฌาปนกิจ ส่วนใหญ่จะเป็นลูกสาวคนเล็กอย่างรุ่งอรุณที่มาอยู่เป็นเพื่อนวาลีแทบทุกวัน วันนี้ก็เช่นกัน ลูกสาวคนเล็กของตระ







