LOGINเธอตอบแทนบุญคุณของครอบครัวเขา 'ด้วยการเป็นเมีย' ××× เขาอยู่ในวัยที่พ่อแม่อยากให้มีครอบครัว แต่แทนที่จะมองหาผู้หญิงที่สมน้ำสมเนื้อกัน 'ไทม์' กลับเลือกให้ความสนใจกับ 'วาลี' ผู้หญิงที่ครอบครัวอุปการะตั้งแต่จำความได้ แถมเธอยังกลัวเขามาก ขนาดที่เคยเรียกกันว่า 'ยักษ์' “ฉันมาประชุมแถวนี้ เลยแวะมาซื้อกาแฟร้านใต้ตึกนี้ เธอสงสัยอะไร” “เปล่าค่ะ แค่ถาม”
View Moreหนึ่งปีต่อมา ครอบครัวสิทธิเกรียงไกรก็มีสมาชิกใหม่ถือกำเนิดขึ้นเป็นสีสันของคนในบ้าน เด็กชายวงศ์วรัณ สิทธิเกรียงไกรหรือน้องเทมป์ ชื่อจริงถูกตั้งโดยคุณย่าผู้เป็นที่เคารพของคนในตระกูล ซึ่งวงศ์วรัณนั้นมีความหมายว่า ผู้เป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล ทุกคนที่ได้ฟังครั้งแรกต่างชื่นชอบเพราะเหมา
‘วันนี้วันอะไรคะ...’ พลบค่ำจำได้ดี ว่านี่คือหนึ่งในคำต้องห้ามที่เพื่อนทั้งสามคนเคยบอกเอาไว้ หากถูกเมียถาม นั่นหมายถึงว่าวันนี้ต้องเป็นวันสำคัญอะไรสักอย่าง เช่น จับมือกันครั้งแรก เดตกันครั้งแรก วันครบรอบวันแต่งงาน เป็นต้น ชายหนุ่มมั่นใจว่าไม่ใช่วันเกิดของภรรยาเป็นอย่างแรก ส่วนวันครบ
“อาหารที่น้องวาตักให้อร่อยมากเลยครับ” “เพราะฉันทำย่ะ ไม่ใช่เมียแกตักให้” และสงครามกลางโต๊ะอาหารก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง... เป็นครั้งแรกที่วาลีได้เห็นคฤหาสน์สิทธิเกรียงไกรยามค่ำคืน คนตัวเล็กเพิ่งทราบว่าลานน้ำพุหน้าทางเข้าบ้านในตอนกลางคืนจะแปรเปลี่ยนเป็นสีรุ้งสวยงาม แถมสวนสไตล
วาลีได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้ในอีกหลายวันถัดมา ตั้งใจว่าจะไปเก็บของเพื่อย้ายเข้าบ้านใหญ่ตามคำสั่งของแม่สามีก็พบว่าสามีให้สาวใช้ที่คฤหาสน์มาจัดการให้หมดแล้ว ทันทีที่เท้าแตะลงบนพื้นในเขตบ้านสิทธิเกรียงไกร คุณหญิงย่าผู้เป็นอาวุโสของบ้านก็เดินออกมารับด้วยตนเองพร้อมกับโสภาและรุ่งอรุณ “
ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น วาลีก็ไม่กลับไปทำงานที่นั่นอีกเลย ไม่คิดแม้แต่จะไปลาออกด้วยซ้ำ เธอไม่อยากกลับไปที่นั่นอีก ไม่แม้แต่จะอยากได้ยินชื่อ ถึงแม้สองสามวันนี้จะมีเบอร์มือถือของอดีตเจ้านายเธอโทรเข้ามาหลายสาย วาลีก็ไม่คิดจะรับ มิหนำซ้ำยังตัดสินใจบล็อกเบอร์ทิ้งไปเสียเลย ระหว่างที่กำลังรองานให
“คือว่า...” พลบค่ำตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้มารดาและน้องสาวฟังถึงเหตุการณ์เมื่อคืนจนหมด คุณแม่กับน้องสาวคนเล็กเอามือปิดปากด้วยความตกใจตลอดเวลาที่ฟังเรื่องราวโหดร้ายนั้น ก่อนที่หญิงวัยกลางคนจะเป็นฝ่ายลุกจากโซฟาฝั่งตรงข้าม เดินเข้ามากอดวาลีด้วยความสงสาร ถึงคนเป็นแม่จะโกรธที่ลูกชายท
“ทำไมดื้อ” เขาพูดบ่น ขณะที่ลมหายใจยังรดต้นคอขาวอยู่ไม่ห่าง “ไม่ได้ดื้อนะคะ แต่ขอคิดดูก่อน”ซบหน้าลงบนอกเขา พร้อมกับยกมือขึ้นมากอดอย่างออดอ้อนแกมขอร้อง มือหนาคล้องเอวบางเป็นการกอดตอบ ฝ่ามือร้อนลูบไล้ที่แผ่นหลังเนียนผ่านเสื้อไปด้วย “เธอรู้ใช่ไหม ว่าถ้าเราแต่งงานกันฉันจะไม่ใช
ยามเช้าตรู่ในคอนโดพื้นที่ขนาดเก้าสิบตารางเมตร ร่างสูงของเจ้าของห้องนอนในสภาพเปลือยท่อนบน ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงนอนขายาวที่มีติดห้องไว้ สองแขนแกร่งกำลังนอนกอดก่ายร่างเล็กที่ถูกดึงมานอนกอดจนจมอกตั้งแต่เมื่อคืน วาลีเองก็นอนหลับปุ๋ยบนเตียงคิงไซซ์สีเทาด้วยความอ่อนเพลียทั้งที่ร่างกายสวมเพียงเสื้อยืดสีดำของ





