CHAPTER 3: TROUBLEMAKER

His eyes slowly traveled over her stunning figure. He didn’t say a word, but his gaze said enough.

Nanigas si Jenna

This is it, pansit. Wala nang atrasan

Mahigpit niyang hinawakan ang laylayan ng damit at dahan-dahang itinaas iyon. Lumantad ang maputing balat niya at ang itim na bra. Sandali siyang napatingin kay David, hinihintay ang reaksyon nito.

Ngunit sa halip na lumapit, bigla siyang itinulak ni David palayo na para bang nasuka sa nakita.

Muntik nang matumba si Jenna, pero agad siyang nakabawi. Pinilit niyang pigilan ang ngiti.

May epekto rin pala ako sa’yo. Pakipot ka pa.

Agad siyang nagkunwaring nasaktan at napahiya.

Tinitigan siya ni David nang malamig at puno ng pandidiri. Para sa kaniya, malinaw na pera lang ang habol ng babae. Kapag namatay siya, maiiwan itong biyuda matapos makipagkasundo sa isang lalaking akala nito ay malapit nang mamatay.

“Get out!”

Iyon lang ang gusto niyang sabihin. Ayaw na niyang makita si Jenna kahit isang segundo pa.

Finally. Baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko at tuluyan kitang sunggaban.

Parang nakahinga nang maluwag si Jenna, kahit gusto niyang tumalon sa tuwa. Sa halip, nagkunwari siyang malungkot.

“Honey naman…” mahinang sambit niya, saka nag-pout.

“Fuck! Don’t make me repeat myself!”

Walang pag-aalinlangan, inayos ni Jenna ang damit, kinuha ang jacket, at mabilis na lumabas ng kwarto.

Pagkasara ng p***o, saka lamang nakahinga nang maluwag si Jenna.

“Woah. That was fucking intense. Ako ba talaga ’yon? Oh, gosh, Jenna. Ang landi mo.”

Napahagikhik siya bago siya lapitan ni Evelyn.

“OMG! I can’t believe you actually did that!”

Nakapulupot ang braso ni Jenna sa braso nito habang naglalakad. “Syempre. Turo mo ’yon, eh. Kanino ko pa matututunan?”

“Pero hindi ka ba natakot na baka may mangyari talaga sa inyo?”

Umiling si Jenna at ngumisi. “No. I actually enjoyed it. Ang saya niyang asarin. At saka, hindi mo alam kung gaano siya kagwapo, bestie. Matipuno na, mayaman pa. Sino ba namang babae ang hindi mahuhulog sa gano’ng lalaki?”

Kumunot ang noo ni Evelyn. “Wait… do you actually like him already?”

“H-Hindi!” mabilis niyang sagot. Sandali siyang natahimik bago ngumisi. “I mean, hindi naman siguro masama kung magkaanak kami. At least, hindi ako lugi. Maganda ang genes ng magiging anak namin.”

“Ang landi mo, te!” Evelyn laughed, sabay kurot sa tagiliran niya.

Napatawa rin si Jenna, pero agad siyang sinermonan nito at pinaalalahanang huwag nang hayaang maulit ang nangyari.

“Alam ko naman. Next time, hindi na ako magiging marupok.”

“Aba, dapat lang! Hindi pa ako ready maging ninang, noh!”

Napatawa si Jenna. Matapos ang mahabang sermon, nagpatuloy silang magkuwentuhan habang naglalakad sa Mall. Magaan na ulit ang mood nila hanggang sa biglang huminto si Jenna.

Lumingon si Evelyn sa direksiyong tinitingnan ni Jenna at napailing nang makita si Jaxon.

“Talaga naman. Kung kailan ayaw na nating makita, nandito rin ang mokong mong ex.”

“Let’s go, Evelyn.”

Hinila ni Jenna ang kaibigan palayo, ngunit bago pa sila makalayo, isang pamilyar na boses ang umalingawngaw.

“Jenna!”

Mabilis na lumapit si Jaxon at hinarangan ang kanilang daan.

“Ano bang kailangan mo?! Pwede ba, tigilan mo na si Jenna!” singhal ni Evelyn.

“Sinira mo ang buhay ko!” galit na sigaw ni Jaxon. “At sa tingin mo, hahayaan kitang maging masaya? Kung hindi lang ako naawa sa’yo, walang magkakagusto sa’yo!”

Napatingin si Jenna rito, hindi makapaniwala.

“What did you say?”

“Awa? I don’t fucking need your sympathy. Ikaw ang unang nagpakita ng interest sa akin. You fucking begged! Ikaw ang kaawa-awa rito, Jaxon. Sana hindi na lang kita nakilala. Fuck you!”

Lalong nagdilim ang mukha ni Jaxon bago marahas na hinawakan ang braso niya.

“Bakit?! Matapang ka na, ha? Tandaan mo, walang magkakagusto sa’yo. Alam kong marami nang nakatikim sa’yo. Maarte ka lang!”

Nanigas si Jenna.

“Bitawan mo ako!”

Sa isang iglap, dumapo ang palad niya sa mukha ni Jaxon.

“Did you just fucking slap me?!”

Bago pa ito makabawi, mabilis na sinipa ni Evelyn si Jaxon sa pagitan ng mga hita.

“Yes! And that’s for my best friend, you cheater!”

Napahawak si Jaxon sa sarili bago tuluyang napaluhod sa sakit.

“You fucking bitch! You’ll pay for this!”

Tinitigan siya ni Jenna nang malamig.

“Stop pestering me, Jaxon. You don’t know what I’m capable of.”

Sandaling natigilan si Jaxon.

“Kapag ginulo mo pa ako, hindi mo magugustuhan ang gagawin ko. Don’t provoke me.”

Hindi na siya hinintay ni Jenna.

“Let’s go, Evelyn.”

Hindi na lumingon si Jenna. Kasama si Evelyn, tuluyan silang naglakad palayo.

“Bitch!”

Naiwan si Jaxon, namimilipit sa sakit at nagngangalit sa galit. Sa dalawang taon nilang relasyon, bihira silang magkita nang personal, kaya ang Jenna na nakita niya ngayon, malamig, matapang, at hindi na takot sa kaniya, ay tila ibang babae.

Hindi kalayuan, tahimik na nasaksihan ni David Ezekiel Zamora ang lahat. Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya.

“You really are something, woman,” bulong niya.

“That man is Jaxon Oliver Salvador. He’s a basketball player,” paliwanag ni Mr. Lee. “Kumalat ang isang video tungkol sa kaniya ilang araw na ang nakalipas. According to our IT specialist, your wife is the one behind it. He’s still pestering her and threatening her.”

Tahimik na pinanood ni David ang video.

“He’s not a good man. He’s after your wife. Hindi siya titigil hangga’t hindi siya nakakaganti.”

“That’s her life. She knows the consequences.”

Tinalikuran niya ang mga ito.

“We’re not helping her. That’s her problem.”

Napatitig si Mr. Lee sa amo niya. Halos makalimutan niyang asawa nito si Jenna.

Pagkauwi nila, hindi na napigilan ni Mr. Lee na magsalita.

“Hindi n’yo po ba bibigyan ng chance ang marriage n’yo? Mukha naman pong mabait si Ms. Jenna.”

“Then be her husband,” malamig na sagot ni David bago ipinikit ang mga mata.

“Itutuloy n’yo pa rin po ang divorce?”

Dahan-dahan siyang dumilat at tumingin sa labas ng bintana.

“Yes. This shouldn't have happened in the first place.”

Samantala, nanatili si Jenna sa bahay ni Evelyn hanggang gabi. Alam niyang maaaring balikan siya ni Jaxon.

“Ahhh! Nakakainis talaga ’yang ex mong mukhang kulugo! Ano ba’ng tingin niya sa sarili niya? Pogi? Eh mukha nga siyang ingrown sa paa ko!”

“Calm down, Eve. I think enough na ’yung ginawa natin para tigilan niya ako.” Hinagod ni Jenna ang likod ng kaibigan. “You know me. I'm not going to let him hurt me.”

“Paano kung may gawin siyang masama sa’yo?!”

“Bes, kumalma ka. Hindi ako natatakot sa kaniya. Subukan niya lang at sisirain ko ang buhay niya.”

Sa loob-loob niya, mas matindi pa ang galit niya.

Subukan niya. He doesn't know me at all. If he does that, he'd better make sure he hides. Because if I find him, he's dead meat.

“Bakit hindi ka humingi ng tulong sa asawa mo?” tanong ni Evelyn. “Asawa mo naman siya, diba? Alam kong hindi ako pabor sa marriage n’yo noong una, pero this is for your own safety, bestie. I'm scared something might happen to you.”

Napatigil si Jenna nang biglang sumagi sa isip niya si David Ezekiel. Ilang araw na ang lumipas mula noong gabing muntik nang may mangyari sa kanila, pero ang matipunong katawan at maputing balat nito ang naalala niya.

“H-hindi puwede,” mabilis niyang bulong.

Napansin agad ni Evelyn ang pamumula ng mukha at leeg niya. “Bakit ka namumula?”

“N-no, I-I’m not!” mabilis niyang depensa. “Sige, dito na muna ako. I have a lot of work to finish, at kailangan ko ring bumalik agad sa condo.”

Agad siyang umiwas ng tingin.

Shit. Halata ba ako? Bakit ko ba kasi naalala ’yon? Mind, stop!

Dalawang kwarto lamang ang bahay ni Evelyn, ngunit sapat na iyon para maging ligtas na lugar muna ni Jenna.

Kakatapos lang niyang maligo nang biglang mag-ring ang cellphone niya. Unknown number.

Namatay ang tawag, ngunit muli itong nag-ring.

Sino ba ’to? Hindi makapaghintay?

Napabuntong-hininga siya bago sinagot ang tawag. Nanigas siya nang marinig ang pamilyar na boses.

“I already filed for divorce with my lawyer. Just wait for Atty. Sanchez to personally bring you the papers.”

Napatingin siya sa screen. Siya nga.

Paano niya nakuha ang number ko? Of course. David Ezekiel Zamora. Kung may gusto itong mangyari, gagawin talaga nito.

“I'm not getting a divorce. I married you because I wanted to spend the rest of my life with you, not because of your money. So please, stop this nonsense. I won't sign those papers.”

“What? Stop lying, woman. I don't need your lies. I'll die soon, so just sign the papers.”

Napakurap si Jenna.

“Ayaw ko…”

Kahit ayaw niyang aminin, kumirot ang dibdib niya. Alam niyang may sakit si David, pero iba pa rin kapag narinig mismo mula sa bibig nito ang, “I’ll die soon.”

“Huwag mong sabihin ’yan,” mahinang sabi niya. “There’s a lot of advanced technology now, even in medicine. May lunas para sa maraming sakit. Just cooperate with your doctors and always take your medicine.”

Naniniwala si Jenna na gagaling si David.

Kailangan niyang maniwala.

Nakakainis naman ’to. Ano ba ang akala niya? Kapag namatay siya, walang malulungkot?

Paano ang mga magulang niya?

At saka...

Paano na ako?

Nakatayo si David sa tapat ng malaking bintana, ngunit hindi ang tanawin ang kaniyang tinitingnan. Ang mukha ni Jenna ang laman ng isip niya.

“Kung ayaw mong maging mas magulo pa ang lahat, just sign the papers,” malamig niyang sabi.

Ramdam ni Jenna na ayaw talaga nito sa kasal.

“I’m not going to sign the papers. I already committed to you when I signed that marriage certificate. Maliban na lang kung sasabihin mo sa mga magulang mo. Kapag pumayag sila, then I'll sign the divorce papers.”

Bahagyang ibinaba ni David ang tingin.

“This woman is smart,” bulong niya.

Alam niyang hindi kailanman papayag ang mga magulang niya sa diborsyo.

“Do you think I'll let you control me? Sign the divorce papers. Don't make me mad, woman.”

Malalim ang boses nito, puno ng galit.

Napasinghap si Jenna sa boses nito. “I-it’s getting late. You should take a rest already. Tawagan mo na lang ulit ako kapag nakapag-isip ka na nang mabuti.”

Jenna, pull yourself together. Don't let him break you.

“Goodnight, hon.”

Agad niyang pinatay ang tawag at napatingin sa screen. Nandoon pa rin ang contact name ni David.

“My honeysugarplum.”

Napangiwi siya. Technically, he's my husband. Pwede ko naman sigurong palitan ang pangalan niya. Hindi naman niya makikita.

Ngunit kahit ibinaba na niya ang cellphone, hindi pa rin mawala sa isip niya ang mukha ni David. Maputla ito nang huli niya itong makita, ngunit hindi nito nabawasan ang taglay nitong kagwapuhan. Sa halip, lalo lamang itong nakakuha ng kaniyang atensiyon.

Agad niya iyong itinaboy. Hindi niya gusto kung gaano na kadalas sumisingit sa isip niya ang lalaki.

You may hate me right now, but I'll do anything to make you fall. Hindi ako papayag na mawalan ng bisa ang kasal natin.

Hindi niya maipaliwanag ang kakaibang kaba sa dibdib niya. Ang alam lang niya, ayaw niyang tuluyang mawala si David sa buhay niya.

Kinabukasan, bago pa sumikat ang araw, dumating ang mga tauhan ni Mrs. Eliana Zamora upang sunduin si Jenna at ihatid siya sa lumang bahay ng pamilya Zamora.

Hindi niya alam kung bakit siya ipinatawag.

Walang paliwanag. Walang babala.

Isang maikling mensahe lang ang iniwan ni Mrs. Zamora, ngunit sapat na iyon para bumigat ang dibdib niya.

May nangyari.

At pakiramdam ni Jenna, hindi niya magugustuhan ang naghihintay sa kaniya.