KABANATA 5

“Ngayong gabi, pag-aari mo ako, Daddy.” Ang boses ni Lori ay umalingawngaw sa malabong kaisipan ni Weston na unti-unti nang nilalamon ng pagnanasa.

Sinimulang galugarin ni Weston ang katawan ni Lori… ang kanyang mga tainga, ang kanyang mga mata, at ang kanyang mapanuksong mga labi.

Matagal silang naghalikan. Pinutol ni Weston ang halik at hinayaang lumandas ang kanyang dila pababa sa dibdib ni Lori, na ngayon ay hantad na mula sa telang kanina ay bumabalot dito.

Sinalo ng kanyang mga palad ang malalambot na bundok ni Lori habang halinhinan niya itong hinahalikan.

“D-Daddy…” Hinila ni Lori ang ulo ni Weston palapit, hinahayaan itong malayang mamahinga sa kanyang dibdib.

Dahan-dahan namang pinisil ni Weston ang isang dibdib nito habang ang kanyang hinlalaki ay pinaglalaruan ang dulo nito, habang ang kanyang dila ay paikot na sumisipsip sa kabila. Para siyang isang malaking sanggol na ninanamnam ang bukal ng buhay.

“Dad…” Hindi mapakali si Lori sa ilalim ng kanyang mga haplos.

“Sabihin mo ang pangalan ko, Lori,” ungol ni Weston.

“Weston… aaahhh!” Lalong naging malakas ang kanyang mga ungol sa bawat galaw ni Weston.

Pinaghiwalay ni Weston nang malapad ang mga binti ni Lori. Ang kanyang mga labi ay gumapang mula sa mga daliri nito sa paa paakyat, humahalik sa kahabaan ng mga hita nito; bawat dampi ay nagpapadala ng kuryente at pananabik sa buong katawan ng babae.

Kahit sa kanyang malabong kalagayan, damang-dama ni Lori ang bawat sentimetro ng haplos ni Weston.

At ramdam naman ni Weston ang unti-unting pagkabasa nito sa bawat segundo.

Ang dila ni Weston ay lumandas sa mainit at basang lambak ni Lori… dinidilaan, sinisipsip, at dahan-dahang kinakagat iyon. Ang sarap ay hindi lamang dumadaloy sa katawan ni Lori, kundi pati na rin sa mga ugat ni Weston. Ang mga ungol ng babae ay nagsilbing gatong sa naglalagablab na apoy sa loob niya.

Bumubulong ang isip niya na mali ito, pero ang nag-uumapaw na pagnanasa ay lumamon sa bawat hibla ng pagtitimpi na natitira sa kanya. Ang kanyang katawan ay handang-handa na, at hindi na niya kayang labanan ang tuksong nasa harap niya.

Umayos ng upo si Weston, hinaplos ang sarili, at iginiya ang kanyang matigas na kargada patungo sa naghihintay na pasukan ni Lori.

“Lori, magsisimula na ako,” bulong niya.

“Opo, Dad… ahhh… hindi ko na kayang pigilan,” ungol ni Lori.

Pinaglaruan muna ni Weston ang pasukan nito, na lalong ng desperasyon ni Lori. Pinaghiwalay niya nang mas malawak ang mga binti nito at dahan-dahang tumulak papasok… bago nagbigay ng isang madiing baon.

“Weston…”

“Ang sikip mo, Lori… ang sarap,” ungol ni Weston.

Sa unang pagkakataon mula nang mamatay ang kanyang asawa, tuluyan siyang sumuko sa tawag ng laman.

“Bilisan mo, Weston…” Ang mahina at nakaka-excite na ungol ni Lori ay lalong nagpainit sa kanya.

Ang kanyang mga pagbaon, na kanina ay mabagal, ay naging mabilis. Ang katawan ni Lori ay gumagalaw sa perpektong ritmo kasabay ng sa kanya.

Pinaglalaruan ng mga daliri ni Lori ang matigas na utong ni Weston, dahilan para manginig ang katawan nito sa ibabaw niya. Mabilis niyang natuklasan ang kahinaan ng lalaki.

“Oh… Lori… ang sarap,” ungol ni Weston habang patuloy ang pagbayo sa kanya. Tagaktak ang pawis sa kanyang katawan.

Bahagyang napasigaw si Lori nang bigla siyang baligtarin ni Weston at pasukin mula sa likuran. Ang mga palad ni Weston ay humampas sa kanyang malambot na puwitan, na lalong nagpahalinghing sa kanya sa sarap. Pagkatapos ay lumandas ang mga kamay nito paharap upang hawakan nang mas madiin ang kanyang dibdib.

Ang mga ungol at kapos na hininga ay pumuno sa kwarto na parang isang nakakalasing na musika. Ang kanilang mga katawan ay nagsanib sa isang ritmong hindi kailanman inakala ni Lori.

Alam na alam ni Weston kung paano siya mawawalan ng kontrol.

Hindi tumitigil si Lori sa pag-ungol.

Muli silang nagpalit ng posisyon.

Lalo pang ibinaon ni Weston ang kargada niya sa babae… nang mas malalim. Paulit-ulit na nanginig ang katawan ni Lori.

Sa ilang madiing pagbayo, hinihila palabas, saka muling ibabaon nang malakas, narating ni Weston ang kanyang hangganan.

Tatlong malalim at makapangyarihang baon… at pinakawalan niya ang lahat, ang init ay dumaloy nang malalim sa loob ni Lori.

Hindi sila tumigil sa isang beses lang. Paulit-ulit, hanggang sa lupaypay na sila sa pagod at tuluyang nakatulog sa piling ng isa’t isa.

***

Sumilip ang liwanag ng araw sa mga kurtina.

Binuksan ni Lori ang kanyang mga mata. Pakiramdam niya ay napakahina ng kanyang katawan.

Sa paglingon niya, nakita niya si Weston na payapang natutulog sa gilid ng kama, ang mukha ay pagod ngunit kalmado.

Tumingin siya sa paligid. Alam niya kung nasaan siya.

Hindi ito ang kanyang kwarto.

Itinaas ni Lori ang kumot at nanigas nang marealize na wala siyang suot na kahit isang hibla ng damit.

Ang buong malay niya ay sumampal sa kanya nang husto. Ang lahat mula kagabi…

‘Oh my gosh… Ginawa ko ba talaga 'yun kay Weston… sa father-in-law ko?’

Bigla siyang napaupo, mahigpit na hawak ang kumot sa kanyang dibdib.

Galit. Hiya. Kalituhan.

Lahat ay sabay-sabay na sumugod sa kanya.

“Dad!” Ang sigaw ni Lori ay nagpagulat kay Weston.

Bumaling si Weston sa kanya. Nakita niya sa mga mata ni Lori na naalala nito ang lahat.

“Lori, I can explain…”

“Ipaliwanag ang ano?” Umagos ang luha sa kanyang mukha. “Bakit niyo ginawa sa akin 'to, Dad…?”

Naputol ang kanyang boses bago pa man niya matapos ang sasabihin.