Se connecterJustine Point of view
"TIN, are you done?" "Ho?" Mabilis akong napabalik sa kasalukuyan. Paano, malakas na boses ni Sir Xander ang bumungad na naman sa pandinig ko. Halatang iritado at nagmamadali na siya. Sumilip pa siya sa may pinto. "Malapit na po," sigaw ko pabalik. Sumimangot siya pabalik bago ako talikuran. Nagmadali na talaga ako. Ang sabi niya ay kailangan ko ng bilisan at magmadali dahil kinakailangan na kaming umalis. Binilin pa niyang magbihis daw ako ng puting bestida. Buti na lang at meron akong mga bestida na dala galing sa probinsiya. Luma na pero maayos-ayos pang tingnan. Binili namin iyon ni Nanay sa palengke—noong graduation ko ng higschool. Nakaramdam tuloy ako ng lungkot nang maalala ko si Nanay at kung ano na kaya ang kalagayan niya. Huling nakausap ko siya ay noong bago ako pumunta sa bahay ni Sir Xander. Wala na akong tiyansa na makausap sila dahil nga nasira ang cellphone ko dahil kay Sir Xander. Muli kong sinipat ang sarili. Nang sa tingin ko ay maayos naman ng tingnan ang itsura ko ay mabilis akong lumabas at pinuntahan si Sir Xander na naghihintay sa sala. Nakabihis na rin siya at ipinagtaka kong nakaputi rin siya ngayon. Parang naging matchy-matchy pa kami ngayon. "Are you ready?" tanong niyang tiningnan ako mula ulo hanggang paa. Na para bang sinisipat mabuti ang itsura ko. Pinag-aralan niya akong mabuti. Tapos ay bumuga siya ng hangin. "If only I don't need to do this!" asik niya sa sarili na para bang pinapagalitan ito. Tumaas ang kilay ko at hindi siya maintindihan. Wala naman pumipilit sa kanyang isama ako. Inaya niya ako. Nagmamadali pa nga. Hindi ko talaga siya ma-gets anong kailangan niya sa akin. "Saan po ba tayo pupunta?" tanong ko nang nakasunod na sa kanya papunta sa sasakyan. Bigla siyang tumigil at humarap sa akin kaya nabangga ako sa matipuno niyang dibdib. Nasinghot ko ang kay bango niyang amoy. Gustong gusto ko ang amoy ng kaniyang pabango. Hindi masangsang sa ilong. Amoy vanilla scent iyon. Parang pambabae. "Learn when to stop, Tin. Even in asking questions na hindi mo na kailangan pang alamin ang kasagutan..." aniyang may bahid ng inis ang tono. Tiningala ko si Sir Xander. Nakayuko din siya at nakatingin sa akin. Mataas si Sir Xander sa height na 6 feet. Ako naman ay Nass 5'4" lamang. Tinaasan niya ako ng kilay habang hindi ko naman mapigilang mapanguso. "Are you wearing lipstick?" biglang tanong niya. Dinilaan ko muna ang mga labi ko bago sumagot, "Huwag mo ng tanungin Sir Xander. Alam mong wala akong pambili!" ika kong inirapan siya. Hindi dahil sa katulong niya ako ay magpapadaig ako sa pagiging amo niya. Ako ang kailangan niya at bigla na lang hinihila sa kung saan tapos ay siya pa itong may ganang mag-inarte ng ganito. Kumunot ang noo niya sa akin. Siguro iniisip niyang kakaiba ako sa mga naging katulong niya. Kung noon kinakaya niya ang mga nagdaan na katulong, aba! Ibahin niya ako. Laking probinsiya ako na palaban. Hindi ako pinalaki ng nanay ko para magpaapi kahit na mahirap lang kami. Wala kaming sapat na salapi pero meron kaming dignidad para lumaban. Ilaban ang tama sa mali. Ilaban ang sarili. Saglit kaming nagkasukatan ng tingin at nanahimik. Kapagdaka ay bumuga siya ng hangin bago muli akong talikuran. Binuksan niya ang pinto ng sasakyan niya at pumasok agad sa loob. Ngumuso ako. Sa mga napapanood ko at nababasa, pinagbubuksan ng mga lalake ang mga babae bilang tanda ng respeto. Pero siya? Hindi. Kahit katulong ako, dapat itrato niya akong babae! Pero parang malabo iyong mangyari. Napapaisip tuloy ako kung... Lalake ba si Sir Xander? I mean, lalake siya tingnan. How about kaya sa pakiramdam niya? Baka kasi pusong babae siya. Para kasi siyang nangdidiri sa kagandahan ko lalo na kanina. "Ano pang hinihintay mo!" bulyaw niya nang ibaba ang salamin ng bintana kung nasaan siya. "Sumakay ka na!" "Napakagentle dog talaga ng amo kong ito!" mahina kong anas bago pumasok sa loob. Sa likod ng drivers area ako pumuwesto. "Tin!" Bigla niyang sigaw. Nagulat ako. Narinig ba niya ang sinabi ko? Nataranta akong napatingin sa kanya. "Ho?" Napatanong pa akong nalilito. "God! Saan ka ba talaga lupalop ng mundo nanggaling? Gagawin mo pa akong driver mo? Ano kita amo ko?" Napairap ako sa hangin. Iyon lang ba ang problema niya? Makasigaw parang babasagin niya ang eardrums ko. Jusko! "Puwede naman, Sir!" sabi kong ngumisi. Iniinis na talaga siya.Hindi kasi maliwanag ang mga utos niya. Paano ko malalaman anong gusto niya. Hindi naman ako manghuhula. "Tin! You'll gonna make me kill you, alam mo ba iyon!" Ika niyang napasabunot na sa kanyang buhok dahil sa iritasyon sa akin. Natakot ako sa sinabi ni Sir Xander. Napatingin ako sa sarili ko. Kaya ba niya ako pinagbihis ng puti dahil balak niya akong patayin. Pinagputi niya ako para maging whitelady kalaunan lalo na kapag hindi natagpuan ang bangkay ko! Naku ayaw ko ng sumama kung ganoon. May balak pala siyang patayin ako. "Sir, alis—" "Come in front! We really need to go. Wala na akong sapat na oras para patulan ang mga nasa isipan mo! For God sake, Tin, you are making me crazy!" Dahil sa bulyaw niya ay aligaga akong pumunta sa harapan. Hindi ako bumaba. Dumaan ako sa loob sa may gitna ng drivers area at sa katabi nitong upuan. Nasagi pa yata ng puwetan ko ang kung ano dahil hindi ko maihanap ang sarili kung paano makakapuwesto. Laking ginhawa ko nang sa wakas ay makaupo na ako ng maayos. "Seatbelt," utos niyang mukhang pikang pika na sa akin. Nakanguso akong naglagay ng seatbelt. Hindi pa man naikakabit ay bigla na niyang pinaandar ang sasakyan dahilan upang mapamura ako. "Tang—" Masamang tumingin siya sa akin nang marinig ako. "Tang in a cup orange flavor..." kakong ngumisi pagkatapos ay nag-peace sign sa kanya. Itong si Sir Xander, mas matindi pa ang mood sa babaeng may regla. Kung hindi lang talaga ako nakabali sa agency at nangangailangan ng pera, baka sa umpisa pa lang ay nilayasan ko na siya. Hindi ko yata matatagalan ang paiba-ibang mood niya. Habang nasa biyahe ay hindi ko maiwasang mamangha sa malalaking gusali na nakikita ko. Doon ko ibinaling ang atensiyon ko dahil ayaw kong kausapin si Sir Xander. Halos mabali na ang leeg ko kakalingon. Siyempre kakaibang pakiramdam sa akin kasi laging bundok at palayan lang ang nakikita ko noon sa probinsiya. First time ko sa siyudad kaya naman para pa akong ignorante. Iba pa rin ang nakikita ng personal sa nababasa at nakikita lamang sa libro o television. Hindi ko namalayan na dumating na pala kami sa sadyang lugar ni Sir Xander. Napatingala ako sa may bintana dahil nasa harapan kami ng malaking gusali. Malaking malaki. "Get out. Sumunod ka sa akin," aniyang wala man lamang kangiti-ngiti. Bumaba siya agad na hindi ako nilingon. I'm so hurt! Pagkatapos niya akong pamadaliin! Ni hindi ko nakain ang hotdog niyang kulubot tapos heto siya, hindi ako tinatrato ng tama. Muli na lang akong napairap sa hangin. Itong si Sir Xander masarap bigyan ng palo sa puwet. Siya na itong may kailangan sa akin, siya pa itong parang galit. Bumaba na ako dahil heto na naman siya, hindi makapaghintay sa isang prinsesang gaya ko. Kinatok ba naman ako at pinandilatan ng mga mata dahil hindi agad sumunod sa kanya. Inaayos ko pa ang sarili ko dahil nagulo ang buhok ko kakalingon. Nang makababa ay nauna na naman siyang naglakad. As usual, nakasunod na naman ako. Ewan ko na kung sino sa amin ang aso. Siya na gentle dog o ako na sunod lang ng sunod? Nakasunod lang talaga ako. Mula sa pagpasok sa gusali hanggang sa elevator ay sa likuran niya ako pumuwesto. Pero natigil na ako nang parang papasok kami sa isang silid. "Sir Xander, anong gagawin natin diyan?" Hindi ko na mapigilang tanungin siya. Nagawa ko pa ngang hawakan ang kamay niya para pigilan. Napatingin siya sa kamay ko bago hilain ang sariling kamay. Pagkatapos ay bigla niyang pinitik ang noo ko. "I told you, don't ask..." Sinimangutan ko siya. Makakalimutin na ba si Sir Xander? Sabi niya kanina ipapaliwanag niya kung saan niya ako dadalhin at bakit. Bakit ngayon nakalimutan na niya? Siya pa may ganang magalit. Tinalikuran niya ako. Kumatok siya sa pinto. Ako naman ay dahan-dahan at hindi nagpahalatang tumatakas na. Pasimple akong humahakbang paatras. Hanggang sa lumaki ang hakbang ko. Patakbo na sana ako nang bigla niya akong hinawakan at hinila. Napasigaw pa ako kasabay ng pagbukas naman ng pinto sa kuwartong kinatok niya. "Nay, papatayin yata talaga ako!" bulalas kong napapikit habang hinihila ni Sir Xander sa loob ng silid na iyon. "Sir, maawa po kayo sa akin. May nanay pa po akong umaasa sa akin. Ipapagamot ko pa ang nanay ko..." pakiusap ko. Pinagsalikop ang aking mga kamay na tila nagmamakaawa. "Tumigil ka nga, Tin! Sinong papatayin? I will not dirty my hands kung ikaw din lang!" Singhal niya nang bitiwan na ako at marinig kong muling sumara ang pinto. Ang itsura kong nag-aalala kanina ay biglang umasim. Nagmulat ako ng mga mata ko at masamang tinitigan si Sir Xander. Halos patayin ko na siya sa titig ko. Ako na lang ang papatay sa kanya! Kung nakamamatay talaga ang masamang tingin—bumulagta na siya ngayon din! "Hmmmm." Nagulat ako nang biglang may tumikhim. Napabaling ako kung saan nanggaling iyon. Nanlaki ang mga mata ko nang may makitang guwapong lalake. Nakangiti siya nang tumingin rin sa akin. "Wow, what a beautiful lady," aniya. Mas lumawak ang ngiti niya sa mga labi nang magtama ang mga mata namin. "Ako?" tanong kong kinilig yata maging kuko ng mga paa ko. Tinuro ko ang sarili ko habang parang kiti-kiting kinikilig. Ako lang naman ang babae doon kaya paniguradong ako ang sinabihan niya ng maganda. Ngumiti ako at nagpa-cute. Pero agad na muling napawi ang ngiti sa mga labi ko nang biglang may pumitik sa noo ko. Masama kong tinitigan si Sir Xander na siyang gumawa niyon habang hinihimas ang noo kong namula na yata dahil sa kapipitik niya. "Ano? Gising ka na ba? Nananaginip ka kaya kailangan kang gisingin!" patuyang ika niya. Biglang gumitna sa pagitan namin nang guwapong lalake. "Hey Xander, that is not nice, bro. Hindi ganyan tratuhin ang future wife mo," aniya ng lalake. Nakangiti na naman ako nang ipinagtanggol ako ng guwapong lalake. Pero habang nagsasalita siya ay unti-unting napapawi iyon. Anong sabi niya? Future wife? Nino? Biglang humarap sa akin si Sir Xander. Hinuli niya ang mga mata ko at matamang tinitigan. "Tin, let's get married. Now!"Justine's Point of ViewNanlalaki ang mga mata ko dahil bigla akong kinabig ni Sir Xander para halikan. Hindi ko naman siya magawang itulak dahil aminado ako sa sarili ko na nagugustuhan ko na ang mga halik niya sa akin.Ang sarap-sarap din kasi niya talagang humalik. At dahil siya ang first kiss ko at nagturo sa akin paano humalik ay talagang hindi ko mapigilang tumugon. Nakakaadik pala. Pero siyempre, ayaw kong aminin sa kaniya. Baka lumaki pa ulo niya at maging mayabang.Lasang alak ang loob ng bibig ni Sir Xander. Pero imbes na mapatigil ako ay lalo yata akong nahulog sa halik niyang iyon. Nakakalilo ang sensasyon na bumabalot sa akin. Nakakalasing. Maging ako, pakiramdam ko ay lasing na rin. Ewan ko kung sa alak sa bibig niya o dahil sa nangyayari ngayon ako nalalasing.Lasing na lasing yata ako sa damdamin kong pilit na kumakawala kahit na pilit kong pinipigilan.Lord, mukhang matatalo ako kay Grandma Teresa nito sa deal namin. Nai-inlove na yata talaga ako kay Sir Xander. Tsk..
Xander's Point of ViewMay multo ng ngiti ang mga labi kong tumalikod. Ang saya ng pakiramdam ko dahil sa nakikitang kaligayahan sa mga mata ni Tin. Hindi man niya aminin, alam kong talagang nagustuhan niya ang mga pinadala kong regalo."This is the start..." sabi ko sa aking sarili. Kung noon, itinago ko ang damdamin ko at okay lang na parang kaibigan ang turing sa akin ni Lira, now it's different. I want to show Tin my feelings. Liligawan ko siya at patutunayan sa kaniya na totoo ang damdamin ko.I'm not scared to show my feelings anymore...Slowly, I'll come out of my comfort zone. I should not be scared of anything. Or anyone."Sir Xander...sandali."Nakaakyat na ako sa opisina namin nang sumunod siya sa akin. "Teka nga sir Xander, pakipaliwanag nga ang ginagawa mo! Anong ibig sabihin ng mga ito?" tanong niya. Hawak pa rin niya ang mga pinadala ko. Hirap na hirap nga siyang hawakan ang mga iyon. Buti at nadala niya pa sa opisina namin."You heard me, I don't want to waste my sali
JUSTINE'S POINT OF VIEW "Miss Tin, may delivery po sa inyo," tawag sa akin ng isang empleyado sa factory. Kasalukuyan akong nag-i-inspect ng mga tela gaya ng utos ni Sir Xander. Busy ako tapos may istorbo! Ano na naman kaya ito?Lumapit ako sa delivery man. Nagtaka ako dahil may hawak siyang pumpon ng bulaklak at teddy bear na may chocolate. Mamahaling brand ng chocolate iyon.Nagsalubong ang mga kilay ko dahil doon."Ma'am, delivery po para sa inyo," aniya ng nagde-deliver. Iniaabot sa akin. Alanganin ko iyong kinuha. Hindi makapaniwalang napatitig sa delivery man."Manong, baka nagkakamali po kayo. Baka hindi po sa akin ito," sabi ko. Pero hawak ko na ang mga iyon dahil talagang ipinilit niyang kunin ko."Hindi po Ma'am. Nakapangalan at address po talaga sa inyo," sagot niya. Ipinakita niya sa akin ang delivery slip. Ako nga iyon. Pero sino kaya ang nagpadala? Wala naman akong alam na taong puwedeng magbigay sa akin ng mga ito?"Uy Tin, may manliligaw ka?" Biglang tudyo ng mga k
Xander's Point of View "This is insane!" Hindi ko mapigilang bulalas na may iritasyon. Talaga bang nakakulong kami ngayon ni Tin? Nasa maliit kaming presinto at nakakulong. Wala kaming kasama na iba kaya kami lang ang naroon ni Tin. Minabuti nilang pagsamahin kami dahil hindi talaga tumitigil si Tin. "Mamang pulis...sorry na oh! Joke lang iyon, joke!" Sigaw ni Tin habang nakahawak sa rehas at tinatawag ang pulis na humuli sa amin. Napasabunot na ako sa aking buhok. Kanina pa si Tin na nakikiusap. Medyo naiirita na rin ako sa kaniya. If she didn't provoke the police, wala sana kami doon. Lumapit ako kay Tin. "Stop it! I called Leandro already. He's coming right away. Stop pissing them..." Humarap sa akin si Tin. Nakapameywang. "Hindi ba nila alam ang salitang joke? Siguro natamaan—" Pinigilan ko si Tin sa pagsasalita sa pamamagutan ng pagtakip sa kaniyang bibig. Hanggang hindi siya tumitigil ay siguradong mapapahamak kami. Ilang oras pa ang ginugol namin bago dumating si Lea
Justine's Point of View "Nay, Junjun, mag-ingat kayo rito ha. Iyong mga bilin ko..." nalulungkot kong ika. Mahigpit kong hawak ang kamay ni Nanay na parang ayaw ko ng bitiwan."Naku, Tin, sarili mo ang ingatan mo maging itong si Xander. Alagaan mong mabuti ang pamilya mo..." bilin ni Nanay na ikinalabi ko. "Xander, alagaan mo din sana itong dalaga ko. Isip bata ito minsan at matigas ang ulo, ikaw na sana ang magpahaba ng pasensiya..." sabi ni Nanay. "Nay!" maktol ko dahil sa sinabi niya. Nilalaglag ba naman niya ang sariling anak. Si Nanay talaga!"Makakaasa kayo, Nay..." sagot naman ni Sir Xander. At least, marunong makisabay sa agos itong si Sir Xander. Pinapagaan niya ang loob ni Nanay para hindi na mag-alala sa akin."Sige na, humayo na kayo at magpakarami..." Inirapan ko si Nanay. Natawa naman si Sir Xander."Nay!" saway naman ni Junjun na nakikinig lang. "Este umalis na kayo at ng hindi kayo masyadong gabihin. Mahirap pa naman bumiyahe ng gabi..." sabi ni nanay pero kakaiba a
Justine's Point of View "Sir Xander!" Napatayo ako bigla. Puno ng pagkasindak ang mukha ko dahil sa sinabi niya kay Nanay. Si nanay naman ay napaatras at muntikan matumba. Buti na lang at maagap si Junjun na nasalo siya. "A-anong sabi mo? Tin, totoo ba ang sinasabi ni Xander?"Hindi ko alam kung anong sasabihin. O-oo ba ako o itatanggi ko? Kung itatanggi ko parang sinabi ko na rin na sinungaling si Sir Xander."Tin?" untag muli ni Nanay. "Manang..." si Junjun na naghihintay din ng paliwanag ko.Tumayo na rin si Sir Xander. "Magpapaliwanag ako, Nay..."Hindi ko alam kung paano, ano o kung paniniwalaan ko ba ang nangyayari. Nagkuwento si Sir Xander. Iyong mga nangyari. Except sa kontrata lang ang kasal namin. "I have a child. Tinanggap ito ni Tin na walang alinlangan. That's why I fell in love with her..."Alam kong walang katotohanan ang huling sinabi ni Sir Xander. Pero mabilis na napatibok nito ang puso ko. Ewan ko kung sa kaba ba dahil kay Nanay na na matamang nakatitig sa ami
Xander's Point of View Taguan? Natawa ako."Tin will not do that! Walang dahilan para taguan niya ako. And even so, that is after our contract. And I will not going to go after her. Walang dahilan para habulin ko siya...""Just like what you did to Lira? Ewan ko sa iyo, Xander. You claim to love t
Xander's Point of View Mabilis akong napabalik. Saktong nakarating ako doon nang biglang lumakas lalo ang ulan. Halos nagsiuwian na rin ang mga customer doon. Iilan na lang ang natira at patapos na rin. Agad kong nakita si Tin. Nakabalot ito ng blanket. Sa harap niya ay bowl ng mainit na sabaw. H
Xander's Point of View "Sir Xander, in love ka na ba sa akin?"Napaubo ako sa katanungan ni Tin. Mas ikinagulat ko pa iyon kaysa ang pagsigaw niya kanina. Biglang nataranta ang sistema ko pero of course madali kong naitago iyon."In love? Are you out of your mind? Paano naman ako mai-in love sa is
Justine's Point of View Nagulat ako nang biglang sumulpot si Sir Xander sa kung saan. Hindi ko siya inaasahan dahil akala ko sila Grandma Teresa ang susundo sa akin. Kaya naman heto ako, nakipag-chikahan sa baklang kaklase ko. Though hindi siya halatang bading dahil panlalake naman ang suot niya.







