Chapter 1

14 years ago:

“Nana, paparating na ba sila?” Masiglang tanong niya sa kanyang Yaya.

 

“Oo, Señorita. Dumating na sila mula sa airport  ayon kay Mr. De Guzman,” sagot ng kanyang Yaya.

Ngayon ang araw ng pag-uwi ng kanyang mga kapatid mula sa London. Magbabakasyon Ang mga ito sa hacienda ngayong tapos na ang pasukan. Si Patricia at Alec ay ipinadala sa England upang doon mag-aral at umuuwi lamang ang mga ito sa bansa tuwing semestral break o katapusan ng taon. Si Patricia ang panganay ng kanilang amang si Don Alonzo De Hizon at katorse na siya ngayon samantalang si Alec ay sampung tao na. Dalawang taong mas matanda ito sa kanya at siya na bunso na walong taong lamang. Tuwing bumibisita sila sa hacienda, hindi niya mapigilan ang kagalakan at antisipasyon na makita ang mga kapatid. Sobrang na miss niya ang mga ito. 

 

Mula nang tumawag ang kanyang ama mula sa Italy at sabihin kay Mr.  De Guzman —ang mayordomo na uuwi sina Alec at Patty sa hacienda ay nagsimula nang maging abala ang mga tao sa mansyon para sa pagdating nila. Pinalinis nito  ang buong mansyon hanggang sa kaliit-liitang sulok ng bawat silid. Inayos at pininturahang muli ang mga silid ng mga ito at pinalitan ang mga lumang  furniture at  kama. 

  

Ang araw na ito ang pinakaabala sa mansyon dahil naghanda sila ng malaking hapunan para sa pagdating ng kanyang mga kapatid. Isang welcome party para kina Patty at Alec.

 

“Nana Marcela, nandito na ba si Patty at Alec sa bansa?” Muli niyang tanong.

Gusto niyang siya ang unang makakita kina Patty at Alec kapag dumating sila sa mansyon, kayat matiyaga siyang naghintay sa harap ng malaking dalawang pinto na nagsisilbing main door ng mansyon kasama si Nana Marcela at ang iba pang katulong. Plano nilang sorpresahin at masayang batiin ang mga ito  kapag bumaba na mula sa sasakyan.

 

“Oo, Senorita Emerald. Nasa hacienda na sila at papunta na ngayon sa mansyon.” sagot ng Yaya niya. 

 

“Ano sa tingin mo, Nana Marcela? Sa tingin mo ba masaya at excited din silang makita ako? Sa tingin mo ba namiss din nila ako?” Muli niyang tanong. Hindi niya maitago ang kagalakan na sa wakas ay makikita na niya uli ang kanyang mga kapatid matapos ng ilang buwang lumipas. 

 

“Syempre, Señorita. Tiyak na masaya at excited silang makita ka,” 

"I'll show Alec my pet Cinnamon and he will surely going to like it and then I'll also give this flower bracelet I made for Patty. I hope Patty loves flowers as much as I do." Masayang sabi niya patungkol sa kanyang alagang hamster at ang pulseras na ginawa niya mula sa mga ligaw na bulaklak na kinuha niya sa labas ng bahay nila Sheila.

Si Sheila ang laging kasama niyang maglaro at pareho lang sila ng edad. Ang ina nito na si Anita ay isa sa mga katulong sa mansyon, at ang ama nito ay ang  kanilang hardinero. Malapit lang ang kanilang bahay sa sakahan at dahil hardinero ang kanyang ama, marami silang halaman at iba’t ibang bulaklak sa labas ng kanilang tahanan. Palagi silang gumagawa ng mga flower crowns, necklaces at mga bracelets na gawa mula sa mga bulaklak — bagay na talagang kinawiwilihan niyang gawin. 

Sa inip at tagal ng kanilang paghihintay, napagpasyahan niyang maupo muna sa sementadong daanan habang naghihintay.

 

“Nana, akala ko nasa hacienda na sila? Bakit ang tagal nila?” Tanong niya habang nagsisimula nang maging impatient. Ang mga mata ay nakatuon parin sa pangunahing tarangkahan ng mansyon.

 

“Hindi ko alam, Señorita. Maghintay na lang muna tayo ng kaunti. Baka darating na sila anumang oras mula ngayon,” sagot ng Yaya.

 

Pagkalipas ng ilang minuto, nakarinig sila ng malakas na busina ng sasakyan sa main gate ng mansyon. Biglang huminto ang kanyang paghinga at nanlaki ang kanyang mga mata sa kagalakan nang makitang pumasok na ang sasakyang lulan ang mga kapatid. 

"Welcome Señorita Patricia and Señorito Alec!" Sabay-sabay na bati ng mga katulong matapos bumaba ng mga ito mula sa sasakyan.

 

“Thank you!” Magkasabay na ngumiti ang dalawa para magpasalamat sa lahat.

Lumundag ang puso niya sa  kagalakan nang makita ang kanyang dalawang kapatid. Mas maganda na ngayon si Patty kaysa noong huli niyang makita. Kulot na ang buhok at may make up na sa labi at pisngi nito. At si Alec, lalong tumangkad ito at gumuwapo. The moment she met his eyes, something strange and unfamiliar tugged in her chest she felt and she couldn't understand the reason why. He looked at her with a curious stare and then all of a sudden a knot in his forehead suddenly showed.

 

“Emerald?” Narinig niyang bati ni Patty na ngayon ay nakatingin sa kanya ng may ngiti sa mga labi. 

Dahil doon, napatakbo siya dito at mabilis na sinalubong ito ng yakap. Tumawa lang si Patty nang malakas at niyakap din siya pabalik habang si Alec ay nanatiling nakatayo at walang reaksyon.

 

"Hey, little Emerald was quite a big girl now! You look so cute, little Emmy..." Masiglang bati ng kanyang Ate saka dahan-dahang kinurot ang kanyang pisngi.

"You're so beautiful, Ate Patty..." Sagot  niya habang nakatingin sa kapatid nang may pagkamangha. 

Hindi niya mapigilan na hawakan ang buhok at mukha nito. Napakakintab ng buhok nito at napakalambot ng balat.  

“Thank you, little sister..." Sagot ni Patty saka tumawa na parang nagustuhan compliment na binigay niya. 

"I missed you." She stated.

"Oh, I missed you too." Pattry stated then kissed her on the cheek. 

 

"I missed you too, Alec."  Pagkatapos ay hinarap naman niya si Alec. 

Sa kanyang pagtataka, tila nagulat ito at pinanlakihan ng mga mata ngunit sandali lamang iyon. Hindi ito sumagot na parang nagkunwaring hindi siya narinig. Ang mukha nito ay malamig at walang emosyon.

"Hey Alec, Emerald says she has missed you. Didn't you miss her too? " Narinig niyang sambit ni Patty dito. 

"And so?" Alec stated sarcastically. Mabilis na nawala ang kanyang matamis na ngiti nang marinig niya ang galit na boses nito.

He seemed not happy to see me...

"Alec here misses you too Emmy, he was just ashamed and so stupid enough to admit it. Right brother?" sambit ni Patty saka hinawakan ang balikat ng kanyang kapatid.

"Shut up, Patty!" Alec retorted.

"You know what Emmy, Alec was the most excited one while we were on the plane. He's so excited to finally see you and this silly boy  was just too shy to tell you that..." Patty stated trying to mock Alec.

"I said shut up, Patty!" Looking so disgusted, Alec immediately walked away from them leaving Patty laughing. And together, everyone proceeded to the lawn's area. 

  

Naghanda sila ng malaking salu-salo sa lawa pagkatapos noon. Maraming pagkain sa mesa para sa lahat. Ang mga katulong, magsasaka, at lahat ng manggagawa ng Hacienda De Hizon ay naroon para ipagdiwang ang pagbabalik nina Patty at Alec. Ang ilang manggagawa ay tumugtog ng mga instrumento at kumanta ng masayang kanta para aliwin sila. Ang mga katulong naman ay nagtanghal ng sayaw at ang ilang magsasaka ay nagperform ng magic show. Lahat ay masigla at tila lahat ay nasisiyahan sa welcome party. Ang gabing iyon ay  napuno ng galak at saya para sa mga trabahador ng Hacienda De Hizon.

*  *  *

Dala ang kanyang alagang  si Cinnamon, masayang pumunta siya sa silid ni Alec nang umagang iyon  para ipakita dito ang alagang hamster. Inaasahan niyang magugustuhan ni Alec si Cinnamon at gugustuhing makalaro siya. Nang pumasok siya sa silid ni Alec, nabigo siya nang hindi niya makitang nandoon ito. Nagsimula siyang maghanap sa buong kabahayan at nang hindi mahanap ay pumunta siya sa kusina at hinanap si Nana Marcela para tulungan itong hanapin si Alec.

 

“Nana, nakita mo na ba si Alec?” Tanong niya.

 

“Nakita ko siya kanina sa paddock ng mga kabayo. Bakit?” Tanong ng kanyang Yaya.

 

“Ipapakita ko sa kanya si Cinnamon. Sa tingin mo ba magugustuhan niya Si Cinnamon, yaya?”

“Syempre naman! Napaka-cute ni  Cinnamon. Sino bang hindi magugustuhan ang maliit at cute na hamster na iyan?” Masiglang sabi ng matanda. 

 

Lumabas siya sa kusina at agad na pumunta sa kulungan ng mga kabayo para hanapin si Alec doon. Sa paddock, mabilis niyang nakita si Alec na nakatayo lang at nanonood sa mga kabayo. Nakita niyang namamanngha ito habang nakatingin kay Black Tornado.

 

"That's Black Tornado. He looked so magnificent right?" sambit niya na na umagaw ng atensyon ni Alec. Natigilan ito nang makita siya at napansin biglang tila inis ang histura nito.

He seemed not happy to see me...

"He runs as fast as the wind. He's the fastest among all of the horses here." Muli niyang sabi. Kagaya kanina, Hindi parin siya pinansin nito na  parang hindi siya naririnig.

"And that's Belle the white horse which is as pretty as me." She said referring  to a white mare. 

Patuloy pa rin sa panahimik ito at Hindi pagpansin sa kanya  kayat nagtataka siya kung naririnig ba siya nito o binabalewala lang.

 

"That's Shrek the brown one with a black tail. He didn't look green and I was wondering why they named him Shrek. That mare beside Shrek is Fiona. She always followed Shrek wherever he went so maybe she was his girlfriend. " Patuloy pa rin niya sa pagasalita. 

 

Sa kanyang pagtataka, hindi man lang tumingin si Alec sa ibang mga kabayo. Ang mga mata nito ay nakatuon lamang kay Black Tornado.

"You like him? Do you know how to ride a horse Alec?" Bigla  itong tumingin sa kanya nang may pagtataka. Nakaramdam nman siya ng kagalakan nang makita niyang pansinin  siya nito.

"Me, I don't know yet but Mr. Collins promised to teach me when I'm at the right age. Do you want me to tell Mr. Collins that you wanna learn to ride a horse too?" Masiglang tanong niya.

" I wanna ride him." Alec said, pointing to the black horse.

"Black Tornado? No way!" lumaki ang mata niya sa gulat  sa sinabi nito.

"No one rides Black Tornado except Mr. Collins. Whoever tries to ride him, they always end up falling to the ground. He's too dangerous to ride Alec." Babala niya.

" I don't care. Tell the servant to teach me to ride him." Utos nito.

At upang paluguran si Alec, sumunod siya sa inutos nito  at hinanap si Mr. Collins. Sumama naman Ang  matandang lalaki sa kanya at magkasabay na pinuntahan nila si Alec. 

 

“Ngunit Señorito, hindi mo pwedeng sakyan si Black Tornado. Agresibo ito at delikadong sakyan Siya  para sa batang katulad mo.” sagot ni Mr. Collins.

" I don't care, I will ride Black Tomato right now!" Pagpupumilit nito. 

Dahil doon, hindi niya napigilan ang bumunghalit ng tawa nang sambitin ni Alec Ang maling pangalan ng kabayo. 

“Black Tornado po, Señorito,  hindi Black Tomato.” Sabi ni Mr. Collins habang sinusubukang itago ang ngiti sa kanyang labi.

 

"Whatever! I will ride him and when I said it, I want it right now!" Galit na utos nito. 

“Pasensiya napo Señorito, ngunit hindi ko po kayo maaaring payagan. Baka mahulog kayo at masugatan, at kung mangyari iyon, siguradong papatalsikin ako ni Don Alonzo sa trabaho.” sagot ni Mr. Collins. 

 

Ilang sandali pa ang lumipas at nagpasyang umalis na si Mr. Collins pagkatapos noon.  Sa kanyang panggigilalas, biglang lumapit si Alec sa kabayo at tinanggal ang renda nito. Mabilis itong sumampa dito saka sinakyan ang kabayo. At sa loob lamang ng ilang segundo, ikinamangha niya na nakaya nitong mapagalaw at maniobrahin ito ang kabayo.

His face seemed proud when he successfully rode Black Tornado. Puno ng kayabangan siyang nitong tinignanan habang siya naman ay manghang-mangha at hindi namamalayang naihulog ang hamster na hawak sa kanyang mga kamay.  To her dismay, Cinnamon ran all over that made Black Tornado alarmed and scared. Bilang tugon, gumawa ng malakas na ungol ang kabayo at nagkakasag dahilan para makawala ito sa kulungan Ssaka mabilis na tumakbo nang mabilis palabas ng bakuran.

 

A few seconds later she went shocked when she saw the horse drop Alec as he violently fell on the ground...